Lucas 22

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Asiu kené sótaikú siahreraq ko tanahráq íre múí párétí no tanahráq wahtonútaq
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Mósísine ehweh síwáhnoro kereqka sío síoéra, Sísawe árahue subiq suanéhnkono uwe. Sega mó keyábé áhreu puara ábóraq íre táhtorahráhuwe.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Sísa kéró ke airápété téhraníté míówe. Sebaté ání Súrása Ísíkáríótie. Owainawanka Súrásane arupipeq kowena iwíáh atowana
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 pokue Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéqté wáhnáh kéreqpa kure sensabé, Sísa owinahwinonaq subóro úwe.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Úwara iwíáh íwíáhéra móne awenéhboq miraúno uwana
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Súrásaga kowe aritena wehuke íre míéhrataq se Sísaba mórite tanáhráqsábé iwíáhue kabarúwe.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Asiu kené sótaikú siahreraq ko tanahráq íre múí párétí né tanahráq sútaq Asiu kegá sipisípiq áráhq subiqme titiru tanahráq súwe.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Mi tanáhráq Sísaga Pítareq Sónireqsabé, Sótaikú tanahráq ahreraq kéh táhútáhúq nanehboq kogaweraráhtao úwara
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 sega wensabé, Eheq kogawerarayéhnkoyo ue kasenuyana
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Sísaga sensabé, Íráhtao. Wahto kehiná suwahpeq pokue obenkisa wání ántéhyánkákáq ánínseq piehgírataq we kéanehenotao. We pokína nahtápéq kieráhtao.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Mibeqté ábóáwáh wéhyábé, Íwáhnori anínká mahraréna, Ínéreq íné séníráh kéreqka sótaikú iahreraq kéh tánáhráq táhútáhúq nanehboq mi paqnáhípéq sokigi aio ire etao.
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Wega ménsámehnsá aiq kaweria anotah paqnáhípéq sokigi ínaraq mitaq itene táhutahuq kaweraráhtao éna eqmaq suowe.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Eqmaq suowara pokue Sísaga teriunserah tagéra mitaq sótaikú tanahráq siahreraq ko tahutáhúq kaweraróye.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Táhutahuq tanahráq sinaútaq Sísareq we kéró kereqka táhutahuq naneheéra pokue tútuue míówe.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Sísaga sensabé, Níéraníra tanáhráq aiq wahtonire. Ebeqme mina sótaikú tanahráq iahreraq kéh táhútáhúq itereq moráráq naneheéna iwíáh íwíáhuge.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Teiníboq írátíáhro. Mah tahutáhúq nahnaraq mah marákóípéq míó tánáhráq mó íre nanie. Manikánka wahnah wahnahnirabeq míáhnaraq mitaq nanauge úwe.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Wega náhníáq sera anonkakaq káhpú mewena Manikánsabe, Kaweróne atena sensabé, Umah. Moranínká moranínkáue nahro.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Íné mah marákóípéq míó tánáhráq náhníáq sera ano mó íre nanie. Manikánka wahnah wahnahnirabeq míáhnaraq mitaq nanie éna
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 páréti mewena Manikánsabe kaweróne atena keqme náriena sensabé, Mahnawé niwaq mire. [Nehrataqmé ínénsabe iahreraq matíáhro éna ite séhréh aitanieéna pukinie úwe.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Sega mi tahutáhúq parabagútaq Sísaga náhníáq sera ano mónkakáq mewe páréti náriunserahnue siena sensabé, Mahnawé néne korahq mire. Ite séhréh aitanieéna néne korahqka tuinawire úwe.]
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Sísaga mó mahraréna, Tagahro. Néne naruo koweriranai ani itereq moráráq míéhre.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Manikánka aiq irarinserah íné wehukení úku aní pukinie. Néne naruo koweriranai anímé anotahtaq kamah awinawire úwe.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Úwara we kéró kega sío síoéra, Insega mirainabo ue kasenuwe.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Sísa kéró kega seye ehwehéra, Ínéga ite kiotaiku aní múge éra mó anínká mó anínkáue mira íwíáhéra ehwehuwe.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ehwehunsabe Sísaga sensabé, Mah marákóípéqté kéráq págege wahnáhno ke míáhwe. Págege wahnáhno ke méra sensuwahrahraq wahnahnéra, Ite kawerue séhréh aitáh wáhnáhne ewe.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Itega mina tahnsa íre oro. Ite míáhrabeqte ání anotah anímé iteríbáq tahnsa míahno. Wahnah aní míanie íwíáhina anímé arambehri aní méq we séhréh atehoro.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Tútuue táhutahuri anímé anotah aníne íwíáhowe. Wene arambehri aní wene táhutahuq kaweraréh ánímé pehgáriq aníne íwíáhowe. Íné iteba míó ánímé arambehri aní tahnsanéna séhréh aita aitauge.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Níwíoqnah tanáhráq itega íné íre nuwasa ínéba mía míaonsabé
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nániboga ínénsabe wahnahnúno aintéhserah ínéga itensabé moq wahnahnoro aitóge.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Ínéga wahnah wahnahnonarabeq itega mitaq tútuue méq táhutahurigehe. Ísara kahnáh airápété téhtaré míáhwe. Itega wahnah kené tahberaq tútuue méq mi kahnáhné ehweh iwíáhue tagéq tábúsoq sitagéhe úwe.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Sísaga Pítansabé mahraréna, Sáímónio, Sáímónio, írátíahno. Owainawanka iwíáhéna, Ahreronká námúq sibinsibinonserahnue ite abehq náneq tahnsá úkigeheéna íwíoqnanie ire.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Amahnága arega ínénsabe aiq pútare ainte néne sánsá ambubu atiahne. Néne sánsá súéhneho éna arensabé púreratóge. Arene ahbabáq sue íné séraníe íwíáhinaraqmé arereq morá árámbéhrí ké séhréh arito úwe.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Úwana Pítaga Sísansabé, Néne Wahnahno, are kérónsábé karábúsiipéq móintaneherabomo nubiq suaneherabomo. Anetaníbo. Kéraníe úwe.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Úwana Sísaga wensabé, Teawiníboq írátíahno. Ibora kokórega ehwehnina ínaraq arega íné íre tagaríóge apahtáróráq irariniewóne úwe.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Sísaga sensabé, Mónewe, unahmé, súwe meyého ue eqmaq íúwátáutaq ite aneq tabonahuroo kasenúwara sega wensabé, Írakaumo uwana
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 wega sensabé, Amahnága móneakáq unahnkákáq matíéhrataqmé mina mewe nogóro. Poka íre matíéhrataq sáhkétiraté móne meweq mi monéráté poka paiqmaráhro.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Aneqsabé teiugo? Manikáne ehwehnka aiq mahraréna,
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 we kéró kega wensabé, Itene Wahnahno, tagáhno. Ite téhtaré pókánkákáq míone uwana wega sensabé, Mina aiq awehrare úwe.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Sísaga mitaq suena Óríwi sawéhrápéq poku pokuúnserahnue pokúwara we kéró kega kérówe.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Sísaga mitaq kéna sensabé, Ahbabáq aitehnehboq púreroro éna
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 se suena wahtotaq móbeq pokéna marakóraq káuqmunue ména púrerúwe.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Púrerue mahraréna, Nániboo, are awahbáhnaraqmé nirupipeq umehi naneq menuahráhóne. Íre íné nuwahbeh sansá peh are awahbáhna sansánúno ue púrerúwe.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 [Púrerúwana íópeqté ánínká weba tuena págege atowe.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Págege atowana wene arupipeq áhnte umehúwana mónkakáq págegeue púrerúwe. Págegeue púrerú púana áhnte munsínsínká tuwe. Munsinsínka korahq tahnsánue marakóipeq tabagúwe.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Púrerúrabeqte irigue we kéró ke koragówara sirupipeq umehúnsabe sugówe.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Wega sensabé, Aneqsabé sugaho? Owainawanka ahbabáq aitehnehboq iriwe púreroro úwara áhnte wehuké weba suwe.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Sísaga ehwehnútaq we kéro aní Súrásareq áhnte mó kereq weba suwe. Súrásaga ebeq séna weba wahtotaq sewéna we nánkóqnanaútaq
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Sísaga wensabé, Súrásao, íné wehukení úku aní mónuwanieé nánkóqnanibo úwe.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Su kegá Sísa táhtoraneherautaq we kéró kega tagéra wensabé, Itene Wahnahno, pokatate apiaranéhnkono uwe.
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Uwana peh morá kéro anínká wene pokatate Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítéh áníné arambehri aní apiwe wene púpeqte áhré kiraq auwowe.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ahre kiraq auwowana Sísaga sensabé, Aiq míre. Túbáh agoro éna kiraq auwo aníné ahre táhtoqme kaweratowe.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéqté wáhnáh kéreq Sarúsarama suwahpeqte ábóáwáh wéhreqka táhtoranehera utaq wega sensabé, Aneqsabé aebó ání táhtoráhnserah pokankakaq sahnkákáq íné meniraneheéq seo?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Mó wehekáh mó wehekáhnue Manikánsabe iwíáh íwíáh atáh náhtápéq iteba míarautaq itega íné íre táhtotiarowe. Amahnága iteitene tánáhrárirana sunkíkírirabeqte sánsánká aiq kiotaikire úwe.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Sega Sísa táhtoqme meqmera kure se mótaq we mótarue Pítaga sinehe kaqme kure sega Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéné wahnahne nahtapeq kuwe.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Mi matábúráq ira parewe tútuue míówana Pítaga mitaq kowéna tútuue míowe.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Tútuue míowana ira kawerue téhrówana mibeqté árámbéhrí áhrárígá Píta ebitáwéna mahraréna, Mah anímé Sísaba mía míai aníne úwana
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Pítaga ahqáho éna wensabé, We íre tagaríóge úwe.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Úwana mótaq tahnsa mó wehgá Píta tagéna wensabé, Are moq mi kahnáh ání móne úwana Pítaga, Íné írakaumo úwe.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Anehe mó wehgá págegeue mahraréna, Mah aní Kehrari marákórápéqté ání púana wereq mía míai aní míre úwana
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Pítaga wensabé, Arega irarénawe íné íre tagaríóge úwe. Pítaga mi ehwéh irarútaq kokórega ehwehnúwana
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Sísaga pabeqme Píta tagówe. Tagówana Sísane ehweh ahreraq matawéna iwíáhúwe. Mi ehwéhnúmé, Kokórega ehwehnina ínaraq arega íné íre tagaríóge apahtáróráq irariniewóne únsabe Pítaga iwíáhéna
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 kéirigue móbeq pokéna anotahtaq ibisówe.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Sísa auráq matíó kega wensabé awiréh atera subiqmarówe.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Sega ambantataté wene aura akariue táhrarera we subiqmarera kasenéra, Insega subiq marehro? Teio uwe.
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Teio éra sega wensabé áhnte íre kaweq ehwéhnatówe.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ahbiahipeq Asiu kené aboawah wehwárínseq Manikáne ehweh mibeq mahbeq arítáh kéreq Mósísine ehweh síwáhnoro kereqka momiwíuríówara Sísa meqmera mi kaunsírí kébá móátówe.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Móátówara sega wensabé, Manikánka ite meirena kaweraitankeheéna peh morá ání omaq atowe. Arewe mi anípo? Pahsuqme teio uwana Sísaga sensabé, Ínéga teiénaraqmé itega íre aiq pútare aintaneheqmóe.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Ínéga itensabé kasenonaraqmé íre tenieneheqmóe.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Wahtotaq tanáhráq íné wehukení úku anínká Maniká Iteribone ayah púpeq tútuue mía míainauge úwe.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Úwara sega wensabé, Are Manikáne ahninkáwábo kasenuwana wega sensabé, Itega aiq irarewe. Íné werahu mino úwara
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 seye náhenéra, Iteitega wene ehweh aiq ironayabé mó kegá kasenéyabe anetaníbo uwe.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.