Romanos 4

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Émbaramu Yúndaa-waasisa síwáꞌnáma wenááimo simátíménda ísáaro.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Moórá-aai ísáaro. Moóráwigoni kísau wémaewana méyámbó tímímba ímba úwoi wétimifo miwítí kísau awánéna méyámbá wétimiye.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Maarán-ááí éraiꞌ-aain-iye. Kawe-kísáúmó maúndasafena arupíse úmai méraawe-aai Maníkó ímba wésifo Maníkón-aaisafeta simankúnkúmbo úndasafenasa Maníkó séna arupíse úmai méraawe wésiye. Sáwíꞌo uráundasaamo arupísemo uwásínkáinta Maníkón-iye.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Kawe-kísáúmó máéntafena Maníkó ímba imáyáa wéifo Maníkón-aaisafesamo éraiꞌemo sentáféna imáyáa éna arupísemo uwátínkáíwain-iye Maníkó sisaná miwí tirunkó kaweꞌá wéiye. Minááísáféna naaófáꞌá Téfíti aúfáífimba agaimaréna séna
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Maníkó sáwíꞌo owítí sáwí-imayaa maitiyuwéna ímba imáyáa úmae íyísana tirunkó kaweꞌá wéiye.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Sáwíꞌo owí Maníkó ímba imáyáa
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Minááí túmo kárámaimo araénáémbo uráawi Yúndaa-waasisafena aantemba ímba siyáifo ímbo túmo kárámaimo araénáémbo uráawisafenawaraꞌa Téfíti séna miwítí sáwí-imayaawaraꞌa maitiyúwáísana tirunkó kaweꞌá wéiye-aai siyáiye. Fíꞌomba minááí
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Émbaramu áúma ímba kárámai araénáémbo urónkaꞌa Maníkó wentáféna séna arupíse úmai méraane séna
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Maníkón-aaisafena éraiꞌe séna amankúnkúmba úntafena arupíse úmai méraandawi ómpo enáúma kárámai araénáémba uwó súwana miyá uráiye. Miyáumai túmo ímbo kárámaimo araénáémbo uráawiwaraꞌa Maníkón-aaisafesa éraiꞌe sésa timankúnkúmba ontáféna Maníkó séna arupíse úmai méraawe wésiye. Miwí Émbaramumo miyámó uráintemba Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba ésa pósa Émbaramuntafesa kentáá síwáꞌnáraamban-iye wésewe.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Súmo kárámaimo araénáémbo úndawisa wemá kentáá síwáꞌnáma iyésá súne. Ímbo súmo kárámaimo araénáémbo úndasafeta aantembanifo Émbaramumo miyámó uráintemba Maníkón-aaisafeta simankúnkúmba úndasafetaawe Émbaramuntafeta kentáá síwáꞌnáma iyésá súne. Émbaramu áúmo ímbo kárámaimo araénáémbo urónkaꞌa Maníkón-aaisafena amankúnkúmba éna ména póna Yúndaa-waasiye fíꞌonkaa-waasiye Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba owí tíwáꞌnán-iye.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Naaófáꞌá Maníkó Émbaramuntafena símai fasiꞌámakon-aai séna ewé enaísaafitantambo íyawiye seyaafáꞌ-márámá kentí maramá wéraiye siyáiye. Ímba Émbaramu Maníkóní ámáámba arááíwakontafenan-ifo amankúnkúmbo úntafena aantemba Maníkó séna arupíse úmai méraane súmbanifo Maníkó Émbaramuntafena símai fasiꞌámakon-aai siyáiye.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Maníkó símai fasiꞌámakon-aai Mósesembo simámakain-amaambo arááíwáéwisafena ímba siyáifo Maníkón-aaisafesa timankúnkúmbo owísáféna siyáiye. Miyámó ímbo uráinkakaa Maníkón-aaisafesa timankúnkúmbo owí úwoisafesa owisinó. Maníkó símai fasiꞌámakaimba úwoisafena sisinó.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ámáán-aai wéraisasa taráíyaantafena moórá-amba Maníkómó aaisambó sénamo sáwí-meyambo timínda-amba paápé uráiye. Ámáán-aaimo ímbo wérainkakaa ímba taráísísina ámáán-aai wéraiye.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Émbaramu Maníkón-aaisafena amankúnkúmba úntafena símai fasiꞌámakon-aai siyáiye. Miyáumai Émbaramun-aísaafitantambo íyawi Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba íyawi Maníkó úwoi túwaꞌnai ena símai fasiꞌátínkáímba timíníye. Ímba Maníkó Mósesembo simámakain-amaambo ísaraawi aantembanifo Émbaramumo amankúnkúmbo uráintemba timankúnkúmbo owí wemá úwoi túwaꞌnai iye. Maníkón-aaisafeta simankúnkúmba úndawisa Émbaramu kentáá síwáꞌnáraamban-iye.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Maníkón-aúrankaꞌa Émbaramu mérowana maarán-ááí símai agaimaréna séna
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Waási ímbo paápé íyan-tantaatafena Maníkó Émbaramuntafena súwana Émbaramu éraiꞌa miyá ínena siyé siyáimba póna fíꞌo-fiꞌon-kwaasi tíwáꞌnán-iye. Maníkón-aai aúfáífimba agaimaréna séna
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ááéma Émbaramu waurámbá kéna sáwífaꞌ-aatai 100 aatai maisuwéna mérowana awaainínkó Séraa age-ínímbá mérowana póna ímba imáyáa éna Maníkóntáféna fasiꞌámai imáyáa éna
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Maníkó símaimo fasiꞌámakon-aaisafena éraiꞌe séna ímba kaeꞌ-ímáyáá éna fasiꞌámai ména Maníkón-áwíꞌa mósá maréna
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 séna Maníkómó símaimo fasiꞌámakainten-úmai kanaaꞌá iyámpói simíníye séna
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 miyáumai Maníkón-aaisafena éraiꞌe séna amankúnkúmba úntafena séna arupíse úmai méraane siyáiye.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Arupíse úmai méraane siyáimba ímba Émbaramuntafena aantemba siyáifo
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 kentáásáfénawaraꞌa miyán-ááí siyáiye. Fasiꞌaénkó Ísumba pukáimpinkemba Maníkó íyáfasinankaraiwain-aaisafeta éraiꞌe séta simankúnkúmbo úndasafenasa séna arupíse úmai méraawe wésiye.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Kesáámó sáwíꞌo uráundasafenasa kentáásí sáwí-meyambo maisiyuwáíndasafenasa Maníkó Ísu Káráísitimba aiꞌmarówana kuména kumpuwúwana Maníkó wenaúrankaꞌa arupíse uwásinkaindasafenasa pukáimpinkemba íyáfasinankaraiye.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.