Romanos 14
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs NVI
1 Ísáaro. Ísu Káráísitin-aaisafesa timankúnkúmba ésamo ímbo fasiꞌámaimo arááíwáéwisafeꞌa ímba tiyuwéꞌa keséta méraaro síyamba miwítí fíꞌo-fiꞌon-imayaasafeꞌa ímba aaisambá símai tuwínáaro.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Ísu Káráísitin-aaisafesa timankúnkúmba owífínkémbá tuwímbai sésa seyaafá-tómbó náúndasa kanaán-iye sewasá tuwímbai Maníkóní aampaꞌó ímbo fasiꞌámaimo arááíwáéwi sésa kísaufaken-ton-aantemba néta póí-amaꞌa ínta nánaumne sewasá
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 seyaafá-tómbó naawí póí-amaꞌo ímbo naawísáfésa ímba símai sáwíꞌa uwátínkáaro. Wenááisafesa timankúnkúmba ésa póí-amaꞌo naawísáféna Maníkó séna kesí waásin-owe siyáimba pósa kísaufaken-ton-aantembo naawí póí-amaꞌo naawísáfésa sáwíꞌa wéowe ímba seró.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Moóráwigoni kísau-waasigontafeꞌa sáwíꞌa óne ímba seró. Ímba kendén-ifo wení óraaꞌ-waasigonde póna weyááríkaꞌa séna kawe-kísáú maé sáwí-kisau maé óne wení óraaꞌ-waasigo wésiye. Fasiꞌaénkó kanaaꞌá áwaꞌnai índa póna kawe-kísáú maéna fasiꞌámai méíniye.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Tuwímbai moórá-mora-kanaasafesa sésa óraa-kanaan-ifo seyaafá-kánáá úwoi-kanaan-iye sewasá tuwímbai sésa seyaafá-kánáá mimbórá-kánáárááníꞌan-iye wésewe. Seyaafáꞌnánká imáyáa ésa moórá-aaimo arupíse-aaimo sésamo ésa minááí miyán-oro. Tuwímbai moórá-aaimo arupíse-aaimo sésamo ésa minááí miyán-oro.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Tuwímbai Fasiꞌaénkón-áwíꞌa mósá maránae sésa moórá-kanaasafesa óraa-kanaan-iye sewasá tuwímbai Fasiꞌaénkón-áwíꞌa mósá maránae sésa tómbá Maníkómpáꞌá súwi sésa wénaawe. Tuwímbai Fasiꞌaénkón-áwíꞌa mósá maránae sésa tuwímbai-tontafesa ímba nánaumne sésa naan-tóntáfésa Maníkómpáꞌá súwi wésewe.
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Métaamo púwóndasaawe ímba kendésáánifo Maníkóndén-iye.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Méraundasa Fasiꞌaénkóntáféta imáyáa éta méraunda póta púwóndasa Fasiꞌaénkóntáféta imáyáa éta puwónaumne. Méraundasaawe púwóndasaawe Fasiꞌaénkóndé-ita wéune.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ísu Káráísiti pukáan-kwaasiyaꞌe úwoimo túmó aráan-kwaasiyaꞌe káráwiyindasafena pukéna íyáfasinkaiye.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Mindásafeꞌa imáyáa éꞌa Ísu Káráísitini waási ontáféꞌa moórá-mora-waasiti kísau ímba tuwinéꞌa sáwíꞌa uwátínkáaro. Maníkó seyaafáꞌnánká méraawini áwáuma tísai índaraꞌa Maníkón-aúrankaꞌa seyaafáꞌnánkátá méraundasafenasa póna sísai índasafeꞌa mindásafeꞌa waásiti kísaugomba ímba símai sáwíꞌan-oro.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Minááísáféna Maníkón-aai aúfáífimba agaimaréna séna
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Miyáumai minkánáámó tínda Maníkón-aúrankaꞌa seyaafáꞌnánkátá kesáámó méraundawini áwáusa simámenaumne.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Mindásafeta imáyáa éta moórá-mora-waasiti kísau ímba tuwinéta sáwíꞌa uwátínkáafo maarán-ímáyáá éta séta kesí waási kesí kísau awánésa sáwíꞌa óne sefáínifo kaweꞌ-aantemba ónae séta miyásá ónaumne.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Fasiꞌaénkó Ísuweꞌa kááísamai méraunda póꞌa maarán-ááí éraiꞌ-aain-iye ísaraumne. Seyaafá-tómbá wéraimba ímba sáwíꞌa isasá náíyanamo éna ímba sáwíꞌa uwátinkainifo karoꞌó sésamo naananá sáwíꞌa uwásinkainiye sésamo náíyanamo éna sáwíꞌa uwátinkainiye.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Tuwímbaimo mintómbá ímba nánaumnemo sen-tómbó náíyasamo ésa minááímó sewí tuwánésa mintómbó náíyantafesa sáwí-amba arááíwaenaawe. Miyámó ombá sáwíꞌa éꞌa tirumbá ímba wétimewe. Miyán-tómbó naambá miwísáfénawe séna Káráísiti pukáiwai tuwánésa sáwí-amba arááíwáéfo séꞌa káráwiyoro.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Kawe-tántááꞌán-iye séꞌo ombá tuwímbai tuwánésa símai sáwíꞌa uwásínkááfo séꞌa káráwiyoro.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Miyám-baaran-tone noné naawasá ímba naawasamó ombá ímba Maníkó kentááráꞌó káráwiyain-awaun-ifo Maníkó kentááráꞌó káráwiyaimba maarán-iye. Wenaúrankaꞌa arupíse úmai aáno úmai méraunanasa Maníkóní Ufaen-ámútánkó súwaꞌnai isaná sirunkósá aamoí wéiye.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Miyámó ombá Ísu Káráísitini kísau máéwana Maníkó aamoí uwátínkáísasa tuwánésa sésa kaweꞌán-owe wésewe.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Mindásafeta imáyáa éta aáno úmaisa méta moórá-mora-waasi fasiꞌaémbá timénae séta siyáántán-kwimáísa kísausa máéno.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Tuwímbaimo karoꞌó sésamo mintómbá naananasá sáwíꞌa uwásinkainiye sewaꞌó ombá mintómbá nánae séꞌo néꞌo ombá tuwánésa sáwí-amba arááíwáéfainifo káráwiyoro. Maníkómó kentirumpimbó máín-kisaugomba sáwíꞌa ifáínifo káráwiyoro. Seyaafá-tómbó naambá mindá kanaán-ifo tuwímbai-tombo naambó tuwánésa sáwí-amba arááíwáémba sáwíꞌa uwátínkáámba mindá sáwíꞌan-iye.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Póí-amaꞌe ándá-aran-done fíꞌo-fiꞌon-tone náúndamo suwánésa sáwí-amba arááíwáéfo séꞌa miwísáféꞌa imáyáa éꞌa mintómbó naambá ifátiyuweꞌa miyámó ombá kaweꞌán-owe.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Mintántáátáféꞌo imáyáamo ombá Maníkó aantemba simáméro. Kentirumpinkén-ímáyáásámbó ombá ímba sáwíꞌa úne sefó kentirunkó kaweꞌó iníꞌa wéowe.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Tuwímbai-tontafeꞌa kaeꞌ-ímáyáá tokéꞌa nánaum ína nánaumno sewí kentirumpinkén-ímáyáágó ímba naaó sínaꞌo néꞌo éꞌa Maníkón-aúrankaꞌa sáwíꞌa ónááwe. Kentirumpinkén-ímáyáágó kaweꞌán-iye ímbo
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.