Atos 7

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Miyá simásúwówana aifaꞌ-ámáán-káwáágó Sítífenimba áísai ena séna sen-ááí éraiꞌ-aaiyaꞌi karoꞌ-ááíyáꞌiyo súwana
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Sítífeni séna kesifoísáí kesuwaaísáíyo simátíménda ísáaro. Naaófáꞌá kentáá síwáꞌnágo Émbaramu ímba Éraanifaꞌa koméronkaꞌa Mésópótemiyaa-marafaꞌo méronkaꞌa Maníkó fasiꞌaénkwáráwí kuména
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Émbaramuntafena séna ení marawárá enamááraawaraꞌa tiyuwé winaꞌá moórá-maramo aráánáméndafaꞌa koméínone súwana
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 iséna mimbárámá Kárindiyaa-waasiti marafáꞌá tuwéna témena Éraanifaꞌa tamérowana afowá puwúwana Maníkó aiꞌmarówana témena maafáꞌó méraundafaꞌa túwana
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 minkánáá Maníkó ímba maramó amúmba óraaka séna ánaaemba maambárámá enkwárá enaísaafitantambo íyawiwaraꞌa timénaumne. Maníkómó súmba Émbaramu iyámpói ímbo maꞌánkaronkaꞌa minááí simámena
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 moórá-aaiwaraꞌa séna enaísaafitantambo íyawi fíꞌon-kwaasiti marafáꞌá koméwasa umbai-kísáú timésa sáwíꞌa uwátínkéwana sáwífaꞌ-aatai 400 aatai taiꞌáínaꞌa
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 sáwíꞌo uwátinkaiyawi sáwí-meyamba tíménda pósa enaísaafitantambo íyawi mimbárámá tuwésa maafáꞌá tésa ken-ímáyáá mósá maránááwe séna
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 minááí naaófáꞌá Maníkó Émbaramuntafena séna ánaaemba maambárámá enkwárá enaísaafitantambo íyawiwaraꞌa timénaumne siyáimba minááí símai kááísamarena póna túma kárámai araénáémba uwo Maníkó siyáiye.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Miyá uwátínkáfaꞌa kúwasa mináfáráwáínónda tífákon-awiꞌa Yósepintafesa sésa sínaaenkewi ímba kentááráꞌá káráwiniye sésa tirumbá sáwíꞌa uwánkesa áíꞌmaesa fíꞌon-kwaasiyaꞌa mátinkesa óntamba máúwasa miwí Yósepimba áíꞌmaesa wémesa Ísípi-marafaꞌa máánkówana Maníkó weséꞌa mérowasa
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 umbai-kísáú amésa sáwíꞌo uwánkómbanifo Maníkó weséꞌa ména áwaꞌnai ena kaweꞌ-ímáyáá uwánkena wení umbai-tántááꞌá taíꞌánkowana mimbárámá Ísípi-marafaken-kawaago Yósepini kaweꞌ-ímáyáá awánéna séna Ísípi-marafaꞌa seyaafáꞌ-wáásíyáꞌá kaweꞌ-úmai káráwiye kesí moparáwínkáꞌá miyán-uwo súwana wemó súntemba úwana
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ánaaemba aawaimá téna Ísípi-marafaꞌe Kénaani-marafaꞌe seyaafáꞌ-áémpáꞌá aawaimá tówasa tááisafe uwaná kentáá síwáꞌnásomba tómbá ímba miwífímbá wérowana
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Yékopu séna Ísípi-marafaꞌa tómbá wéraiye-aai isáúmpo koméyánoro séna áánintomba tiꞌmarówasa koméyánúmaesa
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 tifowámpáꞌá tamérowana mintómbá taiꞌówasa anekaꞌá kuwaná Yósepi miwíséꞌa tamaéna séna kemá Yósepi kentífáko úne súwasa pukáanesa siyáumne suwaná Ísípi-marafaken-kawaago Yósepini áwáuma iséna awaaísái tuwánówana
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 — ausente —
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 — ausente —
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 ánaaemba miwí tísaafitomba tiyáántámba maimaésa témesa Síkémufaꞌo máutomba naaófáꞌó Émbaramu Émon-anaankaken-kwaasi óntambo tímakom-barafaꞌa máutaraawe.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Énifo kentáá síwáꞌnásomba Ísípi-marafaꞌa komésa sáwífaꞌ-waasi agaiyáawe. Maníkó Émbaramuntafena fasiꞌaén-ááí séna Kénaani-marama enaísaafitantambo íyawi timénaumne siyóntemba tímínda-kanaa ampáámbó únkaꞌa
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 moóráwigo Ísípi-marafaken-kawaago Yósepimo naaófáꞌó pukóntafena wení kísau-aai ímba ísarowi póna
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 kentáá síwáꞌnása umbai-kísáú tiména maimái sáwíꞌa wéuwatinkowasa iyámpói máápaꞌa tiyúwówasa pukáawe.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Iyámpóísomba púwúwana minkánááfímbá Mósesemba kaweꞌ-óíꞌwáráꞌ-íyámpóí maꞌánkarena anówama aúpáꞌá naaúmpaꞌa ánkarowana kaumbo-wíyómbá maisuwéna
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 máápaꞌa áíꞌmaena múankarowana Ísípifaken-kawaagon-ayáámúnko awánómba aráái tówana kesáánine séna káráwiyowana óraaꞌa úwasa
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ísípifaken-kwaasi
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Mósese miyá éna kaeꞌ-wááí-áátáí maisuwéna kesí waási Ísareri-waasi kotuwánánae séna kúmba
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ísípi-waasigo Ísareri-waasigomba sáwíꞌa uwánkowana Mósese tuwánéna Ísareri-waasi áwaꞌnai ena Ísípi-waasigomba tufúwana puwúwana
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mósese imáyáa éna séna Maníkó minkísáúrátáféna íyáfasisinkaraimba póꞌa Ísípifakemba Ísareri-waasi tíꞌmaeꞌo kondá minkísáúsáfésa ewé sénááwe siyáimbanifo Ísareri-waasi ímba miyán-ímáyáá uwaná
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Mósese kowaiyómba íyáfasinena kúmba Ísareri-waasi kaekó tíyóyana tuwánéna tíyótainda-imayaa éna séna kaeꞌnáraiyo mimbórá-náóraan-ofo tiyááyafo súwana
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 aifaꞌó ómbarenamo tiyón-kwaasigo Mósesemba famétuwena séna nááwa embá íyáfasinankaraisawa kentáásí kawááíꞌa éwa aaisá wésimasimeno.
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Fénáímbo Ísípi-waasimo tufuwónanamo puwéwiyaintena kembá miyáwá ínono súwana
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Mósese iséna inkaiséna wéme wémena Míndiyaani-marafaꞌa fíꞌon-kwaasiti marafáꞌá koména
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Mósese koména kaeꞌ-íyámpóí matinkéna ména kaeꞌ-wááí-áátáí maisuwéna moórá-kanaa máásai-marafaꞌa wéwena Sáínai-omapaꞌa ewaaꞌó wéronkaꞌa kúwana kári-taiyakemba iyá kéna ímba mintáí kówana Maníkóní kísau-waasigo wíyómpakewi mimpímbá mérowana mintáí ímba kówana
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 — ausente —
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Fasiꞌaénkó séna méraandafaꞌa ufaem-bárámá wéraipaꞌan-ifo kaweꞌ-máráfáꞌó méraapaꞌan-ifo maambárámá sáwíꞌa ónafainifo aísamai ánáamba faútuwaao.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ísípifaꞌa kesí waási sáwíꞌo wéuwatinkaawasamo ifiꞌó wétaamba tuwánáúnda póꞌa túwaꞌnai ónaumpo íyáfasinenaꞌa aiꞌmáráana wéme wéme Ísípifaꞌa kuré kesí waási Ísareri-waasi kótíꞌmae Kénaani-marafaꞌa waaó Maníkó Mósesentafena siyáiye.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Wembá Mósesemba Ísareri-waasi tínaaemba uwámesa sésa nááwa embá íyáfasinankaraisawa kentáásí kawááíꞌa éwa aaisá wésimasimeno siyáawe. Siyáan-kwaasisafena Maníkó minááí siyáiye. Wembá Mósesentafena Maníkóní kísau-waasi wíyómpakewi kári-taiyakemba aaí simámakaiye. Wembá Mósesemba Maníkó kawáá-kísáú aména aiꞌmarówana Ísípifakemba Ísareri-waasi kótíꞌmaena Kénaani-marafaꞌa kuráiye.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Wemá Mósesema Ísípifaꞌa ímbo awánon-kisau fíꞌon-kisau maúwasa sésa úwoi tíꞌmae kóuwo suwaná tíꞌmaena kúmba nonkón-áwíꞌa naae-nóné supaꞌá wéna ímbo awánon-kisau kawe-kísáú komaéna tíꞌmaena kúmba máásai-marafaꞌa kaeꞌ-wááí-áátáí komérowana ímbo awánon-kisau kawe-kísáú maimaéna iyáiye.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Wemá Mósesema simátimena séna Maníkó kembó íyáfasisinkarainten-úmai ánaaemba moóráwigomba kentísaafitantambo íyawifinkemba íyáfasinankainiye. Maníkón-aaimo simátimindawimba íyáfasinankainiye.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Wemá Mósesema máásai-marafaꞌo Maníkóní waási Ísareri-waasimo méropaꞌa miwíséꞌa maéna kentáá síwáꞌnásonteꞌa maéna Maníkóní kísau-waasi wíyómpakewi weséꞌa maéna Sáínai-omapaꞌa imérowana Maníkóní kísau-waasigo wíyómpakewi Maníkóní ámáámba simámuwana ímbo taíꞌáín-aai simámuwasa simátímaꞌmaesa kuráanta wéisaumne.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Mósese aaimó simátimumba kentáá síwáꞌná ímba isésa tínaaemba uwámesa Ísípifaꞌa tauweránae-imayaa uwaná
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 ánaaemba Maníkó Mósesemba áántowana omápaꞌa imérowasa Mósese awaaón-áwíꞌa Éronintafesa sésa Mósese Ísípifakembo síkaiwaisa nááfara kóuraiyo. Ímbo awánáúndafata kóuraifo moórá-manikomba uwámakewata wenarááísa wáéno sésa
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 óntantamba purumaka-áráákaamba úmaresa minkáróꞌ-máníkóní aamoimá uwánkesa póíma tufúꞌmai wénesa úmárón-tantaatafesa aamoí ésa tóníꞌa úmai wénowana
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 mindásafena Maníkó ánaaemba uwátiyuwowasa wíyóne aafáúwé otáfésa kesí
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 kentí karoꞌ-máníkóntáféꞌa ísámai wení ampanta-námbá maimaéꞌa wénowe. Minkáróꞌ-máníkón-áwíꞌa Mórókiye siyáawe. Okáán-tántááꞌá úmakeꞌa áwíꞌa Réfáániye wéseꞌa toꞌmaéꞌa wénowe. Minkáró-káéꞌ-máníkáí úmareꞌa kesí maníkówé karoꞌá séꞌa áwíꞌa maimaé wéiyowe. Miyámó uráantafeꞌa kentí marafákémbá tiꞌmáráanaꞌa wémeꞌa moórá-marafaꞌa áwíꞌa Pépíróni-marafaꞌa koméranaawe
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Naaófáꞌá máásai-marafaꞌa Maníkó Mósesemba aráánamena Maníkóní naambó ampantasámbó íyamba maará ónááwe séna aráánamuwasa Maníkómó súntemba miyán-dámbá úmai maimaésa máásai-marafaꞌa néꞌómbaniye.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ánaaemba miwí táánintomba kentáá síwáꞌnásomba mindámbá taawiyáfúwana Yósúwa tíꞌmaena Kénaani-marafaꞌo kúmba Maníkó túwaꞌnai ena mimbáráfáꞌó méron-kwaasi watuwówasa kóuwasa kotafíyesa mindámbá minkáꞌá mámaresa mérowana ánaaemba Téfíti Ísareri-waasiti kawáámó mérompimba mindámbá úwoi wérowana
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Téfíti kaweꞌ-úmai mérowana Maníkó aamoí uwánkowana Téfíti Maníkómbá áísai ena séna ení naambá ónaum ína ónaumno. Emá Yékopuni Maníkómá po ewé sinaꞌó éꞌa ení naambá ónaumne súwana
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Maníkó séna emá ímba ínompo enááninko Soromoní kesí naambá íníye siyáimbanifo
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Maníkó wíyómpaꞌo méraimba waásimo úmakaan-daumpaꞌa ímba méraiye. Mindásafena naaófáꞌá Maníkón-aaimo simátímakowi agaimaréna séna
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Fasiꞌaénkó séna wíyómpaꞌa káráwiyeꞌa mararáꞌá káráwiyumpo úmárénda-naumpaꞌa ímba úwoi marapáꞌá kumbénaumne.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Kesáféꞌa mintántááꞌá seyaafáꞌá
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 kembiwí tiruntéꞌa wémareꞌa póꞌa Maníkóní aampaꞌó ímbo arááíwáén-kwaasiyaamba éꞌa Maníkón-aai ísáámbanifo ímba ísámai kaweꞌá wéowe. Kentíwáꞌnásomba Maníkóní Ufaen-ámútánkómbá tínaaembo uwámeꞌontemba kemá miyá wéowe.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Kentíwáꞌnásomba Maníkón-aai simátímaꞌmaesa wéguwai seyaafáꞌ-wáásí sáwíꞌa uwátinkesa Maníkóní kawe-kísáú-wáásí kumíníye-aaimo simátímakowi tínkamuwasa pukáawe. Ánaaemba wemá kumúwaꞌa pintaruꞌá úmai tufúwana pukáiye.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Énifo wíyómpakewi Maníkóní ámáámba simátímakowaꞌa kembiwí ísaraambanifo ímba ísámai kaweꞌá
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Sítífeni minááímó simátimumba aaimó ísón-kwaasi áfááraumai tirunkó kásíꞌa úwasa tíyántafesa uwaná
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Sítífenimba Maníkóní Ufaen-ámútánkó wempímbá óraaꞌa uwánkowana wíyómpaꞌo awánómba Maníkóní sámo kaimbá wérowana Ísu Maníkón-ayáánúrapaꞌa fasiꞌaén-áémpáꞌá mérowana Sítífeni awánéna
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 séna awánaaro. Wíyómba tuwínkaaꞌ-isaná Maníkón-ayáánúrapaꞌa fasiꞌaén-áémpáꞌá Ísu waási úranko méraimba wéawiyaumne súwasa
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 miwí wenáái ímba isánae sésa táákaꞌa awááésa óraakaꞌa aaí sésa Sítífenimba tuwaantantésa
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 taꞌótokesa taawiyaꞌmaésa naaókoni awáífáꞌá mátuwesa óntamba maiyésa tufúkáawe. Sítífenintafesa karoꞌ-ááímó siyáawi paákákén-únánkwátói faútúwówana ifóꞌ-wáásígón-áwíꞌa Sóro minúnánkwátói káráwiyowasa
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sítífenimba óntantamba tufúwana Fasiꞌaénkónkáꞌá inaifínkémbá séna Ísu Fasiꞌaénkóo kesimambá kumbáínaꞌa púwóno séna
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 arauntaúmbá faiyéna óraakaꞌa séna Fasiꞌaénkóo sáwíꞌa wéuwasinkaafo miwí ímba anondáá sáwíꞌa uwátinkaao Sítífeni simásuwena pukáiye.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.