Romanos 4

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Émbaramu Yúndaa-waasisa síwáꞌnáma wenááimo simátíménda ísáaro.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Moórá-aai ísáaro. Moóráwigoni kísau wémaewana méyámbó tímímba ímba úwoi wétimifo miwítí kísau awánéna méyámbá wétimiye.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Maarán-ááí éraiꞌ-aain-iye. Kawe-kísáúmó maúndasafena arupíse úmai méraawe-aai Maníkó ímba wésifo Maníkón-aaisafeta simankúnkúmbo úndasafenasa Maníkó séna arupíse úmai méraawe wésiye. Sáwíꞌo uráundasaamo arupísemo uwásínkáinta Maníkón-iye.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Kawe-kísáúmó máéntafena Maníkó ímba imáyáa wéifo Maníkón-aaisafesamo éraiꞌemo sentáféna imáyáa éna arupísemo uwátínkáíwain-iye Maníkó sisaná miwí tirunkó kaweꞌá wéiye. Minááísáféna naaófáꞌá Téfíti aúfáífimba agaimaréna séna
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Maníkó sáwíꞌo owítí sáwí-imayaa maitiyuwéna ímba imáyáa úmae íyísana tirunkó kaweꞌá wéiye.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Sáwíꞌo owí Maníkó ímba imáyáa
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Minááí túmo kárámaimo araénáémbo uráawi Yúndaa-waasisafena aantemba ímba siyáifo ímbo túmo kárámaimo araénáémbo uráawisafenawaraꞌa Téfíti séna miwítí sáwí-imayaawaraꞌa maitiyúwáísana tirunkó kaweꞌá wéiye-aai siyáiye. Fíꞌomba minááí
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Émbaramu áúma ímba kárámai araénáémbo urónkaꞌa Maníkó wentáféna séna arupíse úmai méraane séna
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Maníkón-aaisafena éraiꞌe séna amankúnkúmba úntafena arupíse úmai méraandawi ómpo enáúma kárámai araénáémba uwó súwana miyá uráiye. Miyáumai túmo ímbo kárámaimo araénáémbo uráawiwaraꞌa Maníkón-aaisafesa éraiꞌe sésa timankúnkúmba ontáféna Maníkó séna arupíse úmai méraawe wésiye. Miwí Émbaramumo miyámó uráintemba Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba ésa pósa Émbaramuntafesa kentáá síwáꞌnáraamban-iye wésewe.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Súmo kárámaimo araénáémbo úndawisa wemá kentáá síwáꞌnáma iyésá súne. Ímbo súmo kárámaimo araénáémbo úndasafeta aantembanifo Émbaramumo miyámó uráintemba Maníkón-aaisafeta simankúnkúmba úndasafetaawe Émbaramuntafeta kentáá síwáꞌnáma iyésá súne. Émbaramu áúmo ímbo kárámaimo araénáémbo urónkaꞌa Maníkón-aaisafena amankúnkúmba éna ména póna Yúndaa-waasiye fíꞌonkaa-waasiye Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba owí tíwáꞌnán-iye.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Naaófáꞌá Maníkó Émbaramuntafena símai fasiꞌámakon-aai séna ewé enaísaafitantambo íyawiye seyaafáꞌ-márámá kentí maramá wéraiye siyáiye. Ímba Émbaramu Maníkóní ámáámba arááíwakontafenan-ifo amankúnkúmbo úntafena aantemba Maníkó séna arupíse úmai méraane súmbanifo Maníkó Émbaramuntafena símai fasiꞌámakon-aai siyáiye.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Maníkó símai fasiꞌámakon-aai Mósesembo simámakain-amaambo arááíwáéwisafena ímba siyáifo Maníkón-aaisafesa timankúnkúmbo owísáféna siyáiye. Miyámó ímbo uráinkakaa Maníkón-aaisafesa timankúnkúmbo owí úwoisafesa owisinó. Maníkó símai fasiꞌámakaimba úwoisafena sisinó.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ámáán-aai wéraisasa taráíyaantafena moórá-amba Maníkómó aaisambó sénamo sáwí-meyambo timínda-amba paápé uráiye. Ámáán-aaimo ímbo wérainkakaa ímba taráísísina ámáán-aai wéraiye.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Émbaramu Maníkón-aaisafena amankúnkúmba úntafena símai fasiꞌámakon-aai siyáiye. Miyáumai Émbaramun-aísaafitantambo íyawi Maníkón-aaisafesa timankúnkúmba íyawi Maníkó úwoi túwaꞌnai ena símai fasiꞌátínkáímba timíníye. Ímba Maníkó Mósesembo simámakain-amaambo ísaraawi aantembanifo Émbaramumo amankúnkúmbo uráintemba timankúnkúmbo owí wemá úwoi túwaꞌnai iye. Maníkón-aaisafeta simankúnkúmba úndawisa Émbaramu kentáá síwáꞌnáraamban-iye.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Maníkón-aúrankaꞌa Émbaramu mérowana maarán-ááí símai agaimaréna séna
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Waási ímbo paápé íyan-tantaatafena Maníkó Émbaramuntafena súwana Émbaramu éraiꞌa miyá ínena siyé siyáimba póna fíꞌo-fiꞌon-kwaasi tíwáꞌnán-iye. Maníkón-aai aúfáífimba agaimaréna séna
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ááéma Émbaramu waurámbá kéna sáwífaꞌ-aatai 100 aatai maisuwéna mérowana awaainínkó Séraa age-ínímbá mérowana póna ímba imáyáa éna Maníkóntáféna fasiꞌámai imáyáa éna
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Maníkó símaimo fasiꞌámakon-aaisafena éraiꞌe séna ímba kaeꞌ-ímáyáá éna fasiꞌámai ména Maníkón-áwíꞌa mósá maréna
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 séna Maníkómó símaimo fasiꞌámakainten-úmai kanaaꞌá iyámpói simíníye séna
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 miyáumai Maníkón-aaisafena éraiꞌe séna amankúnkúmba úntafena séna arupíse úmai méraane siyáiye.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Arupíse úmai méraane siyáimba ímba Émbaramuntafena aantemba siyáifo
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 kentáásáfénawaraꞌa miyán-ááí siyáiye. Fasiꞌaénkó Ísumba pukáimpinkemba Maníkó íyáfasinankaraiwain-aaisafeta éraiꞌe séta simankúnkúmbo úndasafenasa séna arupíse úmai méraawe wésiye.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Kesáámó sáwíꞌo uráundasafenasa kentáásí sáwí-meyambo maisiyuwáíndasafenasa Maníkó Ísu Káráísitimba aiꞌmarówana kuména kumpuwúwana Maníkó wenaúrankaꞌa arupíse uwásinkaindasafenasa pukáimpinkemba íyáfasinankaraiye.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.