Atos 13
Tã-drı̣̃ Lẽlẽ Óꞌdí Óvârí Kâ (AVU) vs ARIB
1 Ãnĩtĩyókã gólâ ꞌbạ̃drı̣̃ Sírĩyã kâ rî ꞌálâ rî ꞌá rî, õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ kâ rî ꞌbá yî lãfálé rî, tã ậngũ ꞌbá Ôvârí kâ ũrûkậ ꞌbá yî bê rĩꞌá ĩyî gõꞌdá kpá lı̣̃fı̣́ îcí ꞌbá úlı̣́ Ôvârí kâ sĩ rî ꞌbá yí bê. Rú lâ yî rĩꞌá Bãrãnábã gõꞌdá Sĩmónã gólâ zı̣̃lı̣́ Nĩgérẽ rî, gõꞌdá Lũkı̣́yạ̃ õjílã Kĩrénẽ kâ ró rî, gõꞌdá kpá Mãnéyã gólâ âꞌdó ꞌbá trá lậmû-ãzí kúmú Ẽródẽ Ãnĩtípã kâ ró ꞌdĩmvã gólĩyíkâ ꞌá rî, gõꞌdá ãzâ lâ drí âꞌdózó Sóõlõ ĩꞌdî.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Gõꞌdá kậyı̣̂ ãzâ sĩ, õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ kâ õtírĩ ĩyî rĩî Ôvârí Yãkóvã rî îrátãlé, gõꞌdá kpá rĩzó ꞌálé ꞌãꞌí ró ngá nyã ãkó rî, Líndrí Tãndí Ôvârí kâ drí tã âtázó gólĩyî drí kĩ, “Mĩ nã Bãrãnábã yî Sóõlõ bê lôsĩ ꞌẽ ꞌbá ámákâ ró, tãlâ gólĩyî õlậmû ró võ ꞌásĩ ndrĩ lôsĩ gólâ má drí ꞌbãlé gólĩyî drí rî ꞌẽlé ĩꞌdî.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ĩtí, õjílã kạ̃nı̣́sạ̃ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã ꞌdî drı̣̃ lâ lẽzó. Gõꞌdá kậyı̣̂ ãzâ sĩ, drílĩyî rĩzó kpá óꞌdí ĩyî ꞌálé ꞌãꞌí ró gõꞌdá rãtáã ꞌẽzó, gõꞌdá drílĩyî drı̣́ ꞌbãzó Bãrãnábã yî drı̣̃ı̣̂ Sóõlõ bê ândrâ-tãndĩ ró, gõꞌdá gólĩyî jõzó nĩlí ậcı̣́ gólĩyíkâ ꞌdĩ ꞌá lôsĩ Ôvârí kâ ꞌẽlé.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Nĩngá sĩ, Líndrí Tãndí Ôvârí kâ jólé bê Bãrãnábã yî Sóõlõ bê nĩlí rî, gólĩyî drí ngãzó nĩlí jạ̃rı̣́bạ̃ Sạ̃lũsı̣́yạ̃ kâ lı̣̃mvû ândrê gãrã drı̣̃ ꞌá rî ꞌálâ. Gõꞌdá tólâ sĩ rî, gólĩyî drí ngãzó nĩlí kõlóngbõ sĩ ꞌbạ̃drı̣̃ zı̣̃lı̣́ Sãyĩpãrásĩ rî ꞌálâ.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ĩtí rî, gólĩyî drí cãzó jạ̃rı̣́bạ̃ zı̣̃lı̣́ Sãlámĩ rî ꞌálâ, gõꞌdá rĩlí ĩyî rĩꞌá úlı̣́ Ôvârí kâ pẽ bê jó gólĩyî õjílã Yúdạ̃ yí kâ drí rĩzó tã Ôvârí kâ ârílí tólâ nã ꞌbá yî ꞌásĩ. Gõꞌdá Yõwánĩ Márãkõ nĩ ꞌbá kpãâ gólĩyí bê rî bê, rĩꞌá gólĩyî pãlé lôsĩ ꞌẽꞌẽ sĩ.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Nĩngá sĩ, ꞌbạ̃drı̣̃ Sãyĩpãrásĩ ꞌdĩ ꞌá tólâ rî, gólĩyî drí ngãzó nĩlí pá sĩ Sãlámĩ ꞌásĩ cãlé bũúũ jạ̃rı̣́bạ̃ Páfõ rî ꞌálâ. Nĩngá rî, gólĩyî drí ójó õnjõ ꞌbá ãzâ kĩ ꞌbá nĩ rî, yí ãâꞌdô tã ậngũ ꞌbá Ôvârí kâ ĩꞌdî rî ûsúzó. Gólâ rĩꞌá õjílã Yúdạ̃ yí kâ ꞌî rú lâ Bãrã-Yásõwã. Gólâ rî rú ãzâ kpá rĩꞌá Ẽlímã, tã ífí lâ drí âꞌdólé kĩ, ójó rî.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Gólâ rĩꞌá lậmû-ãzí kúmú Rómã lé ꞌbá kâ gólâ rĩ ꞌbá ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌdî drı̣̃lı̣́ rî kâ. Kúmú rî ꞌdĩ rú lâ rĩꞌá Sẽrãgíyã Póõlõ, gólâ rĩꞌá ãgô tã nı̣̃ ꞌbá ꞌî. Gõꞌdá nĩngá sĩ, kúmú rî gógó ꞌdĩ drí ngãzó Bãrãnábã yî Sóõlõ bê ậzı̣́lı̣́ ânĩlí yí ngálâ tã âtî-âtî tãndí Ôvârí kâ ꞌdĩ ngĩlí yí drí.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Gõꞌdá ójó rî ꞌdĩ drí ngãzó Bãrãnábã yî tı̣̂ ânyálé Sóõlõ bê, tãlâ ãꞌdô ró bê kúmú ꞌdĩ õzó kô tã lẽlẽ íyíkâ ꞌbãâ tã âtî-âtî tãndí Yésũ rî tãsĩ ꞌdî ꞌá.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Sóõlõ gólâ zı̣̃lı̣́ kpá Póõlõ rî drí võ ndrẽzó mbı̣̂ ójó rî ꞌdĩ ngálâ tã ı̣̂sũ õnjí ójó ꞌdĩ kâ nı̣̃zó, tãlâ Líndrí Tãndí Ôvârí kâ sõ mbârâkã trá Sóõlõ ꞌá.
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 Gõꞌdá drílâ tã âtázó ójó rî ꞌdĩ drí kĩ nĩ rî, “Nî Sãtánã rî mvá nõ! Nî rĩꞌá ạ̃jú-ꞌbá-ãzí tã ndrĩ âꞌdó ꞌbá tãndí rî kâ ꞌî. Nî rĩꞌá õjílã âdó ꞌbá ꞌî, gõꞌdá rĩzó ậdı̣̂ gólĩyíkâ nyãlé! Ní rî kárá rĩꞌá tã âtî-âtî tãndí Ôvârí kâ rî ôjálé ꞌbãlé âꞌdólé õnjõ ró!
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Ngbãângbânõ rî, má âtâ ní drí kĩ, Ôvârí Yãkóvã rî drı̣́ ꞌẽꞌá lâŋõ fẽlé ní drí. Gólâ âꞌdô ánî ꞌbãꞌá âꞌdólé lı̣̃fı̣́ ãkó, tãlâ ní õzó ngá ãzãkã ndrẽê kôꞌdáwá ãlôwálâ tãkõ.”
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Gõꞌdá nĩngá sĩ, kúmú rî ꞌdĩ ndrélé bê tã rî ꞌdĩ rû ꞌẽꞌá rî, gólâ rî tı̣̂ ậꞌdı̣̂ trá mbârâkã ꞌdî tãsĩ drílâ tã lẽzó. Gõꞌdá ĩtí rî, drílâ rû jãzó tã lẽlé tã âtî-âtî tãndí Yésũ rî tãsĩ ꞌdî ꞌá.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Gõꞌdá tólâ sĩ, Póõlõ yî drí ngãzó ĩyî ãzí-ãzí yí bê lı̣̃mvû ândrê drı̣̃ mbãlé kõlóngbõ sĩ Páfõ rî âyézó ꞌáꞌá lé drı̣̃ ãzâ rî lésĩ nĩzó Pẽrógã gólâ âꞌdó ꞌbá jạ̃rı̣́bạ̃ ró ꞌbạ̃drı̣̃ zı̣̃lı̣́ Pãmbĩlíyã kâ rî ꞌálâ. Nĩngá sĩ, Yõwánĩ Márãkõ âyê gólĩyî tólâ, gõꞌdá ngãzó gõlé Yẽrõsãlémã ꞌálâ.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Gõꞌdá Póõlõ yî Bãrãnábã bê drí ngãzó Pẽrógã rî âyélé nĩzó zãâ cãlé Ãnĩtĩyókã ãzâ gólâ âꞌdó ꞌbá ãnyî ꞌbạ̃drı̣̃ zı̣̃lı̣́ Pĩsĩdíyã rú rî ꞌálâ. Gõꞌdá kậyı̣̂ gólâ rãtáã Yúdạ̃ yí kâ kâ sĩ rî, gólĩyî drí ngãzó nĩlí jó tã Ôvârí kâ ârî kâ rî ꞌálâ, gõꞌdá rĩlí ĩyî vũdrı̣́ ãâꞌdâ ró ĩyî tã bê kĩ, yĩ lẽ õjílã lı̣̃fı̣́ îmbálé.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Gõꞌdá tã ꞌbãꞌbã gólâ Músạ̃ drí îgĩlí gõꞌdá kpá tã îgĩ gólĩyî tã ậngũ ꞌbá Ôvârí kâ rî ꞌbá yî drí îgĩlí rî ꞌbá yî zı̣̃zı̣̃ lâ vósĩ rî, drı̣̃-ꞌbá gólĩyî jó tã Ôvârí kâ ârî kâ ꞌálâ ꞌdĩ ꞌbá yí kâ drí ngãzó Póõlõ yî Bãrãnábã bê ậzı̣́lı̣́ ânĩlí tã pẽlé ĩyî drí. Gólĩyî kĩ, “Ãmâ ậdrúpı̣̃ yî, õzõ nĩ ãꞌdô cú úlı̣́ ãzâ bê mbârâkã sõlé õjílã ꞌá rî, mã lôꞌbã rúꞌbạ́ ãnî drí, nĩ âtâ.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Póõlõ drí ngãzó ûrû, gõꞌdá íyî drı̣́ îngázó ûrû, tãlâ gólĩyî õrî ró bê njũrũ tã ârílí yí tı̣́ sĩ, gõꞌdá gólâ kĩ gólĩyî drí rî, “Ãnî õjílã ãmákâ Ĩsĩrãꞌélẽ kâ gõꞌdá kpá ãnî õjílã lídí ró gólĩyî Ôvârí rî ı̣̂njı̣̃ ꞌbá rî yî, nĩ ârî tã má sı̣́lı̣́ sĩ nô.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Mĩ nı̣̃ trá dódó kĩ, Ôvârí gólâ ãmâ õjílã Ĩsĩrãꞌélẽ kâ drí rĩꞌá ı̣̂njı̣̃lâ rî, gólâ ĩꞌdî ãmâ ạ́ꞌbı̣́yạ́ yî njĩ ꞌbá âꞌdólé õjílã íyíkâ ró rî. Kậyı̣̂ gólĩyî drí ꞌbãzó drẽ rĩꞌá ngá ãwã ró Mạ́sı̣̃rı̣̃ ꞌálâ rî, gólâ ꞌê gólĩyî trá lûtı̣́lı̣́ âcálé dũû õrĩ mbârâkã bê rî ró. Gõꞌdá tólâ sĩ, gólâ drí gólĩyî âtrõzó vólé Mạ́sı̣̃rı̣̃ ꞌásĩ mbârâkã íyíkâ sĩ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ rî, gólĩyî âꞌdô bê kpálé ârîmâ ãkó rî, gólâ rî trá ꞌâ ạ̃ꞌdı̣́ bê gólĩyî tãsĩ ndrô nyâꞌdî-rı̣̃ sĩ, ꞌdĩî gólĩyî drí rĩzó drẽ rĩlí õmã ꞌálâ võ ꞌãꞌí ꞌá, nĩꞌá võ kpã bê nĩngá kô nĩngá rî.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Nĩngá sĩ, gólâ ꞌê gólĩyî tã trõlé vólé ạ̃wạ̃ sĩ ꞌbạ̃súrú gólĩyî njı̣̂-drı̣̃-lâ-rı̣̃ rĩ ꞌbá rĩlí ꞌbạ̃drı̣̃ zı̣̃lı̣́ Kãnánã rî ꞌálâ rî ꞌbá yî drı̣́gạ́ sĩ, tãlâ yí fẽ ró ꞌbạ̃drı̣̃ rî ꞌdĩ gólĩyî nyãányâ kâ ró.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Tã ꞌdî ꞌbá yî ꞌê rû trá ndrĩ ĩtí ndrô kámá-sû-nyâꞌdî-rı̣̃-drı̣̃-lâ-ngâ-mûdrı̣́ sĩ.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Nĩngá sĩ, kậyı̣̂ Sãmõwélẽ drí âꞌdózó drẽ gólĩyî drı̣̃lı̣́ tã ậngũ ꞌbá ró rî, gólĩyî drí gólâ rî îjízó, tãlâ Ôvârí õꞌbã ró bê õjílã ãzâ âꞌdólé kúmú ạ́ngı̣́ ró ĩyî drı̣̃lı̣́ ndrĩ. Ĩtí, Ôvârí drí ámâ rú-ãzí Sóõlõ Kísĩ rî mvá ró rî njĩzó âꞌdólé kúmú ạ́ngı̣́ ró gólĩyî drı̣̃lı̣́. Sóõlõ rî ꞌdĩ rĩꞌá ꞌbạ̃súrú Bẽnjĩmónã kâ ꞌásĩ, gõꞌdá gólâ rî trá õjílã Ĩsĩrãꞌélẽ kâ drı̣̃lı̣́ ndrô nyâꞌdî-rı̣̃ sĩ.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Gõꞌdá ꞌdĩî vósĩ, Ôvârí drí Sóõlõ rî nãzó vólé, tãlâ Sóõlõ ârí tã Ôvârí kâ kô, gõꞌdá drílâ Dạ̃wúdı̣̃ rî ꞌbãzó ĩꞌdî âꞌdólé kúmú ạ́ngı̣́ ró. Tã Dạ̃wúdı̣̃ kâ ꞌbã Ôvârí âꞌdólé ãyĩkõ ró, gõꞌdá drílâ úlı̣́ nõ ꞌbá yî âtázó Dạ̃wúdı̣̃ rî tãsĩ. Gólâ kĩ nĩ rî, ‘Dạ̃wúdı̣̃ Yésẽ rî mvá rî tã ꞌbã mâ trá âꞌdólé ãyĩkõ ró. Tãlâ gólâ rî trá tã gólĩyî má drí lẽlé rî ꞌẽlé ĩꞌdî ndrĩ.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Ámâ ậdrúpı̣̃ yî, má lẽ tã âtálé ãnî drí Dạ̃wúdı̣̃ rî ózõwá gólâ âꞌdó ꞌbá ãmbá ró rî tãsĩ. Rú lâ Yésũ. Gólâ ĩꞌdî rĩꞌá Ôvârí drí âjólé õjílã Ĩsĩrãꞌélẽ kâ pãlé tã õnjí gólĩyíkâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ, õzõ gólâ drí tã lâ ꞌbãlé trá ạ̃kû ró nã ꞌbá yî sĩ rî kâtí rî ĩꞌdî.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Gõꞌdá drẽ sı̣́sı̣́ Yésũ îtõó tã ꞌẽꞌẽ íyíkâ tã pẽpẽ kâ ı̣̃nyạ́kú drı̣̃ı̣̂ rî kô rî, Yõwánĩ ngâ trá rĩꞌá tã pẽlé õjílã Ĩsĩrãꞌélẽ kâ drí kĩ nĩ rî, gólĩyî ãâdĩ drı̣̃ tã õnjí gólĩyíkâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ, gõꞌdá nĩngá sĩ, yí îbábátízã ró gólĩyî bê.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 ꞌDĩî vósĩ, gõꞌdá Yõwánĩ âꞌdólé bê ꞌẽꞌá tã ꞌẽꞌẽ ꞌbãlé yí drí ꞌẽlé rî ndẽlé rî, gólâ kĩ õjílã drí rî, ‘Nĩ ı̣̂sũ ãníkâ bê rî, mâ ãꞌdî ĩꞌdî yã? Má âꞌdó kô rĩꞌá ꞌdíyî pã ꞌbá ãnî drí rĩꞌá tẽlâ rî ĩꞌdî. Nĩ ârî drẽ, õjílã ãzâ rĩꞌá ânĩꞌá nõngá ꞌdíyî pã ꞌbá ró ámâ vólé drı̣̃ ꞌásĩ. Ãmbã gólâkâ rî lậvũ kôrô ámákâ rî drı̣̃ı̣̂ sĩ. Má îcá kô zı̣̃lı̣́ õjílã tãndí ró ngbãâ káꞌbókã gólâkâ pá ꞌá rî ângílí vólé.’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 “Ĩtí, má âtâ ãnî drí ámâ ậdrúpı̣̃ yî, ãnî Ãbãrãyámã rî ózõwá yî ró rî yî, gõꞌdá kpá ãnî õjílã lídí ró rĩ ꞌbá Ôvârí rî ı̣̂njı̣̃lı̣́ rî ꞌbá yî, ãmâ ĩꞌdî rĩꞌá gólĩyî Ôvârí drí ꞌbãlé tã õjílã pã kâ tã õnjí ꞌásĩ nõ âjózó drílĩyî rî ꞌbá yî ĩꞌdî.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Tãlâ õjílã Yẽrõsãlémã kâ drı̣̃-ꞌbá ĩyíkâ rî ꞌbá yí bê nı̣̃ı̣́ kô kĩ nĩ rî, Yésũ ĩꞌdî rĩꞌá ꞌdíyî pã ꞌbá gólâ Ôvârí drí âjólé trá ãngó nõ drı̣̃ı̣̂ rî ĩꞌdî. Gólĩyî rî trá tã âtî-âtî tãndí gólâ tã ậngũ ꞌbá yî drí îgĩlí ĩyî trá ạ̃kû ró nã ꞌbá yî sĩ rî zı̣̃lı̣́ kậyı̣̂ rãtáã kâ vósĩ cé. Ãꞌdô kpálé ĩtí rî, tã ífí tã âtî-âtî tãndí ꞌdĩ kâ fí gólĩyî drı̣̃ı̣̂ kô. Ĩꞌdî tãlâ gólĩyî rĩꞌá cú ĩtí tã lâ nı̣̃ ãkó, gólĩyî drí Yésũ rî ạ̃lı̣̃ âŋõzó fũlı̣́. Ĩtí rî, gólĩyî drí úlı̣́ tã ậngũ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbá yí kâ ꞌdĩ ꞌẽzó âꞌdólé tã pạ̃tı̣́ı̣̃ ró.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Kpálé gólĩyî ûsúlı̣́ bê tã õnjí Yésũ drí ꞌẽlé trá tã kĩzó gólâ rú gólâ rî fũzó tã lâ tãsĩ kôꞌdáwá rî, gólĩyî drí kúmú Pĩlátõ rî îjízó, tãlâ Yésũ rî ꞌbãlé úfû ró bê.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 “Tólâ sĩ, gólĩyî drí tã ndrĩ gólĩyî tã ậngũ ꞌbá drí âtálé trá kĩꞌá nĩ rî, âꞌdô âꞌdóꞌá Yésũ rú rî ꞌẽzó. Ạ̃dũkũ lâ ró rî, gólĩyî drí gólâ rî îpázó fê lậlı̣̂-lậlı̣̂ drı̣̃ı̣̂ drãlé vólé. ꞌDĩî vósĩ, gólĩyî drí ãvõ lâ trõzó vólé fê lậlı̣̂-lậlı̣̂ drı̣̃ı̣̂ sĩ, gõꞌdá nĩzó ꞌbãlâ ũgı̣́ gólâ rĩzó ãvõ ꞌbãlé rî ꞌá.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Gõꞌdá Ôvârí ꞌê gólâ kpá trá lîdrílí vólé õdrã rî ꞌdĩ ꞌásĩ.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Vó lâ ꞌásĩ, gólĩyî nĩ ꞌbá trá sı̣́sı̣́ lâ sĩ gólâ bê ꞌbạ̃drı̣̃ Gãlĩláyã kâ rî ꞌásĩ jạ̃rı̣́bạ̃ Yẽrõsãlémã kâ rî ꞌálâ rî ndrê ĩyî gólâ trá kpá óꞌdí kậyı̣̂ dũû sĩ. Ngbãângbânõ õjílã rî ꞌdĩ ꞌbá yî trá rĩꞌá tã âtáꞌá õjílã Ĩsĩrãꞌélẽ kâ drí ndrĩ tã rî ꞌdĩ tãsĩ.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 “Gõꞌdá ãꞌdô ãmâ tãsĩ rî, mã ânĩ trá tã âtî-âtî tãndí Ôvârí ngá lésĩ nô âtálé ãnî drí, tãlâ mĩ nı̣̃ ró bê kĩ, tã gólâ Ôvârí drí âtálé trá ãmâ ạ́ꞌbı̣́yạ́ yî drí kĩ nĩ rî, yí âꞌdô ꞌẽꞌá lâ rî,
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 gõꞌdá ngbãângbânõ rî, gólâ ꞌê trá ãmâ gólĩyî ózõwá yî drí. Gólâ ꞌbã Yésũ trá lîdrílí õdrã ꞌásĩ. Úlı̣́ rî Ôvârí kâ ꞌdĩ trá rĩꞌá îgĩ-îgĩ lâ ró Lôngó rı̣̃ lâ ró Yésũ rî tãsĩ rî ꞌá. Lôngó rî rĩꞌá nõtí,
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Nĩngá sĩ, Ôvârí âtâ úlı̣́ nõ ꞌbá yî trá ạ̃kû ró nã ꞌbá yî sĩ Yésũ rî lîdrî-lîdrî õdrã ꞌásĩ rî tãsĩ kĩ nĩ rî, gólâ rî ãvõ õŋá kôꞌdáwá. Gólâ kĩ,
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Tã rî ꞌdĩ tãsĩ, Dạ̃wúdı̣̃ drí kpá úlı̣́ âtázó Ôvârí drí kĩ nĩ rî,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Úlı̣́ ꞌdĩ ꞌbá yî îcá kô âꞌdólé Dạ̃wúdı̣̃ rî tãsĩ, tãlâ mã nı̣̃ trá kĩ nĩ rî, Dạ̃wúdı̣̃ ꞌê trá tã gólâ Ôvârí drí lẽlé trá gólâ drí ꞌẽlé drẽ gólâ rĩꞌá lédrẽ-lédrẽ ró rî ĩꞌdî. ꞌDĩî vósĩ, gólâ drí drãzó, gõꞌdá gólâ rî ãvõ trõzó ꞌbãlé ạ́ꞌbı̣́yạ́ lâ yî lạ̃gạ́tı̣́, gõꞌdá gólâ rî ãvõ drí ŋãzó ŋãŋã.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Gõꞌdá rĩꞌá Yésũ ĩꞌdî gólâ Ôvârí drí ꞌẽlé lîdrílí õdrã ꞌásĩ rî. Gólâ rî ãvõ ĩꞌdî gólâ ŋã ꞌbá kôꞌdáwá lóꞌdé ꞌá rî. Ĩꞌdî ĩtí, úlı̣́ Dạ̃wúdı̣̃ kâ ꞌdĩ ꞌbá yî rĩꞌá Yésũ rî tãsĩ. Âꞌdó kô yî Dạ̃wúdı̣̃ rî tãsĩ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 “Ámâ ậdrúpı̣̃ yî, tã nô õfî ãnî drı̣̃ı̣̂, õzõ nĩ õlẽ tã Yésũ ꞌá rî, Ôvârí âꞌdô îcáꞌá tã õnjí ãníkâ âyélé.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Sı̣́sı̣́ nã rî sĩ, tã ꞌbãꞌbã Músạ̃ kâ rî îcá kô ãnî ꞌbãlé âꞌdólé drı̣̃-bạ́lạ́yı̣̂ ró tã õnjí ãníkâ rî ꞌbá yî ꞌásĩ, gõꞌdá õjílã gólâ tã lẽ ꞌbá trá Yésũ ꞌá rî gólâ trá rĩꞌá drı̣̃-bạ́lạ́yı̣̂ ró lâŋõ tã õnjí gólâkâ rî ꞌbá yí kâ ꞌásĩ ndrĩ.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 — ausente —
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Gõꞌdá nĩngá sĩ, Póõlõ yî Bãrãnábã bê ngâ ĩyî bê nĩlí vólé jó tã Ôvârí kâ ârî kâ rî ꞌásĩ úlı̣́ ꞌdĩ vósĩ rî, õjílã drí ngãzó gólĩyî ậzı̣́lı̣́, gólĩyî ãâgõ ró kpá óꞌdí kậyı̣̂ njı̣̂-drı̣̃-lâ-rı̣̃ vósĩ, kậyı̣̂ ãzâ rãtáã kâ rî sĩ âꞌdólé tã gólĩyî ꞌdĩ ꞌbá yî ĩtõ lâ ngĩlí óꞌdí ĩyî drí.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Nĩngá sĩ, õjílã drí ngãzó lậꞌbúlı̣́ vólé jó tã Ôvârí kâ ârî kâ rî ꞌásĩ gõlé ꞌbã ꞌásĩ. Gõꞌdá õjílã dũû gólĩyî lãfálé ꞌásĩ âꞌdó ꞌbá Yúdạ̃ yî ró gõꞌdá kpá õjílã lídí ró rî ꞌbá yî drí ngãzó nĩlí ĩyî Póõlõ yî vósĩ Bãrãnábã bê. Gõꞌdá Póõlõ yî drí ngãzó Bãrãnábã bê tã Yésũ kâ âtálé õjílã rî ꞌdĩ ꞌbá yî drí, gõꞌdá gólĩyî drí kpá mbârâkã sõzó õjílã rî ꞌdĩ ꞌbá yî ꞌá, tãlâ gólĩyî ãâdrê ró bê gạ́gạ́ tã lẽlẽ sĩ mbârâkã Ôvârí kâ rî sĩ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Gõꞌdá nĩngá sĩ, kậyı̣̂ ãzâ gólâ rãtáã kâ rî sĩ, õjílã dũû jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌdî kâ rî ꞌbá yî drí ngãzó ânĩlí ĩyî tã âtî-âtî tãndí Ôvârí kâ ârílí.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Gõꞌdá õjílã Yúdạ̃ yí kâ ũrûkậ ꞌbá yî ndrê ĩyî õjílã dũû ꞌdĩ ꞌbá yî bê rî, tã lâ yî drí âgízó gólĩyî lı̣̃fı̣́, gõꞌdá drílĩyî ꞌdẽzó rĩꞌá tı̣̂ ânyálé õnjí lâ ró úlı̣́ Póõlõ kâ rî rú, gõꞌdá kpá Póõlõ rî gógó lôꞌdâ-lôꞌdâ bê.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Nĩngá sĩ, Póõlõ yî Bãrãnábã bê õtírĩ tã Yúdạ̃ ꞌdĩ ꞌbá yî drí tã âtî-âtî Yésũ rî tãsĩ rî gãzó rî ndrẽê rî, gólĩyî drí ngãzó úlı̣́ âtálé trạ̃kũ-trạ̃kũ Yúdạ̃ rî ꞌdĩ ꞌbá yî drí kĩ nĩ rî, “Ôvârí lẽ trá ãmâ drí úlı̣́ íyíkâ pẽlé sı̣́sı̣́ ãnî drí, gõꞌdá nĩ gã trá dó, gõꞌdá nĩ lẽé tã lâ kô fĩlí ãnî drı̣̃ı̣̂ ãnî ꞌbãlé rĩlí lédrẽ-lédrẽ ró zãâ ạ̃dũkũ ãkó. Tãlâ tã ârí ãkõ ãníkâ sĩ, mã âꞌdô ãnî âyéꞌá, gõꞌdá nĩzó õjílã lídí ró rî ꞌbá yî ngálâ.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Kúmú Ôvârí âfẽ tã ꞌbãꞌbã nô trá ãmâ drí,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Gõꞌdá õjílã lídí ꞌdĩ ꞌbá yî ârílí bê ĩyî úlı̣́ Póõlõ kâ ꞌdĩ rî, ãyĩkõ drí cĩzó gólĩyî rú rõô, gõꞌdá drílĩyî ĩyî nyãányâ fẽzó Ôvârí drí úlı̣́ gólâkâ drí sĩ. Gõꞌdá õjílã ndrĩ gólĩyî Ôvârí drí lẽlé rĩlí rĩrĩ óꞌdí ạ̃dũkũ ãkó rî sĩ õjílã íyíkâ ró rî ꞌbá yî drí tã lẽzó tã âtî-âtî Yésũ rî tãsĩ rî ꞌá.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Tólâ sĩ, tã lẽ ꞌbá gólĩyî óꞌdí ró ꞌdĩ ꞌbá yî drí ngãzó ĩyî nĩlí lậmú bê ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌdî ꞌásĩ kậkậrậ nĩꞌá tã âtî-âtî Ôvârí kâ ꞌdĩ pẽ bê õjílã drí. Ĩtí rî, tã âtî-âtî rî ꞌdĩ drí lậꞌbúzó võ âꞌdó ꞌbá ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌdî ꞌá rî ꞌbá yî ꞌásĩ ndrĩ.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Gõꞌdá Yúdạ̃ yî ngâ ĩyíkâ gõꞌdá nĩꞌá tã îcí bê ĩꞌdî drı̣̃-ꞌbá jạ̃rı̣́bạ̃ ꞌdî kâ rî ꞌbá yî ꞌá, õkó ãmbâ-ãmbâ gólĩyî ĩyî jã ꞌbá Ôvârí rî ı̣̂njı̣̃lı̣́ âꞌdô tã Yúdạ̃ yí kâ vó ró ãzâ ꞌbá yí bê, tãlâ ꞌdĩî gólĩyî õꞌbã ró bê Póõlõ yî Bãrãnábã bê ĩzã kõkõ ꞌá. Gólĩyî drí Póõlõ yî drõzó Bãrãnábã bê vólé ĩyî drí ꞌbạ̃drı̣̃ ꞌásĩ.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Nĩngá sĩ, Póõlõ yî Bãrãnábã bê âyélé bê võ ꞌdî rî, gólĩyî drí tạ̃pı̣́lı̣́ndrı̣́ gólâ võ ꞌdî kâ ꞌdĩ yãzó vólé ĩyî pá ágálé ꞌásĩ tã õnjí âꞌdâ-âꞌdâ ró õjílã ꞌdî ꞌbá yî rú. Tólâ sĩ, gólĩyî drí ngãzó nĩlí jạ̃rı̣́bạ̃ zı̣̃lı̣́ Ĩkõníyã ꞌbạ̃drı̣̃ Lĩkõníyã kâ ꞌá rî ꞌálâ.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Gõꞌdá tã lẽ ꞌbá gólĩyî lâkí ꞌbá Ãnĩtĩyókã ꞌálâ rî ꞌbá yî rî trá ãyĩkõ ãmbá sĩ mbârâkã Líndrí Tãndí Ôvârí kâ rî kâ sĩ.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.