João 5
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ACF
1 Ayæ̈ ate oodeoidi, Mönö Wængonguï beyæ̈, ante näni æ̈æ̈mæ̈ cæyedë Itota Eedotadëë ïñömö æidinque ado ante gogacäimpa.
1 Depois disto havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Eedotadëë wææ cæte ïñömö obegaidi näni pö guiidemö gäänë gäwapæ̈ impa. Mänïmæ̈ gäwapæ̈ ebedeo tededö Betadapæ̈ näni ämæ̈ yæwedeca önompo æ̈mæmpoque ñoncæcate ïnoncöimpa.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à porta das ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Mänincönë wënæ wënæ ïnäni tæiyæ̈näni cöwë öñönönänimpa. Pancadäniya babetamönäni inte pancadäniya pæ opa pæ opa godönäni inte pancadäniya cömante ïnönäni ïnänipa.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados, esperando o movimento da água.
4 Adodäni, Æpæ̈ incæ gopæ̈, ante wänö cönönäni ïnönänimpa. Edæ Wængonguï anquedo wæætë wæætë, Mänïmæ̈ incæ incæ gopængæ̈impa, ante wææ̈ pöninque cædongäimpa. Gäwapæ̈ incæ incæ go cæpæ̈ adinque æcänö täno mänïmæ̈në guiida inte adocä quïëmë wënæ wënæ ï waa badongäimpa.
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Mänïñömö öñönäni weca adocanque në öñönongä ïñömö todëinta ï ocho wadepo ganca wënæ wënæ inte wægaingä ïnongäimpa.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Adocä mänïñömö öñongä ingante Itota ponte ayongä wadäni, Mäningä wantæpiyæ̈ mänömaï wënæ wënæ inte wægaingä ingampa, ante apæ̈nedäni ëñëninque Itota tömengä ingante,
6 E Jesus, vendo este deitado, e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 Ante äñongä në wënæ wënæ ingä wæætë,
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me ponha no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Ante wæyongante Itota,
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma o teu leito, e anda.
9 Äñongä onguïñængä ïñömö ïñontobæ̈ waa badingä inte tömengä bee podonte möïmo ænte cægonte gocantapa. Oodeoidi näni guëmanguïönæ ïñonte Itota mänömaï cæcantapa.
9 Logo aquele homem ficou são; e tomou o seu leito, e andava. E aquele dia era sábado.
10 Mänömaï beyæ̈ oodeoidi awënëidi ïñömö onguïñængä në waa badingä ingante,
10 Então os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar o leito.
11 Ante pïïñönäni tömengä wæætë,
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma o teu leito, e anda.
12 Angä ëñëninque tömënäni tömengä ingante,
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito, e anda?
13 Itota guiquënë do waodäni nanguï ïnäni ongönäni tæcæguedë go wadæ godongäimpa. Mänömaï beyæ̈ onguïñængä në waa badingä ïñömö, Në cædingä æcänö ingää, ante ëñënämaï ingantapa.
13 E o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Ayæ̈ ate Itota Wængonguï oncö ñæ̈næncö yabæcönë go guiidinque tömengä ingante bee tëninque,
14 Depois Jesus encontrou-o no templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que não te suceda alguma coisa pior.
15 Angä ëñëninque onguïñængä wadæ gote oodeoidi awënëidi weca pöninque angantapa. Botö ïmote, Waa bae, ante në cædingä ïñömö Itota ingampa, ante apæ̈necantapa.
15 E aquele homem foi, e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Mänömaï beyæ̈ Itota mänïnö nänö cædïnö ante guëmanguïönæ ïñonte cæcä adinque oodeoidi awënëidi ïñömö tömengä ingante togænte wënæ wënæ cædänitapa.
16 E por esta causa os judeus perseguiram a Jesus, e procuravam matá-lo, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Itota tömënäni ïnänite,
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Mänïnö angä ëñëninque tömënäni godömenque pïïninque, Mönö tömengä ingante æbänö cæte wæ̈nömö wænguingää, ante godömenque nanguï cægadänimpa. Tömënäni, Tömengä guëmanguïönæ ïñonte do cæcä ingampa. Ayæ̈ godömenque, Wængonguï botö Mæmpo ïnongäimpa, ante tededinque tömengä, Botö Wængonguï baï ïmopa, ante baï cæcampa töö, ante tömënäni godömenque pïingadänimpa.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Itota adodäni ïnänite ïïmaï äninque, “Botö mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Botö Wængonguï Wëmo ïnömo incæ ædö cæte adoboque nämanque cæbo ïmoo. Botö Mæmpo æbänö cæcää adinque botö adodonque cæbopa. Edæ botö Mæmpo nänö cædö baï botö Wængonguï Wëmo inte adobaï cæbopa.
19 Mas Jesus respondeu, e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer o Pai; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Edæ Mæmpocä Wëmo ïñömote tömengä botö ïmote waadete pönëninque tömengä nänö cædö tömänö ante botö ïmote odömongä abo ïmopa. Ayæ̈ mïnitö, Æbänö cæcä wæmöö, ante wæcæmïnimpa, ante cædinque tömengä godömenque bamönengæ̈ nänö cædö ante botö ïmote odömongä ate botö wæætë cæbo acæmïnimpa.
20 Porque o Pai ama o Filho, e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 Edæ botö Mæmpo ïñömö æ̈mæ̈wo wængaïnäni ïnänite, Ñäni ömæ̈möninque mïnitö mïïmïni quëwencæmïnimpa, ante pönö cæcä baï botö tömengä Wëmo ïñömö adobaï cæbo ïmopa. Æcänö ingante, Bitö mïï quëwencæbiimpa, ante äïnëmo inte botö tömengä ingante pönö cæbo ate mïingä quëwencæcäimpa.
21 Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos, e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 Adobaï botö Mæmpo ïñömö waodäni ïnänite adinque, Æcänö waa cæcantawo, ante, Æcänö wënæ wënæ cæcantawo, ante apænte änämaï ingampa. Wæætë edæ botö tömengä Wëmo ïñömote tömengä, Bitö mänïnö ante waodäni tömänäni ïnänite apænte ancæbiimpa, ante cægacäimpa.
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo;
23 Mänömaï cædinque botö Mæmpo, Waodäni botö ïmo näni waa abaï adobaï botö Wengä ingante tömänäni waa acædänimpa, ante cægacäimpa. Botö tömengä Wëmo ïñömote në waa adämaï ingä ïñömö tömengä botö Wæmpocä botö ïmote da pönongä ingante adobaï waa adämaï ingampa töö,” ante Itota apæ̈necantapa.
23 Para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Waocä botö änö ëñëninque botö ïmote në da pönongaingä ingante në wede pönengä ïñömö tömengä nänö apænte pante wæwenguïnö godämaï incæcäimpa. Wæætë tömengä nänö wæ̈nämaï quëwenguïnö gocæcäimpa. Edæ tömengä mönö æ̈mæ̈wo wænguïnö ñimpo cædinque wæ̈nämaï mönö quëwenguïnö do gocäimpa.
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Waodäni në quëwënäni incæ tömënäni æ̈mæ̈wo wængaïnäni baï ïnönäni inte tömënäni ïñömö Wængonguï Wëmo botö tedepämo oo ëñencædänimpa. Ñöwoönæ tömënäni näni ëñenguïönæ do batimpa. Në ëñënäni ïñömö tömënäni näni wæ̈nämaï quëwenguïnö gocædänimpa.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Wængonguï nämä në quëwënongä inte tömänäni näni quëwëmämo ante në godongä ingampa. Mänömaï beyænque botö tömengä Wëmo adobaï nämä në quëwënömo inte tömänäni näni quëwëmämo ante në godömo ïmopa.
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo;
27 Ayæ̈ Waobo ëñagaïmo ïñömote tömengä pönö cæcä beyænque botö në ämo badinque nämä tæ̈ï pïñænte cædinque edæ, Æcänö waa cæcantawo, ante, Æcänö wënæ wënæ cæcantawo, ante në apænte anguïmo ïmopa.
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do homem.
28 Botö mänömaïnö ante apæ̈nebo ëñëninque mïnitö, Æbänö angä wæmöö, ante änämaï incæmïnimpa. Edæ æ̈mæ̈wo wængaïnäni tömänäni tömënäni näni wodido në öñongaïnäni ïñönänite edæ botö tedepämo incæ tömënäni näni ëñenguïönæ oo pönï impa.
28 Não vos maravilheis disto; porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 Botö tedepämo ëñëninque tömënäni tömänäni ta poncædänimpa. Në waa cægaïnäni ïñömö wæ̈nämaï näni quëwenguïnö näni goquinque ñäni ömæ̈moncædänimpa. Në wënæ wënæ cægaïnäni guiquënë näni apænte pante æ̈mæ̈wo wæwenguïnö näni goquinque ömæ̈moncædänimpa cæmïnii,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.
30 Ayæ̈ godömenque apæ̈nedinque Itota ïïmaï apæ̈necantapa. “Botö ædö cæte nämanque adoboque cæbo ïmoo. Wæætë Wængonguï botö ïmote æbänö angä ëñëninque botö mänïnö ante, Æcänö waa cæcantawo, ante, Æcänö wënæ wënæ cæcantawo, ante apænte ämopa. Ayæ̈ botö apænte änö ïñömö cöwë nöïnö ante impa. Edæ botö tömëmo ämaï cædämaï ïmopa. Wæætë botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä nänö ämaï cæbo ïmopa.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma. Como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
31 Botö nämanque äninque, Æbänö cæboo, ante apæ̈nebo baï mïnitö, Önonquedö ante impa, ancædömïnimpa.
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Botö æbänö cæboo, ante wacä botö beyæ̈ ante në apæ̈necä ingampa. Tömengä botö ïmotedö ante nänö apæ̈nedö ïñömö edæ nö impa, ante ëñëmopa.
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Mïnitö botö ïmotedö ante, Æbänö cæcää, ante ëñencæte ante Wäö në æpæ̈në guidönongä weca wadäni ïnänite da godömïnitapa. Ayæ̈ Wäö mänïnäni ïnänite botö ïmotedö ante nö apæ̈necä ëñënänitapa.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Botö æbänö cæboo, ante waodäni botö beyæ̈ apæ̈necædänimpa, ante botö änämaï ïmopa. Wæætë, Mïnitö botö æ̈mo beyænque quëwencæmïnimpa, ante cædinque botö mänömaïnö ante apæ̈netabopa.
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto, para que vos salveis.
35 Wäö në æpæ̈në guidönongä tömengä ïñömö tï wodönoincade bæco baï ingacäimpa. Ayæ̈, Tömengä nänö angaïnö ñäö baï impa, ante adinque mïnitö wantæyö ïñonte, Waa impa, ante watapæ̈ tomïnitapa.
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava, e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Botö æbänö cæboo, ante Wäö në æpæ̈në guidönongä nänö angaïnö beyæ̈ waodäni mänïnö ante do ëwocadäni ingadänimpa. Ayæ̈ botö Mæmpo, Bitö ïïmaï cæe, ante, Tömää ïinque cæcæbiimpa, ante botö ïmote nänö angaïnö baï ante do cædömo ïmopa. Botö Mæmpo botö ïmote da pönongaingä ingampa, ante wadäni botö cædïnö beyæ̈ do ëñënänimpa.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço, testificam de mim, que o Pai me enviou.
37 Ayæ̈ botö Mæmpo botö ïmote në da pönongaingä ïñömö adobaï, Botö æbänö cæboo, ante apæ̈necä ëñengadänimpa. Mïnitö guiquënë tömengä ingante adämaï ïmïni inte tömengä nänö tedepämo incæ cöwë ëñënämaï ïmïnipa töö.
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer.
38 Ayæ̈ botö Mæmpo botö ïmote da pönongä pönïmo ïmopa, ante mïnitö pönënämaï ïmïni inte edæ tömengä nänö angaïnö ante entawënämaï quëwëmïni ïmïnipa.
38 E a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 Wængonguï angä ëñëninque näni yewæ̈mongainta ædæmö adömïni inte edæ mïnitö, Mänïnö näni yewæ̈mongainta amöni beyænque mönitö wæ̈nämaï möni quëwenguïnö gocæmönimpa, ante pönëmïni ïmïnipa. Ïñæmpa mänintaa yewæ̈möninque botö ïmotedö ante apæ̈nedinque yewæ̈mongadäni apa quëwëmïnii.
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam;
40 Botö, Mïnitö wæ̈nämaï mïni quëwenguïnö ante pö æ̈edäni, äñömote mïnitö wæætë Baa äninque botö weca pönämaï ïmïnipa,” ante Itota apæ̈necantapa.
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 Ayæ̈ apæ̈nedinque tömengä, “Waodäni botö ïmote waa adinque apæ̈necædänimpa, ante änämaï ïmopa, angantapa.
41 Eu não recebo glória dos homens;
42 Ïñæmpa, Mïnitö æbänö cæmïnii, ante botö do ëñëmopa. Wængonguï nänö waadete pönente entawënö mïnitö entawënämaï quëwëmïnipa, ante do ëñëmopa.
42 Mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Wængonguï angä ëñëninque botö wææ̈ pönïmo adinque mïnitö Baa ante botö ïmote pönënämaï ïmïnipa. Wacä guiquënë nämä äninque pongä ïninque mïnitö mäningä ingante Ao ante pönëmaïmïnipa, ante awædö.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 Mïnitö wacä ingä wacä ingä, Botö ïmote waa adinque waa apæ̈necædänimpa, ante cæmïni awædö. Incæte mïnitö, Mönö Wængonguï në adocanque ingaingä ingampa, ante, Tömengä mönö ïmonte waa adinque apæ̈necæcäimpa, ante cædämaï ïmïnipa. Mänömaï beyæ̈ mïnitö botö ïmote ædö cæte pönëmïni ïmïnii.
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros, e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 Botö Mæmpo weca ongöninque mïnitö ïmïnitedö ante botö, Ïïnäni wënæ wënæ cædäni ïnänitapa, ante ancæboimpa, ante mïnitö pönëmïnitawo. Mänömaïnö ante edæ pönënämaï ïedäni. Wæætë Möitee wodi nänö angaïnö ëñente beyænque mönö quëwengæ̈impa, ante pönëmïnipa. Ïñæmpa adocä Möitee wodi mïni në pönënongä ïñömö, Në wënæ wënæ cæmïni ïmïnipa, ante ancæcäimpa cæmïnii.
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Mïnitö Möitee wodi ingante pönente baï adobaï botö ïmote pönencædömïnimpa. Edæ tömengä botö ïmotedö ante yewæ̈mongacäimpa.
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim escreveu ele.
47 Möitee wodi nänö yewæ̈mongaïnö ante pönënämaï ïmïni ïninque mïnitö ædö cæte botö apæ̈nedö ante ëñëninque pönenguïmïnii,” ante Itota mänïñedë ïinque apæ̈negacäimpa.
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.