João 11
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs VC
1 Moóráwigon-awiꞌa Rásarasi Pétáni-naopaꞌa mérowana áíꞌa úwasarai ámánaakai túwíꞌa Máríyaae Máátaaeꞌa mimbóráfáꞌá mésa
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Máríyaa ááéma ásé-wiyumbo úm-basawemba Ísun-aísamaiyaꞌa fatíyena wenaꞌnóntáusamba uwátukain-ininko éna tuwaawisáwágómbá áíꞌa wéuwasarai
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 minámánáákáí moóráwigontafesarai sésarai Ísumba kosimáme sé óraakoo emó arumbó ámakaandawimba áíꞌa wéiye kosimámuwo suyaná kosimámuwana
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ísu iséna séna Rásarasimbo áíꞌo wéimba ímba ékaꞌa puwíndasafena áíꞌa wéifo Maníkón-áwíꞌwara ááninko súwíꞌwaraꞌo mósá maráíyantafena áíꞌa wéiye Ísu súmba
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Máátaane Máríyaane Rásarasine wenarumbá tímakomba póna
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 áíꞌo wéun-aai iséna kae-kánáá aánoꞌa maéna
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 minkáꞌá wení kísau-waasisafena séna anekaꞌá Yúndiyaa-aempata kónaumne súwasa
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 sésa óraakoo Yúndaa-oraaꞌ-waasi óntantamba tufuwónae sésa wéopaꞌa isa anekaꞌá mináémpáꞌá kónae wésene suwaná
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 kentáásí waásigo Rásarasi aúmá wéraimba póꞌa íyáfasinankaandasafeꞌa kónaumne súmba
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 — ausente —
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ísu aforaꞌá séna Rásarasi pukáiye.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Áíꞌo ipaꞌá ímba weséꞌo méraunda kaweꞌá imbá póta wempátáámó kondá suwánéꞌa kentáféꞌa timankúnkúmba éꞌa Maníkómpákémbá kunkáiye simásinkanaawe súwana
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 wení kísau-waasifinkemba moóráwigon-awiꞌa Tómaasi moórá-awiꞌa Títímási mináwíkóní áwáuma amáántágaeꞌa wemá simátimena séna Yúndaa-oraaꞌ-waasi Ísumba tufuwónáámba póta weséta puwónaeta mifátá kónaumne Tómaasi siyáiye.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Súwana Ísu Pétáni-naopaꞌo kúmba Rásarasi puwúwasa utámárówana éíyaimba waúnkaꞌa Ísu koísaraiye.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Pétáni-naoꞌa Yérúsaremufaꞌa ewaaꞌá pósa
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Máátaante Máríyaante tuwaawisáwágó pukóntafesa Yúndaa-waasisomba ifiꞌá kowétesa mérowana
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ísu wétiyemo sumbá Mááta iséna wétupaꞌa kúwana Máríyaa naaúmpaꞌa mérowana
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mááta Ísuntafena koséna óraakoo emó maankáꞌó méraandarakaa kesuwaawisáwágó ímba púwísino.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Káféꞌo Maníkómpáꞌó inaimó sinanamó éna miyá íníye-imayaa wéune súwana
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ísu séna enawaawisáwágó pukáimpinkemba íyáfasinainiye súwana
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mááta séna ánaaen-kanaa tínda pukáindafinkemba íyáfasinainiye-imayaa wéune súwana
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ísu séna puwíyampinkembo wéiyafasinaawemo sewíní áwáuma kemá úne. Aúíꞌa úmai maéꞌmaeꞌo íyawini áwáuma kemá úne. Kesááisafesamo éraiꞌemo sésa kenkáꞌá timankúnkúmbo íyawimo ésa puwíyambanifo íyáfasinanaawe.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Mésa kesááisafesa éraiꞌe sésa kenkáꞌá timankúnkúmbo íyawimo ésa ímba puwónááwe. Mindásafe emá éraiꞌewa wéseno Ísu Máátaantafena súwana
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 séna Fasiꞌaénkóo emá Maníkómó íyáfasinankaraiwai wéamuꞌmaraundawi óne. Maníkón-ááninko óne. Marapáꞌá kúmíndawi emá óne Mááta siyáiye.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mááta simásuwena wéna áúnkontafena ukutóípínkémbá simámena séna óraako wétena wéaantaiye súwana
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Máríyaa iséna minúwóíyáán-úmai íyáfasinena wétupaꞌa kúmba
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Ísu Máátaamo taawánónkaꞌa ména ímba naaópaꞌo túmba
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Máríyaa íyáfasinenamo kúmba Yúndaa-waasi ifiꞌó wéton-kwaasi awánésa imáyáa ésa sésa Rásarasimbo utámakaapaꞌo ifiꞌó táíndasafena wiyé sésa arááíwaꞌmaesa kumbá
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ísumo méronkaꞌa Máríyaa wéna óraakon-iye séna aísamaifimba kífaena séna Fasiꞌaénkóo emó maankáꞌó méraandarakaa kesuwaawisáwágó ímba púwísino súwasa
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Máríyaawe wenánaaenkaꞌo arááíwáún-kwaasiye ifiꞌó tombá Ísu tuwánówana arumbá éna umbai-tántáákó arumbá sáwíꞌa úwana
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 tísai ena séna náánkara utámakaao súwasa óraakoo taawánaao suwaná
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ísu ifiꞌá tówasa
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Yúndaa-waasi awánésa sésa pukáiwaimba aruntaféna uwánkáíye suwasá
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 tuwímbai sésa aúgafitan-kwaasi aúramba kaweꞌó uwánkaraimbanifo nóra sénawa ímba asófankaisanawa pukáiyo siyáawe.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Suwaná Ísu áfááraumai arumbá úwana utánkaropaꞌa kúmba óntan-aifimba mámakesa óikaꞌa óntantamba awáá uwásukowana Ísu koawánéna
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 séna óntamba maisúwáaro súwana Mááta pukówin-ámánaako séna Fasiꞌaénkóo éíyain-kanaaraꞌo wáímba póna ánkúteꞌa íníye súwana
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ísu séna éꞌa simámakaumne. Kesááisafemo éraiꞌemo sémo kenkáꞌó amankúnkúmbo émo e Maníkóní kawe-kísáú awánáínone súwasa
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 óntamba maisúwówana Ísu wíyómpaꞌa awánéna séna kesifóo kesáái isáándasafeꞌa súwiyo súne.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kesáái isáámpo maanááí súnda pósa maankáꞌó méraan-kwaasi kentáfésa éraiꞌa Maníkó aiꞌmákaisana kunkáiye sénááwe simásuwena
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 óraakaꞌa séna Rásarasiyo tiyó súwana
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 pukówi íyáfasinenamo túmba ampantasámbá úsúmai ánáan-kwisuwesa aíyayaankaꞌa káráꞌumaresa óikaꞌa káátamaresa miyá úmakon-ampantawaraꞌa túwana
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yúndaa-waasisomba Máríyaampaꞌo kun-kwáásí Ísumo úmba awánésa timankúnkúmba ésa Maníkómpákémbá kunkáiye suwasá
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 tuwímbai ímbaniye sésa ámáán-kawaa-waasifaꞌa kosésa Ísumo ún-aai simátímúwasa
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 minááí isésa ámáán-kawaa-waasiye óraaꞌ-amaan-kisau-waasiye aaimó ísón-kwaasi táántesa sésa ímbo awánáúnda-kisau wémaimba póta nórasaawa ónaumno.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Úwoimo túwáananasaamo éna miyán-kísáú wémainasa pósa seyaafáꞌnánká wenááisafesa timankúnkúmba ónááwe. Minkáꞌá Rómu-kamani-waasi tésa óraaꞌ-amaan-damba tatawísísuwesa kentáá seyaafáꞌnánká sáwíꞌa uwásínkáafonifo nórasaawa ónaumno suwaná
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 moóráwigon-awiꞌa Káyafaasi minkánáá aifaꞌ-ámáán-káwáágó póna wemá séna ímba kaweꞌ-úmai wéisaawe.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Yúndaa-waasi seyaafáꞌá púwófo séna moóráwigo puwíníye
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Minááímó súmba ímba wení imáyáafinkemba siyáifo minkánáá aifaꞌ-ámáán-káwáágó mérontafena póna Maníkó imáyáa amúwana paápé úmai séna Yúndaa-waasi seyaafáꞌ-wáásísáféna ísámai Ísu puwíníye.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ímba Yúndaa-waasi aantemba Maníkón-árááꞌan-ofo fíꞌo-fiꞌom-barafaken-kwaasi mimbóráíꞌa úmai méraiwae séna Ísu puwíníye.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Káyafaasi minááí súwasa minkákémbá Yúndaa-oraaꞌ-waasi Ísumbo tufuwíyan-aai suwaná
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 mindásafena Ísu ímba Yúndaa-oraaꞌ-waasi túrankaꞌo númba tiyuwéna máásai-maragoni awáífáꞌá Éfáráímu-naopaꞌa kúmba
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Komérowana tíyótaimo í-tánón-kánáá ampáámbá úwasa pósa tirumbó kaweꞌó íyanesa naaóꞌ-naokemba Yérúsaremu-naopaꞌa kotúwaandu ésa
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ísuntafesa móawana-meawana ésa óraaꞌ-amaan-daumpaꞌa túwaandu ésa sésa tanómbo opaꞌá tíní ína tíníyo siyáawe.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Óraaꞌ-amaan-kisau-waasiye ámáán-kawaa-waasiye sésa Ísumbo awánésamo ésa simásimiyata taꞌótóráano sumbá mindásafesa úwoi-waasi sésa tanómbo opaꞌá tíní ína tíníyo siyáawe.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.