2 Coríntios 1
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVI
1 Maja Pablo matscüenön tsonvahin ndëë ꞌoꞌ na conduihoꞌ tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhoꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌanhoꞌ tsjoon Corinto. Yo na ntꞌue tsꞌon jon, condui ja tsꞌan na iꞌua Jesucristo tsꞌian nnön na mancya jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan. Juu ntyjëëhë Timoteo itsijonhin yo jñꞌoonvahin na macüji. Nque ntyjëëhë na mꞌanhan ndyuaa Acaya na mantyi conduihin tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, ntꞌue nꞌö́n na tsoñꞌenhan quinanꞌjnꞌaanhinhanꞌ.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, juntamente com todos os santos de toda a Acaia:
2 Nquii tyëëhë Tyoꞌtsꞌon yo nquii Jesucristo na conduihin na ityeꞌntjon jon jaa, macꞌan ndëëhin na juu naya na conduihan yo ninꞌjuu na tajñuaanꞌ tsꞌonhan, quinanꞌjndyentyichenhinhanꞌ na ncyꞌonhoꞌ cüenta.
2 A vocês, graça e paz da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3 Conanꞌtꞌmánꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan jon na ntyꞌia ro nnꞌan ntyjii jon. Chaꞌxjen na itsinjoonꞌ tsꞌan jnda juu, manndaꞌ vaa itsꞌaa jon na itsinjoonꞌ jon jaa quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenön. Condui jon tye nquii Jesucristo na juu jon ityentjon jon jaa.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4 Tsoñꞌen naviꞌ na coquenö́n, itsinjoonꞌ Tyoꞌtsꞌon já, chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juuhanꞌ, mantyi nndëë nnanꞌnjö́nꞌ nnꞌan minꞌcya ro nnon naviꞌ na coquenonhin.
4 que nos consola em todas as nossas tribulações, para que, com a consolação que recebemos de Deus, possamos consolar os que estão passando por tribulações.
5 Ee chaꞌxjen jndye nnon min nchu vaa na conanꞌjön ntyja ꞌnaanꞌ naviꞌ na toquenon Cristo, ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon incyaahanꞌ na tꞌman vaa na na condëë na conanꞌnjö́nꞌ já nnꞌan quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhan.
5 Pois assim como os sofrimentos de Cristo transbordam sobre nós, também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Ee ya na incyaa Tyoꞌtsꞌon na coquenö́n naviꞌ, itsꞌaa jon na nndaꞌ chaꞌ ntsinjoonꞌhanꞌ ꞌoꞌ quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhoꞌ yo na ncyꞌonhoꞌ cüenta na ntsinꞌman jon ñuaanhoꞌ. Ee itsinjoonꞌ jon já chaꞌ condëë na conanꞌnjö́nꞌ ꞌoꞌ quityquiiꞌ naviꞌ na coquenonhoꞌ. Juu na itsinjoonꞌhanꞌ ꞌoꞌ, incyaahanꞌ na ncyꞌonchenhoꞌ na jndëhoꞌ na ntjotyenhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhoꞌ na cüejon juuhanꞌ chaꞌna joo naviꞌ na coquenö́n.
6 Se somos atribulados, é para consolação e salvação de vocês; se somos consolados, é para consolação de vocês, a qual lhes dá paciência para suportarem os mesmos sofrimentos que nós estamos padecendo.
7 Ndoꞌ contyja tcüiiꞌ nꞌö́n tonnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanhoꞌ, ee mangiö́ chaꞌxjen na conanꞌjonhoꞌ yo joo naviꞌ na coquenö́n, mantyi conanꞌjonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na itsinjoonꞌ jon já.
7 E a nossa esperança em relação a vocês está firme, porque sabemos que, da mesma forma como vocês participam dos nossos sofrimentos, participam também da nossa consolação.
8 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo, ntꞌue nꞌö́n na cüaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naviꞌ tꞌman na tquenö́n xjen na tomꞌán ndyuaa Asia. Juuhanꞌ jaaꞌ jndyihanꞌ ata sꞌaahanꞌ nꞌö́n na tandiquindëë nnanꞌquii nꞌö́n quityquiiꞌhanꞌ. Ata tondyiiꞌ nꞌö́n na ntscueeꞌhanꞌ já.
8 Irmãos, não queremos que vocês desconheçam as tribulações que sofremos na província da Ásia, as quais foram muito além da nossa capacidade de suportar, a ponto de perdermos a esperança da própria vida.
9 Tꞌoonꞌ nꞌö́n na chaꞌvijon jndë tijndaꞌtyen jñꞌoon na cüjë́. Nndaꞌ vaa na tui chaꞌ tyiꞌnanꞌqui nꞌö́n yo na nndëë ntꞌá nquë́. Xiaꞌntyi quinanꞌqui nꞌö́n nquii Tyoꞌtsꞌon na itsintcüi jon nnꞌan na jndë tjë.
9 De fato, já tínhamos sobre nós a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos livrou e continuará nos livrando de tal perigo de morte. Nele temos colocado a nossa esperança de que continuará a livrar-nos,
11 — ausente —
11 enquanto vocês nos ajudam com as suas orações. Assim muitos darão graças por nossa causa, pelo favor a nós concedido em resposta às orações de muitos.
12 Vaa ncüii nnon ntyja nján na conanꞌntsá já chjo ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Ee quiiꞌ ñuan nján covicjë́ na yo na jiꞌua conanꞌxuán ndoꞌ mantyi yo na xoncüeeꞌ nꞌö́n na cotsamꞌán quiiꞌ ntꞌan tsoñꞌen nnꞌan, ndoꞌ majndeichen quiiꞌ ntꞌan nquehoꞌ. Mantyi ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui Tyoꞌtsꞌon, joꞌ na cotyentjö́n nnon jon yo ndëëhoꞌ, chito contꞌáhanꞌ chaꞌxjen juu na jndaꞌ nquen joo nnꞌan na tyiꞌquitaꞌjnꞌaanhin jon.
12 Este é o nosso orgulho: A nossa consciência dá testemunho de que nos temos conduzido no mundo, especialmente em nosso relacionamento com vocês, com santidade e sinceridade provenientes de Deus, não de acordo com a sabedoria do mundo, mas de acordo com a graça de Deus.
13 Ee joo tson na cotjí na conanꞌcüanö́n na mꞌanhoꞌ, xiaꞌntyi nchu vaa na conanꞌjnꞌaanhoꞌ jñꞌoon na chuhanꞌ, joꞌ conanꞌquindyiihanꞌ, taꞌnan ncüiichen nnon. Ndoꞌ ntyja jndyi tsꞌön na nndaꞌ vaa na ntjiꞌhoꞌ cüenta ata na ntycüii na conanꞌjnꞌaanhoꞌhanꞌ
13 Pois nada lhes escrevemos que vocês não sejam capazes de ler ou entender. E espero que,
14 Ntyji na ñꞌenhoꞌ na covaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja nján nquë́, joꞌ na mꞌanhoꞌ na neinhoꞌ na ityiiꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon, chaꞌxjen mantyi na ncꞌö́n na neiinꞌ nꞌö́n ntyja ꞌnaanhoꞌ na tonnon jon juu xuee xjen na nndyo nndaꞌ nquii ta Jesús.
14 assim como vocês nos entenderam em parte, venham a entender plenamente que podem orgulhar-se de nós, assim como nos orgulharemos de vocês no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Confiando nisso, e para que vocês fossem duplamente beneficiados, planejava primeiro visitá-los
16 — ausente —
16 em minha ida à Macedônia e voltar a vocês vindo de lá, para que me ajudassem em minha viagem para a Judéia.
17 Majoꞌ vi na siꞌjntꞌá na nndaꞌ, tatëcjuꞌhanꞌ na ncjö na mꞌanhoꞌ. Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, ¿Aa cotjiꞌhoꞌ cüenta na veꞌ matsꞌatö? ¿Aa conanꞌtiuhoꞌ na tyiꞌyuuꞌ jñꞌoon na sinën juu xjen na tsjö na ntsquë́ na mꞌanhoꞌ? ¿Aa ndyiiꞌ nꞌonhoꞌ na juu jñꞌoon na tsjö itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon jñꞌoon na conanꞌnein nnꞌan na tyiꞌcovantyja nꞌonhan Jesucristo, na veꞌ conduehin ncüii jñꞌoon nnon ncüii ntyjehin, majoꞌ ya na conanꞌneinhin jñꞌoonꞌñeen nnon ncüiichen tsꞌan, ñoncya vaa conduehinhanꞌ?
17 Quando planejei isso, será que o fiz levianamente? Ou será que faço meus planos de modo mundano, dizendo ao mesmo tempo "sim" e "não"?
18 Majoꞌ chaꞌxjen nquii Tyoꞌtsꞌon itsiquindë jon jñꞌoon na icoꞌ jon ꞌndyo jon, majoꞌ tyiꞌconduë́ jñꞌoon ndëëhoꞌ na mꞌaanꞌ nꞌö́n na aa nnanꞌquindë́hanꞌ oo aa tyiꞌnanꞌquindë́hanꞌ.
18 Todavia, como Deus é fiel, nossa mensagem a vocês não é "sim" e "não",
19 Ja yo juu Silvano yo ninꞌTimoteo, toninncyá jñꞌoon ndëëhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Cristo Jesús na nquii jon conduihin jnda Tyoꞌtsꞌon. Juu jñꞌoonꞌñeen, chito ncüii jon tsixuanhanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ ndoꞌ ncüiichen jon chitojoꞌ. Jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ jon ninnquiiꞌchen conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ.
19 pois o Filho de Deus, Jesus Cristo, pregado entre vocês por mim e também por Silvano e Timóteo, não foi "sim" e "não", mas nele sempre houve "sim";
20 Ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ nquii Cristo, tsoñꞌen jñꞌoon na icoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon, itsiquindë jon joohanꞌ. Mangꞌe joꞌ, ntyja ꞌnaanꞌ Cristo, conanꞌtꞌmaanꞌ jaa jon ya na conduë na quindui chaꞌxjen joo jñꞌoon na icoꞌ jon ꞌndyo jon ndëë.
20 pois quantas forem as promessas feitas por Deus, tantas têm em Cristo o "sim". Por isso, por meio dele, o "Amém" é pronunciado por nós para a glória de Deus.
21 Ja ndoꞌ mantyi ꞌoꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon incyaa jon na conanꞌjön ntyja ꞌnaanꞌ Cristo. Nquii jon iꞌua jon tsꞌian ꞌnaanꞌ Cristo ndë́.
21 Ora, é Deus que faz que nós e vocês permaneçamos firmes em Cristo. Ele nos ungiu,
22 Ndoꞌ ngꞌe na incyaa jon Espíritu Santo quiiꞌ nnꞌön, joꞌ tsiꞌmanhanꞌ na condui jaa ntsinda jon. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ itsꞌaa jon, itsiꞌmanhanꞌ na ntsiquindë jon tsoñꞌen jñꞌoon na jndë tcoꞌ jon ꞌndyo jon na ncyꞌön cüenta.
22 nos selou como sua propriedade e pôs o seu Espírito em nossos corações como garantia do que está por vir.
23 Ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon ndu na tatyjë nntꞌa tsjoonhoꞌ Corinto chaꞌxjen sijntꞌa jndyë na ntsꞌa, tatyjë chaꞌ tyiꞌcanhanꞌ na ntsityꞌia ꞌoꞌ. Cüjiꞌ jndyoyu Tyoꞌtsꞌon xe tyiꞌyuuꞌ jñꞌoon na matsinën ndëëhoꞌ ntyja na nndaꞌ sitiu.
23 Invoco a Deus como testemunha de que foi a fim de poupá-los que não voltei a Corinto.
24 Chito na ninꞌquinanꞌjndeiꞌ jndyuë́ ndëëhoꞌ na nin jñꞌoon na icanhanꞌ na cantyja nꞌonhoꞌ. Ngꞌe mantyji na tꞌman vantyja nꞌonhoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, joꞌ ninꞌquitejndei ꞌoꞌ na conanꞌjonhoꞌ yo Cristo chaꞌ ncꞌonhoꞌ na nein jndyihoꞌ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a sua fé, mas cooperamos com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que vocês permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.