Marcos 9
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs ARA
1 Jisas ketpor kar ik: “Hi etpi werek. Mɨt han nepu nepeit in hɨr nani wen au, te hɨr nanɨr menmen iuwe God kɨrɨakem mamnen hɨrak keiyɨm naanmampre mɨt kakriuwerem.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Maain wi hispɨnak kiutɨp (6) epei men, hɨrak Jisas keithis Pita, Jems, Jon tetikerek ten mɨniu (o neiyɨp) kau niu ein. Hɨrakɨt tepu weinɨm. Mɨt han au. Hɨrakɨt tɨrek keweikɨn his keit in.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Laplap mɨrak merhɨhe mɨre hike, te hɨr mɨt ne tɨ hɨr ap te nɨrɨakem mar im taauye.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Hɨrakɨt tɨr Ilaija ketike Moses, hɨrakɨt maam nɨpu te nɨpaa ein, hɨrakɨt wik tetike Jisas tewepnak.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Hɨrak Pita kɨr menmen im te hɨrak katɨp Jisas kar ik: “Haai, haiu mau in hɨram yaaim. Haiu mamwep weisak wikak. Kiutɨp kit, kiutɨp ke Moses, kiutɨp ke Ilaija.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Hɨrak Pita katɨp hɨm im kentar hɨrakɨt tɨnaain te Pita kepɨtari hɨm mekak hɨrak ketpiyem, te hɨrak ketpi hɨm im o hɨm eim.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Hɨrak katɨp epei au, napɨ kɨwapɨni, hɨrakɨt temtau hɨm me God meke napɨ man matɨp mar im: “Hɨrak Nɨkan kai ik hi hanhanek. Nɨkɨp emnep yi eiyɨmtau hɨm mɨrak.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Hɨram matɨp epei au, napɨ kewep ken hɨrakɨt terenaan waswas tɨr mɨtɨkɨt wik au. Hɨrakɨt tenep teit pɨke ten wit ke God. Jisas kerekek hɨrak kepu.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Hɨrakɨt tekiuwe mɨniu (o neiyɨp) Jisas kewenet ketpɨwekɨt hɨrakɨt ap tewepyapɨr menmen hɨrakɨt epei tɨrem au emɨt ere maain hɨrak Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hɨrak kaki pɨke kakɨkrit kaku.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Hɨrakɨt temtau hɨm mɨrak hɨrakɨt tepakɨnek. Te hɨrakɨt titehiyakɨt menmen Jisas ketpɨwekɨtem me maain hɨrak kaki pɨke kakɨkrit kaku.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Te hɨrakɨt titɨwekhi tatɨp tar ik: “Nenmak mɨt ninɨn nertei hɨm lo me Moses hɨr natɨp Ilaija kakinɨn kaknen, te maain Mɨtɨk Krais kɨkaru kaknen?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Jisas ketpɨwekɨt, “Hɨrak Ilaija kakinɨn kaknen pɨke kakrɨak menmen ere werek. Te nenmak hɨr mɨt ne nɨpaa ein newis hɨm mau tɨwei me hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe hi yɨnk kakiyewo iuwe, mɨt hɨr nanitetaunaan a?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Te hi hetpi werek. Hɨrak Ilaija epei kan, te mɨt hɨr nerekyɨwek nises han kɨr mar ke nɨpaa mɨt newisɨm mau tɨwei. Hɨrak Jon kerekek.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Hɨrak ketpɨwekɨt epei au, hɨrakɨt tan tɨr mɨt disaipel nɨrak han. Hɨrakɨt tɨr mɨt yapɨrwe nan nererik neweiknor. Mɨt disaipel hɨr netike mɨt hɨr ninɨn nertei hɨm lo me Moses hɨr nenehan me menmen.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 In ek hɨr mɨt nɨr Jisas kan te hɨr han kekrit han yaaik nen natɨp nar ik: “Ti epei han.”
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Hɨrak ketpor, “O hi epei han.” Te hɨrak kitorhi, “Yi yenehan yektaan mekam?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Mɨtɨk kiutɨp ke hɨr yapɨrwe hɨrak ketpɨwek kar ik: “Haai, hi epei hari nɨkan kai heiyɨk han. Hɨrak herwe enuk kersɨsek kewek teruk.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Me wɨ hɨrak kersɨsek, hɨrak kewɨrek kɨwaai tɨ, hɨrak nɨkan kenikɨn mar tɨwerpek, hɨrak kenip yehes mɨrak kɨkir kɨkir, yɨnk kererwo. Hi hitehi mɨt disaipel nit hɨr nanɨpɨr herwe kakno, te hɨr taauye!”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Jisas hɨrak kemtau hɨm im te hɨrak keneri kar ik: “Yi mɨt miyapɨr kerek yi ap han ekitɨta? Wɨ marmenum hi ehu emeryi te yi han ekitɨta? Ehɨt nɨkan eiyɨk enen.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Hɨr neiyɨk nan hɨrak herwe enuk kɨr Jisas. Herwe enuk kɨr Jisas, hɨrak han enuk kersɨs nɨkan kenipek kenke kɨwaai tɨ. Nɨkan keweikɨn heriyai heriyai, hɨrak kenikɨn mar tɨwerpek.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Jisas kitehi haai kɨrak kar ik: “Wɨ marmenum hɨrak kɨrɨak kar ik e?” Haai kɨrak ketpɨwek, “Nɨpaa hɨrak nɨkan kike ere in.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Hekrit hekrit hɨrak herwe kersɨsek te hɨrak kewɨrek kekre si o kekre wan tɨpar te hɨrak kaknep hɨrekes kaki. Ti iuwe ti hertei epɨr herwe eik, te ti hanhanai ekepik.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jisas hɨrak kenerek kar ik: “Ti henmak ti atɨp te hi hertei a? Keiyɨn han kitɨta hɨrak kakrɨak menmen yapɨrwe.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Waswas haai kitehi Jisas hɨm iuwe, “Hi han kitetit iuwe au, kike keremem. Ti ekepa te hi han ekitetit iuwe.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Jisas kɨr mɨt yapɨrwe nesiuknen nan nererik neweiknɨwek nanɨrek, hɨrak kene herwe enuk ketpɨwek kar ik: “Ti herwe enuk hersɨsek hewek teruk hemesɨsɨwek nɨkɨp paan toto, hi hetput hɨm iuwe ti etpaan eno ekeipnɨwek ap pɨke eno ekrerek au ekɨt. Ti enopɨn.”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Hɨrak herwe kekre nɨkan hɨrak kenepɨp pɨke kenep nɨkan, hɨrak kaa keperper, hɨrak herwe kenpɨn kekeipnɨwek ken. Hɨrak nɨkan kɨwaai kɨre mɨtɨk epei kaa, te mɨt yapɨrwe natɨp, “Hɨrak epei au kaa.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Te Jisas keriyɨwek his men niu kari nɨkan hɨrak kekrit.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Maain hɨrak ken wɨnak nɨmɨn ein, hɨr mɨt disaipel nɨrak nitɨwekhi nar ik: “Menmak te haiu ap mepɨrek ken au a?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Jisas hɨrak ketpor, “Yi yepɨr herwe enuk kar ik yeriuwe menmen ham au. Prea keremem.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Maain hɨr nɨnaaiwɨr wit ik, hɨr nen nitet yayiwe neke nɨmɨn ke provins Galili, te hɨrak kɨnapen mɨt yapɨrwe hɨr nanɨrteiyek.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Hɨrak kɨnapen kentar hɨrak hanhan katɨp mɨt disaipel nɨrak hɨm mɨrak. Hɨrak ketpor kar ik: “Hi Mɨtɨk ke wit ke Mɨtɨk Iuwe mɨt han hɨr nanriuweta hi eno his me mɨt enun hɨr naniyep hi hahi. Maain, wɨ wikak, hi pɨke ahɨkrit hahu.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Hɨr han kitet hɨm mɨrak hɨr nepɨtariyem. Te hɨr nɨnaain nanitɨwekhi me menmen hɨrak ketporem.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Hɨr newepnak epei au, hɨr nen niun wit Kapaneam. Hɨr epei nen wɨnak nɨmɨn ein, hɨrak kitorhi kar ik: “Nɨpaa haiu wen mɨpitet yayiwe, yi yatɨpan mekam?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Hɨr au nekintɨp nentar nɨpaa hɨr natɨpan me hɨr hɨras keimɨn ke hɨr hɨrak kinɨni iuwe.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Jisas kau yeno kari mɨt hiswiyen wik nɨrak (12), hɨrak ketpor kar ik: “Mɨtɨk hak kakinɨn mɨt han, hɨrak ekɨkaru ekɨkrɨak menmen mɨr weinɨm.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Hɨrak kari nɨkan kewisɨk kerp keit nɨmɨn. Hɨrak keiyewewik ketpor,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Mɨt neimɨn kerek hɨr nɨkaap mɨtɨk kiutɨp kar ke nɨkan ik nentar hɨr nises hɨm mai, hɨrak kar ke hɨr nɨkaap mɨtɨk kerekek au. Hɨr nekepik ketikewa. Mɨt kerek nekepa, hɨr nekepa kerekek au. Hɨrak kar ke hɨr nekepa hetike Mɨtɨk Iuwe kerek keriuweta hi han tɨ ik.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Hɨrak Jon ketpɨwek kar ik: “Mɨtɨk Iuwe, haiu mɨr mɨtɨk hak kepɨr herwe enum kekine niuk mit, te haiu meriuwesɨsek kentar hɨrak kises hɨm mit ketikewai au. Haiu mɨt keriyen.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Jisas ketpor kar ik: “Yi yeriuwesɨsek au ekɨt! Mɨtɨk kerek kɨrɨak menmen yaaim iuwe kekine niuk mai, hɨrak ap te kaktɨp enum me hi waswas taau.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Neimɨn hɨr nɨrɨak menmen mar ke haiu mɨrɨakem, hɨr naiu yinan.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Hi hetpi werek. Mɨt han nekepi, hɨr neweti tɨpar mei yi yayɨm yentar yi yises hɨm me hi Krais, God hɨrak ap han kaa menmen im au. Maain hɨrak kakwetɨr menmen yaaim.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Mɨtɨk hak kakrɨak nɨkan hak ke nɨkerek yapɨrwe in hɨr han kitɨta kar ik, te hɨrak keweikɨn han kɨrak te hɨrak kakrɨak enum, hɨrak yaaik te mɨt han hɨr nankaaip nan kariyɨwek teruk hɨr nanwɨrek kakno kakɨkre wan kaki te maain hɨrak ap kakrɨak menmen ham enum te God han enuk wɨsenuk kakɨwaankek kakɨkre si.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Ti hɨrɨak menmen enum heriuwe his mit te ti eremir meiyam pɨnam ewɨrem. Ti eremir meiyam pɨnam ewɨrem hɨram enum kike mentar ti ap erɨak menmen enum ti etike God yi eiyu eiyɨt tipmain tipmain enum eik. Te ti his mit wik mepwit ti erɨak menmen enum ere ti eno si tatɨknenit te ti ehu en tipmain tipmain enum eik, hɨram menmen enum iuwe.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 [Ti eno wit enuk ik, henek hɨram mamɨk yɨnk ki hɨrak kaki au, si mami au mamu tipmain tipmain enum eik.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Ti hɨrɨak menmen enum heriuwe hɨt mit, te ti eremir meiyam pɨnam ewɨrem. Ti hɨt miutɨp keremem mepwit hɨrak enum kike. Ti etike God yi eiyu eiyɨt tipmain tipmain enum eik. Te ti hɨt mit wik mepwit ti erɨak menmen enum ere ti eno si tatɨknenit ti ehu tipmain tipmain enum eik, hɨram enum wɨsenum.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 [Ti eno wit enuk ik, henek hɨram mamɨk yɨnk ki hɨrak kaki au, si mami au mamu tipmain tipmain enum eik.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ti hɨrɨak menmen enum heriuwe nanamɨr kit, te ti eket keiyak ewɨrek. Ti nanamɨr keiyak kiutɨp kepwit hɨrak enuk kike. Ti hetike God yi eiyu eiyɨt tipmain tipmain enum eik. Te ti nanamɨr wik kepwit te ti hɨrɨak menmen enum ere ti eno si tatɨknenit ti ehu tipmain tipmain enum eik, hɨram enum iuwe.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Ti eno wit enuk ik, ‘henek hɨram mamɨk yɨnk ki hɨrak kaki au kaku, si mami au mamu tipmain tipmain enum eik.’
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Sol (o siyak) mamno mamɨkre menmen mamnipem hɨram yaaim mamtɨn hɨm. Mar im menmen enum kerek mewaank mɨt, hɨram mamkepi yi yayɨr ke mɨt yaain.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Sol hɨram menmen yaaim. Hɨram merekir nin au, hɨram enum mɨre tɨpar harɨk, te yi yarkeik eirɨakem te hɨram pɨke mamrekir nin a? Taauye! Yi yɨre sol (o siyak) yi han kitet menmen yaaim te yi eitike mɨt han yi eikiyan eiyu eiyɨt.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.