João 13
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARC
1 Patowa näni ämæ̈ wantæyö bacæ̈impa, ante näni cæyedë Itota ïñömö, Botö inguipoga quëwente ëmö cæte botö Mæmpo weca ocæ̈ ëmænte æi goquïönæ do bacæ̈impa, ante do ëñënongäimpa. Itota ingante pönënäni në inguipoga quëwënäni ïñönänite tömengä tömënäni ïnänite waadete pönëninque ñöwoyedë, Botö æbänö nanguï waadete pönëmo ïmoo, ante odömongäimpa.
1 Ora, antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Gäwadecæ̈ bayö Itota tömengä ëmïñæ̈näni tönö godongämæ̈ cæ̈ñönäni wënæ awënë cæcä beyænque Timönö wengä Codaa Icadiote ïñömö, Itota ingante odömonte godoncæboimpa, ante pönengä ïnongäimpa.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Itota ïñömö, Quincoomë ongoncoo incæ Wængonguï pönö cæcä beyænque botö tömancoo awënë badinque nämä tæ̈ï pïñænte në ämo ïmopa, ante ëñënongäimpa. Ayæ̈ edæ Wængonguï weca quëwente wææ̈ pönïmo inte botö Wængonguï weca ocæ̈ ëmænte goquïmo ïmopa, ante do ëñënongäimpa.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Mänïnö ante ëñënongä incæ tömengä ïinque cænte ate ængæ̈ gantidinque yabæcoo gä tadongadinque wadæ caaincoo æ̈ninque önoncadeyæ̈ ïnö goti padengantapa.
4 levantou-se da ceia, tirou as vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Ayæ̈ ate æpæ̈ mënongaquintadë pe ñïñæ̈ninque tömengä ëmïñæ̈näni tömänäni önöwa mënöwadinque wadæ caaincoo goti padëincoo inte wadæ cæwacæ tæcæ cæcantapa.
5 Depois, pôs água numa bacia e começou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar- lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Mänömaï cædinque tömengä Timönö Pegodo weca pongä adinque adocä ïñömö tömengä ingante,
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Ante äñongä Itota wæætë,
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, não o sabes tu, agora, mas tu o saberás depois.
8 Angä ëñëninque Pegodo,
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Mänïnö angä ëñëninque Timönö Pegodo wæætë,
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Ante äñongä Itota wæætë,
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Edæ, Æcänö botö ïmote në odömonte godonguingä ingää, ante tömengä do ëñënongäimpa. Mänömaï beyæ̈ tömengä, “Mïnitö wïï tömämïni do mënongate waëmö entawënömïni ïmïnipa,” angantapa.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Ayæ̈ tömënäni önöwa ïinque mënöwadinque tömengä yabæcoo wëñadinque tömengä adodö gote tæ̈ contadinque tömënäni ïnänite,
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Mïnitö botö ïmote, Në Odömömi ïmipa, äninque ayæ̈ adobaï, Awënë ïmipa, ämïni ïmïnipa. Edæ botö mïnitö Awënë ïnömo ïninque mïnitö mänömaïnö ante näwangä ante ämïnipa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Botö ïñömö mïnitö Awënë ïnömo inte në mïnitö ïmïnite Odömömo ïmo incæ mïnitö önöwa do mënöwabo amïnipa. Ïninque botö mänömaï mënöwabo baï mïnitö adobaï wacä önöwa wacä önöwa mënöwaquënëmïni ïmïnipa.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Botö cæbo baï mïnitö adobaï cæcæmïnimpa, ante cædinque botö mïnitö beyæ̈ ante cæbo aedäni.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Awënë ñæ̈nængä ïnongä ïñongante tömengä ingante në cæcä ïñömö wïï godömenque ñæ̈nængä ingampa. Awënë në da godongä ñæ̈nængä ïñongä tömengä nänö në da godöningä wæætë wïï godömenque ñæ̈nængä ingampa.
16 Na verdade, na verdade vos digo
17 Mïnitö ñöwo mänïnö ante ëñënïmïni inte edæ ado ante cæmïni ïninque mïni toquinque bacæ̈impa, ante Itota apæ̈necantapa.
17 Se sabeis essas
18 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Botö wïï tömämïni beyæ̈ antabopa. Botö apænte æ̈nïnäni ædänidö ïnänii, ante botö në ëñëmo ïmopa. Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö baï ïinque bacæ̈impa, ante ïïmaï bacæ cæpa. ‘Botö tönö godongämæ̈ në cængongä ïñömö botö ïmote në pïinte cæcä bacantapa.’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come
19 Mänömaï ba adinque edæ mïnitö botö ïmotedö ante apæ̈nedinque, Tömengä mönö Codito ïnongä ingampa, ante pönencæmïnimpa, ante cædinque botö ñöwo ayæ̈ badämaï ïñedë mïnitö ïmïnite ämopa.
19 Desde agora, vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Æcämenque botö në da godongaingä ingante æ̈na tömengä ïñömö edæ botö ïmote adobaï ængä ingampa. Ayæ̈ æcämenque botö ïmote æ̈na tömengä ïñömö botö ïmote në da pönongaingä ingante ængä ingampa cæmïnii,” ante Itota apæ̈negacäimpa.
20 Na verdade, na verdade vos digo que se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Mänïnö angä ate Itota ïñömö tömengä nänö wæwëmämo entawëninque wæcä inte, Näwangä ante apæ̈nebo ëñëedäni. Mïni cabo incæ adocanque, Æncædänimpa, ante botö ïmote odömonte pædæ godonguingä ingampa.
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ante apæ̈necä wædinque tömengä ëmïñæ̈näni, Æcänö ingante apæ̈necää, ante ëñënämaï inte godongämæ̈ wacä ingä wacä ingä adänitapa.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, sem saberem de quem ele falava.
23 Itota ëmïñæ̈näni adocanque ïñömö Itota nänö në waadete pönengaingä ïnongäimpa. Tömengä ïñömö Itota tönö ääñömonque tæ̈ contate ongönaimpa.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Timönö Pegodo ïñömö ïingä ingante ömö ömö cædinque angampa. Bitö Itota ingante, Æcänö ingää, ante ämi angä ëñente ate apæ̈nebi ëñëmönie.
24 Então, Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Angä ëñëninque mäningä Itota tönö ääñömonque në tæ̈ contacä ïñömö,
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Itota wæætë,
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Codaa päö ængä ate Tatäna ïñömö tömengäa do guiigacäimpa. Ïninque tömengä ingante,
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Wadäni adoyömö në cæ̈näni ïñömö, Itota quïnante mänïnö ante tömengä ingante angää, ante ëñënämaï ïnönänimpa.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isso,
29 Edæ Codaa tömënäni da wente æ̈inta næ̈æ̈nongä ingä beyæ̈ tömënäni pancadäniya, Æ̈æ̈mæ̈ beyæ̈ ante mönö cænguï wïï eyepæ̈ ëamöni ïninque, Bitö godonte æncæbiimpa, ante Itota angampa, ante pönënönänimpa. Adobaï ömæpodäni ïnänite, Godömi ænguïnänimpa, ante Itota angampa, ante pönënönänimpa.
29 porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Codaa päö ænte ate tao gogacäimpa. Do woyowotæ̈ ïnönimpa.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Codaa dæ gocä adinque Itota,
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora, é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Ayæ̈ botö cæquïnö beyæ̈ Wængonguï ñäö apäite nänö ëmönö edonque ba ïninque Wængonguï cæcä ate botö ñäö apäite botö ëmönö adobaï edonque bacæ̈impa. Ayæ̈ mänömaï Wængonguï wantæyö cæcæcäimpa.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo e logo o há de glorificar.
33 Botö wëmïni botö mïnitö weca wantæyö quëwëninque gobopa. Mïnitö botö ïmote ante diqui diqui minguïmïni ïmïnipa. Ayæ̈ oodeoidi ïnänite botö angaïnö baï ñöwo mïnitö ïmïnite adodö ämopa. Botö goquïñömö ante mïnitö ædö cæte ponguïmïni ïmïnii.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, e, como tinha dito aos judeus: para onde eu vou não podeis vós ir, eu vo-lo digo também agora.
34 Botö wææ änönö ante ñöwo mïnitö ïmïnite ämopa. Wacä ingä wacä ingä waadete pönencæmïnimpa. Botö mïnitö ïmïnite waadete pönënömo baï mïnitö adobaï wacä ingä wacä ingä waadete pönenguënëmïni ïmïnipa.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Mïnitö wacä ingä wacä ingä waadete pönëmïni adinque wadäni tömänäni, Mïnitö Itota nänö në ëmïñæ̈mïni ïmïnipa, ante ëñencædänimpa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Timönö Pegodo tömengä ingante,
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes, agora, seguir-me, mas, depois, me seguirás.
37 Pegodo godömenque,
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ante äñongä Itota wæætë,
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo, enquanto me não tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.