Mateus 22
Manikáne O Ehwehne (AWB) vs NTLH
1 Sísaga mó pabeqme ehwéh mahraréna,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 Íópeq Manikánka wahnah wahnahnirabeq pokira sansámé anotah wahnáhnká miraurainserahne. Mi wahnáhné ahninkáwágá ahre meanauraitaq wenaboga wehekeq kiraboinieéna áhnte tahutáhúq kawerataire.
2 — O
3 Táhutahuq kawerarena wene arambehri keyábé, Ínéga máhoro urau keyábé, Táhutahuq aiq téhre. Mahbeq sero koreríéro urairara koreríátówara sega íre surowe.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Íre suro puana wahnah anínká mó arámbéhrí kéyábé, Mi ke mónkakáq koreríéro. Sensabé mahrarue korerieq, Káhoakáq áráhqkakaq subiqmarena tirúgana aiq téhre. Moke táhutahuq amahnága aiq kawerunsabé peheráh sero ue koreríéro éna eqmaq sutaire.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Eqmaq sutairara koreríátówara sega mi ehwéhnsábé anetaníbo éra seyene ahwiminurowe. Mó anínká wene sotápéq pokurairana mó anínká wene paiqnaná nahtápéq pokurairara
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 mó kegá wahnahne arambehrio ke táhtoqme íre kaweraritera subiq sutowe.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Subiq sutowana wahnah anínká anotah abíáhnsánéna wene sóntía ke eqmataire. Eqmatairara sóntía kegá subiq suto ke subiq suera sene nahmarí kekirutowe.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Kekirutowana wahnah anínká mó arámbéhrío ke síáhrabéna sensabé, Nénahni ahre meyéhnsábé táhutahuq kawerarena síáhrabu kegá abehq sánsánonsabé ahqáho arítóge.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Minayabe wahba áhtápéq pokue moke tagehra keyábé, Táhutahuq kowe nagehboq máhoro arítáhro urairara
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 wahba áhtápéq pokue moke tagaro ke meriqmera surowe. Kaweq kereq ahbabáq kereq meriqmera surowana wahnahne nah kígíuraire.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Kígíurairana wahnah anínká meriro ke koragéna pahouwiuro awahriq ambántá íre awahriria surai aní tagówe.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Tagéna wensabé, Árahinsabé awahriq ambántá íre aneranerue suria pehipi seno uraire. Urairana mi anínká íre ehwehnorahurairana
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 wahnah anínká wene arambehri keyábé, Mah aníné aiayah táhru táhruue máhpeq sunkíkírirabeq tuparúáhro. Mitaq sunkíkírirabeq moke míáh kégá anotah ibiséra uwo uwo urowe úwe.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Sísaga mó mahraréna, Mah pabéqmé éhwéh áwahe íráhro. Manikánka íregáritaq keyábé, Máhoro irara áhnte kegá, Iuwahriehre e puana wega peh táhmaro omaq sitéhre úwe.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Úwara Péhrasi kegá móbeq pokue sío síoéra, Sísaga ahbabáq ehweh irarinkehboq áhwárawe tagéq aneq pagégé éhwéh kasenonehnkono éra iwíáhuwe.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Iwíáhéra táhmaro se kéró kereq Éróti kahnáh kéreq Sísaba eqmaq suowara kure Sísansabé, Anotah aníno, ite tagarionawe arewe aiq pútaq ehwéh iraréna aní móne. Arega anotah kereq pehgáriq kereqsabé peh monseráh íwíáhóne. Arega wehuke íre ehnenia peh Manikáne sansá ahriahri tábúsoqme pahsuqme íwáhnoróne.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Minayabe ite iahtebanehboq teio. Aneq iwíáhono? Itega Aroma kené wahnah aní Sísáhri táhkísi moné awenéhnkono? Árahonehnkono? Arega iwíáhóna ehwéh teio uwe.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Teio uwana Sísaga sene sirupipeqté áhbábáq íwíáh tagéna sensabé, Itewe kopéráhpéro ke wóe. Aneqsabé áhwárawe tagéq níwíoqnaho?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Táhkísi ira moné teníéro úwara sega peh morá ébáh móné ábóraq márówe.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ábóraq márówana Sísaga sensabé, Mah monéráq píkísahakáq áwíqkakaq insene kehro úwara sega wensabé,
20 e ele perguntou:
21 Aroma kené wahnah aní Sísáhrinee uwe. Uwana Sísaga sensabé, Aroma kené wahnahne náneq wewe náwéro. Manikáne naneq wewe Maniká náwéro úwe.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Péhrasi kega wene ehweh írótaq áhtenéra we auwera pokuwe.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Sáyúsi kewé pusa ké íre iriwe oganúq sitankéhe íwíáhu kee. Mi wehekáh táhmaro mi kegá Sísaba séra wensabé,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Íwáhnoraníno, Mósísine sehiranka maharéna,
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Minayabe abapete téhraníté se ábárahnahnah iteba míarowe. Sensuwahga ahre mewena íre aninkákáq uraitaq pukuraire.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Pukurairana náhmbáh 2 abaqkáwágá awahwáné kéweiní mewena íre aninkákáq uraitaq pukurairana náhmbáh 3 abaqkáwága moq monseráhnuraire. Moke mi abáráhnáhnahnka mi iní mótaq mótarue mewera íre aninkákáq urotaq orah animárí pukurowana
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 sinehemé mi iní moq pukuraire.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Moke mi abáráhnáhnahnka mi iní meronsabé iriwe oganúq sitahnaraq insene ahre míanabo kasenuwe.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Kasenuwana Sísaga sensabé, Itewe Manikáne púkuipéqté séhíránkákáq wega págegeue miraorahi sansánkákáq íre ahtebah puaq áhwára áhwára ahbabáq iwiáhowe.
29 Jesus respondeu:
30 Manikánka pusa ké iriwe oganúq sitahnaraq se peh íópeqté ké tahnsa mía míaigehe. Mi tanáhráq wehga ahre íre meyagéhe. Ahrega íre wehkigehe.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Pusa ké iriwe oganúq sitahnayabé Manikáne púkuipéqté séhírámé íre sáhnsahoo?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Wene ehwehnka ite teiena,
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 mitaq sáhuríó kega mi ehwéh irera áhtenuwe.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Sísaga irarúnka Sáyúsi kegá ehiyansá aguwara Péhrasi kegá irera momiwíéra Sísaba suwe.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Suwana peh morá Péhrasi aní, Mósísine ehweh síwáhnoru anínká Sísaga ahbabáq ehweh irarinkeheéna áhwárawe tagéna kasenúwe.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Kasenéna, Íwáhnoraníno, sehgíóro ú ehwehmé aneq ehwéhnká mó ehwéh kiotaikiro úwana
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Sísaga wensabé, Kiotaiki ehwéh teaweníboq iro.
37 Jesus respondeu:
38 Mah ehwéhnká moke mó sehgíóro ú ehweh aiq kiotaikire.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Mó kiotaiki ehwéh iro. Arerensabé arutaboirónanserah mó anínsábé moq arutaboirúno ire.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Mah ehwéhtáré áwahe wíre. Moke Mósísine ehwehnkákáq Manikáne ehweh iraru kené ehwehnkakáqmé ábogehrapeqté éhwéh míre úwe. (Lo 6.5; Wok Pris 19.18)
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Péhrasi kegá momiwíuwana Sísaga sensabé,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Ite meirena kaweraintankeheéna Manikánka omaq ato anínsábé aneq iwíáhoo? We insene anahwa míanabo úwara, We Tébítine anahwa míanae uwe.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Uwana Sísaga sensabé kasenéna, Manikáne Awanka iwíáh atowana Tébítiga mi anínsábé, Néne Wahnahne atowe. Wega aneqsabé irarúwo? Manikáne Awanka Tébíti iwíáh atowana igonkó pukúípéq sehiranúwana mi ehwéhnká mahraréna,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Maniká itene Wahnahnka néne Wahnahnsabé, Niyah púpeq tútuue míéhnaraq arene naruo saiqnariankehe atóge úwe ire. (Buk Song 110.1)
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Írátíáhro. Tébítiga mi anínsábé, Néne Wahnahne ato puana we árahue wene anahwa míanabo kasenúwe.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Kasenúwara Péhrasi kegá Sísansabé mó ehwéh íre kasenuwe. Wensabé áhtenéra mó tanáhráq mó tanáhrárue mó ehwéh íre kasenuwe.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.