2 Coríntios 1
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARIB
1 Maja Pablo matscüenön tsonvahin ndëë ꞌoꞌ na conduihoꞌ tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhoꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌanhoꞌ tsjoon Corinto. Yo na ntꞌue tsꞌon jon, condui ja tsꞌan na iꞌua Jesucristo tsꞌian nnön na mancya jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon ndëë nnꞌan. Juu ntyjëëhë Timoteo itsijonhin yo jñꞌoonvahin na macüji. Nque ntyjëëhë na mꞌanhan ndyuaa Acaya na mantyi conduihin tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, ntꞌue nꞌö́n na tsoñꞌenhan quinanꞌjnꞌaanhinhanꞌ.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Nquii tyëëhë Tyoꞌtsꞌon yo nquii Jesucristo na conduihin na ityeꞌntjon jon jaa, macꞌan ndëëhin na juu naya na conduihan yo ninꞌjuu na tajñuaanꞌ tsꞌonhan, quinanꞌjndyentyichenhinhanꞌ na ncyꞌonhoꞌ cüenta.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Conanꞌtꞌmánꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan jon na ntyꞌia ro nnꞌan ntyjii jon. Chaꞌxjen na itsinjoonꞌ tsꞌan jnda juu, manndaꞌ vaa itsꞌaa jon na itsinjoonꞌ jon jaa quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenön. Condui jon tye nquii Jesucristo na juu jon ityentjon jon jaa.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Tsoñꞌen naviꞌ na coquenö́n, itsinjoonꞌ Tyoꞌtsꞌon já, chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juuhanꞌ, mantyi nndëë nnanꞌnjö́nꞌ nnꞌan minꞌcya ro nnon naviꞌ na coquenonhin.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Ee chaꞌxjen jndye nnon min nchu vaa na conanꞌjön ntyja ꞌnaanꞌ naviꞌ na toquenon Cristo, ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon incyaahanꞌ na tꞌman vaa na na condëë na conanꞌnjö́nꞌ já nnꞌan quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhan.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Ee ya na incyaa Tyoꞌtsꞌon na coquenö́n naviꞌ, itsꞌaa jon na nndaꞌ chaꞌ ntsinjoonꞌhanꞌ ꞌoꞌ quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhoꞌ yo na ncyꞌonhoꞌ cüenta na ntsinꞌman jon ñuaanhoꞌ. Ee itsinjoonꞌ jon já chaꞌ condëë na conanꞌnjö́nꞌ ꞌoꞌ quityquiiꞌ naviꞌ na coquenonhoꞌ. Juu na itsinjoonꞌhanꞌ ꞌoꞌ, incyaahanꞌ na ncyꞌonchenhoꞌ na jndëhoꞌ na ntjotyenhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon quityquiiꞌ joo naviꞌ na coquenonhoꞌ na cüejon juuhanꞌ chaꞌna joo naviꞌ na coquenö́n.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Ndoꞌ contyja tcüiiꞌ nꞌö́n tonnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanhoꞌ, ee mangiö́ chaꞌxjen na conanꞌjonhoꞌ yo joo naviꞌ na coquenö́n, mantyi conanꞌjonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na itsinjoonꞌ jon já.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo, ntꞌue nꞌö́n na cüaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naviꞌ tꞌman na tquenö́n xjen na tomꞌán ndyuaa Asia. Juuhanꞌ jaaꞌ jndyihanꞌ ata sꞌaahanꞌ nꞌö́n na tandiquindëë nnanꞌquii nꞌö́n quityquiiꞌhanꞌ. Ata tondyiiꞌ nꞌö́n na ntscueeꞌhanꞌ já.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Tꞌoonꞌ nꞌö́n na chaꞌvijon jndë tijndaꞌtyen jñꞌoon na cüjë́. Nndaꞌ vaa na tui chaꞌ tyiꞌnanꞌqui nꞌö́n yo na nndëë ntꞌá nquë́. Xiaꞌntyi quinanꞌqui nꞌö́n nquii Tyoꞌtsꞌon na itsintcüi jon nnꞌan na jndë tjë.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 — ausente —
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Vaa ncüii nnon ntyja nján na conanꞌntsá já chjo ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Ee quiiꞌ ñuan nján covicjë́ na yo na jiꞌua conanꞌxuán ndoꞌ mantyi yo na xoncüeeꞌ nꞌö́n na cotsamꞌán quiiꞌ ntꞌan tsoñꞌen nnꞌan, ndoꞌ majndeichen quiiꞌ ntꞌan nquehoꞌ. Mantyi ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui Tyoꞌtsꞌon, joꞌ na cotyentjö́n nnon jon yo ndëëhoꞌ, chito contꞌáhanꞌ chaꞌxjen juu na jndaꞌ nquen joo nnꞌan na tyiꞌquitaꞌjnꞌaanhin jon.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Ee joo tson na cotjí na conanꞌcüanö́n na mꞌanhoꞌ, xiaꞌntyi nchu vaa na conanꞌjnꞌaanhoꞌ jñꞌoon na chuhanꞌ, joꞌ conanꞌquindyiihanꞌ, taꞌnan ncüiichen nnon. Ndoꞌ ntyja jndyi tsꞌön na nndaꞌ vaa na ntjiꞌhoꞌ cüenta ata na ntycüii na conanꞌjnꞌaanhoꞌhanꞌ
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 Ntyji na ñꞌenhoꞌ na covaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja nján nquë́, joꞌ na mꞌanhoꞌ na neinhoꞌ na ityiiꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon, chaꞌxjen mantyi na ncꞌö́n na neiinꞌ nꞌö́n ntyja ꞌnaanhoꞌ na tonnon jon juu xuee xjen na nndyo nndaꞌ nquii ta Jesús.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Majoꞌ vi na siꞌjntꞌá na nndaꞌ, tatëcjuꞌhanꞌ na ncjö na mꞌanhoꞌ. Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, ¿Aa cotjiꞌhoꞌ cüenta na veꞌ matsꞌatö? ¿Aa conanꞌtiuhoꞌ na tyiꞌyuuꞌ jñꞌoon na sinën juu xjen na tsjö na ntsquë́ na mꞌanhoꞌ? ¿Aa ndyiiꞌ nꞌonhoꞌ na juu jñꞌoon na tsjö itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon jñꞌoon na conanꞌnein nnꞌan na tyiꞌcovantyja nꞌonhan Jesucristo, na veꞌ conduehin ncüii jñꞌoon nnon ncüii ntyjehin, majoꞌ ya na conanꞌneinhin jñꞌoonꞌñeen nnon ncüiichen tsꞌan, ñoncya vaa conduehinhanꞌ?
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Majoꞌ chaꞌxjen nquii Tyoꞌtsꞌon itsiquindë jon jñꞌoon na icoꞌ jon ꞌndyo jon, majoꞌ tyiꞌconduë́ jñꞌoon ndëëhoꞌ na mꞌaanꞌ nꞌö́n na aa nnanꞌquindë́hanꞌ oo aa tyiꞌnanꞌquindë́hanꞌ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Ja yo juu Silvano yo ninꞌTimoteo, toninncyá jñꞌoon ndëëhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Cristo Jesús na nquii jon conduihin jnda Tyoꞌtsꞌon. Juu jñꞌoonꞌñeen, chito ncüii jon tsixuanhanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ ndoꞌ ncüiichen jon chitojoꞌ. Jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ jon ninnquiiꞌchen conduihanꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ nquii Cristo, tsoñꞌen jñꞌoon na icoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon, itsiquindë jon joohanꞌ. Mangꞌe joꞌ, ntyja ꞌnaanꞌ Cristo, conanꞌtꞌmaanꞌ jaa jon ya na conduë na quindui chaꞌxjen joo jñꞌoon na icoꞌ jon ꞌndyo jon ndëë.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Ja ndoꞌ mantyi ꞌoꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon incyaa jon na conanꞌjön ntyja ꞌnaanꞌ Cristo. Nquii jon iꞌua jon tsꞌian ꞌnaanꞌ Cristo ndë́.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Ndoꞌ ngꞌe na incyaa jon Espíritu Santo quiiꞌ nnꞌön, joꞌ tsiꞌmanhanꞌ na condui jaa ntsinda jon. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ itsꞌaa jon, itsiꞌmanhanꞌ na ntsiquindë jon tsoñꞌen jñꞌoon na jndë tcoꞌ jon ꞌndyo jon na ncyꞌön cüenta.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon ndu na tatyjë nntꞌa tsjoonhoꞌ Corinto chaꞌxjen sijntꞌa jndyë na ntsꞌa, tatyjë chaꞌ tyiꞌcanhanꞌ na ntsityꞌia ꞌoꞌ. Cüjiꞌ jndyoyu Tyoꞌtsꞌon xe tyiꞌyuuꞌ jñꞌoon na matsinën ndëëhoꞌ ntyja na nndaꞌ sitiu.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Chito na ninꞌquinanꞌjndeiꞌ jndyuë́ ndëëhoꞌ na nin jñꞌoon na icanhanꞌ na cantyja nꞌonhoꞌ. Ngꞌe mantyji na tꞌman vantyja nꞌonhoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, joꞌ ninꞌquitejndei ꞌoꞌ na conanꞌjonhoꞌ yo Cristo chaꞌ ncꞌonhoꞌ na nein jndyihoꞌ.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.