1 Coríntios 4
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs VC
1 Kembiwí kentáásáféꞌa imáyáa éꞌa séꞌa Káráísitini kísau-waasi ésa Maníkómó aúpáꞌó makáimba aráátimena séna minááí simátímaꞌmae nóro. Minkísáúráꞌá káráwiyoro siyáiwai owé-ímáyáán-oro.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Moóráwigoni kísauraꞌo káráwiyaiwaimo sisasamó ontembá miyán-oro.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Maníkóní kísauraꞌa káráwiyaundawisafeꞌa kembiwíyáꞌó fíꞌowiyaꞌo séꞌa kawe-kísáúwáꞌi sáwí-kisauwaꞌiyo séꞌo sembá ímba óraaꞌ-imayaa éꞌa kesí kísausafeꞌa ímba awánéꞌa kawe-kísáúwáꞌi sáwí-kisauwaꞌiyo súne.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Kesirumpinkén-ímáyáágómó séna kaweꞌ-aantemba uráanemo sínda kawe-kísáúwáꞌi sáwí-kisauwaꞌiyo-aai ímba kendén-ifo Fasiꞌaénkóndé póna wésuwanaiye.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Mindásafeꞌa Fasiꞌaénkómó siyáin-kanaamo ímbo tiyáindaraꞌa ímba tuwínáaro. Fasiꞌaénkómbó amuꞌmakéwana kumíndaraꞌa kumeupáꞌó áwiyokaimba sáraꞌa maréna waásiti imáyáa aforaꞌá makéna seyaafáꞌ-wáásí miwítí kísausafena tuwinéna túwíꞌa mósá maráíníye.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Kesí waásisono. Arupíse íyantafeꞌa simátímakaunda-aai Ápórosiye keséꞌo siyáunda ímba keráí aantembanifo seyaafáꞌ-wáásísáféꞌwaraꞌa siyáumne. Maníkón-aai aúfáí-wandaaifimba agaimarésa siyáantemba miyán-oro. Moórá-oraakon-awiꞌa maimaé iyéꞌa moórá-oraakon-awiꞌa símai sáwíꞌa ombá kentúma maimaéꞌo wéiyomba miyá ímbo oráámbá wéowe.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Kembiwí ímbo íyáákaraawin-ofo miyámó
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Kembiwímó maarán-ááímó sembá karoꞌá séꞌa kaweꞌ-wáásí-íꞌa úmaisa méraumne. Ímba Ápórosiye Póroeꞌa simásímakaayan-imayaafinkemban-ifo kentáásí imáyáafinkenta Maníkóní imáyáa iséta mindáraisa íyáákaraumne karoꞌá wésewe. Kembiwímó íyáákaraankakaa keráíwáráꞌá miyáumaiyai íyáákauyaisino. Sáwí-tantaakomba íyáákaiwae séꞌo súnda ímba íyáákaraawe.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Imáyáamo únda Maníkó wení aantá-waasisa seyaafáꞌ-wáásí tínaaempata sínkarainta tínkamowasamo púwón-kwaasimo waási túrankaꞌo mótinkesamo tínkamontemba wíyómpaken-kisau-waasi túrankaꞌe waási túrankaꞌe Maníkó kentáá miyá uwásínkaraiye-imayaa wéune.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Ísu Káráísitin-aaimo simátimundasafesasa sésa sáwí-imayaawaraꞌ-waasin-owe wésefo kembiwí kesáféꞌa séꞌa Ísu Káráísitiye kááísamaisa méta kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásísá úne wésewe. Kesáá aamoisaén-kwáásísá únaꞌa kembiwí kesáfé séꞌa fasiꞌaén-kwáásísá úne-imayaa owí póꞌa kentúwíꞌa maimaé iyéꞌa kesúwíta wétuwaawe.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Maníkóní kísau maimaéta wénundasa ááéwe káféꞌe nontáfénawe tóntáfénawe sáái taisatá ímba naambá makéta ímba kaweꞌ-únánkwátói makáunasasa sínkamowata
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 tómbá ímba úwoi máéndasafeta óraa-kisau maéta óntamba máúnasasa símaimo sáwíꞌo uwásínkáanta Maníkó kaweꞌá uwátinkainiye-aai simátimunasasa sáwíꞌo uwásínkáanta fasiꞌámai méta ímba ifátuwaunasasa
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 kentáá súwíꞌa kumínkwae sésa karoꞌ-ááímó sembá anondáá kaweꞌ-ááí simátimunasasa ááéwe káféꞌe kentáásáfésa sésa ofaiyáán-kwáásín-ofo miwí táái ímba ísáaro wésewe.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Kesí iyámpóísone séꞌo imáyáamo úndawi tááko péé sínaꞌa iséꞌa kaweꞌó íyantafeꞌa maanáúfáí wéagaumne.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Káráísitini waási owasá sáwífaꞌnanka Ísu Káráísintin-aai simátímémba ímba sáwífaꞌnanka kentifoísái méraafo aifaꞌá Káráísitin-aai simátimewanaꞌa Káráísitiyeꞌo kááísamai méraantafeꞌa keyáá kentifomá úne.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Mindásafeꞌa waꞌwisé séꞌa kemó úndantemba miyán-oro súne.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Mindásafeꞌa moóráwigomba Tímótimba aiꞌmáráanana kentópaꞌa wémena wíníye. Wemá Fasiꞌaénkóeꞌa kááísamai méraiwai ímba siyuwéna fasiꞌámai ména kesááninkaambo uráiwai wen-ímáyáá úndawi kempáꞌá wéna Ísu Káráísitin-aúrankaꞌo méraunda-aaiye Maníkóní waási naaóꞌ-naoꞌo méraawi simátimunda-aaiye kosimátimena kemó méraundanten-úmai méraaro-aai kosimátiminiye.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Kempínkémbá tuwímbai sésa Póro úwoi aúfáífinken-aai wésifo kentáá aaimó simásimindasafenasa ímba tíníye sembá kentúma maimaé wéiyowe.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Énifo Fasiꞌaénkómó ewémó sínaꞌo éꞌa kárikaꞌa kentópaꞌa wéꞌa túmo maimaé íyówi siyáan-aai aantentafeꞌa ímba kónaumpo miwítí fasiꞌaémbá Maníkómpákénáꞌíyo awánaandasafeꞌa kónaumne.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Maníkómó kentááráꞌó káráwiyaimba maarán-iye. Ímba aaisáféna aantemba káráwiyaifo Maníkóní fasiꞌaénkáꞌó méraawi miwíyáꞌá káráwiyaiye. Mindásafeꞌa Maníkóní fasiꞌaénkárá méraa ína Maníkóní fasiꞌaénkáꞌá méraao séꞌa kotuwánánaumne.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Imáyáan-oro. Kembiwífáꞌó ímbo kuráandaraꞌo sáwí-imayaamo tuwéꞌo kaweꞌ-úmaimo méwaꞌa ken-ímáyáá éꞌa faru úmaisa koménaumne. Ímbo miyámó uréwaꞌo éꞌa fasiꞌámai arupíse kouwátinkanaumne. Mindásafeꞌa imáyáan-oro.
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.