Lucas 9
Awabakal Luke (AWK_BSA) vs VC
1 WIYA ġaiya noa barun dodeka ta ġikou̇mba kaumulliko, ġatun ġukulla barun kaiyu kakilliko ġatun wiyellikan kakilliko yantin ko diabol ko, ġatun turon umulliko yantin munnikan ko.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ġatun noa barun yuka wiyelliko bathileia Eloi koba, ġatun turon umulliko munni ko.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ġatun noa wiya barun, Manki yikora waita kolaġ, keawai tupa-tupa mánu̇n, keawai yinuġ, keawai kunto, keawai money, keawai buloara mánu̇n kirrikin taraiko-taraiko.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ġatun uwȧnu̇n nura ba tarai ta kokerá, tanoa kauwa, ġatun waita uwolla untoa biruġ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ġatun bara keawai nurun wommunbi korien, waita nura ba uwȧnu̇n untoa biruġ kokerá biruġ, tirri-tirrillia yullo kabiruġ moriġ tinna kabiruġ nurun kinbiruġ, túġa kakilliko barun kinko.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ġatun waita bara uwa, ġatun uwa kokeroa Willi koa, wiyelliela Euaġelion, ġatun turon umulliela yantin ta purrai ta.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ġatun noa Herodto tetrákko ġurra unni tara umá noa ba; ġatun koteiliela niuwoa bo, kulla wiyatoara tarai-kan-to Ioanne noa bouġkulléa tetti kabiruġ;
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ġatun winta ka, paipéa noa Elia; ġatun tarai-kan-to, wakȧl ġaġka-kȧl propet tabiruġ bouġkalléu̇n.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ġatun noa Herod wiya, Kolbu̇ntia baġ bon Iaonnenuġ wolluġ; ġan-ke unni ġurran baġ unni tara? ġatun noa na-uwil koa bon.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ġatun bara apothollo willuġbo bara ba kakulla, wiya ġaiya bon yantin unni tara uwa bara ba. Ġatun noa barun yutéa, ġatun kara uwa mirrulla ko, kokerá ko yitirra Betáthaida kako.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Ġatun bara ku̇ri ġurra bara ba, wirropa bara bon; ġarokéa noa wiyelliko barun bathileia Eloi koba, ġatun umá barun turon kakilliko munnikan.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ġatun purreȧġ kakilliela yaréakȧl, uwa ġaiya bara dodeka ta, ġatun wiya bon, Yukulla barun konara waita laġ, uwa-uwil koa bara yantin toa purrai kariġ koa, yellawolliko, ġatun takilliko; kulla ġéen kȧtan unti mirrul la.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Wonto noa ba barun wiya, Ġuwa barun ġaloa ko takilliko. Ġatun bara wiya, Keawai ġearu̇nba kulla unni pente kunto ġatun buloara makoro; wiya ġéen wirrilla barun ġali ko takilliko yantin ko ku̇ri ko.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Kulla wal ku̇ri kauwȧl pentakikilioi ta. Ġatun noa wiya barun wirrobullikan, Yellawabunbilla barun konara kakilliko pentékonta tarai taba kakilliko.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Ġatun uma ġaiya bara yanti, ġatun yellawabunbéa barun yantin barán.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Mankulla ġaiya noa unnoa tara kunto pente ġatun makoro buloara; ġatun nakilliela wokka laġ moroko koba, murroi wiyelliela unni tara, ġatun yiirbuġga, ġatun ġukulla barun wirrobullikan ko wunkilliko barun kin mikan ta konara.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ġatun takulla bara, ġatun warakan ġaiya bara kuttawan yantin; ġatun mankulla bara wanan dodeka ka wimbi ka wuntawai biruġ barun kai.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ġatun yakita wiyelliela noa ba niuwoa-bo púnbai, ġikoúmba wirrobullikan ġikouġ katoa; ġatun noa wiya barun, wiyelliela, Ġannuġ wiyan ku̇ri ko ġan baġ ba.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Wiyayelléu̇n bara; wiyelliela, Ioanne ta bi korimullikan wonto ba taraito wiyan Elia ta ba; ġatun taraito wiyan wakȧl ġaġka-kȧl propet koba, bouġkulliakan katéa-kȧn.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Wiya noa barun, ġanto tia nura wiyan ġan baġ ba? Peterko noa wiyayelléu̇n, wiyelliela, Kritht ta bi Eloi-úmba.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ġatun noa barun piralma, wiyéa-kȧn koa bara unnoa tara tarai ko ku̇ri ko;
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Wiyelliela, Yinal ta ku̇ri koba yarakai kauwȧl wal bon umȧnu̇n, ġatun warekȧnu̇n wal bon bara ġaġkakal ġatun bara hiereukan piriwȧl, ġatun bara gȧrammateukan, ġatun búnnu̇n wal tetti, ġatun bouġgánu̇n ġaiya bon tarai ta purreȧġ ġoro ka.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ġatun wiya noa barun yantin, Wanu̇n tia ba taraikan ku̇ri uwȧnu̇n, ġurrullia noa niuwoa-bo, ġatun mara-uwil koa noa taliġkabillikanne ġikoúmba yantin ta purreȧġ ka, ġatun wirrobulla tia.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ġanto ba miromȧnu̇n moron ġikoúmba, warekȧnu̇n wal noa? kulla noa warekȧnu̇n moron ġikoúmba emmouġ kin, ġaloa noa moron umȧnu̇n.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Wonnuġ-ke murrȧrȧġ ku̇ri ko, mankilliko purrai kariġ ko, ġatun noa tetti wal ġaiya kȧnu̇n niuwoa-bo, ġa warekȧnu̇n wal?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ġan tia ba koiyun kȧnu̇n emmouġ kai, ġatun wiyellikanne emmoúmba, Yinal ku̇ri koba koiyun ġikouġ kai, uwȧnu̇n noa ba killibinbinkan kóti ġikouġ kinba, ġatun Biyuġbai koba, ġatun aġelo yirri-yirri-kan koba barúnba.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Kulla bag wiyan nurun tuloa, unni winta ġarokéu̇n ba, keawai bara tetti kȧnu̇n, kabo na-uwil koa bara bathileia-nuġ Eloi koba.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Ġatun yakita kakulla purreȧġ ka ét ta yurika-ta unni tara wiyellikanne, yutéa noa barun Peternuġ, ġatun Ioannenuġ, ġatun Yakobonuġ, ġatun uwa wokka laġ bulkȧra kolaġ wiyelliko.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ġatun noa ba wiyelliela, takin bon tarai warrakulléu̇n, ġatun ġikoúmba kirrikin purrul kakulla, ġatun killibinbin kakulla.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ġatun wiyelliela bon ku̇riko Mothéko ġatun Eliako:
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Paipéa bula killibinbin, ġatun wiya bula ġikoúmba (tetti?) tin ka-uwil koa Hierothalem ko.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Wonto ba Peter noa ġatun bara ġikouġ katoa porrólkan bara birikéa kóġóġ; ġatun bara kakulla tiraġ, nakulla bara gikoúmba killibinbin, ġatun buloara bula ku̇ri ġarokéa ġikouġ katoa.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ġatun kakulla yakita bula ba waita uwolliela ġikouġ kinbiruġ, Peterko noa wiya bon Iéthunuġ, A! Piriwȧl, murrȧrȧġ ġearun unti ko kakilliko; ġatun umabunbilla ġoro kokerá; wakȧl bin, ġatun wakȧl Mothénuġ, ġatun wakȧl Elianuġ, ġurra korien minariġ noa wiya.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Wiyelliela noa ba, yareil kakulla, ġatun wutéa barun; ġatun bara kinta kakulla, waita bara ba wolliela murrariġ yareil la.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ġatun pulli kakulla yareil labiruġ, wiyelliela, Unni ta emmoúmba kóti yinal pitȧlmullikan; ġurrulla bon.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ġatun pulli ba kakulla korun, Iéthu noa kakilliela pu̇nbai. Keawai bara unni tara wiya pa untatoara, natoara purreȧġ ka taraikan ta.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ġatun yakita kakulla purreȧġ ka tarai ta unta, uwa bara ba barán bulkȧra biruġ, kauwȧllo ku̇riko nuġgurra wa bon.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 A! ġatun wakȧl ku̇ri konara koba kaaibulléu̇n, wiyelliela, Piriwȧl, kai bi, na-uwillia yinal emmoúmba; kulla noa emmou̇mba wakȧl wonnai.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 A! ġatun maraito bon mankulla, ġatun ġaiya noa kaaibulléu̇n wokka; ġatun yiirbuġga bon, ġatun kurraġtoanbuġġa; ġatun búntoara noa, waita ġaiya ġikouġ kinbiruġ uwa.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Ġatun baġ wiya barun wirrobullikan ġiroúmba warekulliko bon; keawai bara kaiyu korien.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ġatun noa Iéthuko wiya, wiyelliela, A! ġurra korien ġatun pirriral unni willuġ-ġél! Yakounta-laġ baġ kȧnu̇n nurun kin, ġatun wal baġ kȧmunbinu̇n nurun? Mara bon tanan ġiroúmba yinal unti ko.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ġatun uwolliela noa ba tanan diabollo bon puntima barán ġatun yiiryiir uma. Ġatun noa Iéthuko koakulla bon marai yarakai ka, ġatun bon wonnai turon uma, ġatun ġutéakan ġaiya bon biyuġbai ta ġikoúmba tin.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Gatun yantin bara kinta kakulla kaiyu tin kauwȧl lin Eloi koba tin; ġatun kotelliela bara ba yantin unni tara Iéthuko noa ba uma, wiya ġaiya noa barun wirrobullikan ġikoúmba,
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 Kȧmúnbilla unni tara wiyellikanne murriraġ ġurréuġ kako nurun kin; kulla noa Yinal ku̇ri koba wupinún wal bon mattȧra ku̇ri ka.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Keawai bara ġurra pa unni wiyellikanne, ġatun yuropa ġali barun kinbiruġ, keawai bara ġimilli korien; ġatun bara kinta kakulla wiyelliko bon ġali tin wiyellikanne tin.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Yakita ġaiya bara wiyellan barabo-barabo, ġan-ke kȧnu̇n kauwȧl piriwȧl barun kinbiruġ.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Ġatun Iéthuko noa ġimilléu̇n kotatoara bu̇lbúl labiruġ barun kinbiruġ mankulla noa wonnai, ġatun yellawabunbéa bon ġikouġ kin taruġ ka,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Ġatun noa barun wiya, Ġanto ba unni wonnai pitȧlmanu̇n kinba, pitȧl manu̇n ġaiya tia; ġatun ġanto ba tia pitȧlmanu̇n, pitȧlmanu̇n bon ġala yuka tia ba; ġatun niuwoa kȧtan waréa nurun kinba yantin taba, yantibo ta wal noa kauwȧl kȧnu̇n.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ġatun noa Ioanneto wiya, wiyelliela, Piriwȧl, nakulla ġéen wakȧllo paibuġgulliela barun diabol ġirouġ katoa biruġ yitirra biruġ; wiya ġéen bon yanoa, koito ba keawai noa wa pa ġearun katoa.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ġatun noa Iéthuko bon wiya, Wiwi yikora; koito noa ba keawai bukka korien ġearun, niuwoa ġearun katoa ba.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Ġatun yakita kakulla purreaġ mánu̇n bon ba wokka kolaġ, pirral noa kakilliela waita Hierothalem kolaġ,
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ġatun noa yuka barun puntimai ġikoúmba ġanka; ġatun bara uwa kokerá kolaġ Thamaria kako, umulliko ġikouġ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ġatun bara bon keawai pitȧlma pa, kulla noa pirral kakulla wa pa Hierothalem kolaġ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ġatun bula wirrobullikan ġikoúmba, Yakobo ġatun Ioanne, nakulla bula unni, wiya bula, Piriwȧl, wiya bi, wiya-uwil koa ġéen koiyuġ koa kauwȧl barán moroko kabiruġ wina-uwil koa barun, yanti Elia noa ba unnoa?
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Wonto noa ba wakulléu̇n, koakulla ġaiya barun noa, ġatun wiya, Keawaran nura gimilli korien nurúnba kóti búlbúl.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Koito ba noa yinal kúri koba keawaran noa tanan wa pa, búnkilliko kúri ko barun, wonto ba murrin umulliko. Ġatun bara uwa tarai tako kokerá ko.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ġatun yakita kakulla, uwolliela bara ba yuriġ yapuġ koa, taraito bon wiya, Piriwál, wirrobuġbinu̇n banuġ, wontariġ bi ba uwȧllu̇n,
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ġatun noa Iéthuko bon wiya, Murroġ-kai-ko kumiri barúnba, ġatun tibbin moroko ka koba kunta barúnba, wonto ba yinal kúri koba keawaran bon ġikoúmba birrikilli-ġél walluġ ko ġikoúmba ko.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ġatun noa tarai wiya, Wirrobulla tia. Wonta noa ba wiya, Piriwál, wamunbilla tia ġanka bapa-uwil koa baġ emmoúmba biyuġbai.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Wiya bon noa Iéthuko, Bapabunbilla barun tetti-tetti barúnba; ġintoa yuriġ bi wolla wiyelliko piriwȧl koba Eloi koba.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ġatun taraito wiya, Piriwȧl, wirrobanún banuġ; wamunbilla tia ġanka wiyellikoa barun baġ unni emmouġ kinba kokerá ba.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ġatun noa Iéthuko bon wiya, Keawai tarai-kan-to upillinu̇n mȧttȧra purrai-ġél lo, ġatun willuġ-wuminún, keawaran noa murrȧrȧġ korien kakilliko piriwȧl ko Eloi koba ko.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.