Lucas 16
Hɨm Yaaim Me God (AVT) vs ARC
1 Jisas katɨp mɨt disaipel nɨrak kar ik: “Mɨtɨk hak ketenen pewek menmen ham yapɨrwe, hɨrak kewis mɨtɨk hak naanmɨpre menmen mɨrak. Mɨt han nan netpɨwek, ‘Mɨtɨk kerek naanmɨpre menmen mit hɨrak kewɨr pewek mit menep epei mamesi.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Hɨrak kemtewek, hɨrak ketpɨwek kar ik: ‘Hi epei hemtau ti hɨrɨak enum. Ti ewiso tɨwei eteikno menmen ti epei hɨrɨakem entar ti ap wen naanmɨpre menmen mai au.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Te mɨtɨk kemtau menmen me mɨtɨk iuwe kerekek hɨrak han kitet hɨrekes katɨp kar ik: ‘Mɨtɨk iuwe kai kakɨnka kakriuweta hi ano entar hi hɨrɨak enum heriuwe menmen mɨrak. Hi arɨak mekam? Hi ap manpenuk te hi ewep wi au. Hi yɨnk enuk ehu yayiwe ehitehi mɨt nanweto pewek au.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Hi epei han kitet arɨak menmen ham te mɨt hɨr anɨra entauhis ano wɨnak kɨr hɨr naanemprau. Te maain hi epei henke ekeipɨn menmen nɨpaa ein hi naanmɨprewem hi ehu werek.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Te hɨrak kenɨne mɨt yapɨrwe niutɨp niutɨp nan kerek nɨpaa neit menmen me mɨtɨk iuwe kɨrak weinɨm. Hɨr ap newetɨwek nan mererim wen au, te hɨrak katɨp mɨtɨk kerek kinɨn kan kar ik: ‘Ti nɨpaa heit menmen marmenum me mɨtɨk iuwe kai?’
5 E, chamando a
6 Hɨrak ketpɨwek kar ik: ‘Hi nɨpaa heit dram me tɨpar mar 100.’ Mɨtɨk naanmɨpre menmen ketpɨwek, ‘Ehu in ehɨt tɨwei ik ti ewis nɨpaa ti heit 50 dram kerem em.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 Mɨtɨk hak kan hɨrak kitɨwekhi kar ik: ‘Nɨpaa ti heit mekam?’ Hɨrak ketpɨwek, ‘Nɨpaa hi heit 100 bek rais kerem em.’ Hɨrak ketpɨwek, ‘Ti ehu in ehɨt tɨwei ik ewis menmen mɨre 80 bek rais kerem em.’
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Maain mɨtɨk iuwe kɨrak kan katɨp mɨtɨk enuk kɨrak kerek naanmɨpre menmen, hɨrak ketpɨwek hɨrak mɨtɨk enuk weise tɨpar kertei menmen werek werek kari han ke mɨt te maain mɨt ein naanmamrɨwek.” Jisas wen katɨp, “Mɨt ne tɨ ap nises God hɨr ninɨn mɨt nises hɨm me God me naanmɨpre menmen mɨr yapɨrwe.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 “Hi wen hetpi werek. Yi han kitet yayɨt menmen mi eikaap mɨt eiriuwerem te maain yi yayi yaino wit ke God hɨrak kakɨtpi yi yayu yaitikerek yayɨntar yi yɨrɨak menmen yaaim a? Taauye!
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Mɨtɨk keimɨn hɨrak naanmɨpre menmen kike werek werek, te maain hɨrak naanmamre menmen wɨsenum werek werek. Te hɨrak mɨtɨk kerek kemipɨn me menmen kike, maain hɨrak kakmipɨn me menmen iuwe.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Yi ap naanmɨpre pewek werek werek me tɨ ik e, te keimɨn kakwisi yi naanmamre hɨm yaaim me God? Taauye!
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te yi ap naanmɨpre menmen me mɨt han werek werek, te God ap te kakweti menmen kerek yi yaitenenim taau!
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Mɨtɨk kɨrɨak menmen me mɨtɨk hak ap te kakrɨak menmen me mɨtɨkɨt wiketeres taau. Te hɨrak han tatwenɨn hak, hak au kakneinɨk. O hɨrak han kekrit keriuwe hak, han ap kekrit keriuwe hak. Yi han ki kakɨnke kakɨntar pewek ap te yi eiyises God werek werek taau.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Mɨt ne Farisi hanhan pewek, hɨr nemtau menmen Jisas ketpim, te hɨr netpɨwek enum nanwesɨsek.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Te Jisas ketpor, “Yi keriyen yɨrɨak menmen yari han ke mɨt yeriuwerem te hɨr han kitet yi yɨre yaain yinɨn mɨt han. Te God kertei han ki. Menmen mɨt han kitet hɨram yaaim, God han kitet hɨram enum weinɨm.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Hɨm me Moses metike hɨm me mɨt profet, hɨram mepu naanmɨpri ere wɨ Jon kerek kɨkɨr mɨt neriuwe tɨpar hɨrak kan kewepyapɨr hɨm ham yaaim me God. Me wɨ eim ere in haiu mewepyapɨr hɨm im yaaim me God naanmamre mɨt.
16 A Lei e os Profetas
17 “Maain nepni mamtike tɨ ik mamno mamɨwaank mamɨt. Te hɨm ham kike me hɨm yaaim yapɨrwe Moses nɨpaa kewisɨm ap te mamɨt taau! Mamɨr keremem mamu mamɨt.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 “Mɨtɨk kerek kepɨr mɨte pɨrak kakɨt hap, hɨrak kɨre mɨtɨk enuk kari mɨte his kewenem. Keimɨn keit mɨte nɨpaa wɨnaaiwɨr mɨtɨk kɨre, hɨrak kɨre mɨtɨk enuk kari miyapɨr his kewenem.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 “Nɨpaa mɨtɨk ketenen pewek yapɨrwe kepu. Hɨrak kewɨr pewek yapɨrwe keit klos yaaim iuwe. Hekrit hekrit hɨrak kau werek, keriuwet klos yaaim, kaam menmen yaaim.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Mɨtɨk enuk weinɨk niuk mɨrak Lasaras kepu. Hɨrak mɨt nɨrak neriyaak neiyɨk nan newisɨk kɨwaai ya weipɨr ke nɨwa ke wɨnak eik.
20 Havia também
21 Hɨrak kemerɨr mɨt nanɨt menmen mɨt newɨrem nɨpaa mau kɨnaan ke mɨtɨk iuwe hɨram menke. Hɨrak kau en nepere mepnen meswɨwek (o mesiuwewik) wikes meriuwe nin mɨram.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Maain mɨtɨk weinɨk ek kaa, mɨt newisɨk kekre hei te ensel ne God nɨnan hɨmɨn kɨrak ken kau ketike mɨtɨk Ebraham teit wit kɨrak kewik. Mɨtɨk ketenen menmen yapɨrwe kaa, te mɨt newisɨk kekre hei.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Mɨtɨk ketenen menmen yapɨrwe hɨrak kekre si enum, menmen merekyɨwek han enuk yɨnk mɨrak mekek. Te hɨrak kɨkɨamnaan kɨr Ebraham keit yanɨmɨn kau niu ein ketike mɨtɨk Lasaras tekiyakɨt tau.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Te hɨrak kɨnap kenɨne, ‘Maam Ebraham, ti han ekiteta esiuwe Lasaras ekwis tɨpar emɨntɨrau nin kai te nɨme wenɨna. Hi au si teknɨna heit wit enuk ik e.’
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Te Ebraham katɨp, ‘Nɨkan, ti han ekitet nɨpaa ti etenen menmen yapɨrwe kerek nɨpaa ti hau tɨ eik, Lasaras hɨrak kau enuk te wikes makɨp, hɨrak kaam menmen enum. In ek hɨrak kau werek werek te ti au enuk yɨnk kitewo.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Hi hanhan akepit te menmen mewenɨna. Wi iuwe kau nɨmɨn nɨpaa God kewisɨm kerekirai. Te neimɨn in nanɨno ein taau. Mɨt ein ap te nanrekir wi kerekek nanɨnen nanɨrei taau.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Mɨtɨk ketenen pewek yapɨrwe katɨp, ‘Hi hituthi ti eriuwet Lasaras kakno wɨnak kerek haai kai nɨpaa kewik.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ti atɨp Lasaras hɨrak kakno kaktɨp kikrek nai hispɨnak (5) hɨrak kakwepyapɨr ekɨtpor hɨr enweikɨn sip enwet menmen enum te hɨr ap anɨnen entikewa enu wit ik kerek hi yɨnk keiyewo heitai.’
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Te Ebraham katɨp, ‘Hɨr netenen hɨm me Moses mau tɨwei metike hɨm mɨt profet newisɨm mau tɨwei. Ewisi hɨr enises hɨm mɨr.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Mɨtɨk ketenen pewek yapɨrwe katɨp, ‘Au, hɨr ap nanisesim au. Haai Ebraham mɨtɨk hak kerek nɨpaa kaa ti eriuwetek ekno ekɨtpor, te hɨr enweikɨn sip enwet menmen enum.’
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ebraham ketpɨwek, ‘Hɨr ap nanɨmtau hɨm me Moses ketike profet au, te hɨr ap te nanɨmtau hɨm me keimɨn kerek nɨpaa kaa hɨrak pɨke kekrit kakno kakɨtpor taau.’”
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.