Lucas 14

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Itota guëmanguïönæ ïñonte Paditeoidi awënë oncönë cæncæte ante go guiiyongante godongämæ̈ ponte ongönäni guiquënë, Itota æbänö cæquingää, ante waa agönänitapa.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Tömengä weca adocanque æpæ̈ ëñate në wædongä inte a ongongä.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Adinque idægoidi näni wææ angaïnö ante në ate ëñënäni tönö Paditeoidi ïnänite apæ̈nedinque Itota ïïmaï angantapa.
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Äñongä edæ pæ wëënedänitapa. Itota ïñömö edæ në æpæ̈ ëñate wædongä ingante gampocä waa bacantapa. Ayæ̈, Goe, angä gocantapa.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Angä gocä ate Itota wæætë tömënäni ïnänite ïïmaï angantapa.
5 Aí disse:
6 Ante Itota äñongante tömënäni ædö cæte wæætë anguïnänii. Edæ pæ wëënedänitapa.
6 E eles não puderam responder.
7 Ayæ̈ Paditeo awënë nänö në äñedïnäni pöninque nämanque ante pönëninque, Yæcado ongöñömote botö ïmote waa acædänimpa, ante cædinque waa pönï tæ̈ contaï ïñömö tæ̈ contadäni Itota acantapa. Ïninque tömengä, Wængonguï Awënë nempo quëwëninque æbänö cæquïï, ante ëñencædänimpa, ante ïmæca quëwënäni näni cæïnö ante odömöninque ïïmaï apæ̈necantapa.
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 —Bitö ïmite, Monguïmæ̈no pö bee, ante në wente ængä ëñëninque bitö pöninque yæcado ïnö waëmö ïñömö tæ̈ contadämaï incæbiimpa. Ïñæmpa wacä tömengä nänö në waadecä pongä ïninque
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 mïnatö ïmïnate në wente ængä ïñömö bitö weca pöninque, “Bitö gä goyömi botö në waadecä wæætë tæ̈ contaquingä,” ante ämaingampa. Ïninque bitö gä godinque wïï waëmö ïñömö wæætë tæ̈ contadinque guingo imonte wæbaïmipa.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Wæætë në wente ængä ëñëninque bitö monguïmæ̈no pöninque yæmïñæ̈ pönï wënæ wënæ ïñömö tæ̈ contae. Edæ në wente ængä ponte ayongä bitö wënæ wënæ ïñömö tæ̈ contabi adinque tömengä wæætë bitö ïmite, “Botö në waadebi ïnömi inte bitö ñöwo yæcado pönï pö tæ̈ contae, ämopa,” ämaingampa. Mänömaï angä ëñëninque godongämæ̈ cæ̈ cönäni ïñömö, Në ëacä nänö në waadebi bitö ïmi amönipa, ante bitö ïmite waa abaïnänipa.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Edæ, Botö nämä në waa cæbo ïnömo inte edæ yæcado ongonguënëmo ïmopa, ante në cæcä ïñömö tömengä ïñömö wææntodonte baï guingo imonte wæcæcäimpa. Wæætë edæ, Botö önömoque ïmopa, ante yæmïñæ̈ në ongongä ïñömö tömengä guiquënë ængö cæte tocæcäimpa, ante Itota apæ̈necantapa.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Tömënäni ïnänite ïinque apæ̈nedinque në wente æ̈ningä ingante Itota godömenque angantapa.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Wæætë æ̈æ̈mæ̈no ante wente æ̈ninque ömæpodäni inte wæwënäni ïnänite cömante wæwënäni ïnänite bee ñante wæwënäni ïnänite babetamönäni ïnänite wente æ̈e.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Mänïnäni ïnänite wente æ̈ninque edæ bitö toquinque ingæ̈impa. Tömënäni wæætë ædö cæte adopo pönönäni ænguïmii. Edæ në nö cædäni näni ñäni ömæ̈monguïönæ ïinque bayonte edæ mönö Mæmpo Wængonguï incæ bitö ïmite adopo pönongä æncæbiimpa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Angä ëñëninque Itota tönö në cængongä adocanque tömengä ingante apæ̈necantapa.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Apæ̈necä ëñëninque Itota wæætë tömengä ingante odömoncæte ante apæ̈necantapa.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Æ̈æ̈mæ̈no beyedë ïinque bayonte tömengä ingante në cæcä ingante äninque, “Ïïönæ æ̈æ̈mæ̈no ïinque cætimpa. Pöedäni,” ante bitö të të wente ænte pöe, ante da godongä.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Godinque wente ængä ëñëninque do nänö në äñedïnäni wæætë, Ædö cæte ponguïmönii, ante tömänäni adoyömö wædänipa. Tänocä ïñömö, “Botö ömæ ante tæcæ godonte æ̈ninque botö acæ goquïmo inte botö æ̈æ̈mæ̈ becæ godämaï ïmopa. Incæte në wente æ̈ningä weca adodö gote bitö botö beyæ̈ apæ̈nebi ëñëninque tömengä wæætë botö ïmote pïïnämaï incæcäimpa,” angampa.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Wacä guiquënë, “Wagada onguïñæ̈na näna goti wïmencacaya näna goti wïmencacaya önompo æ̈mæmpoque ganca mänimpodäni ïnäni ïnänite godonte æ̈nïmo inte botö, Æbänö cædänii, ante acæ gocæ cæbopa. Ïninque botö æ̈æ̈mæ̈ becæ pönämaï ïmo incæte awënë ingante ämi botö ïmote pïïnämaï incæcäimpa,” angampa.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Wacä guiquënë, “Botö tæcæ mönïmo inte ædö cæte ponguïmoo,” angä.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Ëñëninque në cæcä ïñömö awënë weca adodö pöninque tömënäni näni cædönö ante tömää apæ̈necä ëñente wædinque në ëacä ïñömö ænguï badinque tömengä ingante në cæcä ingante, “Bitö mönö quëwëñömö wacä taadö wacä taadö ñæ̈næ̈nö incæ guiyänö incæ tömäo gote adinque në ömæpodäni ïnänite, në cömäïnäni ïnänite, në biyaate ïnäni ïnänite, në babetamönäni ïnänite adinque ænte pöe.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Angä ëñente cædinque në cæcä wæætë awënë ingante, “Awënë, bitö änïnö ante do cæbo incæte bitö oncö wïï eyede impa.”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Ante apæ̈necä ëñente wædinque awënë wæætë, “Önömæca ïñömö ñæ̈næ̈nö incæ guiyänö incæ gote diqui diqui minte wadäni ïnänite ate ämi pönäni ïninque botö oncö eyede ponte cæncædänimpa.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Edæ bitö ïmite ämopa, Wëënëñedë botö wente æ̈nïnäni incæ bedämaï incædänimpa,” ante në ëacä angampa. Mäninque ante apæ̈nebopa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Itota tönö nanguï ïnäni godongämæ̈ godänitapa. Tömënäni ïnänite apæ̈necæte ante tömengä dadi ëmænte adinque apæ̈necantapa.
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Mïnitö ïñömö, Itota gämæ̈nö ponguïmo, ämïnitawo. Ïñæmpa botö weca pöninque waocä mæmpo tönö wäänä ïnate ante wædämaï incæcäimpa. Tömengä nänöogængä ingante ante wædämaï inte tömengä wëñæ̈näni tönö tömengä nänö tönïñadäni ïnänite ante wædämaï incæcäimpa. Mänimpodäni ïnänite pïinte baï pönëninque tömengä, Nämanque ante quëwencæboimpa, ante wædämaï inte pïinte baï pönëninque botö ïmote wæætë godömenque nanguï waadete pönenguënengä ingampa. Mänömaï ante pönënäni ïñömö tömënänique edæ botö mïñæ̈ në godäni badänipa.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ayæ̈ botö mïñæ̈ poncæ cædinque waocä, Awæ̈ botö wænguïwæ̈, ante næ̈ænte ponte baï cædinque, Wæ̈nönäni wæ̈mo incæte Itota mïñæ̈ cöwë gocæboimpa, ante poncæcäimpa. Mänömaïnö ante wïï cæcä ïñömö tömengä ïñömö edæ botö në ëmïñængä ædö cæte baquingää.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Æi gomö aquincö mæ̈noncæ cædinque bitö, Æpodö godonte æ̈ninque ïinque mæ̈nonguïmo. Botö eyepæ̈ mantawo, ante täno pönënämaï inte edæ ædö cæte mæ̈nonguïmii.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Täno pönëë cönämaï ïmi ïninque bitö ongonto ontowæ̈ do näñe ñongæ̈ninque godömenque ænguï ante ömæpobi badinque ïinque edæ mæ̈nönämaï ïmaïmipa. Ayæ̈ edæ mæ̈nönämaï ïmi adinque godongämæ̈ ongönäni wæætë,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Æ bitö mæ̈noncæ cædïmi incæ ïinque mæ̈nönämaï ïmipa töö,’ ante badete tobaïnänipa,” angantapa.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Ayæ̈, “Ïmæca awënë wabæca awënë ingante guëadö guëa pïinte cæcæte ante cædinque ædö cæte täno pönënämaï inte cæquingää. Ïïmaï pönente cæquënengä ingampa. Botö tontadoidi guiquënë diete mïido ganca ïñönänite wabæca awënë tömengä tontadoidi guiquënë bæinte mïido ganca ïnäni awædö. Tömengä tontadoidi nanguï ïnäni tönö pïincæte ante pöñongante botö æbänö cæte edæ wææ cæquïmoo, ante täno pönëë conguënë ingampa.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Ayæ̈, Botö ïñömö tæ̈ï pïñæ̈mo ïmopa diyæ̈ tömënäni ïnänite wido cæquïmoo, ante pönengä ïninque tömengä edæ wabæca awënë gobæ ongöñongante mäo wææ anguënengä ingampa. Edæ, Botö æbänö cæbo ate bitö wæætë piyæ̈në cæte ee ate gobi quëwëmoe, ante wææ anguënengä ingampa.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Mïni cabo adobaï ïmïnipa. Mäincooque impa, ante godonte baï cædinque mïnitö tömancoo ëmö cædinque tömänäni ïnänite ëmö cædinque botö mïñæ̈ poncæmïnimpa. Ïñæmpa ëmö cædämaï ïmïni ïninque mïnitö botö në ëmïñæ̈mïni ædö cæte baquïmïnii,” ante Itota angacäimpa.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Ayæ̈ apæ̈nedinque Itota, “Cati quïmonte cæ̈ï ïñömö waëme inte gæpæ̈ ëmompa, angacäimpa. Incæte nongæ̈monte ba adinque mïnitö wæætë æbänö nö cæmïni wæætë gæpæ̈ ëmonguïï.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ïñæmpa gönea inguipoga cati wäne cædäni ïninque tömëmö cati beyæ̈ pædämaï ingæ̈impa. Ayæ̈ wagada goi tönö wempodente wäne cædäni ïninque tömëmö cati beyæ̈ pædämaï ingæ̈impa. Ïninque edæ cati nongæ̈ ba ate wido cædänipa. Mänömaï apæ̈nebo ëñëninque ëamonca ongonte ëñëedäni,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.