Lucas 2

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi tanáhráq anotah wahnáh ání wenáwíqtare Sísáhri Ógáhsátu moke Aroma keráq wahnahnatiowe. Wega moke wehuke síwíqmari púkuipéq sehiranoro aritowe.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Mi tanáhráqmé Aroma kegá ebeq síwíq sehiranu tanáhráre. Wehukení wenáwíq Kúwíríníáhsi Síría marákórápéqté kéné wahnah míotaq sehiranue meyowe.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Aroma wahnáh kégá moke síwíqmari meyaneheéra ómiga sensuwahpeq pokuwe.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Sósépawe Tébíti kahnáh ání ména Néhsara suwahpeq Kehrari marákórápéq suena Súría marákórápéq Pétáríéma suwahpeq Tébíti kahnáh suwahpeq kíuwe.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Sensíwíq terieyeheéra Sósépareq wene ahre arárí Máhríareq Néhsara suwahpeq kíúye. Máhríawe anotah kia míowe.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Sega Néhsara suwahpeq kíúyataq we ani maqme tanahráq wahtonúwe.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Páhsíntía nahmárí máhriq íre ko púara sega káhone nahtapeq káúye. Mitaq Máhríaga wene ebeq piah anímáí maqmarena ambanta ánáhnkiwe mi kané táhutahuq kunúbáípéq suge atowe.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Mi ke suwahpeqte áhnánsáhrápéq sipisípiq wahnáh ánímárí uworapeq méra sene kamarítáq wahnahnuwe.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Wahnahnuwana íópeqté ánínká ábóraragúwana Maniká itene Wahnahne téhreh naneqka anotahtaq téhrówara sega anotah ahré aguwe.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Íópeqté ánínká sensabé, Íre áhreoro. Írátíáhro. Mah kawéq éhwéh teinieéna suge. Teiú éhwéhnká ómi kehináné sirupipeq anotahtaq eyoyó aritankéhe.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Tébíti kahnáh suwahpeq ite meirena kaweraitahna aní inokáhpeq maqmíéhre. Manikánka we omaq atowana we anotah Wahnáh ání ména ite meirena kaweraitahna aní míre.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Aniné ambanta ánáhnkiwe káhone táhutahuq kunúbáípéq míéhre tagéq we wire ue ahtebagehe úwe.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Úwara peh íregáritaq íópeqté kégá ábóraragéra Manikánsabe iwíáh íwíáh atera mahraréra,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Maniká kiotaiqme aníniraq wensabé iwíáh íwíáh atone. Mah marákó márákóípéq Maniká awahbeh sansá sehgíra ke siru ukiqsitankéhe uwe.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Íópeqté kégá se suera íópipeq tuekutaq sipisípiqtaq wahnahnu kegá seye náhenéra, Manikánka teí ánínsábé Pétáríéma suwahpeq koraganehboq pokonehe uwe.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Pokonehe éra pehbeheráh pokue anebahruwana mi aní káhone táhutahuq kunúbáípéq sugowara Máhríareq Sósépareq míóya tagowe.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Tagéra pokue íópeqté áníné ehweh mitaq teri mahtaq terinuwe.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Terinuwara író kegá sipisípiq wahnáhmáríné ehwehnsabé iwíáhue tagéra, Aneq ehwéhpómo íwíáhéra áhtenuwe.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Máhríaga moke mi ehwéh ahreraq matawéna wene arupipeq iwíáh atawéna tagówe.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Sipisípiq wahnáh kégá kouwekéra sega író ehwéhnkákáq tago naneqsabéákáq Manikánsabe iwíáh íwíáh atówe. Iwíáh íwíáh atera, Íópeqté ánínká teínserah aiq pútaragire uwe.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Máhría íre kía míotaq íópeqté ánínká wensabé, Are ani maqmíéhnaraq Sísae ue áwírato úwe. Minayabe mi aní maqmarowara abapete apahtáró wéhékáh míotaq sega wene áú amurúruera Sísae ue áwíratówe.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Mósísiga sehgíóro ú ehwehnká irarinserah sene wánítapeq mósosue tanahráq parabagútaq Sósépareq Máhríareqka Sísa Sarúsarama suwahpeq meqmera Manikánsabe, Arene ani míankehe uye.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Minayabe itene Wahnahne ehwehnka mahraréna,
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Itene Wahnahne ehwehnka mó mahraréna,
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Sarúsarama suwahpeqte kóré wenáwíq Símíónie. Wega Maniká awahbeh sansánsábé arutaboiréna kaweqtaq mía míaéna Ísara ke kawerarite tanáhráqsábé áwénunúwe. Áwénunúwana Manikáne Awanka wereq mía míaéna
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 ehweh teawena, Arewe pehipi íre pukiniewóne. Írakaumo. Ebeqme ite meirena kaweraitankeheéna itene Wahnahnka omaq ato aní tagé anehe pukinkehe úwe.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Manikáne Awanka mi koré iwíáh atowana wega Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq kibekúwara Sísane anoibo akéqká Mósísiga sehgíóro ú ehweh sehgioyeheéra Sísa meqmera mitaq kíúye.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Kíúyana Símíóniga tagéna Sísa sawiwena Manikánsabe iwíáh íwíáh atena mahraréna,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Ómi kehiná míáhrabeq arega kaweraitahna aní eqmarahne.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Wega téhrehnka inserahnínaraq nahnsonka kaweq ah tagagehe. We míéhnsábé Ísara ke arenawahrahga iwíáh íwíáhigehe úwe.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Símíóniga Sísa éhweh mahrarúwara Sísane anoibo akéqká mi ehwéhnsábé áhtenéra áhnte iwíáhuye.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Iwíáhuyana Símíóniga sensabé, Pehwehrue míáhtao éna wenano Máhríansabé mahraréna, Mah anínká áhnte Isárá ké séhréh aitankeheéna Manikánka we omaq atéhre. Séhréh aitahnaraq mó kegá we sinehepeq suehrara mó kegá wensabé aiq pútare atagéhe. Wega Manikáne sansá sokigi ínaraq áhnte tagehra kegá wensabé éhruru atehrana
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 sirupipeqté áhbábáq ábóraq aginawire. Minayabe sogiqka agaréq áwítáq anotah erinserah arene arupipeq anotah eragínah pukorahuge íwíáhiniewóne úwe.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Manikáne ehweh irarú iní wenáwíq Áhna mitaq míowe. We Pánúérine ayahunkawa ména Áséra kahnáh íní ména naho kóréní míowe. We wehkútaq abapete téhtaré ópéq wenawehqseq míowana
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 wenawehq pukúwana íregáritaq opéq peh kéweiní ména we 84 opéq míowe. Wega Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq íre suena peh mitaq mía míaéna Manikánsabe iwíáh íwíáh atotaq wega táhutahuq awehriéna púreq aruqarurúwe. Wega mitaq wéhékáhnkakaq inokáhpeqkakáq Manikánsabe iwíáh íwíáh atowe.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Mi tanáhráq wega Sísa tagéna Manikánsabe iwíáh íwíáh atena Sarúsarama suwahpeqte ké merirena kaweraritahna anínsábé áwénunu ke Sísa éhweh teriuwe.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Wenanoibo akéqká moke Mósísine ehweh sehgiera mitaq suera sensuwahpeq Kehrari marákórápéq Néhsara suwahpeq kouwekuye.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Kouwekuyana mitaq Sísa anonurena págege ahtébíá ání úkúwana Manikánka wensabé arutaboiréna séhréh ata ataúwe.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Sísane anoibo akéqká mó opéq mó opérue sótaikú siahreraq ko tánáhráq Sarúsarama suwahpeq táhutahuroyeheéra poku pokuye.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Sísa anotah anímáí úkútaq airápété téhtaré opéq míotaq wereq wenanoibo akéqseqka Sarúsarama suwahpeq pokuwe. Sega Asiu kené sánsá sehgioneheéra pokuwe.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Táhutahuq tanahráq parabagúwara mi akéqká mitaq suera sensuwahpeq kouwekuyana Sísaga Sarúsarama suwahpeq kowíowara wenanoibo akéqká minayabe íre íróye. Sega íre irera, We itene iyahnabo anímárínseq nogíre íwíáhéra peh morá wéhékáh nogúye.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Wega seba íre súwara wensabé anebahréra sensuwahrahreq sene iyahnabo anímárínseqsabé, Sísa tagaho ue kasenuye.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Anebahruyana we íre ábóraq míonsabe sega Sarúsarama suwahpeq anebahroyeheéra kiwekuye.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Sega anebahréra téhtaré wéhékáh íre ábóraqmarera apahtáróráq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq anebahréra Sísa mitaq tagoye. Tagoyana Sísaga íwáhnoru kené ehweh iranieéna sereq tútuue ména wega iwíáhú ehweh kasenúwe.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Kasenúwana moke wene ehweh író kega iwíáhéra, Mah anímé áhnte ahtébíá áníne. Wega peh ahtebia éhwéh pahsúéhre íwíáhuwara
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 wenanoibo akéqká mina tagéra áhtenuye. Wenanoga wensabé, Nénahnino, arenaboreq ínéreqka are áhnte anébáhréta irupipeq anotahtaq págegeúye. Aneqsabé itensabé íre iwíáhia miraono úwe.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Úwana Sísaga sensabé, Aneqsabé ninebahroyo? Nánibone nahtapeq míahrahume íre tagariehyo úwe.
49 Jesus respondeu:
50 Úwara sega mi ehwéh áwahewé íre ahteboye.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Sísaga Néhsara suwahpeq se kérirena sene ehweh kawerue sehgiuwana wenanoga minayabe moke ahreraq matawéna iwíáhúwe.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Sísa mó anonurena anotah aní ahtebia ání míowara Manikánka wensabé arutaboirúwara wehukega wensabé iwíáh íwíáhuwe.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.