Mateus 25
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs NAA
1 “Maain wɨ kerek hi mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe pɨke anen, God kakwis mɨt miyapɨr nanɨno wit kɨrak kakɨr ke miyapɨr nɨhan nar hiswiyen (10) kerek neit lam mɨr nen nemerɨr mɨtɨk pɨpɨak kaknen kakɨt his mɨte pɨrak.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Miyapɨr hispɨnak (5) hɨr nertei menmen werek werek miyapɨr hispɨnak (5) au hɨr netari netari menmen.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Miyapɨr netaritari hɨr neit lam neiyɨm nan te hɨr ap neit tɨpar mei te nanwenem mamɨkre lam au.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Miyapɨr hɨr nertei menmen werek werek te hɨr neit lam metike tɨpar mei te nanwenem mamɨkre lam mɨr.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Hɨr epei nan nemerɨr mɨtɨk ik kaknen te hɨrak ap kan waswas au. Hɨrak ap kan waswas au te hɨr nanamɨr menen hɨr nɨwaai.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Hɨr nɨwaai nɨnatɨn, wɨ nɨmɨn hɨr nemtau mɨtɨk hak kenɨne katɨp, ‘Mɨtɨk pipɨak kaknen kakɨthis mɨte pɨrak, yi eino eiwenyipɨrek eiwisɨk yayiwe yi eitɨwekhis eiyɨk einen.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Miyapɨr nemtau menmen im, te hɨr nekrit newen tɨpar mekre lam hɨr neweiknɨm merhɨhe mɨr te hɨr neiyɨm nen.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Te miyapɨr enun netaritari natɨp miyapɨr han yaain en nar ik: ‘Yi eiwetei tɨpar mei mi te haiu emwenem emɨkre lam maiu, te haiu emtikewi emno. Lam maiu tɨpar epei au mesi te hɨram mami.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Te miyapɨr han en netpor, ‘Haiu ap metenen tɨpar yapɨrwe te haiu mamweti mei au emɨt! Au kike. Haiu mamweti tɨpar mei kike, te maain haiu lam maiu yapɨrwe mami. Yi eino eiyɨt mei eiyɨt wɨnak kerek mɨt nansiuwerem nanwet mɨt em hɨr enweti mei.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Hɨr netpor epei au, miyapɨr netaritari nen nanɨt tɨpar mei. Hɨr neit ein, mɨtɨk pipɨak kan kiun wɨnak eik kan kiun wɨnak eik, hɨr miyapɨr kerek nemeriyɨwek hɨr netikerek nen nɨmɨn en, hɨr neiyepet weipɨr.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Maain miyapɨr han en pɨke nan nenɨne natɨp, ‘Mɨtɨk iuwe, mɨtɨk iuwe, ti ekeisiuwai weipɨr.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Hɨr nenɨnewek te hɨrak ketpor, ‘Hi hetpi werek. Hi ap hertei yi neimɨn. Yi ap nai yinan au.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Te Jisas ketpor kar ik: “Yi naanempre hɨras te yi eiyises God werek werek eiyɨntar yi yepɨtari wɨ hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi anen.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Maain menmen God kakrɨak mɨt miyapɨr em te hɨr nantikerek nanu nanɨt wit kɨrak hɨram mamɨr ke mɨtɨk iuwe kakno yanɨmɨn. Hɨrak kakno yanɨmɨn te hɨrak kenɨne mɨtɨkɨt tɨrak wikak hɨrak kehimɨtanet hɨrakɨt naanmamre menmen mɨrak.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Hɨrak han kitet tarkeik te hɨrakɨt tɨrɨak menmen te hɨrak kewetɨwekɨt menmen mar im. Mɨtɨk kiutɨp kertei werek, hɨrak kewetɨwek 5,000 pewek. Mɨtɨk hak hɨrak kewetɨwek 2,000 pewek. Mɨtɨk hak au kertei kike, hɨrak kewetɨwek 1.000 pewek. Hɨrak kɨrɨak menmen mar im epei au, hɨrak ken.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Hɨrak ken yanɨmɨn, mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek ken waswas kewɨr pewek mɨrak te hɨrak keiyɨm kari pewek 5,000 meiyam man metikerem (mɨre kas mani).
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Hɨrak mɨtɨk hak kerek ketenen 2,000 pewek, hɨrak ken kewɨrem keiyɨm kari pewek 2,000 ham man metikerem kar ke mɨtɨk hak epei kɨrɨakem.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Mɨtɨk hak au. Hɨrak ken witeik kekin hei keit 1,000 pewek nɨpaa mɨtɨk iuwe kewetɨwekem, hɨrak kɨsawɨnem mekrerek kɨwapɨnem mɨwaai meit.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Maain wenke yapɨrwe epei men, mɨtɨk iuwe pɨke kan kitɨwekɨthi me pewek kerek hɨrak nɨpaa kewetɨwekɨtem.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Mɨtɨk kerek nɨpaa keit 5,000 pewek, hɨrak kan kewetɨwek pewek ham metikerem ketpɨwek kar ik: ‘Mɨtɨk iuwe, ti nɨpaa eweto 5,000 pewek im, te hi hɨrɨak menmen heriuwerem hi hari 5,000 pewek ham man metikerem.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Mɨtɨk iuwe kewenhi ketpɨwek, ‘Ti hɨrɨak menmen yaaim, ti kai yaaik. Ti naanempre werek werek menmen kike im te hi ewetit menmen yapɨrwe te ti naanmamprewem. Ti enen ehu etikewa han yaaik.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Hɨrak ketpɨwek epei au, mɨtɨk hak kerek ketenen 2,000 pewek hɨrak kises mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek kinɨn kan kɨr mɨtɨk iuwe, hɨrak kisesik kan katɨp, ‘Mɨtɨk iuwe, nɨpaa ti eweto 2,000 pewek, te hi hɨrɨak menmen heriuwerem, hi hari 2,000 pewek ham man metikerem.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Mɨtɨk iuwe kewenhi katɨp, ‘Ti hɨrɨak menmen yaaim ti kai yaaik. Ti naanmɨpre werek werek menmen kike im te hi ewetit menmen yapɨrwe te ti naanmamprewem. Ti enen ehu etikewa han yaaik.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Hɨrak katɨp epei au, mɨtɨk kerek ketenen 1,000 pewek hɨrak kɨkaru kan katɨp kar ik: ‘Mɨtɨk iuwe, hi hertei ti mɨtɨk enuk hatɨp hɨm tokim tokim. Ti atɨp mɨt hɨr namɨr ni mit, te maain ti ehɨt menmen yeunɨm. Ti atɨp mɨt hɨr newen rais hɨr newis haas mɨram mɨwaai han, hɨr newis nɨkim mɨwaai han. Ti au hetɨwem yeunɨm ewisɨm meit wɨnak kit. Hɨr au.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Hi hertei ti mɨtɨk enuk har ke hi hetpim te hi hɨnapen hewɨr pewek mit ewaankem. Hi hetɨwem heiyɨm hen hewisɨm mekre hei. Ehɨrem. Hi epei heit menmen mit ewetitem im em.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Mɨtɨk iuwe ketpɨwek kar ik: ‘Ti mɨtɨk enuk hau yain yain. Ti epei hertei hi hatɨp mɨt hɨr namɨr ni mai te hi ahɨt menmen yeunɨm. Ti hertei hi hatɨp mɨt nanwen rais hɨr nanɨt nɨkim mɨram mamwaai, te hi atɨwem yeunɨm ewisɨm emɨkre wɨnak kai a?
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Te henmak te ti ap hewis pewek mai mekre his me mɨt hɨr naanmɨpre benk te maain hi han hi pɨke ahɨt pewek mai mamtike pewek meiyam kike mamtikerem?
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Yi mɨt nai yerp menep, yi eiyɨt pewek me mɨtɨk ik, yi eiwet mɨtɨk kerek ketenen 5,000 pewek em.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Yi eiwetɨwek pewek eiyɨntar mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen keriuwe menmen hɨrak ketenenim hɨrak kakɨt meiyam mamtikerem. Te hɨrak ketenen menmen yapɨrwe. Mɨtɨk kerek ap kɨrɨak menmen keriuwe menmen kike hɨrak ketenenim, maain hi ariyaam etɨwem hɨrak kaku weinɨm.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yi eiyɨthis mɨtɨk enuk ik eiyɨk eiwɨrek ekno wit enuk toto kerek mɨt nau en hɨr han enuk nɨkɨt nɨnakɨn yehes.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Maain wɨ hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi pɨke anen ariuwe menmen mai iuwe merhɨhe mamtike mɨt ensel, hi ehu yeno mai yaaim me Mɨtɨk Iuwe.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Mɨt ensel ne God hɨr nanɨthis mɨt miyapɨr nanrer wit wit ne tɨ hɨr nanrerik nanu nantikewa menep ninaan mai. Hɨr nanu, te hi ahɨnkeri han nanɨno in, han nanɨno ein nanɨre mɨt hɨr nenke sipsip metike meme.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Hi awis mɨt miyapɨr yaain nɨre sipsip hɨr nanɨno his yaaim mai, hi awis mɨt miyapɨr enun nɨre meme hɨr nanɨno his henkik mai.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Epei au, hi Mɨtɨk Iuwe atɨp mɨt miyapɨr kerek nerp his yaaim mai etpor har ik: ‘Yi mɨt miyapɨr kerek Haai kai God hɨrak kerekyi yaaim, yi einen eiyɨt menmen yaaim mi kerek God nɨpaa kime tɨ metike nepni wen au, hɨrak kehimɨteni yi eitɨwem.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Hi nɨnpɨ meiyo te yi yeweto menmen mi hi haam. Hi hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkau hɨm) te yi yeweto tɨpar hi haam. Hi hɨre mɨtɨk ke wit hak yi yeratayi yi epei yetauhis yerya yen wɨnak ki.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Hi klos au te yi epei yewetewem. Hi hɨnap te yi naanmɨrau ere hi hɨre yaaik. Hi hen hekre wɨnak enuk te yi yan yɨra yekepa yeriuwe menmen.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Hi atɨp menmen im epei au, hɨr mɨt miyapɨr yaain hɨr nanitauhi, ‘Mɨtɨk Iuwe, nɨpaa haiu ap mɨrit ti nɨnpɨ mito, te haiu mewetiti menmen mei au. Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkut hɨm) te haiu mewetit tɨpar mei au.
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨre mɨtɨk ke wit hak au te haiu metuthis merit men nɨmɨn wɨnak kaiu au, o haiu ap mewetit klos mei au.
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Nɨpaa haiu ap mɨrit ti hɨnap te haiu ap mekepit ere ti yaaik au, o ti hekre wɨnak enuk haiu men mɨrit au.’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Te hi Mɨtɨk Iuwe ewenhi etpor, ‘Hi hetpi werek. Wɨ kerek yi epei yɨkaap mɨt nai yinan in kerek nises hɨm mai, hɨram mar ke yi yerekyewem.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Hi etpor epei au, hi eweikɨn atɨp mɨt miyapɨr nau his henkik mai etpor, ‘Yi mɨt miyapɨr enun kerek God kerekyi enum yi einopɨn eikeipno, yi eino si kerek ap te mami au. Hɨram mamu mamɨt tipmain tipmain enum eik. God epei kemani si im me Seten ketike mɨt ensel nɨrak.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Yi eino si enum eiyɨntar nɨpaa hi nɨnpɨ meiyo yi ap yeweto menmen mei au. Hi hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkau hɨm) te yi ap yeweto tɨpar mei hi hahɨm au.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Nɨpaa hi hɨre mɨtɨk ke wit hak te yi ap yekepa yerya yan wɨnak ki au, o hi klos au te yi ap yeweto mei au. Hi hɨnap te yi ap yekepa hi hɨre yaaik au. Hi hen hekre wɨnak enuk te yi ap yan yɨra yekepa yeriuwe menmen mi au.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Hi etpor epei au, te hɨr nanitauhi nanɨtpo, ‘Nɨpaa haiu ap mɨrit ti nɨnpɨ mito o ti hɨm niu enuk (o mar kewen kɨkut hɨm), o ti hɨre mɨtɨk ke wit hak, o ti klos au, o ti hɨnap, o ti hen hekre wɨnak enuk te haiu ap mekepit au.’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Te hi Mɨtɨk Iuwe etpor, ‘Hi hetpi werek. Nɨpaa yi ap yɨkaap mɨt nai yinan weinɨn kerek nises hɨm mai, yi yar ke yi ap yekepa au.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Hi etpor epei au, mɨt miyapɨr enun hi ariuweti hɨr nanɨno wit enuk kerek hɨr nanɨwaank nanɨt tipmain tipmain enum eik.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.