Lucas 22

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Asiu kené sótaikú siahreraq ko tanahráq íre múí párétí no tanahráq wahtonútaq
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Mósísine ehweh síwáhnoro kereqka sío síoéra, Sísawe árahue subiq suanéhnkono uwe. Sega mó keyábé áhreu puara ábóraq íre táhtorahráhuwe.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Sísa kéró ke airápété téhraníté míówe. Sebaté ání Súrása Ísíkáríótie. Owainawanka Súrásane arupipeq kowena iwíáh atowana
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 pokue Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéqté wáhnáh kéreqpa kure sensabé, Sísa owinahwinonaq subóro úwe.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Úwara iwíáh íwíáhéra móne awenéhboq miraúno uwana
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Súrásaga kowe aritena wehuke íre míéhrataq se Sísaba mórite tanáhráqsábé iwíáhue kabarúwe.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Asiu kené sótaikú siahreraq ko tanahráq íre múí párétí né tanahráq sútaq Asiu kegá sipisípiq áráhq subiqme titiru tanahráq súwe.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Mi tanáhráq Sísaga Pítareq Sónireqsabé, Sótaikú tanahráq ahreraq kéh táhútáhúq nanehboq kogaweraráhtao úwara
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 sega wensabé, Eheq kogawerarayéhnkoyo ue kasenuyana
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Sísaga sensabé, Íráhtao. Wahto kehiná suwahpeq pokue obenkisa wání ántéhyánkákáq ánínseq piehgírataq we kéanehenotao. We pokína nahtápéq kieráhtao.
10 Jesus respondeu:
11 Mibeqté ábóáwáh wéhyábé, Íwáhnori anínká mahraréna, Ínéreq íné séníráh kéreqka sótaikú iahreraq kéh tánáhráq táhútáhúq nanehboq mi paqnáhípéq sokigi aio ire etao.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Wega ménsámehnsá aiq kaweria anotah paqnáhípéq sokigi ínaraq mitaq itene táhutahuq kaweraráhtao éna eqmaq suowe.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Eqmaq suowara pokue Sísaga teriunserah tagéra mitaq sótaikú tanahráq siahreraq ko tahutáhúq kaweraróye.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Táhutahuq tanahráq sinaútaq Sísareq we kéró kereqka táhutahuq naneheéra pokue tútuue míówe.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Sísaga sensabé, Níéraníra tanáhráq aiq wahtonire. Ebeqme mina sótaikú tanahráq iahreraq kéh táhútáhúq itereq moráráq naneheéna iwíáh íwíáhuge.
15 e lhes disse:
16 Teiníboq írátíáhro. Mah tahutáhúq nahnaraq mah marákóípéq míó tánáhráq mó íre nanie. Manikánka wahnah wahnahnirabeq míáhnaraq mitaq nanauge úwe.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Wega náhníáq sera anonkakaq káhpú mewena Manikánsabe, Kaweróne atena sensabé, Umah. Moranínká moranínkáue nahro.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Íné mah marákóípéq míó tánáhráq náhníáq sera ano mó íre nanie. Manikánka wahnah wahnahnirabeq míáhnaraq mitaq nanie éna
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 páréti mewena Manikánsabe kaweróne atena keqme náriena sensabé, Mahnawé niwaq mire. [Nehrataqmé ínénsabe iahreraq matíáhro éna ite séhréh aitanieéna pukinie úwe.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Sega mi tahutáhúq parabagútaq Sísaga náhníáq sera ano mónkakáq mewe páréti náriunserahnue siena sensabé, Mahnawé néne korahq mire. Ite séhréh aitanieéna néne korahqka tuinawire úwe.]
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Sísaga mó mahraréna, Tagahro. Néne naruo koweriranai ani itereq moráráq míéhre.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Manikánka aiq irarinserah íné wehukení úku aní pukinie. Néne naruo koweriranai anímé anotahtaq kamah awinawire úwe.
22 Pois o
23 Úwara we kéró kega sío síoéra, Insega mirainabo ue kasenuwe.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Sísa kéró kega seye ehwehéra, Ínéga ite kiotaiku aní múge éra mó anínká mó anínkáue mira íwíáhéra ehwehuwe.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ehwehunsabe Sísaga sensabé, Mah marákóípéqté kéráq págege wahnáhno ke míáhwe. Págege wahnáhno ke méra sensuwahrahraq wahnahnéra, Ite kawerue séhréh aitáh wáhnáhne ewe.
25 Então Jesus disse:
26 Itega mina tahnsa íre oro. Ite míáhrabeqte ání anotah anímé iteríbáq tahnsa míahno. Wahnah aní míanie íwíáhina anímé arambehri aní méq we séhréh atehoro.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Tútuue táhutahuri anímé anotah aníne íwíáhowe. Wene arambehri aní wene táhutahuq kaweraréh ánímé pehgáriq aníne íwíáhowe. Íné iteba míó ánímé arambehri aní tahnsanéna séhréh aita aitauge.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Níwíoqnah tanáhráq itega íné íre nuwasa ínéba mía míaonsabé
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nániboga ínénsabe wahnahnúno aintéhserah ínéga itensabé moq wahnahnoro aitóge.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ínéga wahnah wahnahnonarabeq itega mitaq tútuue méq táhutahurigehe. Ísara kahnáh airápété téhtaré míáhwe. Itega wahnah kené tahberaq tútuue méq mi kahnáhné ehweh iwíáhue tagéq tábúsoq sitagéhe úwe.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Sísaga Pítansabé mahraréna, Sáímónio, Sáímónio, írátíahno. Owainawanka iwíáhéna, Ahreronká námúq sibinsibinonserahnue ite abehq náneq tahnsá úkigeheéna íwíoqnanie ire.
31 Jesus continuou:
32 Amahnága arega ínénsabe aiq pútare ainte néne sánsá ambubu atiahne. Néne sánsá súéhneho éna arensabé púreratóge. Arene ahbabáq sue íné séraníe íwíáhinaraqmé arereq morá árámbéhrí ké séhréh arito úwe.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Úwana Pítaga Sísansabé, Néne Wahnahno, are kérónsábé karábúsiipéq móintaneherabomo nubiq suaneherabomo. Anetaníbo. Kéraníe úwe.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Úwana Sísaga wensabé, Teawiníboq írátíahno. Ibora kokórega ehwehnina ínaraq arega íné íre tagaríóge apahtáróráq irariniewóne úwe.
34 Então Jesus afirmou:
35 Sísaga sensabé, Mónewe, unahmé, súwe meyého ue eqmaq íúwátáutaq ite aneq tabonahuroo kasenúwara sega wensabé, Írakaumo uwana
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 wega sensabé, Amahnága móneakáq unahnkákáq matíéhrataqmé mina mewe nogóro. Poka íre matíéhrataq sáhkétiraté móne meweq mi monéráté poka paiqmaráhro.
36 Então Jesus disse:
37 Aneqsabé teiugo? Manikáne ehwehnka aiq mahraréna,
37 Pois as
38 we kéró kega wensabé, Itene Wahnahno, tagáhno. Ite téhtaré pókánkákáq míone uwana wega sensabé, Mina aiq awehrare úwe.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Sísaga mitaq suena Óríwi sawéhrápéq poku pokuúnserahnue pokúwara we kéró kega kérówe.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Sísaga mitaq kéna sensabé, Ahbabáq aitehnehboq púreroro éna
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 se suena wahtotaq móbeq pokéna marakóraq káuqmunue ména púrerúwe.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Púrerue mahraréna, Nániboo, are awahbáhnaraqmé nirupipeq umehi naneq menuahráhóne. Íre íné nuwahbeh sansá peh are awahbáhna sansánúno ue púrerúwe.
42 dizendo:
43 [Púrerúwana íópeqté ánínká weba tuena págege atowe.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Págege atowana wene arupipeq áhnte umehúwana mónkakáq págegeue púrerúwe. Págegeue púrerú púana áhnte munsínsínká tuwe. Munsinsínka korahq tahnsánue marakóipeq tabagúwe.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Púrerúrabeqte irigue we kéró ke koragówara sirupipeq umehúnsabe sugówe.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Wega sensabé, Aneqsabé sugaho? Owainawanka ahbabáq aitehnehboq iriwe púreroro úwara áhnte wehuké weba suwe.
46 E disse:
47 Sísaga ehwehnútaq we kéro aní Súrásareq áhnte mó kereq weba suwe. Súrásaga ebeq séna weba wahtotaq sewéna we nánkóqnanaútaq
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Sísaga wensabé, Súrásao, íné wehukení úku aní mónuwanieé nánkóqnanibo úwe.
48 Mas Jesus disse:
49 Su kegá Sísa táhtoraneherautaq we kéró kega tagéra wensabé, Itene Wahnahno, pokatate apiaranéhnkono uwe.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Uwana peh morá kéro anínká wene pokatate Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítéh áníné arambehri aní apiwe wene púpeqte áhré kiraq auwowe.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ahre kiraq auwowana Sísaga sensabé, Aiq míre. Túbáh agoro éna kiraq auwo aníné ahre táhtoqme kaweratowe.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéqté wáhnáh kéreq Sarúsarama suwahpeqte ábóáwáh wéhreqka táhtoranehera utaq wega sensabé, Aneqsabé aebó ání táhtoráhnserah pokankakaq sahnkákáq íné meniraneheéq seo?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Mó wehekáh mó wehekáhnue Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéq iteba míarautaq itega íné íre táhtotiarowe. Amahnága iteitene tánáhrárirana sunkíkírirabeqte sánsánká aiq kiotaikire úwe.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Sega Sísa táhtoqme meqmera kure se mótaq we mótarue Pítaga sinehe kaqme kure sega Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéné wahnahne nahtapeq kuwe.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Mi matábúráq ira parewe tútuue míówana Pítaga mitaq kowéna tútuue míowe.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Tútuue míowana ira kawerue téhrówana mibeqté árámbéhrí áhrárígá Píta ebitáwéna mahraréna, Mah anímé Sísaba mía míai aníne úwana
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Pítaga ahqáho éna wensabé, We íre tagaríóge úwe.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Úwana mótaq tahnsa mó wehgá Píta tagéna wensabé, Are moq mi kahnáh ání móne úwana Pítaga, Íné írakaumo úwe.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Anehe mó wehgá págegeue mahraréna, Mah aní Kehrari marákórápéqté ání púana wereq mía míai aní míre úwana
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Pítaga wensabé, Arega irarénawe íné íre tagaríóge úwe. Pítaga mi ehwéh irarútaq kokórega ehwehnúwana
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Sísaga pabeqme Píta tagówe. Tagówana Sísane ehweh ahreraq matawéna iwíáhúwe. Mi ehwéhnúmé, Kokórega ehwehnina ínaraq arega íné íre tagaríóge apahtáróráq irariniewóne únsabe Pítaga iwíáhéna
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 kéirigue móbeq pokéna anotahtaq ibisówe.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Sísa auráq matíó kega wensabé awiréh atera subiqmarówe.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Sega ambantataté wene aura akariue táhrarera we subiqmarera kasenéra, Insega subiq marehro? Teio uwe.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Teio éra sega wensabé áhnte íre kaweq ehwéhnatówe.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ahbiahipeq Asiu kené aboawah wehwárínseq Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Mósísine ehweh síwáhnoro kereqka momiwíuríówara Sísa meqmera mi kaunsírí kébá móátówe.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Móátówara sega wensabé, Manikánka ite meirena kaweraitankeheéna peh morá ání omaq atowe. Arewe mi anípo? Pahsuqme teio uwana Sísaga sensabé, Ínéga teiénaraqmé itega íre aiq pútare aintaneheqmóe.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ínéga itensabé kasenonaraqmé íre tenieneheqmóe.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Wahtotaq tanáhráq íné wehukení úku anínká Maniká Iteribone ayah púpeq tútuue mía míainauge úwe.
69 Mas de agora em diante o
70 Úwara sega wensabé, Are Manikáne ahninkáwábo kasenuwana wega sensabé, Itega aiq irarewe. Íné werahu mino úwara
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 seye náhenéra, Iteitega wene ehweh aiq ironayabé mó kegá kasenéyabe anetaníbo uwe.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.