Lucas 19
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs BKJ
1 Gõꞌdá Yésũ drí ngãzó nĩlí kôrô jạ̃rı̣́bạ̃ Yérĩkõ kâ rî ꞌásĩ.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ãgô ãzâ bê tólâ rú lâ Zãkáyõ, gólâ rĩꞌá drı̣̃-ꞌbá bélé-bélé ûꞌdú ꞌbá kâ ꞌî, gólâ rĩꞌá kpá ngá-tı̣̂ ãmbá rî ꞌbá yí bê dũû, tã ndẽé gólâ kô. Õjílã ndrĩ ꞌbãá ĩyî bélé-bélé ûꞌdú ꞌbá lôvó kô, tãlâ gólĩyî rî ĩyî trá lãꞌbí gólĩyíkâ îzãlé kpá rĩꞌá lãfâ õjílã kâ âdólé nyãlé.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Zãkáyõ ârî bê kĩꞌá nĩ rî, Yésũ trá ânĩꞌá kôrô jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌásĩ rî, gólâ lẽ trá cú Yésũ rî lı̣̃fı̣́ ndrẽlé. Zãkáyõ rĩꞌá ãgô kútúwạ́ ꞌî, nyãgõrã ró, îcá Yésũ rî rúꞌbạ́ ndrẽlé tólâ kô, tãlâ õꞌbí trá dũû.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, râ trá lậvũlı̣́ sı̣́sı̣́ ꞌálâ mbãlé fê ạ́ngı̣́ tõrõngõlõ lâ drı̣̃ı̣̂ Yésũ rî lậvũ-lậvũ tẽlé rúꞌbạ́ lâ ndrẽlé.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Gõꞌdá Yésũ âcálé bê té fê ạ́ngı̣́ ꞌdĩ zẽlé rî, gólâ drí Zãkáyõ rî zı̣̃zó kĩ nĩ rî, “Zãkáyõ, Zãkáyõ, ní ârî vũdrı̣́. Ãndrõ nô rî, má lẽ trá nĩlí rĩlí ní drí ꞌbã ꞌálâ ní bê.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ãyĩkõ cî Zãkáyõ trá. Drílâ ârízó fê drı̣̃ sĩ vũdrı̣́ ꞌwãâꞌwâ, nî-bê-yã fẽlé Yésũ drí.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Gõꞌdá õjílã ndrê bê ꞌdó Yésũ nĩ trá Zãkáyõ drí ꞌbã ꞌálâ rî, gólĩyî ngâ trá ndrĩ ꞌdó úlı̣́ ngũrũ-ngũrũ bê kĩ nĩ rî, “ꞌÉꞌẽ, Yésũ nĩ íyíkâ rĩlí ãgô tã õnjí ꞌbá nã drí ꞌbã ꞌálâ ãꞌdô drí yã?”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zãkáyõ drí gõzó âdrélé Yésũ ágálé ãnyî, íyî ômbê kúkú âdĩlí tã âtázó kĩ nĩ rî, “Kúmú ámákâ, ní âyê mâ tã õnjí ámákâ tãsĩ. Má lẽ trá ngá ãmbá má drí ꞌbãzó ĩꞌdí bê lâ nõ lãfálâ cãlé rı̣̃, ãzâ ꞌbá yî fẽzó õjílã ĩzã ꞌbá ngá ãkó rî yî drí. Gõꞌdá má lẽ trá lãfâ tíbê õjílã kâ má drí rĩꞌá âdólâ nyãlé rî ꞌbá yí kâ rî lôgõlé vólé gólĩyî drí. Má lẽ gõꞌdá võ lâ fẽlé ândâlâ sû õjílã drí ãlô-ãlô.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yésũ kĩ nĩ rî gólâ drí rî, “Kậyı̣̂ ãndrõ nô sĩ rî, Ôvârí âyê nî trá tã õnjí áníkâ tãsĩ. Sı̣́sı̣́ rî, ní âꞌdô trá gbõ bélé-bélé ûꞌdú ꞌbá ꞌî rî, ní îzã lãꞌbí trá, õjílã kĩ nĩ rî, ní âꞌdó Ãbãrãyámã rî ózõwá ꞌî kô. Tákõ ngbãângbânõ rî, nî pạ̃tı̣́-pạ̃tı̣̃ ró Ãbãrãyámã rî ózõwá ĩꞌdî, tãlâ ní âjâ drı̣̃ trá tã õnjí áníkâ ꞌásĩ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Má drí ânĩrĩ Ôvârí ngá lésĩ rî tú rî, má ânĩ cé õjílã gólĩyî ậvı̣̃ ꞌbá trá lạ́tı̣̂ Ôvârí kâ ꞌásĩ tã õnjí drí rî pãlé.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Yésũ îtónã trá íꞌdígówá ãzâ âtálé õjílã nĩ ꞌbá ĩyî âjílí Yẽrõsãlémã ꞌálâ rî drí, tãlâ õjílã ꞌdî ꞌbá yî ı̣̂sũ ĩyíkâ bê rî, tã Yésũ drí rĩꞌá âtálâ tã kũmũ Ôvârí kâ rî tãsĩ rî âꞌdô rû ꞌẽꞌá ãkpãkãꞌdã ĩyî lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ꞌá, Yẽrõsãlémã ꞌá tólâ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Gólâ kĩ nĩ rî, “Ãgô ãmbá ãzâ úzı̣̂ gólâ trá nĩlí ꞌbạ̃drı̣̃ ãzâ ꞌá jẽjẽ ró íyî ꞌbãlé kúmú ꞌbạ̃drı̣̃ íyíkâ kâ ró, gõꞌdá âgõlé yí drí ꞌbã ꞌálâ.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Drẽ ãkpã gólâ ngá drẽ nĩlí ꞌbã ꞌásĩ kô, gólâ ậzı̣̂ rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá íyíkâ trá mûdrı̣́ ânĩlí yí ngálâ, tã íyíkâ ꞌẽꞌá âtálâ gólĩyî drí rî ârílí. Drílâ lãfâ fẽzó gólĩyî drí cé tı̣̂tı̣̂ lãfâ párá nâ kâ. Gõꞌdá drílâ tã âtázó gólĩyî drí kĩ nĩ rî, ‘Nĩ ꞌê lôsĩ lãfâ ámákâ nõ drí mbãzó, ãꞌdô ró bê ãmbá má drí.’ Gõꞌdá gólâ drí ngãzó nĩlí ꞌbạ̃drı̣̃ jẽjẽ ró nã ꞌálâ.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Õjílã gólâ rî ífífí kâ rî gã ĩyî gólâ dó ꞌbãlé kúmú ró ĩyî drı̣̃ı̣̂, gólĩyî drí kpá tã âtízó jõlé ꞌbạ̃drı̣̃ jẽjẽ ró ꞌdĩ ꞌálâ kĩ nĩ rî, ‘Mã lẽé ãgô ꞌdĩ kô ꞌbãlé kúmú ró ãmâ drı̣̃ı̣̂.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, óꞌbã gólâ trá kúmú ró, âgõ trá yí drí ꞌbã ꞌá. Gõꞌdá gólâ âgõ bê rî, ậzı̣̂ rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá íyíkâ ꞌdĩ ꞌbá yî trá ndrĩ ânĩlí yí ngálâ, gólâ lẽ trá lãfâ yí drí âyélé gólĩyî drı̣́gạ́ rî ndrẽlé, ãꞌdî kâ rî lậvũ nĩ kôrô yã?
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Gõꞌdá rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ãlô rî drí ânĩzó gólâ ngálâ kĩ nĩ rî, ‘ꞌBã-lı̣́pı̣̂, má ꞌê lôsĩ trá lãfâ párá nâ kâ ꞌdĩ lôpê rû trá ândálé mûdrı̣́.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Gólĩyî lı̣́pı̣̂ ꞌdĩ kĩ nĩ rî ãgô ꞌdĩ drí rî, ‘Tã tãndí ꞌî, má âꞌdô ánî ꞌbãꞌá kpá kúmú ꞌbạ̃drı̣̃ mvá mûdrı̣́ rî kâ ró.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Gõꞌdá rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá rı̣̃ lâ rî drí ânĩzó gólâ ngálâ kĩ nĩ rî, ‘ꞌBã-lı̣́pı̣̂, má ꞌê lôsĩ trá lãfâ párá nâ kâ ꞌdĩ lôpê rû trá ândálé njı̣̂.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Gólĩyî lı̣́pı̣̂ ꞌdĩ kĩ nĩ rî ãgô ꞌdĩ drí rî, ‘Tã tãndí ꞌî, má âꞌdô ánî ꞌbãꞌá kpá kúmú ꞌbạ̃drı̣̃ njı̣̂ kâ ró.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Gõꞌdá ãzâ drí kpá ângázó kĩ nĩ rî, ‘ꞌBã-lı̣́pı̣̂, lãfâ áníkâ tíbê fẽlé má drı̣́gạ́ lãfâ párá nâ kâ rî rĩꞌá nõ, má âbí lôgõꞌá lâ ní drí, má lậpı̣̂ zãâ rĩꞌá kpậkậ ítá kâ ꞌá nõ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ũrı̣̃ ꞌê mâ ꞌẽꞌẽ, tãlâ nî õjílã ạ̃wạ́lạ́kạ́ ꞌî. Ní rî ngá gólĩyî ꞌbã ꞌbá áníkâ ró kô rî trõlé ꞌdó ndrĩ ní drí, gõꞌdá ní rî kpá ngá gólĩyî õjílã kâ ı̣̂ꞌdı̣́lı̣́ kã ꞌbá âꞌdó ꞌbá áníkâ ró kô rî ŋõlé ndrĩ ní drí.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Gõꞌdá ãgô ꞌdĩ lı̣́pı̣̂ lâ kĩ nĩ rî, ‘Nî rĩꞌá rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá õnjí ꞌî. Tã ꞌdî âfõ nî rî gógó sı̣́lı̣́ sĩ kĩ nĩ rî, má ãꞌdô õjílã ạ̃wạ́lạ́kạ́ ꞌî.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Tãlâ ãꞌdô ꞌî ní drí lãfâ ꞌdĩ ꞌbãzó cú ĩtí lôsĩ ꞌẽzó ĩꞌdî sĩ lâ, drílâ tı̣̃zó nĩꞌá sı̣́sı̣́ ꞌálâ kô yã? Tã ní drí lãfâ ꞌdĩ lậpı̣́zó rĩlí cú ĩtí ꞌdĩ rî, má lẽ trõlâ vólé ní drı̣́gạ́ sĩ.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Kúmú drí tã âtázó rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ãzâ ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, ‘Ní trõ lãfâ ꞌdĩ vólé drı̣́gạ́ lâ sĩ, fẽlé ãgô gólâ íyíkâ ꞌbã ꞌbá tı̣̃lı̣́ ândâlâ mûdrı̣́ rî drí.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Gõꞌdá rû ı̣̂ꞌbũ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yî kĩ nĩ rî, ‘Gõꞌdá ãgô ãzâ nã kpá rĩꞌá lãfâ dũû bê rî, âꞌdô nõô rî fẽꞌá kpá gólâ drí yã?’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Gõꞌdá lãfâ lı̣́pı̣̂ kĩ nĩ rî, ‘Má âtâ drẽ tã ãzâ ãnî drí, õjílã gólĩyî má drí ı̣̂njı̣̃lı̣́ rî, má âꞌdô ngá fẽꞌá drílĩyî gạ̃rạ̃. Gõꞌdá gólĩyî tíbê má drí ı̣̂njı̣̃lı̣́ kô rî, má âꞌdô ngá gólĩyíkâ rî trõꞌá vólé drı̣́gạ́ lâ ĩyî sĩ.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ngbãângbânõ má lẽ nĩ âjî ámâ ạ̃jú-ꞌbá-ãzíyã yî gólĩyî tíbê ámâ lẽ ꞌbá kô ꞌbãlé kúmú ró ĩyî drı̣̃ı̣̂ rî fũlı̣́ ngbãângbânõ ámâ lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ꞌá nõngá.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ drẽ zãâ rĩꞌá nĩꞌá Yẽrõsãlémã ꞌálâ. Tã ârí ꞌbá gólâkâ ꞌdĩ ꞌbá yî ꞌdê trá zãâ gólâ vó.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Gólĩyî ânĩ trá âcálé ãnyî ꞌbạ̃drı̣̃ mvá zı̣̃lı̣́ Bẽtẽfágẽ rî ꞌá. Bẽtẽfágẽ ꞌdĩ rĩꞌá ãnyî Bẽtánĩ lạ̃gạ́tı̣́. Yésũ yî câ trá únı̣́ gólâ fê dõ kâ zı̣̃lı̣́ õlívĩ rî bê yí drı̣̃ı̣̂ rî drı̣̃ ꞌálâ, gõꞌdá drílâ tã ârí ꞌbá ãzâ ꞌbá yî jõzó rı̣̃ sı̣́sı̣́, nĩꞌá fĩlí ꞌbạ̃drı̣̃ mvá Bẽtẽfágẽ kâ ꞌdĩ ꞌá.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Gólâ kĩ nĩ rî, “Nĩ nĩ, nĩ fî Bẽtẽfágẽ ꞌálâ. Õzõ nĩ õcâ trá rî, nĩ âꞌdô dõngí mvá ûsúꞌá óꞌĩ trá ꞌĩꞌĩ tólâ. Dõngí ꞌdĩ kó õjílã ãzâ mbãá drẽ drı̣̃ lâ kô. Nĩ âtĩ dõngí ꞌdĩ, nĩ âsê ró âjílí má drí nõlé.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Õzõ õjílã ãzâ ĩîjî ãnî trá kĩꞌá nĩ rî, nĩ rî dõngí ꞌdĩ âtĩlí nĩzó ĩꞌdí bê lâ ãꞌdî drí yã rî, nĩ âtâ drílâ nõtí kĩ nĩ rî, ‘Kúmú ãmákâ lẽ nĩ, gólâ âꞌdô lôgõꞌá lâ ꞌwãâ vólé.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Tã ârí ꞌbá rı̣̃ ꞌdî ꞌbá yî nĩ ĩyî trá, ꞌê ĩyî tã ꞌdî trá, té õzõ Yésũ drí âtálé gólĩyî drí rî tí. Nĩ ĩyî ûsû ĩyî dõngí óꞌdíwá ꞌdĩ trá,
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 ꞌdê ĩyî trá rĩꞌá âtĩlâ. Gõꞌdá dõngí ꞌdĩ lı̣́pı̣̂ lâ îjî gólĩyî trá kĩ nĩ rî, “Háyĩ, nĩ rî dõngí ꞌdĩ âtĩlí ãꞌdô tãsĩ yã?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Tã ârí ꞌbá rı̣̃ nô ꞌbá yî lôgõ ĩyî tã trá kĩ nĩ rî, “Kúmú rî lẽlâ nĩ.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Tã ârí ꞌbá rı̣̃ ꞌdî ꞌbá yî drí dõngí ꞌdĩ âtĩzó âjílí Yésũ drí. Õjílã rĩꞌá dũû ânĩ ꞌbá Yésũ rî âjílí rî, ãzâ ꞌbá yî drí ítá dãzó dõngí ꞌdĩ ũgúlı̣́, ãꞌdô ró bê Yésũ drí rĩzó drı̣̃ lâ mı̣̃ ꞌdî.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Gõꞌdá drílĩyî Yésũ rî îngázó ꞌbãlé dõngí ũgúlı̣́. Gõꞌdá ãzâ ꞌbá yî ꞌdê ĩyíkâ sı̣́sı̣́ zãâ, nĩꞌá ítá ꞌbẽ bê vũdrı̣́ sĩ lạ́tı̣̂ ꞌásĩ, Yésũ drí nĩzó dõngí bê drı̣̃ lâ sĩ. Õjílã ꞌdî ꞌbá yî ꞌê ĩyî tã ꞌdî ĩtí ꞌdĩ, tãlâ gólĩyî lẽ ĩyíkâ trá Yésũ trá ĩꞌdî kúmú ạ́ngı̣́ ĩyíkâ ró.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ drí ngãzó âlólé únı̣́ gólâ fê dõ kâ bê yí drı̣̃ı̣̂ ꞌdĩ pálé lâ ꞌálâ. Õꞌbí ãmbá drí nĩzó gólâ rî âjílí. Drílĩyî rĩzó Ôvârí rî lûyı̣́lı̣́ gbórókõ ãmbá sĩ. Gólĩyî ꞌê ĩyî ãwô-ĩtí trá Ôvârí drí, tãlâ Yésũ ꞌê tã lârâkô ãzâ ꞌbá yî õyĩ ró rî trá dũû gólĩyî lı̣̃fı̣́ drı̣̃ ꞌá.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Gólĩyî kĩ nĩ rî, Ôvârí ãâfẽ õrẽ kúmú ạ́ngı̣́ drílâ âjólé ĩyî drí nõ drí. Gólĩyî kĩ nĩ rî, ngbãângbânõ, tã ạ̃ꞌdı̣́ âcâ trá ĩyî lãfálé Ôvârí ngá lésĩ, yĩ ı̣̃ı̣̂njı̣̃ Ôvârí gólâ rĩ ꞌbá mbârâkã bê gạ̃rạ̃ ûrú ꞌálâ rî.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Gõꞌdá Pạ̃rúsı̣̃ yî ârî ĩyî tã ꞌdî bê ĩtí rî, gólĩyî âtâ ĩyî tã trá Yésũ drí kĩ nĩ rî, gólâ ãâtâ tã õjílã ꞌdî ꞌbá yî drí kĩ, gólĩyî ãâtâ tã ꞌdî ꞌbá yî kô, gólĩyî õrî tı̣́tı̣́, gólĩyî õrî tã ãzâ âtálé Yésũ rî rú sĩ kô.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yésũ drí tã âtázó Pạ̃rúsı̣̃ ꞌdĩ ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, “Îcá kô gólĩyî drí rĩzó tı̣́tı̣́. Õzõ gólĩyî ũlûyı̣̂ Ôvârí kô ámâ tãsĩ rî, kúnı̣́ mvá gólĩyî lạ́tı̣̂ ꞌá nõ ꞌbá yî âꞌdô Ôvârí rî lûyı̣́ꞌá trá.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ drí Yẽrõsãlémã rî ndrẽzó sı̣́sı̣́ yî ágálé ĩtí, gólâ drí îtónãzó ãwó ngõlé ı̣̃lı̣́ndrı̣̂ sĩ.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Drílâ tã âtázó kĩ nĩ rî, “Óõ ãnî õjílã Yẽrõsãlémã lé ꞌbá nõ rî trá ândrâ-tãndĩ ꞌî ạ̃dũkũ ãníkâ ꞌẽzó ãnî pãlé rî ĩꞌdî nõ. Õmbã Ôvârí kâ sı̣́ lâ drí ậꞌdı̣́zó ãnî rú rî ĩꞌdî. Gõꞌdá nĩ nı̣̃ı̣́ gõꞌdá kô, nĩ ndré kpá kô.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 — ausente —
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 — ausente —
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Gõꞌdá nĩngá sĩ rî, Yésũ rî trá lậmúlı̣́ kậyı̣̂ vósĩ cé, jó ạ́ngı̣́ Ôvârí kâ ꞌdĩ ꞌá, rĩlí tã tãndí Ôvârí kâ âtálé õjílã gólĩyî rĩ ꞌbá rû êꞌbélé jó ạ́ngı̣́ Ôvârí kâ rî ꞌá rî yí drí. Drı̣̃-ꞌbá ạ́ngı̣́ Yúdạ̃ yí kâ rî ꞌbá yî, lãꞌbí îmbá ꞌbá yî gõꞌdá kpá gólĩyî sı̣́sı̣́-lésĩ ró rî ꞌbá yí bê, lẽ ĩyî trá Yésũ rî fũlı̣́ rî.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Îcá ĩyî kô, tãlâ õjílã ãmbá ꞌdó rĩꞌá tólâ úlı̣́ Yésũ drí rĩꞌá lôyálâ ꞌdĩ âríꞌá. Õꞌbí ãmbá ĩtí ꞌdĩ ꞌbá yî lẽ ꞌdó úlı̣́ Yésũ kâ ârílí ĩyî bı̣́-ꞌbálé sĩ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.