João 13
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NVT
1 Patowa näni ämæ̈ wantæyö bacæ̈impa, ante näni cæyedë Itota ïñömö, Botö inguipoga quëwente ëmö cæte botö Mæmpo weca ocæ̈ ëmænte æi goquïönæ do bacæ̈impa, ante do ëñënongäimpa. Itota ingante pönënäni në inguipoga quëwënäni ïñönänite tömengä tömënäni ïnänite waadete pönëninque ñöwoyedë, Botö æbänö nanguï waadete pönëmo ïmoo, ante odömongäimpa.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Gäwadecæ̈ bayö Itota tömengä ëmïñæ̈näni tönö godongämæ̈ cæ̈ñönäni wënæ awënë cæcä beyænque Timönö wengä Codaa Icadiote ïñömö, Itota ingante odömonte godoncæboimpa, ante pönengä ïnongäimpa.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Itota ïñömö, Quincoomë ongoncoo incæ Wængonguï pönö cæcä beyænque botö tömancoo awënë badinque nämä tæ̈ï pïñænte në ämo ïmopa, ante ëñënongäimpa. Ayæ̈ edæ Wængonguï weca quëwente wææ̈ pönïmo inte botö Wængonguï weca ocæ̈ ëmænte goquïmo ïmopa, ante do ëñënongäimpa.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Mänïnö ante ëñënongä incæ tömengä ïinque cænte ate ængæ̈ gantidinque yabæcoo gä tadongadinque wadæ caaincoo æ̈ninque önoncadeyæ̈ ïnö goti padengantapa.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ayæ̈ ate æpæ̈ mënongaquintadë pe ñïñæ̈ninque tömengä ëmïñæ̈näni tömänäni önöwa mënöwadinque wadæ caaincoo goti padëincoo inte wadæ cæwacæ tæcæ cæcantapa.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Mänömaï cædinque tömengä Timönö Pegodo weca pongä adinque adocä ïñömö tömengä ingante,
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Ante äñongä Itota wæætë,
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Angä ëñëninque Pegodo,
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Mänïnö angä ëñëninque Timönö Pegodo wæætë,
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Ante äñongä Itota wæætë,
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Edæ, Æcänö botö ïmote në odömonte godonguingä ingää, ante tömengä do ëñënongäimpa. Mänömaï beyæ̈ tömengä, “Mïnitö wïï tömämïni do mënongate waëmö entawënömïni ïmïnipa,” angantapa.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Ayæ̈ tömënäni önöwa ïinque mënöwadinque tömengä yabæcoo wëñadinque tömengä adodö gote tæ̈ contadinque tömënäni ïnänite,
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Mïnitö botö ïmote, Në Odömömi ïmipa, äninque ayæ̈ adobaï, Awënë ïmipa, ämïni ïmïnipa. Edæ botö mïnitö Awënë ïnömo ïninque mïnitö mänömaïnö ante näwangä ante ämïnipa.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Botö ïñömö mïnitö Awënë ïnömo inte në mïnitö ïmïnite Odömömo ïmo incæ mïnitö önöwa do mënöwabo amïnipa. Ïninque botö mänömaï mënöwabo baï mïnitö adobaï wacä önöwa wacä önöwa mënöwaquënëmïni ïmïnipa.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Botö cæbo baï mïnitö adobaï cæcæmïnimpa, ante cædinque botö mïnitö beyæ̈ ante cæbo aedäni.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Awënë ñæ̈nængä ïnongä ïñongante tömengä ingante në cæcä ïñömö wïï godömenque ñæ̈nængä ingampa. Awënë në da godongä ñæ̈nængä ïñongä tömengä nänö në da godöningä wæætë wïï godömenque ñæ̈nængä ingampa.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Mïnitö ñöwo mänïnö ante ëñënïmïni inte edæ ado ante cæmïni ïninque mïni toquinque bacæ̈impa, ante Itota apæ̈necantapa.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Botö wïï tömämïni beyæ̈ antabopa. Botö apænte æ̈nïnäni ædänidö ïnänii, ante botö në ëñëmo ïmopa. Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö baï ïinque bacæ̈impa, ante ïïmaï bacæ cæpa. ‘Botö tönö godongämæ̈ në cængongä ïñömö botö ïmote në pïinte cæcä bacantapa.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Mänömaï ba adinque edæ mïnitö botö ïmotedö ante apæ̈nedinque, Tömengä mönö Codito ïnongä ingampa, ante pönencæmïnimpa, ante cædinque botö ñöwo ayæ̈ badämaï ïñedë mïnitö ïmïnite ämopa.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Æcämenque botö në da godongaingä ingante æ̈na tömengä ïñömö edæ botö ïmote adobaï ængä ingampa. Ayæ̈ æcämenque botö ïmote æ̈na tömengä ïñömö botö ïmote në da pönongaingä ingante ængä ingampa cæmïnii,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Mänïnö angä ate Itota ïñömö tömengä nänö wæwëmämo entawëninque wæcä inte, Näwangä ante apæ̈nebo ëñëedäni. Mïni cabo incæ adocanque, Æncædänimpa, ante botö ïmote odömonte pædæ godonguingä ingampa.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ante apæ̈necä wædinque tömengä ëmïñæ̈näni, Æcänö ingante apæ̈necää, ante ëñënämaï inte godongämæ̈ wacä ingä wacä ingä adänitapa.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Itota ëmïñæ̈näni adocanque ïñömö Itota nänö në waadete pönengaingä ïnongäimpa. Tömengä ïñömö Itota tönö ääñömonque tæ̈ contate ongönaimpa.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Timönö Pegodo ïñömö ïingä ingante ömö ömö cædinque angampa. Bitö Itota ingante, Æcänö ingää, ante ämi angä ëñente ate apæ̈nebi ëñëmönie.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Angä ëñëninque mäningä Itota tönö ääñömonque në tæ̈ contacä ïñömö,
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Itota wæætë,
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Codaa päö ængä ate Tatäna ïñömö tömengäa do guiigacäimpa. Ïninque tömengä ingante,
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Wadäni adoyömö në cæ̈näni ïñömö, Itota quïnante mänïnö ante tömengä ingante angää, ante ëñënämaï ïnönänimpa.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Edæ Codaa tömënäni da wente æ̈inta næ̈æ̈nongä ingä beyæ̈ tömënäni pancadäniya, Æ̈æ̈mæ̈ beyæ̈ ante mönö cænguï wïï eyepæ̈ ëamöni ïninque, Bitö godonte æncæbiimpa, ante Itota angampa, ante pönënönänimpa. Adobaï ömæpodäni ïnänite, Godömi ænguïnänimpa, ante Itota angampa, ante pönënönänimpa.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Codaa päö ænte ate tao gogacäimpa. Do woyowotæ̈ ïnönimpa.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Codaa dæ gocä adinque Itota,
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ayæ̈ botö cæquïnö beyæ̈ Wængonguï ñäö apäite nänö ëmönö edonque ba ïninque Wængonguï cæcä ate botö ñäö apäite botö ëmönö adobaï edonque bacæ̈impa. Ayæ̈ mänömaï Wængonguï wantæyö cæcæcäimpa.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Botö wëmïni botö mïnitö weca wantæyö quëwëninque gobopa. Mïnitö botö ïmote ante diqui diqui minguïmïni ïmïnipa. Ayæ̈ oodeoidi ïnänite botö angaïnö baï ñöwo mïnitö ïmïnite adodö ämopa. Botö goquïñömö ante mïnitö ædö cæte ponguïmïni ïmïnii.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Botö wææ änönö ante ñöwo mïnitö ïmïnite ämopa. Wacä ingä wacä ingä waadete pönencæmïnimpa. Botö mïnitö ïmïnite waadete pönënömo baï mïnitö adobaï wacä ingä wacä ingä waadete pönenguënëmïni ïmïnipa.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Mïnitö wacä ingä wacä ingä waadete pönëmïni adinque wadäni tömänäni, Mïnitö Itota nänö në ëmïñæ̈mïni ïmïnipa, ante ëñencædänimpa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Timönö Pegodo tömengä ingante,
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Pegodo godömenque,
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ante äñongä Itota wæætë,
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.