Apocalipse 14

San Pedro Amuzgos NT (AZG_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jndë joꞌ jntyꞌia nnon tyoꞌ Sión, joꞌ ventyjeeꞌ juu Quitsman Chjo. Yo nquii jon tojnaanꞌ mꞌan ncüii tmaanꞌ nnꞌan na jndye jndyihan. Tueeꞌ número joo nanꞌñeen ncüii ciento min vantjoꞌ vennꞌan vantjoꞌ nenque minhan. Quitahan, joꞌ jndë jndui xueeꞌ nquii jon yo xueeꞌ Tye jon.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ndoꞌ tondye quiñoonꞌndue jndyi na ticꞌuaa. Juuhanꞌ sijonhanꞌ chaꞌvijon na coquioo jndaa tꞌman ndoꞌ chaꞌvijon na jndei coꞌman ntsuee. Juu jndyeꞌñeen na jndyi, sijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌna na cotjaꞌ nnꞌan jndye jndyi arpa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Joo nanꞌñeen minntyjeeꞌhan na tonnon juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ na vaquityen nquii Tyoꞌtsꞌon yo na tondëë nenque na cotaꞌndoꞌñeen yo joo na conditque. Cotahan ncüii alabanza xco. Ndoꞌ xiaꞌntyi nque joo nnꞌan na ncüii ciento min vantjoꞌ vennꞌan vantjoꞌ nenque min na sijnda Tyoꞌtsꞌonhan quityquiiꞌ ntꞌan nnꞌan tsonnangue, joohan vanaan na nnanꞌjnꞌaanhan juu alabanzaꞌñeen, tanin ncüiichen tsꞌan.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Joo nanminꞌ nnꞌan na tyiꞌconanꞌndaaꞌhin na ncꞌonhan yo nanntcu na veꞌ ndöꞌ ro, totaꞌntyjeeꞌ nquehan chaꞌ nanꞌxuanhan ñuan nquiiꞌ na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Coꞌonanꞌjonhan yo nquii jon na conduihin Quitsman Chjo minyuuchen na vja jon. Sijnda Tyoꞌtsꞌon nanꞌñeen quiiꞌ ntꞌan nnꞌan ndoꞌ tquen jonhan na conduihan nnꞌan navejndyee cüentaaꞌ nquii jon yo cüentaaꞌ juu Quitsman Chjo.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Nanꞌñeen taconanꞌneinhan jñꞌoon quintu. Ndoꞌ minꞌncüii nnon taconanꞌtjahan nnon Tyoꞌtsꞌon.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Jndë joꞌ jntyꞌia ncüiichen ángel. Mantyja jon na tondye. Yꞌoon jon juu jñꞌoon naya na tyiꞌquintycüii na mꞌanhanꞌ na nquii Tyoꞌtsꞌon sijndaꞌ jonhanꞌ vitjachen na tquen jon tsoñꞌen. Incyaa ángelꞌñeenhanꞌ ndëë nnꞌan tsonnangue, mantyi ndëë joo nnꞌan na ncüii cüii tsonnangue, yo joo nnꞌan na xiꞌjnduiꞌ nnon tsjan, ndoꞌ yo joo nnꞌan ncüii cüii nnon jñꞌoon na conanꞌneinhan.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Jndei sinin jon, itso jon: —Xiaꞌntyi nquii Tyoꞌtsꞌon cüinjonhin ngiohoꞌ. Quinanꞌtꞌmaanꞌhoꞌhin, ee jndë tentyja xjen na ntcoꞌxen jon nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahan nnon jon. Quinanꞌtꞌmaanꞌhoꞌhin na nquii jon na tquen ntjöꞌndue yo tsonnanngue yo ndaandue yo ninꞌncüii cüii joo naijon na mꞌaan tëndëë ndaa.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ndoꞌ ncüiichen ángel, tsan na jndë ve, tantyja jon toxenꞌ juu ángelꞌñeen. Tso jon: —Tsjoon tꞌman Babilonia, jndë tyuiiꞌ, jndë tyuiiꞌhanꞌ. Ntyja ꞌnaan joo natyia na contꞌa nnꞌan juu tsjoonꞌñeen, jndë conanꞌndaaꞌhan nnꞌan na ninvaa tsonnangue. Juu natyiaꞌñeen tsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon vinon na totscꞌu jon nnꞌan na siꞌndaaꞌhanꞌhin, sꞌaahanꞌ joohan chaꞌvijon na quindyehan.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Jndë joꞌ ncüiichen ángel na jndë ndye, tëntyja jon na nquenꞌ ve joo ángelꞌñeen. Jndei sinin jon, tso jon: —Minninchen tsꞌan na ntsitꞌmaanꞌ juu quiooꞌjndyi tque yo ꞌndyonnon oꞌ, viꞌ jndyi ngenon tsanꞌñeen. Ndoꞌ majoꞌntyi ngenon juu tsꞌan na ninncyaa na nñoon jnꞌaan tsöꞌsta juu oo ntꞌö juu ntyja ꞌnaanꞌ juu quiooꞌñeen.
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Ee xe na aa nñoon jnꞌaanhin, majndaꞌ na ntꞌuiityen Tyoꞌtsꞌonhan, na juuhanꞌ ji vaa tsixuanhanꞌ. Juu na itsivꞌii matyen jonhan, itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon vinon nquiiꞌ na ntsiquitooꞌ jon vaso yohanꞌ na ntscꞌu jonhanꞌ joo nanꞌñeen. Tꞌman jndyi naviꞌ na ngenon nanꞌñeen na ntcohin quiiꞌ chon yo sufre tondëë ángeles cüentaaꞌ jon na jiꞌua nanꞌxuanhan ndoꞌ mantyi na tonnon nquii Quitsman Chjo.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Quiiꞌ chon na ñjon nanꞌñeen na cojntyꞌiahan naviꞌ, ninvito cotsava neonhanꞌ. Min naxuee ndoꞌ min natsjon, tyiꞌjeꞌncyaahanꞌ na ntaꞌjndyeehan chjo, jnaanꞌ na tonanꞌtꞌmaanꞌhan juu quiooꞌ jndyi tqueꞌñeen yo ꞌndyonnon oꞌ, joohan ndoꞌ mantyi minninchen tsꞌan na nñoon jnꞌaan xueeꞌ quiooꞌ jndyiꞌñeenhin. Ndöꞌ vaa jñꞌoon na tso nquii ángelꞌñeen.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Mangꞌe na nndaꞌ vaa, joo nnꞌan na conduihan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, icanhanꞌ na quitaꞌngueeꞌhan jñꞌoon na iquen jon na icoꞌxenhanꞌ, ndoꞌ quintjotyenhan ntyja ꞌnaanꞌ na vantyja nꞌonhan Jesús, ndoꞌ yo na tꞌman nꞌonhan, quinanꞌquii nꞌonhan naviꞌ na coquenonhan.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ndoꞌ jndyi ja ncüii jndye na jnanhanꞌ toquiñoonꞌndue, itsohanꞌ nnön: —Ndö ro jñꞌoon cüjiꞌ: “Nanein na tonnonchen, joo nnꞌan na mꞌanhan ntyja ꞌnaanꞌ ta Jesucristo xjen na ncüjehan, ityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan nanꞌñeen.” Ndoꞌ nquii Espíritu Santo sintcüeꞌ jon jñꞌoon. Itso jon: Mayuuꞌ nndaꞌ ee ntaꞌjndyeehan quiñoonꞌndue ngꞌe na tonanꞌchonhan quityquiiꞌ joo tsꞌian na iꞌua Tyoꞌtsꞌon ndëëhan. Min tyiꞌcoꞌtsuuꞌ tsꞌon jon nchu vaa na totyentjonhan nnon jon.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Jndë joꞌ jntyꞌia ndoꞌ na tonnön tityincyooꞌ ncüii chincyu quichiꞌ. Nacjooꞌhanꞌ vequityen ncüii chaꞌvijon tsꞌan. Xquen jon ñjon ncüii corona na jndëhanꞌ yo sꞌon ijan ndoꞌ ntꞌö jon ndyiiꞌ ncüii xjo quixꞌen na të ꞌndyohanꞌ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Jndë joꞌ quiiꞌ vatsꞌon quiñoonꞌndue naijon na mꞌaan Tyoꞌtsꞌon, joꞌ jnduiꞌ ncüiichen ángel. Juu ángelꞌñeen jndei sixuaa juu nnon nquii jon na vequityen nacjooꞌ chincyuꞌñeen. Itso juu: —Cüa jeꞌ, cjuꞌ xjo quixꞌen ꞌnanꞌ. Quityjeꞌ ntjonminꞌ, ee jndë tentyja xjen na ntꞌuiihanꞌ nque nnꞌan tsonnangue tsojnaanꞌ na conanꞌtjahan. Itsijonhanꞌ ntyja ꞌnaanhan chaꞌvijon ntjon na jndë tman.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ndoꞌ nquii jon na vequityen nacjooꞌ juu chincyuꞌñeen, tjuꞌ jon xjooꞌ jon nnon tsonnangue, joꞌ tyjee jon ntjon na min joꞌ, juu nanꞌñeen, conduihanꞌ nnꞌan.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Jndë joꞌ jnduiꞌ ncüiichen ángel quityquiiꞌ juu vatsꞌon quiñoonꞌndue. Mantyi yꞌoon juu ncüii xjo quixꞌen na të ꞌndyohanꞌ.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ndoꞌ mantyi jnduiꞌ ncüiichen ángel na ivantyjeeꞌ juu chon na ntyjo nnontyiu quiiꞌ juu vatsꞌonꞌñeen. Jndei ticꞌuaa ꞌndyo juu nnon nquii jon na yꞌoon xjoꞌñeen. Itso juu: —Cüa, cjuꞌ xjo quixꞌen ꞌnanꞌ. Quityjeꞌ nꞌein tëndöndyooꞌ tsjan, joo ntꞌöö na ventyjeeꞌ nnon tsonnangue, ee të na chuuꞌhanꞌ, jndë jndëëhanꞌ.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ndoꞌ taꞌ juu ángelꞌñeen na ijuꞌ jon xjoꞌñeen nnon tsonnangue. Sitjon jon nꞌein tëndöndyooꞌ tsjanꞌñeen, joo ntꞌöö na ventyjeeꞌ joꞌ. Ndoꞌ tyion jon tëꞌñeen nnon ncüii tsjöꞌ na quinjoon yuu na nnduiꞌ ndaaꞌhanꞌ. Tsꞌianꞌñeen itsijonhanꞌ juuhanꞌ juu naviꞌ tꞌman jndyi na ntquenon nnꞌan na itsivꞌii Tyoꞌtsꞌonhan.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 ꞌNdyo tsjoon, joꞌ mꞌan joo na tondyuehan tëndöndyooꞌ tsjanꞌñeen. Ndoꞌ na tui tsꞌianꞌñeen, joꞌ jnduiꞌ nꞌeon nnꞌan ata sijonhanꞌ juu neonꞌñeen chaꞌvijon ncüii jndaa. Njoonhanꞌ ata tueeꞌhanꞌ frenon jndyue quitso. Ndoꞌ tycya tanoonhanꞌ, tueeꞌ ndye ciento kilómetros na tjahanꞌ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.