Lucas 19
EUANGELION UNNI TA JESU-ÚBA CHRIST-KO-BA UPATOARA LUKA-UMBA (AWK) vs NTLH
1 ĠATUN noa Iethu uwa Willi koa Yeriko koa.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ġatun kakulla untakȧl wakȧl ku̇ri ġiakai Dhakké yitirra, piriwȧl telónékȧl noa kakulla, ġatun noa porrólkan.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Ġatun noa numéa nakilliko Iéthunuġ, ġan noa ba; ġatun noa keawai, kulla konaró núntima, kulla noa waréa ġoiyoġ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ġatun noa murra ġanka, ġatun noa kulliwa wokka-laġ, ku̇lai tin nakilliko bon, kulla noa unta kolaġ uwolli kolaġ.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Ġatun Iéthu noa ba uwa untako, nakulla noa wokka-laġ, ġatun bon nakulla, ġatun bon wiyá, Ela Dhakké! tanan kurrakai tirabulla, kulla buġgai koa baġ yellawȧnu̇n ġirouġ ka ta kokerȧ.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ġatun tiraba noa kurrakai barán, ġatun pitȧl ma-uwa bon.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ġatun nakulla bara ba, wiyellan niuwarakan bara yantinto, wiyelliela, Waita noa uwa yarakai toa kóti kakilliko.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ġatun noa Dhakké ġarokéa, ġatun wiya bon Piriwȧlnuġ, Ela Piriwȧl! winta baġ ġutan emmou̇mba tullokan kabiruġ mirrȧl kai ko; ġatun mankulla baġ ba tullokan taraikan tabiruġ yaki tin ġakoiyaye tin, wupinu̇n ġaiya bon baġ willuġbo warán tako.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ġatun noa Iéthuko bon wiyá, Tanan uwa moron unti buġgai purreȧġ ka unti ko kokera ko, kulla noa kȧtan yinal ta Abȧramuúmba.
9 Então Jesus disse:
10 Kulla Yinal ku̇ri koba uwa tiwolliko ġatun tumulliko woġu̇ntitoara ko.
10 Porque o
11 Ġatun ġurra bara ba unni tara, wiyéakan butti noa ġatun wiya wakȧl parabol, kulla noa papai ta ba Hierothalem ka, ġatun kulla bara kota paipillinu̇n piriwȧl koba Eloi koba tanoa-kȧl-bo.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Yaki tin noa wiyá, Tarai ta piriwȧl uwa tarai tako purrai tako kaloġ kako, mankilliko ġikouġbo piriwȧlkanne-ta, ġatun willuġbulliko.
12 Então Jesus disse:
13 Ġatun wiya noa barun ġikoúmba mankillikan ten ta, ġatun ġukulla noa barun kin mina ta ten ta, ġatun wiya barun, Miromulla uwȧnu̇n baġ ba willuġbo.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Wonto ba ġikou̇mba-ko konara niuwama bon, ġatun yuka bon puntimai ġikouġ, wiyelliela, Keawai wal noa unni piriwȧl katillinu̇n ġearun.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Ġatun kakulla yakita, willuġ ba noa ba, mantoara piriwȧlkoba, wiya ġaiya noa barun unnoa mankillikan ġan kin noa ba ġukulla money, tanan ġikouġ kin, ġurra-uwil koa noa minnan barun kinba ġutoara ġukilli tabiruġ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Tanan ġaiya uwa kurri-kurri wakȧl, wiyelliela, Ela Piriwȧl! ġiroúmba ta mina unni wittia kauwȧl ten mina ta.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ġatun bon noa wiyá, Kauwa yanti, ġintoa mankillikan murrȧrȧġ; kulla bi miroma unnoa waréa ta, kaiyukan bi kanwa ten ta kokera.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ġatun tarai uwa, wiyelliela, Ela Piriwȧl! ġiroúmba ta mina unni wittia kauwȧl pente mina ta.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ġatun noa wiya ġaiya bon, Kauwa bi kaiyukan pente ta kokera.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ġatun tarai uwa, wiyelliela, Ela Piriwȧl! na-uwa unni ta mina ġiroúmba, wúnkulla baġ ba koroka wurobilla:
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Kulla baġ kinta kakulla ġirouġ kai, kulla bi bukka kauwȧl; mantan bi wokka-laġ keawai bi ba wunpa barán, ġatun kólbúntia bi unnoa keawai bi ba meapa ba.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ġatun noa bon wiyá, ġirouġ kinbiruġ kóti ko kurraka ko wiyan pirriral-manu̇n banuġ, ġintoa ta mankillikan yarakai. Ġurra bi tia bukka kauwál baġ; mantillin wokka-laġ keawai baġ wunpa barán, ġatun kólbu̇ntillin unnoa keawai baġ ba meapa ba:
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Kora koa bi ġupa emmoúmba money ġukilliġél lako, marauwil koa baġ emmoúmba kóti ġatun kopatoara ta, emmouġ ka ta uwolli ta?
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ġatun noa wiya barun ġarokilliela bara ba taruġ ka, Mantillia unnoa mina unti biruġ bon, ġatun ġuwa bon gala ko tenkan ko ġikouġ.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 (Gatun bara wiya bon, Piriwȧl, ten ta mina mantan noa).
25 Eles responderam:
26 Wiyan nurun baġ, Yantinko barun mantan bara ba ġunu̇n wal butti; ġatun keawaran noa ba, unnoa ta mantan noa ba mantillinún wal bon ġikouġ, kinbiruġ.
26 — E o patrão disse:
27 Kulla bara unnoa emmoúmba niuwa-maye, keawai bara emmouġ kȧnu̇n bi ba piriwȧl barun, mara barun, bú-uwil koa barun emmouġ kin mikan ta
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ġatun wiya noa ba unnoa, waita ġaiya noa ġanka uwa wokka-laġ Hierothalem kolaġ.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Ġatun kakulla yakita, uwa noa ba papai Bethȧbage tako ġatun Bethany tako, bulkȧra ta ġiakai yitirra Elaión ka la, yakunbéa noa buloara-bulun ġikoúmba wirrobullikan,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Wiyelliela, Yuriġ nura wolla kokeraá ko kaiyin tako; uwollinu̇n nura ba untariġ, nanu̇n ġaiya nura wirritoara waréa buttikaġ keawai yellawa pa kúri bulka ka: buruġbuġgulla unnoa, ġatun yemmamulla untiko.
30 com a seguinte ordem:
31 Ġatun tarai-kan-to ba wiyȧnu̇n, Minariġ tin nura unnoa ta buruġbuġgan? ġiakai nura wiyella bon, Kulla noa Piriwȧllo wiyá.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ġatun bara ba yukatoara, waita uwa, ġatun nakulla ġaiya bara yanti noa ba wiya barun ba.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ġatun buruġbuġgulliela bara ba unnoa waréa buttikaġ, ġikoúmba-ko wiya barun, Minariġ tin nura buruġbuġgan unni waréa buttikaġ?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ġatun bara wiyá, Piriwȧllo noa wiya ġala.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ġatun bara yemmama bon kinko: ġatun bara wupéa barun ba kirrikin bulka ka buttikaġ ka, ġatun wupéa bon bara Iéthunuġ wokka ka.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Ġatun uwolliela noa ba, wupéa bara yapuġ ka kirrikinkan nurúnba.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Ġatun uwa noa ba papai, bará ka Elaión ka ba koba bulkára koba, yantin konara wirrobullikan pitȧl ġaiya kakulla, ġatun pitȧlmulliela bon Eloinuġ kauwȧl lo pulli to, yantin tin kauwȧl Iin uma ba nakulla bara ba;
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Wiyelliela, Pitȧlmabunbilla bon Piriwȧl ta uwan noa ba Yehóa-úmba koa yitirroa: pital-kȧmunbilla moroko ka, ġatun killibinbin kȧmunbilla wokka ka.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ġatun winta-ko Parithaioi kabiruġ konara biruġ wiya bon, Piriwȧl, koawa bi barun ġiroúmba wirrobullikan.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ġatun noa wiyayelléún barun, wiyelliela, Wiyan nurun baġ, wiya, bara ba kaiyellinún mupai, kaibullinún wal ġaiya unni tara tunuġ tanoa-kȧl-bo.
40 Jesus respondeu:
41 Ġatun uwa noa ba papai, nakulla noa kokera kariġ, ġatun noa tuġkillimilléu̇n ġaloa rin,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Wiyelliela, Ġurrapa bi ba, ġintoa ta, unti purreȧġ ka ġirouġ ka ta unni tara pitȧl-kakilliko ġiroúmba ko! wonto ba yakita yuropa ta ġirouġ, kai nakilli tin ġaikuġ tin.
42 e disse:
43 Kulla purreȧġ, ta kánún ġirouġ kin, bukka-kan-to ġirouġ wirrinu̇n wal bara kirrai kirai-karai ġirouġ, ġatun karai-karai wirrinún ġirouġ, ġatun mirrámanún bin willi ka yantin ta kaiyinkaiyin ta,
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ġatun pirikibunpinún bin purrai ta, ġatun ġiroúmba wonnai tara murruġ kaba ġirouġ, kinba; ġatun keawai bara wupinu̇n tunuġ tarai ta wokka ka; kulla keawai bi ba ġurra pa yakita natala ba ġiroúmba.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ġatun noa uwa murrariġ kolaġ, ġatun yipa ġaiya noa barun ġukillikan, ġatun barun mankillikan unta biruġ;
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Wiyelliela barun, Upatoara unni, Emmoúmba kokera ta wiyelliġél kokera; wonto ba nura uma unni wollo kakilliko barun nankiye-ko.
46 Ele lhes disse:
47 Ġatun wiyelliela noa purreȧġ ka yantin ta murruġ ka hieron ka. Wonto ba piriwȧl hiereu, ġatun bara ġȧrammateu, ġatun bara piriwȧl ku̇ri koba, numa bara bon búnkilli kolaġ;
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Yakoai bara ba umulliko ġatun keawai bara, kulla yantin ta ku̇ri pitȧl kakilliela ġurrulliko bon.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.