Lucas 23

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Minayabe Sísansabé ehweh ató kega we meqmera Páhírátiba kure
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 mitaq mó ehwéh atera mahraréra, Iteruwahrah moke íre kaweraruanieéna péhe éhwéh síwáhnorire. Wega, Aroma kené wahnah aní Sísáhri táhkísi moné íre náwéro aitáráire. Wega, Íné Asiu ke kaweraranieéna su aní múge uraire. Íné anotah Wahnáh ání múge uraire ue ehweh atówe.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ehweh atówana Páhírátiga Sísansabé, Arewe Asiu kené wahnahpo kasenúwana wega wensabé, Arega aiq iraréne úwana
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Páhírátiga Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq momiwíuríó kereqsabé, Mah aníné ahbabáq íre ahteboge úwe.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Úwara sega págegeue mahraréra, Mi anínká síwáhnoréna pagu paguninsabé wene ehweh íráh kégá ahbabárorahi iwíáhowe. Téhwe Kehrari marákórápéq síwáhnoréna moke Súría marákórápéq síwáhnoréna amahnága mahtaq síwáhnorire uwe.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Páhírátiga mi ehwéh irena sensabé, Mah aní Kehrari marákórápéqté ánípo kasenúwara,
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ee. We mibeqté áníne teawúwe. Páhírátiga mi ehwéh irena, Érótiwe mibeqté wáhnáhne íwíáhéna mi tanáhráq we moq Sarúsarama suwahpeq míonsabe Sísareq we ehweh ató kereq Érótiba eqmaq suowe.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Érótiga Sísa éhweh mó tanáhráq mó tanáhrárue irena, Wega ótaq sansá miraína tagéyabe níre íwíáhéna íre wahto tanáhráq Sísa tagéyabe awahbéna sega Sísa meqmera sutaq wene arupipeq anotahtaq eyoyóúwe.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Wega Sísa áhntetaq kasenúwana íre ehwehnia peh ehiya míowe.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Mósísine ehweh síwáhnoro kereqka mitaq iriwe méra Sísansabé págegeue ehweh atówe.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Érótireq wene sóntía kereqka Sísansabé awiréh atera abehq éhwéh atówe. Sega kaweq karósí Sísa suki atera eqmarówara Sísa meqmera Páhírátiba kouwekuwe.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Nahomé Érótireq Páhírátireqka seye abiahnsa aruqaruruye. Anehemé mi wehékáh insahwé ue míóye.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Páhírátiga Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq mibeqté aboawah wehwárínseq míó kereqsabé, Íráhro éna
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 sensabé, Ínéba méátáh ánínsábé ehweh ateq mahraréq, Wega péhe éhwéh síwáhnorire ewe. Itega irare atáh éhwéhnsábé ite míáhtáq kasenéna we íre ahbabáq anine íwíáhuge.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Érótiga moq wene ahbabáqsabe kasenue tagéna ahbabáq íre kéhre íwíáhire. Mah anímé itega we subiq suahráhúna ahbábáq íre kéhre.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Minayabe áréti sahtáté subóro aritena anehe pugeq iníe úwe.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Asiu kené sótaikú siahreraq ko tánáhráq Páhírátiga mó opéq mó opérue karábúsiipéqté peh morá ání pugeq suaq pugeq suarúwe.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Páhírátiga Sísa pugeqiníe úwara ómi míó kega ehweh kikiréra, Ahqáho. Sísa subiq sue Páréhba pugeqio uwe.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Páréhbareq Aroma kereq ebehutaq wega mó aní subiq suonsabe Aroma kegá we karábúsiipéq móátówe.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Páhírátiga, Sísa pugeq auwanuage íwíáhéna míó keyabé, Páréhba íre pugeqiníe. Sísa pugeqiníe úwara
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 sega anotah ehwéhnabaéra, Ahqáho. Awankátaq táhpawe subiq suo. Awankátaq táhpawe subiq suo uwana
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Páhírátiga sensabé anehe mó kasenéna, Aneqsabébo? We aneq ahbabáriro? We subiq suahráhúna ahbábáq íre kéhre. Íre kéh púaq áréti sahtáté subóro aritena anehe pugeq iníe úwe.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Úwara sega mi ehwéhnsábé anotahtaq ahqáho atera anotah ehwéhnéra, Awankátaq táhpawe subiq suo uwe. Sene ehwehnka Páhírátine ehweh kiotaikúwe.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Minayabe Páhírátiga sensabé, Itega irarenserah mirainie úwe.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Aroma kereq ebehú anínká mó aní subiq suonsabe sóntía kegá karábúsiipéq móátó ani pugeq auwowe. Pugeq auwena Sísa awankátaq táhpawe subiq suo irare kegá sene iwíáh sansa miraigeheéna sóntía kebá móatowe.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Sóntía kegá Sísa meqmera pokuwana ahtapeq piehgíú ani, Sáíríni marákórápéqté ání wenáwíq Sáímóni, sure Sarúsarama suwahpeq pokinaúwe. Pokinaúwara sega we saiqnatera Sísa táhparéhra awánká we abaq atera, Sísa kéro atówe.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Áhnte kegá sinehe kure mibeqté ínínsónká Sísansabé arutaboiréra ibisowe.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Minayabe Sísaga pabeqme sensabé, Ínénsabe íre ibisahro. Itereq itene anímárínseqsabé ibisahro.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Mókake Sarúsarama suwahpeqte ké kamah aríéna tanáhráq sega mahraréra, Orahinínsómé, inahunahní íre maqmíáh ínínsómé, náh íre náríé ínínsómé, sega iwíáh íwíáhigehe irarigehe.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Mi tanáhráq, Mi kegá anotah sawéhwárínkákáq pehgáriq sawéhwárínkákáqsábé, Ite apubúue pukonehboq me mewe ite akariúno igehe. (Hosea 10.8)
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Íné o awánká tahnsa míahnara sega íné miraonehera onsabé mókakewe ite ehyatia awánká tahnsa míéhra puara mó kegá aneq miraoneherabo úwe.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Sóntía kegá ahbabáq anité Sísareq subiq suaneheéra meriqmera kuwe.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Sega sáwéh áwíq Ayahqno Tánúnsutapéq kíútaq mitaq Sísa awankátaq níriraté wene ayahnkaratáq subiqmaq aigárátáq subiqmarue táhparera awanká pankeqme marakóipeq pearówe. Ahbabáq anité moq awankátareráq níri pewe táhparéra pankeqme ayehré ayehré pearówe.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Pearówana Sísaga púrerue mahraréna, Nániboo, mah kegá mirao naneq sega íre ahtebahwe. Minayabe mi ahbábáqsábé íre iwíáhúno úwe.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Mitaq momiwíu kegá iriwe awahnkanuwara Asiu kené wahnahmarínká Sísansabé awiréh atera mahraréra, Wega mó ke kawerarítáráire. We wehuke merirena Manikáne arambehri mirainkeheéna omaq atéh ánínínaraqmé wewe moq kawerarahráhire uwe.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Sóntía kegá moq awiréh atera weba séra kítabeh nahníáq sérá ano pankeqme awera, Náhno éra
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 arewe aiq pútaq Asiu kené Wahnah aníninaraqmé arerene anonka kawerúno uwe.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kanehraq sehiranúwara wene ayahqno abobóráhpeq awankátaq táhparówe. Mi sehiránká mahraréna,
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Awankátaq táhparó ahbábáq ánínká moq Sísansabé awiréh atena, Arewe Manikánka omaq ato anípo? We inaraqmé arere séhréhé ite moq séhréh aito úwe.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Séhréh aito úwana mó ahbábáq ánínká ebeq irarú aninsábé ehweh atena, Arewe Manikánsabe íre áhreono? Sega ite awankátaq táhpawe subiq súáhro aitáhwe.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Arereq ínéreqme ahbabáq anité púara iubówe. Mi anímé we íre ahbabáq aninirarawe pehipi subiq súáhwe éna
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Sísansabé, Sísao, arega wahnahninagake ínénsabe ahreraq matiahno úwe.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Úwana Sísaga wensabé, Teawiníboq írátíahno. Iboramé Manikáne kaweq matábúrápéq ínéreq míankehe úwe.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Wéhékáhnabubu moke mah marákó márákó sunkíkíragúwana íó tunsorerutaqkakáq peh sunkíkíratiowana
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 pópoqnah mi tanáhráq íre téhrówe. Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéqté páráhnkéq tahnsa ónsá senahpeqté subame tunse téhtaré úkúwe.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Sísaga anotahtaq mahraréna, Nániboo, néniwa arene ayahpi máróge éna putiowe.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Putiowana sóntía kené kíápéténiga tagéna Manikánsabe iwíáh íwíáh atena mahraréna, Mah anímé íre ahbabária peh kaweqtaq míéh áníne úwe.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Úwara mitaq taganeheéra awahnkanu kegá we putio tagéra sene sirupipeq umeh agúwara mitaq suera sene nahtapeq abae aguwe.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Moke Sísane iyahnaboreq Kehrari marákórápéqté we kéró ininsónseqka moberue iriwe méra moke minawari tagowe.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Súría marákórápéq Árímátéa suwahpeqte wéh wenáwíq Sósépa míowe. We aboawah wehéna kaweqtaq mía míaúwe.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Mó abóáwáh wéhwárínká, Sísa subiq suo atótaq wega íre kowe aritowe. Manikánka wahnah wahnahni tanáhráq áwénunue taga tagaúwe.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Wega Páhírátiba kure wensabé, Sísane anonka mewena mómaisaranínkono úwana kowe atowana
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Sóséparehga Sísane anonka kiwewe marakóraq márumarera íre wahto taberábe ambántáípéq úbíqme mewera ubusa onápípéq mómaisarówe. Mitaq mó aní íre maisia peh o oná kowe.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Táhutahuq kaweré tanáhráq pehnkinaútaq Asiu kené ahrena ahrena wehekáh sinaútaq maisarówe.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Kehrari marákórápéqté Sísareq su inínsónká Sósépareh kérirera mi oná tagéra Sísa mitaq maisaró tagowe.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Tagéra mitaq suera se káúrabeq kure kaweq kunkúni naneqkakáq wériakáq kawerarówe. Mósísine ehwehnka irarúnserah sega ahrena ahrena wehekáh túbáh aguwe.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.