Atos 11

Manikáne O Ehwehne (AWB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nahnso kegá Manikáne ehwehnsabé aiq pútare atárówe uwara Súría marákórápéqté eqmaro kereq mó Sísa tagaríáh kéreqka írówe.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Írówana Pítaga Sarúsarama suwahpeq kiutaq mibeqté síú amurúrúó kegá ehweh atówe.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Ehweh atera, Íre Asiu kené nahtapeq árahinsabé pokue táhutahururono uwe.
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Uwana Pítaga Kóníríane nahtapeq pokú ehweh mahraréna,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Íné Sópa suwahpeq púrerurautaq néniwanka tagaraire. Tagarairana íópeqté anotah paráhnkéq tahnsa náneq tutaire. Ébeq ayéhráq ébeq ayéhrárue íné míaraurabeq mewe tutaire.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Íné ebitáwéna ménkámehnkánkakaq karahrabahnkakáq kabarankakáq mi paráhnkéqpípéq míaraire.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Míarairana íópeqté éhwéhnká iraréna, Pítao, irigue mi kamárí subiqme tiwe náhno uraire.
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Urairana ínéga anotah ahqáho éna, Íre nóna naneq kamárí púana naho íre narauge. Amahnága moq íre nanauge urauge.
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Uraugana íópeqté éhwéhnká mó mahraréna, Manikánka kaweraréh náneqme íre no naneq kane atéhneho uraire.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Mi ehwéh apahtáróráq irarurairana mi paráhnkéqkákáq íópeq tuekuraire.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Tuekuraitaq Sésáría suwahpeqte ánínká, Íné koweniro únsabe apahránítógá íné koweniraneheéra kaeurau nahtápéq suwe.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Suwana Manikáne Awanka ínénsabe, Iwíáh kikirinehboq pehipi kériro urairaq ínéreq abapete morá mó Sísa tagaríáh kéreqka se kérítáúne. Kérireq itega mi wehné nahtapeq kure kiraune.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Kiraunana wene nahtapeq íópeqté tutai aníné ehweh teiátáire. Teiena, Íópeqté tutai anínká ínénsabe mahraréna, Wehukení wenáwíq Sáímóni we mó awíq Píta Sópa suwahpeq míéhre. We kiweragéhboq wehuke eqmaq suo.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 We sínaraq arereq arenawahrahreqsabé oga úké ehweh teinkéhe ire uraire.
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Kóníríaga mi ehwéh teníátáirana ínéga Sísa éhweh áwaheue teríátáuge. Sísa éhweh áwaheue teríátáutaq Manikáne Awanka sene sirupipeq tumíaraire. Téhwe itene irupipeq tumíarainserahnue tumíaraire.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 We marakóipeq míaraitaq Sísaga mahraréna, Sóniga wání meri merinínana Manikáne Awanka itene irupipeq tumíankehe uraire.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Manikáne Awanka sene sirupipeq tumíarairana mi ehwéh niahreraq káráire. Itega Sísa Karáhénsabe aiq pútare atárówana Manikáne Awanka itene irupipeq tumíaraire. Itene irupipeq tumíarainserah sene sirupipeq moq tumíaraire. Manikánka wewega miraruraire. Íné peh wehukení míó púana Manikánsabe árahue ahqáho atanínkono úwe.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Úwara sega Pítane ehweh irera túbáh aguwe. Túbáh agéra Manikánsabe iwíáh íwíáh atera, Nahnso keakáq sene ahbabáq súáhnsábé Manikánka oganúq sítéhre uwe.
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Sítíbéni subiq súó tanahráq sega Sísa tagaríáh ké síwíoqnowe. Síwíoqno puara sega Sarúsarama suwahpeq suera abae aguwe. Abae ague mó kegá Pónísía marákórápéq pokuwara mó kegá Sáípára marákórápéq pokuwara mó kegá Ántíóka suwahpeq pokuwe. Poké agurabetaq peh morá Asiu ke Sísa éhweh teríúwe.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Táhmaro Sísa tagaríáh kéwé Sáípára marákórápéqté kéreq Sáíríni marákórápéqté kéreqka Ántíóka suwahpeq pokue Káríki ke Sísa itene Wahnah éhweh teríúwe.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Wene ehweh teríú ke Manikánka séhréh arito púara áhnte kegá Sísansabé aiq pútare atera, Wene sánsá sehgionéhe íwíáhuwe.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Sarúsarama suwahpeqte Sísa tagaríáh kégá irera Páhnábása Ántíóka suwahpeq eqmarówe.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Eqmarówana Ántíóka suwahpeq séna Manikánka wehuke séhréh arito tagéna wene arupipeq eyoyóúwe. Eyoyóéna sensabé túbáh agiyehboq Sísane sánsá kawerue sehgíóro úwe.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Páhnábása kaweqtaq mía míaú aní ména Sísansabé kawerue aiq pútare atowana Manikáne Awanka séhréh atowe. Séhréh atowara áhnte kegá Sísansabé aiq pútare atera, Sísane sánsá sehgioneheqmúne íwíáhuwe.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Páhnábásaga Sora anebahrinieéna Tahsa suwahpeq pokúwe.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Pokéna Sora tagéna koweqmena Ántíóka suwahpeq kouwekúwe. Sega peh morá ópéq mitaq méra Sísa tagaríáh kérerue momiwíue áhnte ke síwáhnoruye. Mitaq mó kegá Sísa tagaríáh kéyábé Kárísítíni kee ue téh síwírarítówe.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Mi tanáhráq Manikáne ehweh iraru kegá Sarúsarama suwahpeq suera Ántíóka suwahpeq túwe.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Peh morá sú ani wenáwíq Ágábúsaga iriwe míowana Manikáne Awanka iwíáh atowana irarúwe. Iraréna, Anotah ehwéhráhna tanáhráq mah marákó márákó sinae úwe. Wehukení wenáwíqtare Káróríúsa Sísáhri anotah wahnáh ání míotaq mi ehwéh aiq pútaragúwe.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Aiq pútaragúwara Ántíóka suwahpeqte Sísa tagaríáh kégá iwíáhéra, Súría marákórápéqté Sísa tagaríáh ké táhutahuq paiqmarageheéq móne nárienéhe. Náriníe ú aninká wewega iwíáhue náriuwe.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Mina tahnsa sene móne morábí soruparówara Páhnábásareq Sorareqka mi moné mewera Súría marákórápéq pokuye. Mitaq Sísa tagaríáh ábóáwáh wéhgá nárigeheéra móríúye.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.