João 16
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC
1 Godömenque apæ̈nedinque Itota ïïmaï apæ̈necantapa. “Mïnitö oda cædämaï tæ̈ï gongænte ongoncæmïnimpa, ante cædinque botö mïnitö ïmïnite mänïnö ante tömänö apæ̈netabopa.
1 Disse-vos essas coisas para vos preservar de alguma queda.
2 Mïnitö odömöincönë go guiiyömïnite wadäni, Mönitö tönö godongämæ̈ ongönämaï ïedäni, ante mïnitö ïmïnite tatodönäni gocæmïnimpa. Wïï mänïnonque cæquïnänimpa. Wæætë ïincayæ̈ ate æcämenque mïnitö ïmïnite në wæ̈nonguïna ïna ïñömö tömengä, Botö Wængonguï nänö cædö ante cæbopa, ante pönencæcäimpa.
2 Expulsar-vos-ão das sinagogas, e virá a hora em que todo aquele que vos tirar a vida julgará prestar culto a Deus.
3 Botö Mæmpo ingante wïï adinque pönënämaï ïnäni inte ayæ̈ botö ïmote adämaï inte baï pönënämaï ïnäni ïñömö tömënäni ïñömö mïnitö ïmïnite mänïnö cæquïnäni ïnänipa.
3 Procederão deste modo porque não conheceram o Pai, nem a mim.
4 Edæ mänïönæ bayonte mïnitö, Botö wææ angaïnö ante æbänö ämoo, ante wæætë pönencæmïnimpa, ante botö mïnitö ïmïnite mänïnö ante do apæ̈netabopa,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
4 Disse-vos, porém, essas palavras para que, quando chegar a hora, vos lembreis de que vo-lo anunciei. E não vo-las disse desde o princípio, porque estava convosco.
5 Botö ïmo në da pönongaingä weca botö ñöwo pönï ocæ̈ ëmænte goquïmo incæte, Bitö æyömönö goquïmi, ante mïnitö tömämïni botö ïmote änämaï ïmïnipa.
5 Agora vou para aquele que me enviou, e ninguém de vós me pergunta: Para onde vais?
6 Botö mänïnö ämo beyæ̈ mïnitö nanguï pönï wæwëmïni ïmïnipa.
6 Mas porque vos falei assim, a tristeza encheu o vosso coração.
7 Incæte botö mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Mïnitö beyæ̈ waa ingæ̈impa, ante botö goquïmo ïmopa. Botö wadæ godämaï ïmo baï mïnitö tönö godongämæ̈ në cæquingä ïñömö mïnitö weca pönämaï incædongäimpa. Wæætë edæ cöwë goquïmo inte godinque botö tömengä ingante mïnitö weca da pönömo ponguingä ingampa.
7 Entretanto, digo-vos a verdade: convém a vós que eu vá! Porque, se eu não for, o Paráclito não virá a vós; mas se eu for, vo-lo enviarei.
8 Pöninque Wængonguï Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca cæcä beyænque inguipogaque quëwënäni, Mönö wënæ wënæ cædömö inte wentamö mongæ̈mö awædö, ante wæcædänimpa. Ayæ̈ tömengä cæcä beyænque, Wængonguï weca æcänö nö cæte quëwëna ïna, ante ëñencædänimpa. Ayæ̈ Wængonguï apænte ante pancæcäimpa, ante adobaï ëñencædänimpa.
8 E, quando ele vier, convencerá o mundo a respeito do pecado, da justiça e do juízo.
9 Edæ botö ïmote näni pönënämaï ïnö beyænque inguipogaque quëwënäni ïñömö edæ, Mönö wënæ wënæ cædonque ante cædinque pönënämaï ïmompa, ante wæcædänimpa, ante adocä cæcæcäimpa.
9 Convencerá o mundo a respeito do pecado, que consiste em não crer em mim.
10 Ayæ̈ edæ, Botö ïñömö botö Mæmpo weca gote quëwëñömote mïnitö botö ïmote adämaï inguïmïni ïmïnipa. Ïninque botö Mæmpo weca gote quëwëmo beyæ̈ Wængonguï Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca incæ, Æbänö nö cæte quëwenguïï, ante inguipogaque quëwënäni ïnänite odömonte apæ̈necä ëñencædänimpa.
10 Ele o convencerá a respeito da justiça, porque eu me vou para junto do meu Pai e vós já não me vereis;
11 Ayæ̈ inguipogaque quëwënäni awënë ïñongante wënæ ingante Wængonguï, Botö pancæboimpa, ante do apænte angacäimpa, ante Wængonguï Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca godö odömonte apæ̈necä beyænque ëñencædänimpa,” ante Itota apæ̈necantapa.
11 ele o convencerá a respeito do juízo, que consiste em que o príncipe deste mundo já está julgado e condenado.
12 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Botö mïnitö ïmïnite nanguï ayæ̈ apæ̈neïnente wæbo incæte mïnitö ñöwo ganca ædö cæte ëñenguïmïnii.
12 Muitas coisas ainda tenho a dizer-vos, mas não as podeis suportar agora.
13 Wængonguï Tæiyæ̈ Waëmö Önöwoca pongä ate tömengä ïñömö, Æbänö näwangä impa, ante tömänö ante mïnitö ïmïnite odömonte apæ̈necä ëñencæmïnimpa. Adocä, Æbänö apæ̈nequïmoo, ante wïï nämä pönëninque apæ̈necæcäimpa. Wæætë Wængonguï tömengä ingante angä nänö ëñënïnö ante Wængonguï Önöwoca ïñömö mänïnonque ante mïnitö ïmïnite odömonte apæ̈necä ëñencæmïnimpa. Ayæ̈, Ïincayæ̈ ate æbänö baquïï, ante tömengä mïnitö ïmïnite apæ̈necä ëñencæmïnimpa.
13 Quando vier o Paráclito, o Espírito da Verdade, ensinar-vos-á toda a verdade, porque não falará por si mesmo, mas dirá o que ouvir, e anunciar-vos-á as coisas que virão.
14 Botö æbänö ñäö apäite ëmönömo ïmopa, ante edonque pönï bacæ̈impa, ante cædinque tömengä ïñömö botö entawënö ante mïnitö ïmïnite odömonte apæ̈necä ëñencæmïnimpa.
14 Ele me glorificará, porque receberá do que é meu, e vo-lo anunciará.
15 Botö Mæmpo nänö ëadoncoo ïñömö edæ tömancoo botö quincoo impa. Mänömaï beyæ̈ ïïmaï apæ̈netabopa. Tömëmo entawencoo ante Wængonguï Önöwoca ïñömö mïnitö ïmïnite odömonte apæ̈necä ëñencæmïnimpa, ante apæ̈netabopa,” angantapa.
15 Tudo o que o Pai possui é meu. Por isso, disse: Há de receber do que é meu, e vo-lo anunciará.
16 “Ayæ̈ wantæ ate mïnitö botö ïmote adämaï inguïmïni ïmïnipa. Ayæ̈ ate wantæyö ïñonte botö ïmote wæætë acæmïnimpa,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
16 Ainda um pouco de tempo, e já me não vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver, porque vou para junto do Pai.
17 Tömengä ëmïñæ̈näni pancadäniya nämanque godongämæ̈ apæ̈nedinque,
17 Nisso alguns dos seus discípulos perguntavam uns aos outros: Que é isso que ele nos diz: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver? E que significa também: Eu vou para o Pai?
18 Tömënäni wæætë wæætë, Mänïnö tömengä, Wantæyö, ante nänö änö ïñömö edæ æbänö ante apæ̈necää, ante wædänitapa. Tömengä æbänö ancæte ante apæ̈necää, ante ëñënämaï ïmönipa, ante wædänitapa.
18 Diziam então: Que significa este pouco de tempo de que fala? Não sabemos o que ele quer dizer.
19 Tömënäni mänïnö ante pönëninque botö ïmote ëñencæte ante äïnënäni ïnänipa, ante wædinque Itota tömënäni ïnänite,
19 Jesus notou que lho queriam perguntar e disse-lhes: Perguntais uns aos outros acerca do que eu disse: Ainda um pouco de tempo, e não me vereis; e depois mais um pouco de tempo, e me tornareis a ver.
20 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Inguipogaque quëwënäni ïñömö watapæ̈ toyönäni mïnitö caate wæquïmïni inte Ca ca wæcæmïnimpa. Mïnitö wæwenguïmïni ïmïnipa. Incæte mïni wæwëmämo incæ mïni toquinque bacæ̈impa.
20 Em verdade, em verdade vos digo: haveis de lamentar e chorar, mas o mundo se há de alegrar. E haveis de estar tristes, mas a vossa tristeza se há de transformar em alegria.
21 Onquiyængä ïñömö tömengä wëñæ̈ ëñacæ cæyedë nanguï nantate wæcä inte wæwengä bacä incæte tömengä wëñæ̈ ëñacä adinque tömengä, Botö wë ëñacä ingampa, ante watapæ̈ tote beyæ̈ tömengä nänö wædïnö ante edæ pönënämaï ingampa.
21 Quando a mulher está para dar à luz, sofre porque veio a sua hora. Mas, depois que deu à luz a criança, já não se lembra da aflição, por causa da alegria que sente de haver nascido um homem no mundo.
22 Mïnitö tömengä baï adobaï ïmïnipa. Ñöwoyedë mïni caate wæyedë impa. Incæte botö wæætë mïnitö ïmïnite aquïmo ïmopa. Mänömaï beyæ̈ mïnitö watapæ̈ tocæmïnimpa. Mänïñedë, Mïnitö todämaï incæmïnimpa, ante æcämenque incæ wææ cædämaï incæcäimpa.
22 Assim também vós: sem dúvida, agora estais tristes, mas hei de ver-vos outra vez, e o vosso coração se alegrará e ninguém vos tirará a vossa alegria.
23 Godömenque apæ̈nedinque Itota, “Mänïñedë mïnitö botö ïmote, Æbänö ï, ante ëñencæte ante godömenque änämaï incæmïnimpa. Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Botö Mæmpo ingante mïnitö quïëmë æncæte ante botö ëmöwo ante apæ̈neyömïni tömengä ïñömö do pönongä æncæmïnimpa.
23 Naquele dia não me perguntareis mais coisa alguma. Em verdade, em verdade vos digo: o que pedirdes ao Pai em meu nome, ele vo-lo dará.
24 Ñöwo ganca mïnitö quïëmë æncæte ante botö ëmöwo ante apæ̈nedämaï ïnïmïni ïmïnipa. Ñöwo ïñömö edæ, Pönömi æ̈mönie, ante Wængonguï ingante apæ̈needäni. Apæ̈nemïni ëñëninque tömengä pönongä æ̈ninque mïnitö eyepæ̈ pönï mïni watapæ̈ toquinque ænguïmïni incæmïnimpa,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
24 Até agora não pedistes nada em meu nome. Pedi e recebereis, para que a vossa alegria seja perfeita.
25 Mänömaïnö ante apæ̈nedinque Itota ïïmaï apæ̈necantapa. “Mïnitö ïmïnite inguipoga quëwënäni näni cæbaïnö ante odömonte apæ̈nedïmo incæte botö wantæyö baquïönæ ïinque bayonte mänömaïnö ante godömenque odömonte apæ̈nedämaï incæboimpa. Wæætë botö tömëmo Mæmpo ingantedö ante apæ̈nedinque mïnitö ïmïnite edonque pönï apæ̈necæboimpa.
25 Disse-vos essas coisas em termos figurados e obscuros. Vem a hora em que já não vos falarei por meio de comparações e parábolas, mas vos falarei abertamente a respeito do Pai.
26 Mänïönæ mïnitö botö Mæmpo ingante botö ëmöwo beyænque apæ̈nequïmïni ïmïnipa. Ïninque botö, Mïnitö beyæ̈ ante botö Mæmpo ingante apæ̈nequïmo ïmopa, ante mänömaï beyæ̈ botö änämaï ïmopa.
26 Naquele dia pedireis em meu nome, e já não digo que rogarei ao Pai por vós.
27 Edæ botö Mæmpo incæ mïnitö ïmïnite waadete pönengä ingampa. Botö ïmo waadete pönëninque mïnitö ïñömö edæ, Wængonguï weca quëwëninque Itota pongaingä ingampa, ante pönënïmïni beyæ̈ botö Mæmpo adobaï mïnitö ïmïnite waadete pönengä ingampa.
27 Pois o mesmo Pai vos ama, porque vós me amastes e crestes que saí de Deus.
28 Botö edæ Mæmpocä weca quëwente inguipoga ïñömö pönïmo inte ñöwo pönï inguipoga quëwëninque wadæ godinque Mæmpocä weca ocæ̈ ëmænte goquïmo ïmopa,” ante Itota apæ̈necantapa.
28 Saí do Pai e vim ao mundo. Agora deixo o mundo e volto para junto do Pai.
29 Tömengä ëmïñæ̈näni,
29 Disseram-lhe os seus discípulos: Eis que agora falas claramente e a tua linguagem já não é figurada e obscura.
30 Bitö tömänö ante ëñëmi ïmipa, ante ñöwo ëñëmönipa. Ïninque mönitö, Æbänö ï, ante ëñencæte ante bitö ïmite änämaï ïñömöni bitö ïñömö do në ëñëmi ïmipa. Mänömaï beyæ̈ mönitö, Bitö Wængonguï weca quëwente pönïmi inte në ëñëmi ïmipa, ante do pönëmöni ïmönipa.
30 Agora sabemos que conheces todas as coisas e que não necessitas que alguém te pergunte. Por isso, cremos que saíste de Deus.
31 Ante äñönäni Itota wæætë,
31 Jesus replicou-lhes: Credes agora!...
32 Wantæyö bayedë ïñömö edæ ñöwo pönï batimpa. Mänïñedë mïnitö botö ïmote ëmö cæte panguïmæ̈ panguïmæ̈ wodii wïnöninque tömëmïni oncönë go guiiquïmïni ïmïnipa. Botö ïmo adoboque ëmö cæte gomïni incæte botö ïñæmpa wïï adoboque ongömopa. Edæ botö Mæmpo botö tönö godongämæ̈ ongongampa.
32 Eis que vem a hora, e ela já veio, em que sereis espalhados, cada um para o seu lado, e me deixareis sozinho. Mas não estou só, porque o Pai está comigo.
33 Mïnitö ïñömö botö nempo quëwëmïni inte gänë pönente quëwencæmïnimpa, ante cædinque botö mänïnö ante mïnitö ïmïnite apæ̈netabopa. Ïï inguipoga quëwëninque mïnitö caate wæcæmïnimpa. Incæte mïni wæwenguïmämo ante guïñënämaï ïedäni. Edæ inguipogaque ante näni wënæ wënæ cædönö ante Baa äninque botö godömenque tæ̈ï ëmönömo inte në gänä cægaïmo ïmopa. Mänömaïnö ante Itota tömengä nänö ëmïñæ̈näni ïnänite ïinque apæ̈necä ëñengadänimpa.
33 Referi-vos essas coisas para que tenhais a paz em mim. No mundo haveis de ter aflições. Coragem! Eu venci o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.