Lucas 24
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs VC
1 Kậyı̣̂ gólâ rãtáã kâ ꞌdĩ vósĩ, ãkpãkãꞌdã ngá drí ậwúrı̣̃ ꞌá, võ pạ̃nı̣̃-pạ̃nı̣̃ rî, õkó ꞌdĩ ꞌbá yî ngâ ĩyî trá gõlé võ gólâ Yésũ rî ãvõ ꞌbãzó ũgı̣́ ꞌá rî ꞌálâ êdélâ ãlókõ sĩ dõ yí bê.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Gõꞌdá õkó ꞌdĩ ꞌbá yî câ ĩyî bê ũgı̣́ ꞌálâ rî, ndrê ĩyî ólîlî kúnı̣́ úngû ꞌbãlé tíbê ũgı̣́ tı̣́ ạ́ngı̣́ nã trá vólé ũgı̣́ tı̣́ sĩ.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Gólĩyî fî ĩyî bê ũgı̣́ ꞌálâ rî, ûsú ĩyî Yésũ rî ãvõ gõꞌdá võ lâ ꞌá kô.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 ꞌÂ lâ yî drí gãzó. Gõꞌdá gólĩyî tı̣̂ drí kpá ậꞌdı̣́zó. Kôrô ãgô ãzâ ꞌbá yî rı̣̃ ítá lậgû-lậgû bê rî ꞌbá yî drí âdrézó ĩyî tólâ.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Õkó ꞌdĩ ꞌbá yî lârõ ĩyî trá ũrı̣̃ bê, âsõ ĩyî drı̣̃ trá vũdrı̣́. Gõꞌdá ãgô ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã âtázó gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Tãlâ ãꞌdô ꞌî ãnî drí rĩzó õjílã lédrẽ-lédrẽ ró rî ndãlé võ ãvõ ꞌbã kâ rî ꞌá yã?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Yésũ âtâ tã trá ãnî drí kĩ nĩ rî, yí âꞌdô ngãꞌá õdrã ꞌásĩ. Gólâ nõngá yûꞌdạ́wạ́. Nĩ ı̣̂sũ drẽ tã tíbê drílâ âtálé ãnî drí Gãlĩláyã ꞌálâ rî, gólâ âtâ tã ãnî drí kĩ nĩ rî,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Mâ âjólé ûrú lésĩ nõ áâꞌdô ámâ drı̣́-bã fẽꞌá ạ̃wạ́lạ́kạ́ drı̣́gạ́ îpálé fê lậlı̣̂-lậlı̣̂ drı̣̃ı̣̂. Má drí drãzó, kậyı̣̂ nâ ꞌá rî má drí kpá ngãzó õdrã ꞌásĩ.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Gõꞌdá tã tíbê Yésũ drí âtálé rî drí âgázó gólĩyî drı̣̃ı̣̂.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Gõꞌdá õkó ꞌdĩ ꞌbá yî drí âgõzó ũgı̣́ lésĩ vólé Yẽrõsãlémã ꞌálâ tã ꞌdî ꞌbá yî âtálé lãjóꞌbá Yésũ kâ rî yî drí rû-lẽ-ãzí lâ yî ãzâ ꞌbá yí bê.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Õkó ꞌdĩ ꞌbá yî lãfálé sĩ rî nı̣̃lı̣́ rî Mãríyã Mãgãdálã ĩꞌdî, Jõánã gõꞌdá Mãríyã gólâ Yãkóbã rî ândré yí bê.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Gõꞌdá lãjóꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî ârî ĩyî tã õkó ꞌdĩ ꞌbá yî drí âtálé kĩꞌá nĩ rî, Yésũ lîdrî trá õdrã ꞌásĩ rî, gólĩyî drí tã âtázó kĩ nĩ rî, õkó ꞌdĩ ꞌbá yî âtâ ĩyî úlı̣́ âzâ-âzâ ꞌî, lẽé ĩyî úlı̣́ ꞌdĩ tã lâ ârílí kô.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Gõꞌdá Pétẽrõ drí ngãzó rãlé nĩꞌá ũgı̣́ ꞌálâ. Gõꞌdá gólâ câ bê tólâ rî, drílâ ậndı̣̃zó rĩꞌá võ ı̣̂ndrı̣́lı̣́ dĩyí ũgı̣́ ꞌálâ, gõꞌdá ndrê cé ítá tãndí gólâ ãvõ ꞌbãzó ꞌá lâ rî ĩꞌdî, ãvõ gõꞌdá yû. Gõꞌdá nĩngá sĩ, drílâ ngãzó nĩꞌá gõlé ꞌbã ꞌálâ tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ bê lậvũlı̣́ kôrô.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 ꞌDó kậyı̣̂ ãlô ꞌdĩ ĩꞌdî, Yésũ rî rû-lẽ-ãzí yî kpá zãlô rı̣̃ rĩꞌá ĩyî nĩꞌá ꞌbạ̃drı̣̃ mvá ãzâ rĩꞌá zı̣̃lâ Ẽmáwõ rî ꞌálâ. ꞌBạ̃drı̣̃ mvá ꞌdĩ jẽjẽ lâ rĩꞌá kĩlõmítĩrĩ mûdrı̣́-drı̣̃-lâ-ngâ-ãlô Yẽrõsãlémã rú sĩ. Ãgô ãlô, rú lâ Kẽlẽópã.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Gólĩyî rĩꞌá õdrã tã Yésũ kâ rî âtáꞌá, gõꞌdá ngá nõ ꞌbá yî ꞌê rû ꞌdó vólé lésĩ.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Gólĩyî drí rĩrĩ tã âtálé rî ꞌá Yésũ drí ânĩzó âcálé ãnyî gólĩyî lạ̃gạ́tı̣́ tã âtálé gólĩyí bê.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Gõꞌdá Ôvârí ꞌê ãgô ꞌdĩ ꞌbá yî gólâ rî nı̣̃lı̣́ kô.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Gõꞌdá Yésũ drí tã âtázó gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Nĩ rî ãꞌdô tã âtáꞌá lạ́tı̣̂ ꞌásĩ yã?” Gólĩyî drí âdrézó pávó tı̣̂ ꞌá, lı̣̃fı̣́ lâ yî gõꞌdá trá ĩzã ró.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Gõꞌdá Kẽlẽópã drí tã âtázó Yésũ drí kĩ nĩ rî, “Ní ârí tã ạ́ngı̣́ rû ꞌẽ ꞌbá ậndrạ́tú Yẽrõsãlémã ꞌálâ rî kô yã?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Yésũ drí tã-drı̣̃ jãzó kĩ nĩ rî, “Ãꞌdô tã ꞌê rû nĩ yã?” Gólĩyî kĩ, “Tã gólâ Yésũ Nãzãrétã lé ꞌbá ró rî kâ. Gólâ trá tã ậngũ ꞌbá Ôvârí kâ ꞌî. Drílâ rĩzó tã tãndí âtálé dódó mbârâkã sĩ. Tã ꞌẽꞌẽ gólâkâ ndrĩ ꞌdó tã Ôvârí kâ rî vó ró. Õjílã dũû ı̣̂njı̣̃ ĩyî gólâ trá.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Gõꞌdá drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yî rî gólĩyî sı̣́sı̣́-lésĩ rî ꞌbá yí bê, fẽ ĩyî gólâ rî drı̣́-bã trá fũlı̣́ vólé, gólâ rî îpâ-îpâ fê lậlı̣̂-lậlı̣̂ drı̣̃ı̣̂ sĩ rî.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Mã nı̣̃ trá ãgô rî ꞌdĩ âꞌdô ãmâ pãꞌá nĩ ãmâ ạ̃jú-ꞌbá-ãzí yî drı̣́gạ́ sĩ. Gõꞌdá gólâ drã trá, ꞌê trá kậyı̣̂ rı̣̃.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Gõꞌdá tã ãzâ kpá ĩꞌdî nõ, ûsú gõꞌdá ãvõ lâ ũgı̣́ ꞌá kpá kô. Cı̣̃ı̣́nó nõ õkó ãzâ ꞌbá yî ãmâ lãfálé sĩ, âtâ ĩyî úlı̣́ rũbạ́ạ̃ ãzâ trá nõngá kĩ nĩ rî, yĩ õnĩ bê ũgı̣́ gólâ Yésũ rî ãvõ ꞌbãzó rî ndrẽlé rî,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 yĩ ûsú gólâ rî ãvõ ꞌá lâ kô. Gólĩyî drí âgõzó vólé tã lâ âtálé ãmâ drí, yĩ õndrê mãlãyíkã ꞌî gólâ rî võ ꞌá tólâ. Gõꞌdá mãlãyíkã ꞌdî drí tã âtázó ĩyî drí kĩ nĩ rî, ‘Yésũ âꞌdô bê lédrẽ-lédrẽ ró.’
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Gõꞌdá ãgô ãzâ ꞌbá yî ãmâ lãfálé sĩ rî drí kpá nĩzó ũgı̣́ gólâ rî ꞌbãzó ꞌá lâ ꞌdĩ ndrẽlé rî, ûsû ĩyî tã kpá té õzõ õkó ꞌdĩ ꞌbá yî drí âtárẽ lâ tí, ûsú ĩyî gólâ rî ãvõ kô.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Yésũ kĩ nĩ rî gólĩyî drí rî, “Ãnî gólĩyî tíbê tã nı̣̃ ꞌbá kôꞌdáwá nõ ꞌbá yî, nĩ lẽé kô úlı̣́ gólĩyî tíbê tã ậngũ ꞌbá drí îgĩlí ãnî drí rî ârílí yã?
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Tã ậngũ ꞌbá âtâ trá kĩ nĩ rî, ı̣̃zạ́tú rî, gólâ tíbê Ôvârí drí zĩlí nĩ ꞌdíyî pã ꞌbá ró rî âꞌdô rû îzãꞌá ĩtí, gõꞌdá Ôvârí drí gólâ rî ꞌbãzó kpá mbârâkã bê gạ̃rạ̃ kúmú ạ́ngı̣́ ró.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Gõꞌdá Yésũ drí tã gólâ Músạ̃ yî drí îgĩlí tã ậngũ ꞌbá bê tã íyíkâ rî tãsĩ rî ífí lâ âtázó drílĩyî.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Gõꞌdá gólĩyî câ ĩyî bê Ẽmáwõ ꞌá rî, Yésũ ꞌê trá zãâ nĩlí sı̣́sı̣́ ꞌálâ.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Gõꞌdá îkî ĩyî Yésũ trá tã âtázó drílâ kĩ nĩ rî, “Ní rî ãmá bê nõngá. Ní ndrê, ı̣̃tú trá fĩꞌá.” Gõꞌdá Yésũ drí ânĩzó âfílí jó ꞌá gólĩyí bê rĩlí.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Gólâ rî trá vũdrı̣́ ngá nyãlé gólĩyí bê. Gõꞌdá trõ ãmbãtã trá, drílâ rãtáã ꞌẽzó Ôvârí drí, gõꞌdá drílâ ûpı̣̃zó lâ cíkírĩnyáwá ró ĩtí fẽlé gólĩyî drí.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ngbãângbânõ rî, Ôvârí njı̣̃ gólĩyî rî lı̣̃fı̣́ trá Yésũ rî nı̣̃lı̣́. Gõꞌdá Yésũ drí íyîngá ậvı̣̃zó.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Gõꞌdá ãgô ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã âtázó ĩyî võ ꞌásĩ kĩ nĩ rî, “Ãgô ꞌdĩ fí té Yésũ rî ífífí ĩꞌdî. Ãmâ trá ãyĩkõ ró gólâ drí tã âtárẽ ãmâ drí lạ́tı̣̂ ꞌá, kpá tã gólâ drí tã lâ îgĩlí ꞌdĩ ꞌbá yî ífí lâ lôfõrẽ ãmâ drí rî ꞌá.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Kôrô gólĩyî drí ngãzó ûrû, nĩꞌá gõlé vólé Yẽrõsãlémã ꞌálâ. Gõꞌdá gólĩyî câ ĩyî bê rî, ûsû ĩyî lãjóꞌbá Yésũ kâ mûdrı̣́-drı̣̃-lâ-ngâ-ãlô ꞌdĩ ꞌbá yî êꞌbê ĩyî rû trá ꞌdó võ ãlô ꞌá, ĩyî rû-lẽ-ãzíyã yí bê.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Lãjóꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî kĩ nĩ rî gólĩyî drí rî, “Ãwô-ĩtí Yésũ lîdrî trá õdrã ꞌásĩ, gólâ âꞌdâ yî trá Sĩmónã Pétẽrõ drí.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Gõꞌdá ãgô rı̣̃ nã ꞌbá yî âtâ ĩyî kpá gólĩyî drí, tã tíbê rû ꞌẽ ꞌbá lạ́tı̣̂ ꞌá drílĩyî ndrẽlé rî tãsĩ, gõꞌdá kpá drílĩyî Yésũ rî nı̣̃zó drílâ rĩrĩ ãmbãtã ûpı̣̃lı̣́ rî ꞌá.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Nĩngá sĩ, kôrô Yésũ rî gógó drí âdrézó gólĩyî lãfálé tã âtálé gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Ãnî pı̣̃pı̣̂sı̣́lı̣́ ạ̃ậꞌdı̣̂.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Gõꞌdá lãjóꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî lârõ ĩyî trá, rî ĩyî trá ꞌdó tı̣́tı̣́ ũrı̣̃ bê, tãlâ gólĩyî ı̣̂sũ ĩyíkâ bê rî, Yésũ âꞌdô ꞌbúlı̣́-ꞌbá ꞌî.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Yésũ drí tã âtázó gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Nĩ rî ũrı̣̃ ꞌẽlé ãꞌdô drí sĩ yã? Nĩ rî tã ı̣̂sũlı̣́ rı̣̃ rı̣̃ kĩꞌá nĩ rî, âꞌdó mâ ĩꞌdî kô rî ãꞌdô drí sĩ yã?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 — ausente —
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 — ausente —
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gólĩyî ꞌâ gâ trá, líndrí lâ yî ꞌbê trá dı̣̃, tãlâ tã ꞌdî trá õzõ tã lârâkô tã lẽzó ꞌá lâ kô rî kâtí. Gõꞌdá Yésũ drí tã âtázó gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Ãnî cú ngá nyãnyã bê âfẽlé má drí nyãlé yã?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Gõꞌdá gólĩyî drí ı̣̃ꞌbı̣̂ lâꞌdî-lâꞌdî âfẽzó Yésũ drí nyãlé.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Yésũ drí gõzó ı̣̃ꞌbı̣̂ ꞌdĩ nyãlé gólĩyî lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ꞌá.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Yésũ drí tã âtázó gólĩyî drí, “Ãnî, nĩ ı̣̂sũ tã tíbê má drí âtálé ãnî drí, má drí ꞌbãzó drẽ ãní bê ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌá nõngá rî ꞌá rî trá yã? Má âtâ tã trá ãnî drí kĩ, tã gólĩyî Músạ̃ yî drí îgĩlí ámâ tãsĩ, tã ậngũ ꞌbá yí bê, kpá tã ndrĩ lôꞌbãzó lôngó sĩ rî âꞌdô rû ꞌẽꞌá trá.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ rî, Yésũ âtâ bê tã ꞌdî rî, gólâ drí gólĩyî ꞌbãzó nı̣̃lâ lı̣̃fı̣́ îcî úlı̣́ Ôvârí kâ búkũ ꞌá rî kâ rî sĩ, gólĩyî ũnı̣̃ ró tã ífí lâ bê dódó.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Gõꞌdá drílâ tã âtázó gólĩyî drí, “Ôvârí âtâ trá tã ậngũ ꞌbá drí kĩ, gólâ tíbê âjólé ûrú lésĩ ꞌdíyî pã ꞌbá ró rî, ĩzã âꞌdô gólâ rî ꞌẽꞌá, drílâ drãzó, gõꞌdá kậyı̣̂ nâ ꞌá rî, gólâ drí lîdrízó õdrã ꞌásĩ.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 ꞌDĩî rî vósĩ rî, õjílã ãzâ ꞌbá yî âꞌdô ĩyî tã lâ pẽꞌá õrĩ ãmbá ãngó ꞌá nõ ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, gólĩyî tíbê drı̣̃ âjá ꞌbá trá tã ꞌẽꞌẽ õnjí ĩyíkâ ꞌásĩ rî, Ôvârí âꞌdô gólĩyî âyéꞌá tã õnjí gólĩyíkâ ꞌásĩ ꞌdíyî pã ꞌbá rî tãsĩ.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ãnî ífífí ĩꞌdî ꞌẽ ꞌbá tã ámákâ pẽlé rî, tãlâ ãnî rî gógó rî ndrê tã rû ꞌẽ ꞌbá rî cú nĩ ãnî lı̣̃fı̣́ ífífí sĩ.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ámâ ífífí âꞌdô Líndrí Tãndí Ôvârí kâ tíbê ámâ átá drí tã lâ âtálé rî âjóꞌá ãnî pãlé. Nĩ rî drẽ tãkõ Yẽrõsãlémã ꞌá nõngá tẽlâ té drílâ âcázó nĩ. Gõꞌdá kpá mbârâkã Ôvârí kâ âꞌdô âcáꞌá rĩlí ãní bê.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ drí gólĩyî lôfõzó ꞌbạ̃drı̣̃ mvá nã ꞌásĩ, nĩlí ãnyî ꞌbạ̃drı̣̃ mvá ãzâ ꞌálâ Bẽtánĩ rú. Gõꞌdá drílâ õrẽ fẽzó drílĩyî.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Gõꞌdá Yésũ fẽ õrẽ bê gólĩyî drí ndrĩ rî, Ôvârí drí Yésũ rî trõzó nĩlí võ ꞌbũû ꞌálâ ûrú ꞌálâ rî ꞌálâ.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Nĩngá sĩ, gólĩyî drí ãwô-ĩtí ãmbá ꞌẽzó Yésũ drí gólâ rî lûyı̣́zó Ôvârí ró. Gõꞌdá drílĩyî âgõzó vólé Yẽrõsãlémã ꞌálâ ãyĩkõ ró ãmbá.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Gólĩyî rî trá Ôvârí rî lûyı̣́lı̣́ ı̣̃tú vósĩ cé ĩyî pı̣̃pı̣̂sı̣́lı̣́ sĩ jó ạ́ngı̣́ Ôvârí kâ rî ꞌá.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.