Lucas 2
Manikáne O Ehwehne (AWB) vs BKJ
1 Mi tanáhráq anotah wahnáh ání wenáwíqtare Sísáhri Ógáhsátu moke Aroma keráq wahnahnatiowe. Wega moke wehuke síwíqmari púkuipéq sehiranoro aritowe.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Mi tanáhráqmé Aroma kegá ebeq síwíq sehiranu tanáhráre. Wehukení wenáwíq Kúwíríníáhsi Síría marákórápéqté kéné wahnah míotaq sehiranue meyowe.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Aroma wahnáh kégá moke síwíqmari meyaneheéra ómiga sensuwahpeq pokuwe.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Sósépawe Tébíti kahnáh ání ména Néhsara suwahpeq Kehrari marákórápéq suena Súría marákórápéq Pétáríéma suwahpeq Tébíti kahnáh suwahpeq kíuwe.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Sensíwíq terieyeheéra Sósépareq wene ahre arárí Máhríareq Néhsara suwahpeq kíúye. Máhríawe anotah kia míowe.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Sega Néhsara suwahpeq kíúyataq we ani maqme tanahráq wahtonúwe.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Páhsíntía nahmárí máhriq íre ko púara sega káhone nahtapeq káúye. Mitaq Máhríaga wene ebeq piah anímáí maqmarena ambanta ánáhnkiwe mi kané táhutahuq kunúbáípéq suge atowe.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Mi ke suwahpeqte áhnánsáhrápéq sipisípiq wahnáh ánímárí uworapeq méra sene kamarítáq wahnahnuwe.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Wahnahnuwana íópeqté ánínká ábóraragúwana Maniká itene Wahnahne téhreh naneqka anotahtaq téhrówara sega anotah ahré aguwe.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Íópeqté ánínká sensabé, Íre áhreoro. Írátíáhro. Mah kawéq éhwéh teinieéna suge. Teiú éhwéhnká ómi kehináné sirupipeq anotahtaq eyoyó aritankéhe.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Tébíti kahnáh suwahpeq ite meirena kaweraitahna aní inokáhpeq maqmíéhre. Manikánka we omaq atowana we anotah Wahnáh ání ména ite meirena kaweraitahna aní míre.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Aniné ambanta ánáhnkiwe káhone táhutahuq kunúbáípéq míéhre tagéq we wire ue ahtebagehe úwe.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Úwara peh íregáritaq íópeqté kégá ábóraragéra Manikánsabe iwíáh íwíáh atera mahraréra,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 Maniká kiotaiqme aníniraq wensabé iwíáh íwíáh atone. Mah marákó márákóípéq Maniká awahbeh sansá sehgíra ke siru ukiqsitankéhe uwe.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Íópeqté kégá se suera íópipeq tuekutaq sipisípiqtaq wahnahnu kegá seye náhenéra, Manikánka teí ánínsábé Pétáríéma suwahpeq koraganehboq pokonehe uwe.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Pokonehe éra pehbeheráh pokue anebahruwana mi aní káhone táhutahuq kunúbáípéq sugowara Máhríareq Sósépareq míóya tagowe.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Tagéra pokue íópeqté áníné ehweh mitaq teri mahtaq terinuwe.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Terinuwara író kegá sipisípiq wahnáhmáríné ehwehnsabé iwíáhue tagéra, Aneq ehwéhpómo íwíáhéra áhtenuwe.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Máhríaga moke mi ehwéh ahreraq matawéna wene arupipeq iwíáh atawéna tagówe.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Sipisípiq wahnáh kégá kouwekéra sega író ehwéhnkákáq tago naneqsabéákáq Manikánsabe iwíáh íwíáh atówe. Iwíáh íwíáh atera, Íópeqté ánínká teínserah aiq pútaragire uwe.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Máhría íre kía míotaq íópeqté ánínká wensabé, Are ani maqmíéhnaraq Sísae ue áwírato úwe. Minayabe mi aní maqmarowara abapete apahtáró wéhékáh míotaq sega wene áú amurúruera Sísae ue áwíratówe.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Mósísiga sehgíóro ú ehwehnká irarinserah sene wánítapeq mósosue tanahráq parabagútaq Sósépareq Máhríareqka Sísa Sarúsarama suwahpeq meqmera Manikánsabe, Arene ani míankehe uye.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Minayabe itene Wahnahne ehwehnka mahraréna,
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Itene Wahnahne ehwehnka mó mahraréna,
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Sarúsarama suwahpeqte kóré wenáwíq Símíónie. Wega Maniká awahbeh sansánsábé arutaboiréna kaweqtaq mía míaéna Ísara ke kawerarite tanáhráqsábé áwénunúwe. Áwénunúwana Manikáne Awanka wereq mía míaéna
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ehweh teawena, Arewe pehipi íre pukiniewóne. Írakaumo. Ebeqme ite meirena kaweraitankeheéna itene Wahnahnka omaq ato aní tagé anehe pukinkehe úwe.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Manikáne Awanka mi koré iwíáh atowana wega Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq kibekúwara Sísane anoibo akéqká Mósísiga sehgíóro ú ehweh sehgioyeheéra Sísa meqmera mitaq kíúye.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Kíúyana Símíóniga tagéna Sísa sawiwena Manikánsabe iwíáh íwíáh atena mahraréna,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Ómi kehiná míáhrabeq arega kaweraitahna aní eqmarahne.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Wega téhrehnka inserahnínaraq nahnsonka kaweq ah tagagehe. We míéhnsábé Ísara ke arenawahrahga iwíáh íwíáhigehe úwe.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Símíóniga Sísa éhweh mahrarúwara Sísane anoibo akéqká mi ehwéhnsábé áhtenéra áhnte iwíáhuye.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Iwíáhuyana Símíóniga sensabé, Pehwehrue míáhtao éna wenano Máhríansabé mahraréna, Mah anínká áhnte Isárá ké séhréh aitankeheéna Manikánka we omaq atéhre. Séhréh aitahnaraq mó kegá we sinehepeq suehrara mó kegá wensabé aiq pútare atagéhe. Wega Manikáne sansá sokigi ínaraq áhnte tagehra kegá wensabé éhruru atehrana
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 sirupipeqté áhbábáq ábóraq aginawire. Minayabe sogiqka agaréq áwítáq anotah erinserah arene arupipeq anotah eragínah pukorahuge íwíáhiniewóne úwe.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Manikáne ehweh irarú iní wenáwíq Áhna mitaq míowe. We Pánúérine ayahunkawa ména Áséra kahnáh íní ména naho kóréní míowe. We wehkútaq abapete téhtaré ópéq wenawehqseq míowana
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 wenawehq pukúwana íregáritaq opéq peh kéweiní ména we 84 opéq míowe. Wega Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq íre suena peh mitaq mía míaéna Manikánsabe iwíáh íwíáh atotaq wega táhutahuq awehriéna púreq aruqarurúwe. Wega mitaq wéhékáhnkakaq inokáhpeqkakáq Manikánsabe iwíáh íwíáh atowe.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Mi tanáhráq wega Sísa tagéna Manikánsabe iwíáh íwíáh atena Sarúsarama suwahpeqte ké merirena kaweraritahna anínsábé áwénunu ke Sísa éhweh teriuwe.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Wenanoibo akéqká moke Mósísine ehweh sehgiera mitaq suera sensuwahpeq Kehrari marákórápéq Néhsara suwahpeq kouwekuye.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Kouwekuyana mitaq Sísa anonurena págege ahtébíá ání úkúwana Manikánka wensabé arutaboiréna séhréh ata ataúwe.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Sísane anoibo akéqká mó opéq mó opérue sótaikú siahreraq ko tánáhráq Sarúsarama suwahpeq táhutahuroyeheéra poku pokuye.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Sísa anotah anímáí úkútaq airápété téhtaré opéq míotaq wereq wenanoibo akéqseqka Sarúsarama suwahpeq pokuwe. Sega Asiu kené sánsá sehgioneheéra pokuwe.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Táhutahuq tanahráq parabagúwara mi akéqká mitaq suera sensuwahpeq kouwekuyana Sísaga Sarúsarama suwahpeq kowíowara wenanoibo akéqká minayabe íre íróye. Sega íre irera, We itene iyahnabo anímárínseq nogíre íwíáhéra peh morá wéhékáh nogúye.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Wega seba íre súwara wensabé anebahréra sensuwahrahreq sene iyahnabo anímárínseqsabé, Sísa tagaho ue kasenuye.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Anebahruyana we íre ábóraq míonsabe sega Sarúsarama suwahpeq anebahroyeheéra kiwekuye.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Sega anebahréra téhtaré wéhékáh íre ábóraqmarera apahtáróráq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhúpéq anebahréra Sísa mitaq tagoye. Tagoyana Sísaga íwáhnoru kené ehweh iranieéna sereq tútuue ména wega iwíáhú ehweh kasenúwe.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Kasenúwana moke wene ehweh író kega iwíáhéra, Mah anímé áhnte ahtébíá áníne. Wega peh ahtebia éhwéh pahsúéhre íwíáhuwara
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 wenanoibo akéqká mina tagéra áhtenuye. Wenanoga wensabé, Nénahnino, arenaboreq ínéreqka are áhnte anébáhréta irupipeq anotahtaq págegeúye. Aneqsabé itensabé íre iwíáhia miraono úwe.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Úwana Sísaga sensabé, Aneqsabé ninebahroyo? Nánibone nahtapeq míahrahume íre tagariehyo úwe.
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Úwara sega mi ehwéh áwahewé íre ahteboye.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Sísaga Néhsara suwahpeq se kérirena sene ehweh kawerue sehgiuwana wenanoga minayabe moke ahreraq matawéna iwíáhúwe.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Sísa mó anonurena anotah aní ahtebia ání míowara Manikánka wensabé arutaboirúwara wehukega wensabé iwíáh íwíáhuwe.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.