Mateus 22
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC
1 Wængonguï Awënë æbänö cæquingää, ante ëñencæmïnimpa, ante ïmæca awënë nänö cæïnö ante Itota tömänäni ïnänite wæætë odömonte apæ̈negacäimpa.
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 “Inguipoga awënë odeye tömengä wëñæ̈ beyæ̈ monguïmæ̈no ante nänö cæbaï öönædë Awënë Odeye ïñömö adobaï cæcampa.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Inguipoga awënë ïñömö tömengä ingante në cædäni ïnänite, Wëënë botö änïnäni ïnänite wente ænte pöedäni. Angä të të wente æ̈näni ëñëninque edæ, Wïï pöïnëwædö, änäni.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Ëñente wædinque awënë wæætë wadäni tömengä ingante në cædäni ïnänite da godöninque, ‘Wëënë botö änïnäni weca godinque botö beyæ̈ ïïmaïnö ante apæ̈nemïni ëñencædänimpa. Botö wengä monguïmæ̈no ante wagadaidi onguïñæ̈näni tönö cæ̈nïnäni oguïmo pönï ïnäni ïnänite do wæ̈nöninque botö æ̈æ̈mæ̈noca do eyepæ̈ cæbopa. Botö wengä monguïmæ̈no pö beedäni, ante mæmpocä angampa, ante edæ botö beyæ̈ apæ̈needäni.’
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 Angä ëñëninque gote apæ̈neyönäni tömënäni ëñënämaï inte önonque wadæ godinque pancadäniya gönea ante goyönäni wadäni godonte æncæte ante godänitapa.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 Wadäni ayæ̈ ongönäni guiquënë ëñënämaï inte awënë nänö da godonte në cædäni ïnänite pïinte wënæ wënæ cædäni wæyönäni mäo wæ̈nönäni wæ̈nänitapa.”
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 “Mänömaï cædäni ate wædinque awënë odeye ïñömö äingä badinque tömengä tontadoidi ïnänite angä ëñëninque në wæ̈nönïnäni ïnänite mäo capo wæ̈nönäni. Wæ̈näni adinque godömenque onconcoo tömënäni näni ëadincoo iya tänäni.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Ïninque edæ awënë wæætë tömengä ingante në cædäni ïnänite, ‘Monguïmæ̈no do eyepæ̈ cæte ongö incæte botö në änïnäni waa cædänipa diyæ̈ ämo bequïnänii.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Ïninque mïnitö wæætë edæ iyæ̈nompoga iyæ̈nompoga mäo godinque æcämenque ingante bee tëninque tömënäni tömänäni ïnänite ämïni æ̈æ̈mæ̈no pö becædänimpa.’
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Angä ëñente cædinque në cædäni taadonque pö bee bee bee tëninque waa cædäni incæ wïwa cædäni incæ tömänäni ïnänite äñete ænte mämönäni pö monguïmæ̈no oncönë pö guiidinque eyede goto gongænte bedänitapa.”
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 Ayæ̈, “Awënë odeye ïñömö ëñacæ pö bedäni ïnänite acæ guiiyongä edæ adocanque monguïmæ̈no bequï weocoo awënë odeye nänö pönönincoo incæ wëñadämaï inte önoncooque ee mongængä.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 Adinque, ‘Æ̈migo, bitö ædö cæte monguïmæ̈no weocoo wëñadämaï inte önoncooque ee mongænte guiibii,’ ante äñongä edæ pæ wëënecä.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Adinque awënë odeye ïñömö në aadäni ïnänite äninque, ‘Në monguïmæ̈no weocoo wëñadämaï ingä ingante mïnitö goti wimpote wææ̈ goti wëwate edæ wëmö ïñömö näni guingo imonte Yæ yæ ante wæyömö mäo wido cæedäni,’ ante awënë odeye angampa.
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Mänömaï näni cædö baï adobaï impa. Edæ nanguï ïnäni ïnänite Wængonguï, Pöedäni, angä incæte edæ wædænque ïnäni ïnänite apænte Ao ante ængampa,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Itota mänömaï apæ̈necä ëñente wædinque Paditeoidi wadæ godinque godongämæ̈ ponëë cöninque, Mönö pïinte apænte anguinque ante quïnö cæmö ate Itota adodeque wapiticæ̈ tededinque oda cæquingää.
15 — ausente —
16 Ante pönëninque tömënäni në ëmïñæ̈näni tönö Edodeidi ïnänite da godönäni godinque Itota weca pöninque,
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Ïninque bitö æbänö pönëmii. Odömäno gobiedöno beyæ̈ ante tæiyæ̈ awënë Tetædo tiguitamö nänö änintamö ante æbänö wææ yewæ̈monte ï, ante ëñencæte ante wæmönipa edæ. Godonte edæ waa cæte intawo. Wæætë wënæ wënæ cæte intawo, ante apæ̈nebi ëñencæmönimpa.
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Äñönäni Itota ïñömö tömënäni do, Cæmö wapiticæ̈ tedecæcäimpa, ante näni änïnö ante do ëñëninque tömënäni ïnänite wæætë edæ,
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Tetædo tiguitamö nänö änintamö odömömïni aquïmo.
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Adinque tömënäni ïnänite Itota,
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Äñongante,
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Ante Itota nänö änïnö ëñente beyæ̈, Quïëmë baï angää, ante ancai guïñente wædinque wadæ gogadänimpa.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Mänïönæ adoönæ ïñonte Tadoteoidi në, Waocä wæ̈ninque ñäni ömæ̈mönämaï æ̈mæ̈wo wængampa, ante në änewënäni inte Itota weca pöninque, Ïïmaïnö ante ëñencæte ante wæmönipa, änänitapa.
23 — ausente —
24 —Awënë në Odömömi ëñëmi. Möitee wodi mönö beyæ̈ ante wææ yewæ̈möninque ïïmaï ante yewæ̈mongacäimpa. Waocä möninque wëñæ̈ tapæ̈idämaï inte wængä ate tömengä tönïñacä wæætë owæmpoingä ingante möninque wëñæ̈ tapæ̈idinque, Botö tönïñacä wodi wengä ingampa, ante pæpogacæcäimpa, ante yewæ̈mongacäimpa.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Ñöwo ïñömö möni cabo ïñömönite adodäni näni caipæ̈ önompo æ̈mæmpoque go mënaa ïnäni ïñönäni bamoncadengä möninque wëñæ̈ tapæ̈idämaï manguïwëninque edæ näñe wængä ate ayæ̈mengä wæætë owæmpodingä ingante mongä.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 Ïninque ayæ̈mengä incæ adobaï wëñæ̈ ömæpocä näñe wængantapa. Ayæ̈ wææ̈ wacä ayæ̈mengä adocä ingante monte ate wëñæ̈ adobaï tapæ̈idämaï inte edæ näñe wængantapa. Ayæ̈ wææ̈ wacä adobaingä, ayæ̈ wææ̈ wacä tapæ̈idämaï inte näñe, ayæ̈ wææ̈ wacä, ayæ̈ wææ̈ ayæ̈mengä pönï adocä ingante möninque wëñæ̈ tapæ̈idämaï inte näñe wængantapa.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Onquiyængä guiquënë owæmpote wædinque tömangä pönï näñe wængantapa.
27 And last of all the woman also died.
28 Ïninque, Mönö ñäni ömæ̈monguïönæ, ante mïni äönæ ïñonte mäningä owæmpoingä ïñömö æcänö nänöogængä baquingää. Edæ tömengä ingante ïñömö edæ tömänäni manguïwengadänimpa.
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Äñönänite Itota wæætë,
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Edæ Wængonguï anquedoidi öönædë cöwë owodäni baï ïnönäni inte waodäni ñäni ömæ̈möninque godö ñänönämaï ïnäni inte edæ mönämaï inguïnänidö anguënë.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Wæætë do wængaïnäni näni ñäni ömæ̈monguïnö ante ëñencæmïnimpa, ante Wængonguï beyæ̈ yewæ̈monte ongö adämaï ïmïnitawo.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 “Botö ïñömö Abadäö Wængonguïmo ingaïmo inte ayæ̈ Itæca Wængonguïmo ingaïmo inte botö Aacobo Wængonguïmo adobo ïmo anguënë,” angacäimpa. Ante në angaingä inte edæ æ̈mæ̈wo wæ̈nïnäni tömënäni Wængonguingä ædö cæte inguingää. Wæætë edæ mïï quëwënänique tömënäni Wængonguï ïnongä ingampa. Ïninque edæ në wænte godïnäni incæ ayæ̈ mïïnäni quëwënäni ïnänipa, ante pönenguënë änewëmïnii.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Ante apæ̈necä ëñëninque godongämæ̈ ëñengönäni guiquënë, Æbänö cæte Itota waa pönï odömonte apæ̈necä ëñëmönii, ante wægadänimpa.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Tadoteoidi guiquënë, Ædö cæte gomonga anguïï, ante edæ pæ wëënedänitapa. Mänömaï Itota nänö nö änïnö beyæ̈ pæ wëënedänipa, ante tededäni ëñëninque Paditeoidi wæætë godongämæ̈ pönänitapa.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Itota æbänö cæte wapiticæ̈ ämaingää, ante pönëñönäni adocanque idægoidi näni wææ angaïnö ante në ate ëñënongä ïñömö Itota ingante angantapa.
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 —Awënë në Odömömi ëñëmi. Wængonguï, Ïïmaï cæedäni, ante nänö wææ angaïnecoo ante pönëninque ædedö tæ̈ïne pönï ï ïñonte mönö nanguï ëñente waa cæquïï.
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Äñongante Itota ïñömö,
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Mänïne nänö wææ angaïnö waa pönï ï ïninque mänïne täno waa cæquï impa.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 Ayæ̈ wade nänö angaïnö adobaï nanguï waa ëñente cæquï impa. “Bitö nämä bitö waadete waa cædö baï adobaï pönëninque wadäni ïnänite adobaï waa waadete cæe.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Ïïmaï cæedäni, ante Möitee wodi nänö wææ angaïnö ayæ̈ Wængonguï beyæ̈ në apæ̈nedäni näni angaïnö cæcæte ante cædinque edæ mänïne Wængonguï mënea nänö wææ angaïne ëñente cæte beyænque edæ tömänö edæ do eyepæ̈ cæte impa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Mänïï Paditeoidi adoyömö ponte ayæ̈ ongöñönäni Itota tömënäni ïnänite angantapa.
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 Itota ïñömö tömënäni ïnänite,
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Äñönänite Itota edæ,
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 “Awënë Wængonguï incæ botö Awënë ingante apæ̈nedinque,
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Codito në Awënë ingampa, ante awënë Dabii wodi nänö në angaingä ïnongä inte edæ adocä Codito ïñömö ædö cæte näëmæ̈ Awënë Dabii wodi pæ̈ingä inguingää, ante pönenguënë änewëmïnii.
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ante äñongä edæ tömänäni, Mönö ædö cæte wæætë anguïï, äninque ëñënämaï inte edæ pæ wëënegadänimpa. Ayæ̈ ïincayæ̈ ate, Apæ̈nebi ëñëmönii, ante ædö cæte anguïmoo, ante edæ tömänäni guïñente wædinque änämaï ingadänimpa.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.