Mateus 25
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NTLH
1 “Maain wɨ kerek hi mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe pɨke anen, God kakwis mɨt miyapɨr nanɨno wit kɨrak kakɨr ke miyapɨr nɨhan nar hiswiyen (10) kerek neit lam mɨr nen nemerɨr mɨtɨk pɨpɨak kaknen kakɨt his mɨte pɨrak.
1 Jesus disse:
2 Miyapɨr hispɨnak (5) hɨr nertei menmen werek werek miyapɨr hispɨnak (5) au hɨr netari netari menmen.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Miyapɨr netaritari hɨr neit lam neiyɨm nan te hɨr ap neit tɨpar mei te nanwenem mamɨkre lam au.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Miyapɨr hɨr nertei menmen werek werek te hɨr neit lam metike tɨpar mei te nanwenem mamɨkre lam mɨr.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Hɨr epei nan nemerɨr mɨtɨk ik kaknen te hɨrak ap kan waswas au. Hɨrak ap kan waswas au te hɨr nanamɨr menen hɨr nɨwaai.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 “Hɨr nɨwaai nɨnatɨn, wɨ nɨmɨn hɨr nemtau mɨtɨk hak kenɨne katɨp, ‘Mɨtɨk pipɨak kaknen kakɨthis mɨte pɨrak, yi eino eiwenyipɨrek eiwisɨk yayiwe yi eitɨwekhis eiyɨk einen.’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Miyapɨr nemtau menmen im, te hɨr nekrit newen tɨpar mekre lam hɨr neweiknɨm merhɨhe mɨr te hɨr neiyɨm nen.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Te miyapɨr enun netaritari natɨp miyapɨr han yaain en nar ik: ‘Yi eiwetei tɨpar mei mi te haiu emwenem emɨkre lam maiu, te haiu emtikewi emno. Lam maiu tɨpar epei au mesi te hɨram mami.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Te miyapɨr han en netpor, ‘Haiu ap metenen tɨpar yapɨrwe te haiu mamweti mei au emɨt! Au kike. Haiu mamweti tɨpar mei kike, te maain haiu lam maiu yapɨrwe mami. Yi eino eiyɨt mei eiyɨt wɨnak kerek mɨt nansiuwerem nanwet mɨt em hɨr enweti mei.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Hɨr netpor epei au, miyapɨr netaritari nen nanɨt tɨpar mei. Hɨr neit ein, mɨtɨk pipɨak kan kiun wɨnak eik kan kiun wɨnak eik, hɨr miyapɨr kerek nemeriyɨwek hɨr netikerek nen nɨmɨn en, hɨr neiyepet weipɨr.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Maain miyapɨr han en pɨke nan nenɨne natɨp, ‘Mɨtɨk iuwe, mɨtɨk iuwe, ti ekeisiuwai weipɨr.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Hɨr nenɨnewek te hɨrak ketpor, ‘Hi hetpi werek. Hi ap hertei yi neimɨn. Yi ap nai yinan au.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Te Jisas ketpor kar ik: “Yi naanempre hɨras te yi eiyises God werek werek eiyɨntar yi yepɨtari wɨ hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi anen.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Maain menmen God kakrɨak mɨt miyapɨr em te hɨr nantikerek nanu nanɨt wit kɨrak hɨram mamɨr ke mɨtɨk iuwe kakno yanɨmɨn. Hɨrak kakno yanɨmɨn te hɨrak kenɨne mɨtɨkɨt tɨrak wikak hɨrak kehimɨtanet hɨrakɨt naanmamre menmen mɨrak.
14 Jesus continuou:
15 Hɨrak han kitet tarkeik te hɨrakɨt tɨrɨak menmen te hɨrak kewetɨwekɨt menmen mar im. Mɨtɨk kiutɨp kertei werek, hɨrak kewetɨwek 5,000 pewek. Mɨtɨk hak hɨrak kewetɨwek 2,000 pewek. Mɨtɨk hak au kertei kike, hɨrak kewetɨwek 1.000 pewek. Hɨrak kɨrɨak menmen mar im epei au, hɨrak ken.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Hɨrak ken yanɨmɨn, mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek ken waswas kewɨr pewek mɨrak te hɨrak keiyɨm kari pewek 5,000 meiyam man metikerem (mɨre kas mani).
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Hɨrak mɨtɨk hak kerek ketenen 2,000 pewek, hɨrak ken kewɨrem keiyɨm kari pewek 2,000 ham man metikerem kar ke mɨtɨk hak epei kɨrɨakem.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Mɨtɨk hak au. Hɨrak ken witeik kekin hei keit 1,000 pewek nɨpaa mɨtɨk iuwe kewetɨwekem, hɨrak kɨsawɨnem mekrerek kɨwapɨnem mɨwaai meit.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Maain wenke yapɨrwe epei men, mɨtɨk iuwe pɨke kan kitɨwekɨthi me pewek kerek hɨrak nɨpaa kewetɨwekɨtem.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Mɨtɨk kerek nɨpaa keit 5,000 pewek, hɨrak kan kewetɨwek pewek ham metikerem ketpɨwek kar ik: ‘Mɨtɨk iuwe, ti nɨpaa eweto 5,000 pewek im, te hi hɨrɨak menmen heriuwerem hi hari 5,000 pewek ham man metikerem.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Mɨtɨk iuwe kewenhi ketpɨwek, ‘Ti hɨrɨak menmen yaaim, ti kai yaaik. Ti naanempre werek werek menmen kike im te hi ewetit menmen yapɨrwe te ti naanmamprewem. Ti enen ehu etikewa han yaaik.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Hɨrak ketpɨwek epei au, mɨtɨk hak kerek ketenen 2,000 pewek hɨrak kises mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek kinɨn kan kɨr mɨtɨk iuwe, hɨrak kisesik kan katɨp, ‘Mɨtɨk iuwe, nɨpaa ti eweto 2,000 pewek, te hi hɨrɨak menmen heriuwerem, hi hari 2,000 pewek ham man metikerem.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Mɨtɨk iuwe kewenhi katɨp, ‘Ti hɨrɨak menmen yaaim ti kai yaaik. Ti naanmɨpre werek werek menmen kike im te hi ewetit menmen yapɨrwe te ti naanmamprewem. Ti enen ehu etikewa han yaaik.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Hɨrak katɨp epei au, mɨtɨk kerek ketenen 1,000 pewek hɨrak kɨkaru kan katɨp kar ik: ‘Mɨtɨk iuwe, hi hertei ti mɨtɨk enuk hatɨp hɨm tokim tokim. Ti atɨp mɨt hɨr namɨr ni mit, te maain ti ehɨt menmen yeunɨm. Ti atɨp mɨt hɨr newen rais hɨr newis haas mɨram mɨwaai han, hɨr newis nɨkim mɨwaai han. Ti au hetɨwem yeunɨm ewisɨm meit wɨnak kit. Hɨr au.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Hi hertei ti mɨtɨk enuk har ke hi hetpim te hi hɨnapen hewɨr pewek mit ewaankem. Hi hetɨwem heiyɨm hen hewisɨm mekre hei. Ehɨrem. Hi epei heit menmen mit ewetitem im em.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Mɨtɨk iuwe ketpɨwek kar ik: ‘Ti mɨtɨk enuk hau yain yain. Ti epei hertei hi hatɨp mɨt hɨr namɨr ni mai te hi ahɨt menmen yeunɨm. Ti hertei hi hatɨp mɨt nanwen rais hɨr nanɨt nɨkim mɨram mamwaai, te hi atɨwem yeunɨm ewisɨm emɨkre wɨnak kai a?
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Te henmak te ti ap hewis pewek mai mekre his me mɨt hɨr naanmɨpre benk te maain hi han hi pɨke ahɨt pewek mai mamtike pewek meiyam kike mamtikerem?
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Yi mɨt nai yerp menep, yi eiyɨt pewek me mɨtɨk ik, yi eiwet mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek em.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Yi eiwetɨwek pewek eiyɨntar mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen keriuwe menmen hɨrak ketenenim hɨrak kakɨt meiyam mamtikerem. Te hɨrak ketenen menmen yapɨrwe. Mɨtɨk kerek ap kɨrɨak menmen keriuwe menmen kike hɨrak ketenenim, maain hi ariyaam etɨwem hɨrak kaku weinɨm.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Yi eiyɨthis mɨtɨk enuk ik eiyɨk eiwɨrek ekno wit enuk toto kerek mɨt nau en hɨr han enuk nɨkɨt nɨnakɨn yehes.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Maain wɨ hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi pɨke anen ariuwe menmen mai iuwe merhɨhe mamtike mɨt ensel, hi ehu yeno mai yaaim me Mɨtɨk Iuwe.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Mɨt ensel ne God hɨr nanɨthis mɨt miyapɨr nanrer wit wit ne tɨ hɨr nanrerik nanu nantikewa menep ninaan mai. Hɨr nanu, te hi ahɨnkeri han nanɨno in, han nanɨno ein nanɨre mɨt hɨr nenke sipsip metike meme.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Hi awis mɨt miyapɨr yaain nɨre sipsip hɨr nanɨno his yaaim mai, hi awis mɨt miyapɨr enun nɨre meme hɨr nanɨno his henkik mai.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Epei au, hi Mɨtɨk Iuwe atɨp mɨt miyapɨr kerek nerp his yaaim mai etpor har ik: ‘Yi mɨt miyapɨr kerek Haai kai God hɨrak kerekyi yaaim, yi einen eiyɨt menmen yaaim mi kerek God nɨpaa kime tɨ metike nepni wen au, hɨrak kehimɨteni yi eitɨwem.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Hi nɨnpɨ meiyo te yi yeweto menmen mi hi haam. Hi hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkau hɨm) te yi yeweto tɨpar hi haam. Hi hɨre mɨtɨk ke wit hak yi yeratayi yi epei yetauhis yerya yen wɨnak ki.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Hi klos au te yi epei yewetewem. Hi hɨnap te yi naanmɨrau ere hi hɨre yaaik. Hi hen hekre wɨnak enuk te yi yan yɨra yekepa yeriuwe menmen.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Hi atɨp menmen im epei au, hɨr mɨt miyapɨr yaain hɨr nanitauhi, ‘Mɨtɨk Iuwe, nɨpaa haiu ap mɨrit ti nɨnpɨ mito, te haiu mewetiti menmen mei au. Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkut hɨm) te haiu mewetit tɨpar mei au.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨre mɨtɨk ke wit hak au te haiu metuthis merit men nɨmɨn wɨnak kaiu au, o haiu ap mewetit klos mei au.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨnap te haiu ap mekepit ere ti yaaik au, o ti hekre wɨnak enuk haiu men mɨrit au.’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 “Te hi Mɨtɨk Iuwe ewenhi etpor, ‘Hi hetpi werek. Wɨ kerek yi epei yɨkaap mɨt nai yinan in kerek nises hɨm mai, hɨram mar ke yi yerekyewem.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Hi etpor epei au, hi eweikɨn atɨp mɨt miyapɨr nau his henkik mai etpor, ‘Yi mɨt miyapɨr enun kerek God kerekyi enum yi einopɨn eikeipno, yi eino si kerek ap te mami au. Hɨram mamu mamɨt tipmain tipmain enum eik. God epei kemani si im me Seten ketike mɨt ensel nɨrak.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Yi eino si enum eiyɨntar nɨpaa hi nɨnpɨ meiyo yi ap yeweto menmen mei au. Hi hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkau hɨm) te yi ap yeweto tɨpar mei hi hahɨm au.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Nɨpaa hi hɨre mɨtɨk ke wit hak te yi ap yekepa yerya yan wɨnak ki au, o hi klos au te yi ap yeweto mei au. Hi hɨnap te yi ap yekepa hi hɨre yaaik au. Hi hen hekre wɨnak enuk te yi ap yan yɨra yekepa yeriuwe menmen mi au.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Hi etpor epei au, te hɨr nanitauhi nanɨtpo, ‘Nɨpaa haiu ap mɨrit ti nɨnpɨ mito o ti hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkut hɨm), o ti hɨre mɨtɨk ke wit hak, o ti klos au, o ti hɨnap, o ti hen hekre wɨnak enuk te haiu ap mekepit au.’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 “Te hi Mɨtɨk Iuwe etpor, ‘Hi hetpi werek. Nɨpaa yi ap yɨkaap mɨt nai yinan weinɨn kerek nises hɨm mai, yi yar ke yi ap yekepa au.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Hi etpor epei au, mɨt miyapɨr enun hi ariuweti hɨr nanɨno wit enuk kerek hɨr nanɨwaank nanɨt tipmain tipmain enum eik.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.