Mateus 22
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs ACF
1 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ drí kpá íꞌdígówá ãzâ ngĩzó õjílã Yúdạ̃ yí kâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã õjílã drí ꞌẽzó rĩlí kũmũ Ôvârí kâ zẽlé rî tãsĩ.
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Gólâ kĩ, “Tã rĩrĩ kâ kũmũ Ôvârí kâ zẽlé rî rĩꞌá õzõ kúmú ạ́ngı̣́ ãzâ kãrámã lãgĩ kâ êdé ꞌbá mvá lâ drí rî kâtí. Gõꞌdá kúmú ꞌdĩ êdê kãrámã lãgĩ kâ ꞌdĩ bê njãâ rî, gólâ âtâ tã trá õjílã dũû ãânĩ ró ĩyî kãrámã rî ꞌdĩ ꞌá ũmú ró.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Gõꞌdá kậyı̣̂ gólâ ꞌẽzó kãrámã lãgĩ kâ ꞌdĩ ꞌẽlé rî âcâ bê rî, kúmú ꞌdĩ drí rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá íyíkâ jõzó nĩꞌá tã âtálé õjílã gólĩyî yí drí ậzı̣́lı̣́ rî ꞌbá yî drí, gólĩyî ãânĩ ró ĩyî kãrámã ꞌdî ꞌá. Gõꞌdá õjílã gólĩyî ậzı̣́lı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî lẽé ĩyî kô ânĩlí kãrámã rî ꞌdĩ ꞌá.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Gõꞌdá õjílã ậzı̣́lı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî lẽé ĩyî bê kô ânĩlí rî, gõꞌdá kúmú ꞌdĩ drí rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá íyíkâ ãzâ ꞌbá yî jõzó kpá óꞌdí võrã bê tã âtálé õjílã gólĩyî gólâ drí ậzı̣́lı̣́ sı̣́sı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî drí ãlô-ãlô kĩ, ‘Nĩ ndrê drẽ, má fû ı̣́tı̣́ trá dũû. Má êdê ngá trá ndrĩ njãâ, nĩ ânĩ ꞌwãâ kãrámã nyãlé.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Gõꞌdá õjílã võrã jõzó gólĩyî vó ꞌdĩ ꞌbá yî drí vólé gãzó dó tã rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá jõlé ꞌdĩ ꞌbá yí kâ ârílí, tãlâ gólĩyî rî ĩyîngá trá lôsĩ ĩyî nyãányâ kâ ꞌẽlé ĩꞌdî. Ãzâ ꞌbá yî nĩ ĩyîngá trá ngá ꞌwãlé ĩꞌdî ĩyî drí ạ́mvú ꞌálâ. Gõꞌdá ãzâ ꞌbá yî nĩ ĩyîngá trá võ ĩyíkâ lôsĩ kâ ãzâ ꞌbá yî ꞌásĩ.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Gõꞌdá õjílã gólĩyî ậzı̣́lı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî lãfálé ꞌásĩ rî, ãzâ ꞌbá yî drí ngãzó ꞌdẽlé rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drı̣̃ı̣̂ gólĩyî rũlı̣́ cãlé õnjí tẽtẽ ró, gõꞌdá drílĩyî rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ũrûkậ ꞌbá yî ûfúzó.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Gõꞌdá kúmú ꞌdĩ ârî tã rû ꞌẽ ꞌbá ꞌdĩ bê ĩtí rî, gólâ drí âꞌdózó ạ̃wạ̃ ró rõô. Gõꞌdá drílâ ngãzó ạ̃jú ꞌbũ ꞌbá íyíkâ rî ꞌbá yî jõlé, nĩꞌá õjílã ꞌdî ꞌbá yî ûfúlı̣́ gõꞌdá kpá jạ̃rı̣́bạ̃ gólĩyíkâ lôzãlé vólé.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “ꞌDĩî vósĩ rî, kúmú ꞌdĩ drí rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá gólâkâ ũrûkậ lâ âgõ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ậzı̣́zó ânĩlí yí ngálâ, gõꞌdá drílâ tã âtázó drílĩyî kĩ, ‘Nĩ ndrê drẽ, õjílã gólĩyî má drí ậzı̣́lı̣́ sı̣́sı̣́ rî ꞌbá yî rĩꞌá õjílã õnjí ꞌî. Gólĩyî âꞌdó kô õjílã tãndí îcálé ậzı̣́lı̣́ rî yî ĩꞌdî.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Tã ꞌdî tãsĩ rî, nĩ ngâ nĩlí lạ́tı̣̂ rû ûsûmậ ꞌásĩ, õjílã gólĩyî tíbê ãnî drí ûsúlı̣́ rî, nĩ ậzı̣̂ gólĩyî ãânĩ ró ĩyî bê kãrámã ámákâ nõ ꞌá.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Gõꞌdá rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî drí nĩzó ĩyî tã ꞌdî ꞌẽlé õzõ kúmú ꞌdĩ drí âtálé trá gólĩyî drí ꞌdĩ kâtí. Drílĩyî nĩzó õjílã gólĩyî drí ûsúlı̣́ tãndí ró rî ꞌbá yî, gõꞌdá kpá õnjí ró rî ꞌbá yí bê êꞌbélé ậdrı̣̃lı̣́ ânĩzó gólĩyí bê võ kãrámã kâ ꞌá. Ĩtí rî, jó gólâ kãrámã kâ ꞌdĩ drí âꞌdózó ũmú bê dũû.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, kúmú kãrámã lı̣́pı̣̂ ró ꞌdĩ drí ngãzó fĩlí jó kãrámã kâ ꞌdĩ ꞌá, nĩꞌá nî-bê-yã ꞌẽlé ũmú íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí. Gólâ fî bê tólâ rî, gólâ drí ũmú ãzâ gólâ ítá lãgĩ kâ sõ ꞌbá kô rî ûsúzó ũmú ꞌdĩ ꞌbá yî lãfálé ꞌá.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Nĩngá sĩ, kúmú kãrámã lı̣́pı̣̂ ró ꞌdĩ drí tã îjízó ũmú rî gógó ꞌdĩ tı̣́ kĩ nĩ rî, ‘Ámâ rû-lẽ-ãzíyã, ní âfî nõngá cú ĩtí ítá lãgĩ kâ ãkó nõ ángô tí ró yã?’ Gõꞌdá ãgô ꞌdĩ îcá kô tã lôgõlé kãrámã lı̣́pı̣̂ ꞌdĩ drí. Gólâ rî trá tı̣́tı̣́ ró.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Gõꞌdá kúmú ꞌdĩ drí tã ꞌbãzó rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí kĩ, ‘Nĩ ômbê pá lâ yî drı̣́ lâ yí bê, nĩ vũ ró gólâ ĩví ꞌálâ ı̣́nı̣́rı̣́kúwạ́ ꞌá. Tólâ gólâ âꞌdô ãwó ngõꞌá sı̣́-gílí nyãnyã bê.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Gõꞌdá ạ̃dũkũ lâ ró, Yésũ drí tã âtázó kĩ nĩ rî, “Nĩ ndrê drẽ, Ôvârí ậzı̣̂ õjílã trá dũû âꞌdólé õjílã íyíkâ ró. Gõꞌdá gólâ njĩ õjílã trá cé dã âꞌdólé õjílã íyíkâ ró. ꞌDĩî õjílã gólĩyî ꞌẽ ꞌbá tã gólâkâ ꞌẽlé rî ꞌbá yî ĩꞌdî.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Pạ̃rúsı̣̃ yî drí nĩzó rû êꞌbélé võ ãlô ꞌá tã ı̣̂ꞌbı̣̃lı̣́, ãꞌdô ró bê ĩyî drí lạ́tı̣̂ lôndãzó Yésũ rî ûjũlı̣́ ngãtá gólâ âꞌdô úlı̣́ ányâ âtáꞌá yã rî.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Nĩngá sĩ, Pạ̃rúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî drí õjílã ĩyíkâ ãzâ ꞌbá yî jõzó õjílã kúmú Ẽródẽ kâ ãzâ ꞌbá yí bê, nĩꞌá Yésũ rî ûjũlı̣́ tã îjî sĩ. Gõꞌdá gólĩyî câ bê Yésũ ngálâ rî, drílĩyî tã îjízó Yésũ tı̣́ kĩ nĩ rî, “Tã îmbá ꞌbá, mã nı̣̃ trá, ı̣́ı̣̂njı̣̃ nî trá tã mbı̣̂ ꞌẽ ꞌbá ró. Ní rî tã gólĩyî mbı̣̂ Ôvârí kâ rî îmbálé ĩꞌdî õjílã drí ꞌẽlé. Ní âꞌdó kô ũrı̣̃ ró tã ı̣̂sũ õjílã kâ ányâ ró tã îmbâ áníkâ rú rî tãsĩ. Ní rí kô lı̣̃fı̣́ ꞌbãlé ãmbã gólĩyíkâ drı̣̃ı̣̂.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Ní âꞌdâ drẽ tã ı̣̂sũ áníkâ rî ãmâ drí. Rĩꞌá mbı̣̂ ãmâ drí ômbê gĩzó kúmú ạ́ngı̣́ Rómã kâ drí, ngãtá âꞌdó kô rĩꞌá mbı̣̂ yã?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Gõꞌdá Yésũ nı̣̃ tã ı̣̂sũ Pạ̃rúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yí kâ gõꞌdá õjílã Ẽródẽ kâ rî ꞌbá yí bê drílĩyî ꞌẽzó íyî mãndĩkã lôꞌbãlé ꞌdĩ bê rî, gólâ drí ngãzó tã âtálé drílĩyî mbârâkã sĩ kĩ nĩ rî, “Ãnî gólĩyî âꞌdó ꞌbá tã ậnjú ꞌbá ró nõ ꞌbá yî, nĩ lẽ ámâ ûjũlı̣́ ámâ mãndĩkã lôꞌbã-lôꞌbã ꞌdî sĩ ãꞌdô tãsĩ yã?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nĩ âꞌdâ drẽ ậdı̣̂ tíbê ãnî drí ꞌẽzó ômbê gĩlí ĩꞌdî sĩ lâ ꞌdĩ ãlô rî má ndrê ró bê.” Gõꞌdá drílĩyî ậdı̣̂ rî ꞌdĩ ãlô rî âtrõzó fẽlé Yésũ drí ndrẽlé.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Gõꞌdá Yésũ drí gólĩyî îjízó kĩ, “Nõô ãꞌdî rî líndrí ꞌî ậdı̣̂ ífí nõ rú, gõꞌdá rú îgĩlí rú lâ ꞌá nõ bê yã?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Gõꞌdá drílĩyî tã-drı̣̃ lôgõzó Yésũ drí kĩ nĩ rî, “ꞌDĩî rĩꞌá kúmú ạ́ngı̣́ Rómã kâ Sízã rî líndrí ꞌî gõꞌdá rú lâ bê ꞌdĩ.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Gõꞌdá gólĩyî ârî ĩyî tã Yésũ drí âtálé ꞌdĩ bê rî, gólĩyî tı̣̂ drí ậꞌdı̣́zó ndrúndrú, gõꞌdá drílĩyî ngãzó lậꞌbúlı̣́ Yésũ rî âyélé.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Gõꞌdá kậyı̣̂ ãlô-ãlô ꞌdĩ sĩ rî, Sạ̃dúsı̣̃ ãzâ ꞌbá yî drí kpá ânĩzó ĩyî Yésũ rî ûjũlı̣́ tã îjî sĩ tã lîdrî-lîdrî kâ õdrã ꞌásĩ rî tãsĩ. Sạ̃dúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî tã ı̣̂sũ gólĩyíkâ ꞌá rî, gólĩyî kĩ nĩ rî, õzõ õjílã õdrã trá rî, gólâ îcá kô lîdrílí kpá óꞌdí õdrã ꞌásĩ.
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Gõꞌdá drílĩyî tã îjízó Yésũ tı̣́ kĩ, “Tã îmbá ꞌbá, tã îmbâ Músạ̃ kâ ꞌbãlé ãmâ drí rî rĩꞌá nõtí, ‘Õzõ nî ãzâ ánî ậdrúpı̣̃ õdrã trá õkó lâ rî âyélé cú ĩtí mvá ãkó rî, nî ậdrúpı̣̃ lâ ꞌdĩ âꞌdô ạ̃yı̣́zı̣́ ꞌdĩ trõꞌá, ãꞌdô ró bê mvá tı̣̃zó ánî ậdrúpı̣̃ ạ̃ꞌdı̣́ ró ꞌdĩ võ lâ ꞌá.’
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ãꞌdô ĩtí rî, mã lẽ tã ı̣̂sũ áníkâ nı̣̃lı̣́ tã nô tãsĩ. Õjílã ãzâ ꞌbá yî bê rĩꞌá ĩyî njı̣̂-drı̣̃-lâ-rı̣̃ ꞌdó ậdrúpı̣̃ ró õjílã ãmákâ lãfálé sĩ. Gõꞌdá gólĩyî ậdrúpı̣̃ sı̣́sı̣́ rî drí õkó trõzó, gõꞌdá drílâ drãzó drẽ ãkpãkãꞌdã tı̣́ ĩyî mvá kô õkó lâ ꞌdĩ bê. Gõꞌdá ậdrúpı̣̃ gólâ ꞌdẽ ꞌbá sı̣́sı̣́ rî vó rî drí ạ̃yı̣́zı̣́ ꞌdĩ trõzó ãꞌdô ró bê mvá tı̣̃zó ậdrúpı̣̃ lâ ꞌdĩ võ lâ ꞌá.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Gõꞌdá drílâ kpá drãzó drẽ ãkpãkãꞌdã tı̣́ ĩyî mvá kô ạ̃yı̣́zı̣́ ꞌdĩ bê. Gõꞌdá tã ãlô-ãlô ꞌdĩ drí kpá rû ꞌẽzó ậdrúpı̣̃ gólâ nâ lâ ró rî drí, gõꞌdá kpá ậdrúpı̣̃ ạ̃mbúkũ ꞌdî ꞌbá yî drí ndrĩ ĩtí, gólĩyî drí ạ̃yı̣́zı̣́ ꞌdĩ trõzó gõꞌdá gólĩyî tı̣́ mvá ĩꞌdí bê lâ kpá kô.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Gõꞌdá ạ̃dũkũ lâ ró, õkó ạ̃yı̣́zı̣́ ró ꞌdĩ drí kpá drãzó.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ĩtí rî, õjílã gólĩyî âꞌdó ꞌbá njı̣̂-drı̣̃-lâ-rı̣̃ ậdrúpı̣̃ ró ꞌdĩ ꞌbá yî trõ ĩyî õkó ꞌdĩ trá ndrĩ ĩyî drí õkó ró. Õzõ ãꞌdô bê trá ĩtí rî, kậyı̣̂ gólâ õjílã drí ꞌẽzó lîdrílí õdrã ꞌásĩ rî tú rî, õkó ꞌdĩ âꞌdô ꞌbãꞌá ậdrúpı̣̃ ángô rî õkó lâ ꞌî ậdrúpı̣̃ gólĩyî njı̣̂-drı̣̃-lâ-rı̣̃ ꞌdî ꞌbá yî lãfálé sĩ yã?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Gõꞌdá Yésũ drí tã-drı̣̃ lôgõzó drílĩyî kĩ nĩ rî, “Nĩ rî ãnî nyãányâ âdólé tã lîdrî-lîdrî kâ õdrã ꞌásĩ rî tãsĩ, tãlâ mĩ nı̣̃ı̣́ tã gólâ îgĩlí búkũ Ôvârí kâ ꞌá rî kô, gõꞌdá mĩ nı̣̃ı̣́ mbârâkã Ôvârí kâ kpá kô.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Tã îjî ãnî drí îjílí ꞌdĩ tãsĩ rî, kậyı̣̂ gólâ õjílã drí ꞌẽzó lîdrílí õdrã ꞌásĩ rî tú rî, õjílã trõó õkó kô. Gólĩyî âꞌdô ꞌbãꞌá õzõ mãlãyíkã ûrú ꞌálâ rî ꞌbá yí kâtí.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 “Tã lîdrî-lîdrî kâ õdrã ꞌásĩ rî tãsĩ rî, nĩ zı̣́ tã gólâ Ôvârí drí âtálé ãnî drí búkũ íyíkâ ꞌá rî kô yã?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Gólâ kĩ,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ĩtí rî, õjílã gólĩyî rû êꞌbé ꞌbá tã Yésũ drí rĩꞌá âtálâ Sạ̃dúsı̣̃ yî drí ꞌdĩ ârílí rî ꞌbá yî ârî tã Yésũ drí âtálé ꞌdĩ bê rî, tı̣̂ lâ ĩyî drí ậꞌdı̣́zó úlı̣́ gólâkâ ꞌdĩ ꞌbá yî tãsĩ.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Pạ̃rúsı̣̃ yî ârî tã bê kĩꞌá nĩ rî, Yésũ õpẽ Sạ̃dúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî trá rî, drílĩyî ngãzó rû êꞌbélé tã ı̣̂ꞌbı̣̃lı̣́, ãꞌdô ró lạ́tı̣̂ ãzâ lôndãzó, tãlâ ĩyî drí Yésũ rî ûjũzó bê kpá óꞌdí.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ꞌDĩî vósĩ rî, Pạ̃rúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî drí ânĩzó Yésũ ngálâ. Gõꞌdá ãlô gólĩyî lãfálé sĩ gólâ tíbê tã ꞌbãꞌbã Ôvârí kâ nı̣̃ ꞌbá trá dódó rî, gólâ drí Yésũ rî ûjũzó tã îjî ãzâ sĩ.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Gólâ kĩ, “Tã îmbá ꞌbá, tã ꞌbãꞌbã gólĩyî ndrĩ Ôvârí drí âfẽlé ãmâ drí ꞌẽlé Músạ̃ sĩ rî ꞌbá yî lãfálé sĩ rî, tã ꞌbãꞌbã gólâ lậvũ ꞌbá gạ̃rạ̃ rî íyíkâ ángô rî ĩꞌdî yã?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Gõꞌdá Yésũ drí tã-drı̣̃ lôgõzó drílâ kĩ,
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 ꞌDĩî rĩꞌá tã ꞌbãꞌbã sı̣́sı̣́ gólâ lậvũ ꞌbá gạ̃rạ̃ tã ꞌbãꞌbã ãzí drı̣̃ı̣̂ sĩ rî ĩꞌdî.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Gõꞌdá tã ꞌbãꞌbã ãzâ rı̣̃ lâ ró gólâ lậvũ ꞌbá kpá gạ̃rạ̃ rî rĩꞌá ĩꞌdî nõ.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Tã ꞌbãꞌbã gólĩyî ndrĩ Ôvârí drí âfẽlé ãmâ drí ꞌẽlé Músạ̃ sĩ rî ꞌbá yî gõꞌdá tã îmbâ tã ậngũ ꞌbá yí kâ bê rî, ólôgõ trá cé ĩꞌdî rı̣̃ ꞌdî.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Pạ̃rúsı̣̃ yî drẽ bê rĩꞌá ĩyî zãâ võ ãlô ꞌá Yésũ yí bê rî, Yésũ drí tã îjízó gólĩyî tı̣́ kĩ,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Tã ı̣̂sũ ãníkâ ꞌá rî, ꞌdíyî pã ꞌbá gólâ Ôvârí drí tã lâ ꞌbãlé âjólé rî íyíkâ ãꞌdî ĩꞌdî yã? Gólâ rĩꞌá ãꞌdî rî ózõwá ĩꞌdî yã?” Gõꞌdá drílĩyî tã-drı̣̃ lôgõzó Yésũ drí kĩ nĩ rî, “Gólâ rĩꞌá kúmú Dạ̃wúdı̣̃ rî ózõwá ĩꞌdî.”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Gõꞌdá Yésũ drí tã îjízó gólĩyî tı̣́ kĩ, “Õzõ ꞌdíyî pã ꞌbá ãꞌdô Dạ̃wúdı̣̃ rî ózõwá ꞌî rî, gõꞌdá tãlâ ãꞌdô ꞌî Dạ̃wúdı̣̃ drí gólâ rî zı̣̃zó kúmú ró yã? Nĩ ndrê drẽ, Dạ̃wúdı̣̃ âtâ úlı̣́ Ôvârí kâ nõ ꞌbá yî trá ꞌdíyî pã ꞌbá tãsĩ mbârâkã Líndrí Tãndí Ôvârí kâ rî kâ sĩ.
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Gólâ kĩ, ‘Kúmú Ôvârí âtâ tã trá kúmú ámákâ drí kĩ nĩ rî,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Gõꞌdá Yésũ drí tã îjízó gólĩyî tı̣́ kĩ, “Õzõ Dạ̃wúdı̣̃ ũzı̣̂ ꞌdíyî pã ꞌbá trá kúmú íyíkâ ró rî, ĩtí rî, âꞌdô âꞌdóꞌá íyíkâ ángô tí ró ꞌdíyî pã ꞌbá drí âꞌdózó gólâ rî ózõwá ró yã?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Nĩngá sĩ rî, Pạ̃rúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî ârî ĩyî úlı̣́ Yésũ drí lôgõlé gólĩyî drí ꞌdĩ bê rî, õjílã ãzãkã yû gólĩyî lãfálé sĩ gólâ îcá ꞌbá tã îjî Yésũ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî tã-drı̣̃ lâ lôgõlé rî. Ĩtí rî, îtõlé kậyı̣̂ ꞌdĩ sĩ nĩꞌá ạ̃tı̣́ ꞌálâ õjílã ãzãkã yû lẽ ꞌbá Yésũ rî îjílí tã îjî ãzâ ꞌbá yî sĩ, tãlâ gólĩyî trá ndrĩ ũrı̣̃ ró.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.