Mateus 20
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs VC
1 “Menmen God kɨrɨakem me haiu mɨt hɨram mar ke mɨtɨk ketenen tɨ iuwe. Hekrit enum eik hɨrak ken kakɨthis mɨt nanrɨak menmen naanmɨpre ni me waai wain mɨrak.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Hɨrak katɨp ketike mɨt han nanrɨak menmen naanmɨpre ni me tɨpar wain mɨrak. Te hɨrak han yaaik keriuweri te hɨr nanɨt pewek iuwe miutɨp me wɨ im em. Epei au, hɨrak keriuweti nen ni me waai wain mɨrak eim.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Maain wepni epei kehɨn kɨniu kan, hɨrak ken kɨr mɨt han nerp weinɨn neit wit maket.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Hɨrak katɨp mɨt han in en, ‘Yi eino eirɨak menmen eipeit ni wain eim, te hi eweti pewek iuwe miutɨp mampɨreri keriyen.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Te hɨr nen. Wepni kau nɨmɨn iuwe kewen ken, hɨrak ken kari mɨt han keprer kerekek nɨpaa hɨrak kɨrɨakem.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 “Hɨnkewɨ hɨrak ken kɨr mɨt han au nerp neit ap nɨrɨak menmen. Te hɨrak ketpor, ‘Yenmak te yi yerp weinɨm petepin in ere hɨnkewɨ ik ek?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Hɨr netpɨwek, ‘Ap mɨtɨk kei kewetei menmen haiu mamrɨakem.’ Hɨrak ketpor, ‘Yi eino ni me tɨpar wain mai em eirɨak menmen.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Epei hɨnkewɨ, te haai ke ni wain katɨp mɨtɨk iuwe naanmɨrpe mɨt nɨrɨak menmen hɨrak ketpɨwek, ‘Ti enɨne mɨt nɨrɨak menmen nanɨnen te ti ewetɨr pewek. Ti ewet mɨt kerek nan ne hɨnkewɨ pewek eninɨn. Maain ti ewet mɨt kerek nepei ninɨn nekriteik nan ek nɨkaru. Te ti ewetɨr pewek mɨpɨram.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Hɨr mɨt kerek nan nɨrɨak menmen neit ni wain em ne hɨnkewɨ hɨr neit pewek kiutɨp.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Epei au, mɨt kerek ninɨn nɨrɨak menmen meit ni wain em, hɨr nan te hɨr han kitet hɨr nanɨt pewek yapɨrwe maminɨni, te au, hɨr netɨwem mɨpɨram keremem. Pewek kiutɨp.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Hɨr netɨwem, te hɨr nene mɨtɨk kerek ke ni keremem.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Hɨr natɨp nar ik: ‘Mɨt in en hɨr nan nɨkaru. Hɨr nɨrɨak menmen kike keremem, te ti ewetɨr pewek mɨpɨram mepɨr ke haiu metɨwem. Haiu epei mɨrɨak menmen iuwe me hekrit eik ere wepni kɨman si kewai meriuwerem.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 “Hɨr natɨp nar ik te hɨrak katɨp mɨtɨk hak kiutɨp ke hɨr mɨt en. Hɨrak katɨp, ‘Kai yinak hi ap herekyut enum. Nɨpaa ti ewenhi hɨram werek te ti hɨrɨak menmen ehɨt pewek kiutɨp a?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ti ehɨt pewek kit kiutɨp te ti eno. Pewek kiutɨp hi epei ewetitem, mar keremem te hi hanhan ewet mɨt pewek kerek nɨkaru en em.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Mekam! Yi han kitet hi hɨrɨak menmen hises han kai mamriuwe pewek mai im em o au a? Hi ehisesim ye! Hi hɨrɨak menmen yaaim me menmen im em yi au han enuk yeriuwa a?’ Haai ke ni ik hɨrak katɨp kar ik.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Te hi Jisas hetpi. Hɨr mɨt kerek in ek hɨr mɨt weinɨn, maain hɨr iuwe. Mɨt kerek in ek hɨr iuwe, maain hɨr nanɨre mɨt weinɨn.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Jisas kakniu kakno Jerusalem, te hɨrak keit his mɨt disaipel nar hiswiyen wik (12) hɨr netikerek nen. Hɨr nitet yayiwe nen, te Jisas ketpor kar ik:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Eiyɨmtau. In ek haiu mamno Jerusalem. Te hɨrak mɨtɨk kerek kakriuweta hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi eno his me mɨt iuwe pris netike mɨt ninɨn nertei hɨm me Moses. Te hɨr nanmitetpɨn nantɨp hi enuk te hi ahi.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Te hɨr nansiuwa hi ano his me mɨt ap ne weiwɨk me Isrel, hɨr nanɨtpo enum me nanrekyau yɨnk enuk, hɨr nanwaai nɨpɨn menmen naniyep te nanwenkeka ehu nu tentarakɨt. Me wɨ wikak, hi pɨke ekrit hahu.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Me wɨ im Sebedi mɨte pɨrak weithis nɨkerek tɨre Jems ketike Jon hɨre weri wan Jisas. Hɨre wewen ninɨp witɨwekhi hɨrak kakrekyɨwe menmen yaaim.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Jisas ketpɨwe, “Ti hanhan mekam?” Hɨre watɨp, “Maain ti are Mɨtɨk Iuwe King naanmamprai haiu mɨt. Me wɨ im hi hanhan ti atɨp nɨkerek tawɨr wiketeret it tatu menep tatɨtikewit naanmampre mɨt tatkitewit. Hak kakno his henkik, hak kakno his yaaim tatɨt wit kerek mɨt iuwe newi. Hɨram werek o au?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Hɨre watɨp warik, te Jisas ketpɨwe, “Auye! Yi ap yertei menmen werek werek yi yitauhiyem. Hɨram werek te yi yayises menmen enum yayɨr ke hi ehisesim eiwis menmen enum mamnen mamiwep a?” Hɨrakɨt tatɨp, “Hawɨr te wawisesim.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Te Jisas ketpɨwekɨt, “Hɨram werek te yi wiketeret yayises menmen hi ehisesim te mamrewaank. Te keimɨn hɨrak kaku kakɨnke kakno his henkik mai, keimɨn kakno his yaaim mai, hɨm im em hɨrak ap hɨm mai te hi etpiyem au. Yeno keremem hɨram me mɨt han kerek Haai kai God kɨrɨakem te mɨt han nanwim.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Hɨr mɨt disaipel han nar hiswiyen (10) nemtau menmen hɨrakɨt titehi Jisas em keremem, hɨr han enuk neneret.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Te Jisas kenɨnor hɨr nan nanɨrek, te hɨrak katɨp, “Yi yertei hɨr mɨt iuwe ne weiwɨk ham hɨr natɨp mɨt hɨr weinɨn te hɨr iuwe ninɨni. Te hɨr mɨt iuwe keriyen natɨp hɨm manp enuk te hɨr mɨt miyapɨr nises hɨm kɨr me menmen hɨr netpim.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Te menmen enum mar im ap emɨrp nɨmɨn me yi mɨt au. Mɨtɨk keimɨn kakre iuwe nɨmɨn ke yi mɨt, te hɨrak ekpar mɨtɨk kɨrɨak menmen yaaim me kakɨkepi.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Mɨtɨk kerek hanhan kakre iuwe ke yi mɨt, te hɨrak ekpar mɨtɨk weinɨk kɨrɨak menmen mi.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Hɨrak kɨrɨak menmen ekpar hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe kerekek hi arɨakem. Hi ap han te mɨt nanrekyo menmen mai nankepa au. Hi han arɨak menmen me mamkaap mɨt, te hi enaaiwɨr yɨnk kai hahi akaap mɨt miyapɨr yapɨrwe ahɨsak menmen enum hɨr nɨrɨakem.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Hɨr natɨp epei au, hɨr nɨnaaiwɨr wit Jeriko nen, te mɨt miyapɨr yapɨrwe nises Jisas.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Hɨr nepno te mɨtɨkɨt wiketeret kerek nanamɨr toto tau yayiwe. Hɨrakɨt temtau hɨm mɨt natɨp me Jisas kitet yayiwe kakno, te hɨrakɨt tɨnap tatɨp tenɨne hɨm iuwe, “Mɨtɨk Iuwe ti Nepenyek ke Devit kerek God kewetit menmen mɨrak iuwe. Ti han etwenɨnawɨr.”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Mɨt miyapɨr hɨr natɨp hɨm iuwe te hɨrakɨt tekintɨp wɨre wɨre. Au, hɨrakɨt tɨnap tatɨp iuwe tar ik: “Mɨtɨk Iuwe ti Nepenyek ke Devit, ti han etwenɨnawɨr.”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Jisas kerp kenɨnewekɨt katɨp, “Yi wiketeret yi hanhan hi arekyi mekam?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Te hɨrakɨt tatɨp Jisas, “Mɨtɨk kai Iuwe hawɨr hanhan ti erekyawɨr nanamɨr mawɨr mamre yaaim te hawɨr wawɨr ein ein.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Te Jisas han tewenɨnet kewis his mau nanamɨr mɨrakɨt, te wasenum hɨrakɨt tɨr ein ein werek werek. Te hɨrakɨt tisesik ten.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.