Lucas 22

Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs BKJ

Sair da comparação
AVU
BKJ BKJ
1 Gõꞌdá kãrámã ãmbãtã ạ̃kú ãkó rî kâ tíbê rĩꞌá zı̣̃lâ kpá kãrámã lậvũ-lậvũ kôrô kâ âcâ trá ãnyî.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yî lãꞌbí îmbá ꞌbá yí bê, êꞌbê ĩyî rû trá tã ı̣̂ꞌbı̣̃lı̣́ ꞌẽzó Yésũ rî fũlı̣́ ı̣̃nı̣́nı̣̂ ró, tãlâ gólĩyî rô õmbã õjílã kâ rî ĩꞌdî.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Kpá kậyı̣̂ gólĩyî drí rĩrĩ tã ı̣̂ꞌbı̣̃lı̣́ rî ꞌá rî, Sãtánã drí fĩzó Yúdạ̃ Ĩsĩkãrĩyótã ꞌá, Yúdạ̃ rî ꞌbãlé Yésũ rî drı̣́-bã fẽlé íyî ạ̃jú-ꞌbá-ãzí yî drı̣́gạ́. Yúdạ̃ ꞌdĩ kpá lãjóꞌbá Yésũ kâ ĩꞌdî.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yúdạ̃ drí nĩzó õjílã ãmbâ-ãmbâ Yúdạ̃ yí kâ gólĩyî rĩ ꞌbá ĩyî tã lôndãlé ꞌẽzó Yésũ rî fũlı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî ngálâ tã ꞌdî ı̣̂ꞌbı̣̃lı̣́ gólĩyí bê.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Âcâ-âcâ Yúdạ̃ kâ gólĩyî ngálâ rî, ãyĩkõ lâ cî gólĩyî trá kôrô. Drílĩyî tã-drı̣̃ lẽzó lãfâ fẽzó Yúdạ̃ drí, Yésũ rî drı̣́-bã fẽzó ĩyî drı̣́ rî sĩ.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yúdạ̃ rî trá cé ı̣̃tú tẽlé ĩꞌdî ꞌẽzó Yésũ rî drı̣́-bã fẽlé ạ̃jú-ꞌbá-ãzí drí, gólâ õtírĩ ꞌbãâ élêwálâ rî.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Kậyı̣̂ gólâ kãrámã nã kâ sĩ rî, ꞌbã-lı̣́pı̣̂ ꞌbã-tı̣̂ ãlô-ãlô kâ drí kạ́bı̣̃lı̣́kı̣̃ ûlı̣́zó nyãlé ạ̃ꞌdı̣́-drı̣̃ ĩyíkâ ꞌá, ãꞌdô ró bê kậyı̣̂ Ôvârí drí lậvũzó kôrô ĩyî drı̣̃ı̣̂ sĩ Mạ́sı̣̃rı̣̃ ꞌálâ rî, tã lâ õzó jãâ kô.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Yésũ drí tã âtázó Pétẽrõ yî drí Yõwánĩ bê nĩlí ngá kãrámã ꞌdî kâ êdélé.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Pétẽrõ yî Yõwánĩ bê drílĩyî tã îjízó Yésũ tı̣́ kĩ, võ lâ ꞌdĩ ángô lé yã?
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Yésũ âtâ trá gólĩyî drí kĩ, “Nĩ nĩ, õzõ nĩ õcâ trá Yẽrõsãlémã ꞌálâ rî, nĩ âꞌdô ãgô ãzâ ûsúꞌá, rĩꞌá lũmvû límvó njı̣̃ꞌá. Nĩ ꞌdê zãâ gólâ vó, âꞌdô nĩꞌá fĩlí jó ꞌálâ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Nĩ gõ ró úlı̣́ âtálé ꞌbã-lı̣́pı̣̂ drí kĩ nĩ rî, ‘Ãmâ lı̣́pı̣̂ âtâ tã ní drí nõtí, jó ĩyî drí rĩzó ꞌá lâ lãjóꞌbá íyíkâ rî ꞌbá yí bê kãrámã nyãlé rî íyíkâ ángô lé yã?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Gólâ âꞌdô jó ꞌálé ạ́ngı̣́ ãzâ âꞌdáꞌá ãnî drí, lạ̃kũ ûrú lésĩ rî ꞌá õrî mbãlé mbãmbã nĩꞌá ꞌálâ ãzâ rî ꞌá tólâ. Tãrãbízã yî ngá ãzâ ꞌbá yí bê ꞌdó rĩꞌá tólâ kpá, nĩ lı̣̂ ró kạ́bı̣̃lı̣́kı̣̃ lâꞌdílí ngá nyãnyã ãzâ ꞌbá yí bê êdélé njãâ, ãmâ drí ânĩꞌá nyãlâ, nĩ gõ ró ânĩlí tã lâ âtálé ãmâ drí.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Gõꞌdá Pétẽrõ yî Yõwánĩ bê, drílĩyî nĩzó ãgô ꞌdĩ ûsúlı̣́, té õzõ Yésũ drí âtálé rî tí. Gõꞌdá drílĩyî ngá kãrámã ꞌdî kâ êdézó.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Pétẽrõ yî Yõwánĩ bê ânĩ ĩyî trá tã lâ âtálé Yésũ drí. Yésũ yî drí âcázó lãjóꞌbá íyíkâ rî ꞌbá yí bê kãrámã nyãlé. Drílĩyî nĩzó rĩlí tãrãbízã lạ̃gạ́tı̣́ ĩtí.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Yésũ drí gõzó tã âtálé lãjóꞌbá íyíkâ drí kĩ nĩ rî, “Má rî tã âtálé ãnî drí rî, má lẽ tã trá tákányĩ ãmâ drí kãrámã nô ꞌẽzó ãní bê drẽ ãkpãkãꞌdã má drãá drẽ kô.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Má ꞌé kãrámã ãzâ gõꞌdá õzõ nõô rî tí kô, zãâ té ngá gólâ tã lâ âꞌdálé nõ âꞌdô rû ꞌẽꞌá zãlô. Gõꞌdá Ôvârí âꞌdô ámâ ꞌbãꞌá kúmú võ ûrú ꞌálâ rî kâ ró.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Yésũ drí ĩgã õdrá âlâꞌbâ kâ îngázó ûrû, drílâ rãtáã ꞌẽzó Ôvârí drí. Gõꞌdá gólâ kĩ nĩ rî, “Ãnî ndrĩ, nĩ trõ ĩgã õdrá âlâꞌbâ kâ nõ má drı̣́gạ́ sĩ, nĩ mvû ró.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Õzõ má drí âtálé ãnî drí nõtí, má mvú õdrá âlâꞌbâ gõꞌdá kô té tã kũmũ Ôvârí kâ tã lâ drí rû ꞌẽzó zãlô.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Gõꞌdá drílâ ãmbãtã trõzó, rãtáã ꞌẽzó Ôvârí drí, drílâ ûpı̣̃zó lâ fẽlé lãjóꞌbá íyíkâ rî yî drí kĩ nĩ rî, “Áâꞌdô ámâ rúꞌbạ́ ûpı̣̃ꞌá, õzõ ãmbãtã nô tí. Má lẽ ãnî drí ãmbãtã nô nyãlé kpãkã ãlô õzõ nõô tí, ãꞌdô ró bê ãnî drí ámâ õdrã gólâ ãnî pãzó rî tã lâ ı̣̂sũzó.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Gõꞌdá nyâ ĩyî ngá bê trá ndrĩ rî, Yésũ drí kpá ĩgã õdrá kâ nõ trõzó kpá óꞌdí kĩ nĩ rî, “Ámâ ãrí âꞌdô lâsóꞌá trá õzõ õdrá nõ tí, ãꞌdô ró bê Ôvârí drí ãnî pãzó. Õdrá nõ âꞌdâ tã-drı̣̃ lẽlẽ óꞌdí Ôvârí kâ ĩꞌdî ãnî pãzó, tãlâ õdrã ámákâ âꞌdô ãnî gĩꞌá.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Tákõ gólâ ꞌẽ ꞌbá ámâ drı̣́-bã fẽlé ámâ ạ̃jú-ꞌbá-ãzí yî drı̣́gạ́ rî kpá rĩꞌá ãnyî má lạ̃gạ́tı̣́ nõ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Trá ãnyî ꞌẽꞌá ámâ fũlı̣́ vólé ĩꞌdî, ꞌdĩî tã Ôvârí drí ámâ âjózó ânĩlí ãngó ꞌá nõ, ãꞌdô ró bê tã õnjí ãníkâ tãsĩ ãnî drı̣̃ tĩzó. Gólâ tíbê ámâ drı̣́-bã fẽ ꞌbá ámâ ạ̃jú-ꞌbá-ãzí yî drı̣́gạ́ rî, gólâ rî ĩzã gâ trá má drı̣̃ı̣̂, tã õnjí ꞌẽꞌẽ gólâkâ ꞌdĩ âꞌdô gõꞌá ãkpã gólâ drı̣̃ı̣̂.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Lãjóꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî rî trá tã îjílí ĩyî võ ꞌásĩ kĩ nĩ rî, “Tã ꞌdî âꞌdô ꞌbãꞌá ángô tí yã? Õjílã ángô rî âꞌdô tã ꞌẽꞌá nĩ ĩtí ãmâ lãfálé sĩ yã?”
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 ꞌDĩî rî vósĩ rî, lãjóꞌbá gólâkâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí ngãzó rĩꞌá tı̣̂ ôcílí ĩyî võ ꞌásĩ, ãꞌdî ĩꞌdî ĩyî lãfálé kôrô ĩyî drı̣̃ı̣̂ yã.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Gõꞌdá Yésũ âtâ trá gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Nĩ ârî drẽ, tã kúmú ạ́ngı̣́ ạ́ngı̣́ kâ ãngó ꞌá nõngá rî trá nõtí, gólĩyî âtâ ĩyî tã trá õjílã drí ânĩzó ꞌwãâꞌwâ ngã ꞌbô tã ãzâ ꞌbá yî ꞌẽzó ꞌwãâꞌwâ. Gõꞌdá gólĩyî ꞌbã õjílã trá rú ãzâ zı̣̃lı̣́ ĩyî drı̣̃ı̣̂ nõtí, “‘rû-lẽ-ãzíyã õjílã kâ ndrĩ”’.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Gõꞌdá ãnî drí rî âꞌdó ĩtí kô. Gólâ tíbê ꞌẽ ꞌbá rû ı̣̂ꞌbũlı̣́ íyî ãzí-ãzí yî drí rî, gólâ ĩꞌdî tíbê Ôvârí drí ꞌẽꞌá ꞌbãlâ õjílã ạ́ngı̣́ ró rî.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Nĩ âꞌdâ drẽ má drí, ãꞌdî ĩꞌdî gạ̃rạ̃ yã, õjílã gólâ rĩ ꞌbá tãrãbízã bê yí ágálé rî ĩꞌdî, ngã ꞌbô õjílã rĩ ꞌbá nyãsá lânjílí ĩyî drí nõ ĩꞌdî? Nĩ lôgõ drẽ tã nô má drí, õjílã gólâ rĩ ꞌbá tãrãbízã lạ̃gạ́tı̣́ nõ, nĩ ı̣̂sũ drẽ tã ꞌẽꞌẽ ámákâ. Nĩ ndrê drẽ, mâ bê ãnî lãfálé nõngá, õzõ rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá kâtí.”
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Gõꞌdá Yésũ kĩ, “Nĩ rî trá má bê lâŋõ drí ámâ ꞌẽrẽ ꞌá.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ámâ átá Ôvârí âfẽ drı̣́-ãcê íyíkâ trá má drí. Ngbãângbânõ rî, má fẽ drı̣́-ãcê trá ãnî drí ndrĩ, tãlâ nĩ rî trá ãnyî má lạ̃gạ́tı̣́ tã ámákâ ârílí.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Nĩ âꞌdô rĩꞌá ngá mvũlı̣́, ngá nyãlé má bê tãrãbízã ámákâ drı̣̃ı̣̂ kũmũ ámákâ ꞌá, nĩ âꞌdô rĩꞌá má bê tã-vó ꞌbạ̃súrú Ĩsĩrãꞌélẽ kâ mûdrı̣́-drı̣̃-lâ-ngâ-rı̣̃ rî ꞌbá yí kâ kĩlí.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Yésũ drí tã âtázó Sĩmónã Pétẽrõ drí kĩ, “Sĩmónã, ní ârî úlı̣́ ámákâ. Sãtánã ûsû drı̣́-ãcê Ôvârí drı̣́gạ́ sĩ ãnî ûjũzó ndrĩ. Gólâ âꞌdô ãnî îyáꞌá õzõ yãvó ạ̃drúgú kúrũmû kâ îyárẽ kâtí.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Má rî trá rãtáã ꞌẽlé ánî tãsĩ, tãlâ ní õzó tã lẽlẽ áníkâ âyé vólé kô. Ní âꞌdô tã õnjí ꞌẽꞌá, gõꞌdá ní õtírĩ drı̣̃ âdĩî tã õnjí áníkâ ꞌásĩ rî, ní sõ mbârâkã ánî ậdrúpı̣̃ yî nõngá nõ ꞌbá yî rî ꞌá gạ́gạ́, ꞌdê ĩyî kô.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Pétẽrõ âtâ trá Yésũ drí kĩ nĩ rî, “Ámâ lı̣́pı̣̂, mâ trá njãâ nĩlí gạ̃nı̣́mạ̃ ꞌálâ kpá drãlé ní bê.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Yésũ kĩ, “Kậyı̣̂ gólâ ãndrõ nô ꞌá nõ, drẽ ãkpãkãꞌdã ꞌạ̃ꞌú-lúgú ꞌbé cı̣́rı̣̃ kô, ní âꞌdô ámâ gãꞌá ândâlâ nâ kĩꞌá nĩ rî, yí nı̣̃ı̣́ mâ kô.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Gõꞌdá Yésũ drí tã âtázó lãjóꞌbá íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí ndrĩ kĩ nĩ rî, “Kậyı̣̂ tíbê má drí ãnî jõzó nĩlí tã âtá bê rî ꞌá, má kĩ nĩ rî, nĩ trõ lãfâ kô, nĩ trõ ítá, káꞌbókã, jõráã ãníkâ ngá ꞌbãzó ꞌá lâ rî yî kô. Nĩ lẽ ngá ãzâ trá yã?” Gólĩyî lôgõ tã-drı̣̃ trá Yésũ drí kĩ nĩ rî, “ꞌÉꞌẽ.”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Yésũ kĩ, “Ngbãângbânõ rî, trá ı̣̃tú-pá ĩzã kâ ꞌî. Nĩ trõ lãfâ jõráã yí bê, tãlâ nĩ nı̣̃ı̣́ kô, nĩ ãâꞌdô ꞌẽꞌá rãlé jẽjẽ ró rî. Nĩ âꞌdô ítá ạ́ngı̣́ ãníkâ ꞌbãꞌá gĩlí, lı̣́gú ândrê gĩzó drı̣́-lãfâ ró ãnî drı̣́gạ́ óõzó ãnî fũû kô.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Má âtâ tã ꞌdî ĩtí, tãlâ tã tíbê tã ậngũ ꞌbá Ĩsáyã drí âtálé ạ̃kû ró rî ꞌá ámâ tãsĩ âꞌdô bí ꞌẽꞌá âcálé ngbãângbânõ, âꞌdô ĩyî ámâ îzãꞌá õzõ tã õnjí ꞌbá kâtí. Ãwô, tã ꞌdî ꞌbá yî âꞌdô rû ꞌẽꞌá ꞌdó ngbãângbânõ.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Lãjóꞌbá gólâkâ ꞌdĩ ꞌbá yî nı̣̃ı̣́ ĩyî tã ꞌdî ífí lâ kô. Gólĩyî kĩ, “Ní ndrê, Yésũ, ãmâ rĩꞌá lı̣́gú ândrê bê zãlô rı̣̃.” Yésũ îkî gólĩyî kĩ nĩ rî, “Îcâ trá ꞌdĩ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 ꞌDĩî rî vósĩ rî, Yésũ yî drí gõzó lãjóꞌbá íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yí bê táyã gólĩyíkâ rî gãrã drı̣̃ lâ mbãlé únı̣́ fê dó kâ bê yí drı̣̃ı̣̂ rî drı̣̃ ꞌálâ.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Gólĩyî õtírĩ cãâ võ ꞌdî ꞌá rî, gólâ drí tã âtázó lãjóꞌbá íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, “Nĩ ꞌê rãtáã Ôvârí drí, gólâ õꞌbã ãnî pı̣̃pı̣̂sı̣́lı̣́ ı̣̂dû-ı̣̂dû ró, tãlâ nĩ õzó tã lẽlẽ ãníkâ ôjá õdrã ũrı̣̃ drí.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Drílâ ngãzó nĩlí gólĩyî lạ̃gạ́tı̣́ sĩ vólé rĩlí gĩâ nãtí, ꞌãꞌî tı̣̃lı̣́ vũdrı̣́ rãtáã ꞌẽzó Ôvârí drí.
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 Gólâ kĩ nĩ rî, “Tátá, õzõ ní õlẽ trá rî, ní ꞌbã lâŋõ ạ́ngı̣́ nõ kâ kô má drı̣̃ı̣̂. Gõꞌdá ní ꞌbã tã âꞌdô õzõ tã lẽlẽ áníkâ rî tí. Má âꞌdô rõꞌá lâ.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Gõꞌdá mãlãyíkã Ôvârí kâ drí ânĩzó ûrú lésĩ gólâ rî lôpélé mbârâkã fẽlé gólâ drí, tãlâ gólâ rî rúꞌbạ́ ôdrã trá ndrĩ, tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ tãsĩ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Gólâ ꞌê rãtáã trá rõô cú tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ ĩzã kâ sĩ íyî pı̣̃pı̣̂sı̣́lı̣́ ꞌá. Gõꞌdá gólâ rî ũrı̣́ râ trá gólâ rú sĩ vũdrı̣́, õzõ ãrí drí rãrẽ kâtí.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Gólâ ndẽ rãtáã ꞌẽꞌẽ bê rî, drílâ gõzó lãjóꞌbá íyíkâ rî yî ngálâ, ûsû gólĩyî trá ꞌdó ậꞌdú kõꞌá, gólĩyî trá lâŋõ ró ĩzã drí sĩ.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Gõꞌdá gólâ âtâ trá drílĩyî kĩ nĩ rî, “Nĩ rî ậꞌdú kõlé ãꞌdô drí yã? Nĩ ngâ ûrû rãtáã ꞌẽlé, tãlâ nĩ õzó tã lẽlẽ ãníkâ ôjá kô õdrã ũrı̣̃ drí sĩ.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yésũ drẽ tã âtáꞌá lãjóꞌbá íyíkâ drí nõ rî, õjílã õꞌbí ãzâ ꞌbá yî drí âcázó. Yúdạ̃, lãjóꞌbá Yésũ kâ rî, ậdrı̣̃ õjílã õꞌbí trá ânĩlí Yésũ rî rũlı̣́. Yúdạ̃ ânĩ trá Yésũ rî âmvólé, nî-bê-yã fẽzó drílâ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Yésũ âtâ trá Yúdạ̃ drí kĩ nĩ rî, “Yúdạ̃, ní ꞌê tã nõtí ãꞌdô tãsĩ yã, ámâ drı̣́-bã fẽzó ạ̃jú-ꞌbá-ãzí drí nî-bê-yã fẽfẽ sĩ má drí nõ?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Lãjóꞌbá gólâkâ ꞌdĩ ꞌbá yî ndrê ĩyî bê tã ꞌdî trá ãnyî rî, gólĩyî kĩ nĩ rî, “Ãmâ lı̣́pı̣̂, mã õgâ gólĩyî lı̣́gú ândrê ãmákâ nõ ꞌbá yî sĩ yã?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Gõꞌdá lãjóꞌbá ãzâ Yésũ kâ rî drí, drı̣̃-ꞌbá drı̣̃-ꞌbá Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yí kâ rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá lâ bı̣́ lâ gãzó lı̣́gú ândrê sĩ njíyá vũdrı̣́.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Gõꞌdá Yésũ drí tã âtázó lãjóꞌbá ꞌdĩ drí kĩ nĩ rî, “Îcâ trá ꞌdĩ, ní âyê.” Gõꞌdá drílâ ngãzó ãgô ꞌdĩ bı̣́ lâ trõlé lôgõlé võ lâ ꞌá êdélé dódó.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Gõꞌdá Yésũ âtâ tã trá drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yî, ạ̃jú ꞌbũ ꞌbá gólĩyíkâ yí drí kĩ nĩ rî, “Nĩ lẽ ânĩlí lı̣́gú yí bê, pı̣̃drı̣́gú yí bê yã?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Õzõ nĩ õlẽ mâ rî, má rî trá jó ạ́ngı̣́ Ôvârí kâ ꞌá ãní bê, nĩ lẽé kô ámâ rũlı̣́ tólâ ãꞌdô tãsĩ yã? Nĩ rî ânĩlí ngạ́cı̣̂ sĩ nô tã nô ꞌbá yî ꞌẽlé má drí nõ rî, tãlâ nĩ rî tã ꞌẽꞌẽ Sãtánã kâ ꞌẽlé ĩꞌdî yã?”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Õjílã nâ ꞌbá yî rû ĩyî Yésũ trá, sê ĩyî gólâ trá mbârâkã sĩ, nĩzó ĩꞌdí bê lâ drı̣̃-ꞌbá drı̣̃-ꞌbá Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yí kâ nã ngálâ. Pétẽrõ drí ꞌdẽzó zãâ gólĩyî vó ũgúlı̣́ lésĩ ró, ũgũ sĩ.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Lómígówá ãzâ ꞌbá yî îcî ĩyî lạ̃sı̣́ trá ạ̃ꞌdı̣́-drı̣̃ ꞌá ĩtí, rĩzó tı̣́ lâ. Pétẽrõ drí ânĩzó âtólé tı̣́ lâ ĩtí.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ízámvá ãzâ rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ró rî drí Pétẽrõ rî nı̣̃zó rĩrĩ lạ̃sı̣́ tı̣́ rî ꞌá. Ízámvá ꞌdĩ drí Pétẽrõ rî âꞌdázó õjílã ãzâ ꞌbá yî drí tã âtázó kĩ nĩ rî, “Ãgô nõ gólĩyî Yésũ yí bê ãlô.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Pétẽrõ gã tı̣̂ trá dó kĩ nĩ rî, “Má nı̣̃ı̣́ ãgô ꞌdĩ kô.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Gõꞌdá kpá ꞌdĩî rî vósĩ rî, õjílã ãzâ drí kpá ânĩzó tã âtálé Pétẽrõ drí kĩ nĩ rî, “Má nı̣̃ trá kĩ, nî rĩꞌá ãlô Yésũ bê rî ꞌbá yî ꞌásĩ rî ĩꞌdî.” Pétẽrõ kĩ, “ꞌÉꞌẽ, âꞌdó mâ ĩꞌdî kô.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Gõꞌdá ꞌdĩî rî vólé drı̣̃ lâ ꞌê cé ı̣̃tú-pá ãlô, õjílã ãzâ drí kpá ânĩzó kĩ nĩ rî, “Tã pạ̃tı̣́ı̣̃ ró, ãgô nõ gólĩyî Yésũ bê. Nĩ ndrê gólâ Gãlĩláyã lé ꞌbá ꞌî.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Pétẽrõ kĩ, “ꞌDĩî õnjõ ꞌî.” Drẽ Pétẽrõ rĩꞌá tã âtáꞌá yí sı̣́lı̣́ nõtí nõ rî, ꞌạ̃ꞌú-lúgú trá cı̣́rı̣̃ ꞌbẽꞌá.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Kúmú Yésũ drí lı̣̃fı̣́ âjázó mbı̣̂ võ ndrẽlé Pétẽrõ ngálâ. Kôrô Pétẽrõ drí tã Yésũ drí âtálé yí drí rî ı̣̂sũzó kĩꞌá nĩ rî, ꞌạ̃ꞌú-lúgú õtírĩ cı̣́rı̣̃ ꞌbẽê ãndrõ nô rî, gólâ gã íyî tı̣̂ trá ândâlâ nâ rî.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Gõꞌdá Pétẽrõ drí ngãzó nĩlí vólé ạ̃ꞌdı̣́-drı̣̃ ꞌdî ꞌásĩ, rĩꞌá ãwó ngõlé rõô tã ı̣̂sũ-ı̣̂sũ bê tã õnjí íyíkâ ꞌdĩ tãsĩ.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Gõꞌdá ngạ́cı̣̂ ãlô-ãlô ꞌdĩ sĩ rî, lómígówá gólĩyî rĩ ꞌbá Yésũ rî vó ndrẽlé rî, rî ĩyî trá zãâ Yésũ rî lôꞌdálé kpá rĩꞌá gólâ rî cãlé.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ômbê ĩyî ítá trá gólâ lı̣̃fı̣́ kĩ nĩ rî, “Ní âꞌdô õzõ tã ậngũ ꞌbá kâtí rî, ní âꞌdâ ãmâ drí, ãꞌdî rî ánî cãlé ngbãângbânõ rî nĩ yã?”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Rî ĩyî trá zãâ tã ãzâ õnjî-õnjî âtálé gólâ drí.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ngá drí ậwúrı̣̃ ꞌá, drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yî êꞌbê ĩyî rû trá gólĩyî âꞌdó ꞌbá sı̣́sı̣́-lésĩ rî ꞌbá yí bê gõꞌdá kpá lãꞌbí îmbá ꞌbá rî ꞌbá yí bê võ ãlô ꞌá. Ódrí nĩzó Yésũ rî ậdrı̣̃lı̣́ ꞌbãlé gólĩyî ágálé.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Gólĩyî drí Yésũ rî îjízó kĩ nĩ rî, “Õzõ ní ãꞌdô ĩꞌdî Ôvârí drí âjólé ꞌdíyî pã ꞌbá ró rî, ní âtâ tã lâ ãmâ drí.” Yésũ âtâ trá gólĩyî drí kĩ nĩ rî, “Õzõ má ãâtâ ãnî drí ngbãângbânõ kĩꞌá nĩ rî, mâ ĩꞌdî nõô rî, nĩ lẽé tã-drı̣̃ lâ kô, nĩ âkĩꞌá nĩ rî, âꞌdô õnjõ ꞌî.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Õzõ má ĩîjî tã ãnî tı̣́ rî, nĩ lôgõó võ lâ má drí kpá kô.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Gõꞌdá ngbãângbânõ rî, tã pạ̃tı̣́ı̣̃ ró, mâ âjólé Ôvârí ngá lésĩ nô, âꞌdô fí gõꞌá, rĩlí Ôvârí mbârâkã lı̣́pı̣̂ ró rî gãrã drı̣̃ lâ ꞌá drı̣́-ágó lâ lésĩ ró.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Gólĩyî kĩ nĩ rî, “Nî ĩꞌdî Ôvârí rî mvá ꞌî yã? Ní âtâ ãmâ drí.” Yésũ kĩ, “Ĩꞌdî ꞌdĩ õzõ ãnî drí âtálé ꞌdĩ tí.”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Gõꞌdá gólĩyî âtâ ĩyî kĩ nĩ rî, “Ãmâ tã ı̣̂sũ ãzâ ãkó õjílã ãzâ ậzı̣́lı̣́ ãmâ ạ̃lı̣́pı̣̂ ró. Gõꞌdá mã ârî trá gólâ sı̣́lı̣́ sĩ, âtâ trá íyî tı̣̂ sĩ kĩ nĩ rî, yí âꞌdô Ôvârí ĩꞌdî. ꞌDĩî rĩꞌá tã õnjí ꞌî, mã fû gólâ vólé.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →