João 10
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC
1 Itota ayæ̈ ïïmaï apæ̈necantapa. “Mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Onguïñængä obegaidi näni wææ cæyömö guiidemö në guiidämaï inte wæætë wayömö da ëwa æi guiicä ïñömö tömengä ïñömö në awëmö ö ængä ïnongä inte adobaï wadäni ayönäni në pö ö ænte gocä ingampa.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Odemö në guiicä guiquënë tömengä obegaidi ïnänite në aacä ingampa.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Në aacä beyæ̈ odemö në wææ cæcä wi æ̈necampa. Wi æ̈necä ate në aacä pö guiite tedeyongä obegaidi tömengä nänö tedepämo ëñente ïnänipa. Tömengä obegaidi ïnänite näni ëmöwo näni ëmöwo ante aa pecä pöñönänite tömengä tömënäni ïnänite ænte taocampa.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Tömengä obegaidi tömänäni ïnänite ænte taodinque tömengä önömæca ïñömö täno beyænte gocä ate tömengä obegaidi tömengä nänö tedepämo ëñëninque tömengä ingante tee empo godänipa.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Wacä ingante guiquënë tömënäni tee empote godämaï ïnänipa. Wæætë wacä nänö tedepämo ëñënämaï ïnäni inte tömënäni tömengä weca ongönämaï wodii gocædänimpa,” ante Itota apæ̈necantapa.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Tömengä mänömaï tömënäni ïnänite odömoncæte ante, Në aacä æbänö cæcää, ante odömonte apæ̈necä incæte tömënäni tömengä nänö änïnö ante ëñënämaï ingadänimpa.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Mänömaï beyæ̈ Itota wæætë äninque, “Botö mïnitö ïmïnite näwangä ämopa. Botö ïñömö në obegaidi baï ïnäni näni wææ cæyömö, Guiicædänimpa, ante odemö baï ïmopa.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Wëënëñedë botö ayæ̈ pönämaï ïñedë wadäni odömonte apæ̈necæ pongadänimpa. Tömënäni tömänäni waodäni ïnänite në awëmö ö æ̈näni baï ïnönäni inte adobaï wadäni ayönäni në pö ö ænte gogaïnäni baï ingadänimpa. Incæte waodäni ïñömö në botö obegaidi baï ïnönäni inte në ö æ̈ïnënäni ïnänite wæætë ëñënämaï ingadänimpa.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Botö në odemö baï ïmopa. Odemö në guiicä baï ïñömö tömengä botö ïmote pönengä ïñongante botö æ̈mo beyænque quëwencæcäimpa. Adocä në obega baï inte tömënäni näni wææ cæyömö guiidemö në guiicä baï ïninque tömengä piyæ̈në cæte quëwencæcäimpa. Ayæ̈ tömengä wæætë në taocä baï ïninque tömengä nänö cænguï mæ̈ öñö adinque eyepæ̈ cæncæcäimpa,” ante Itota apæ̈necantapa.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Në awëmö ængä guiquënë tömengä ïñömö awëmö æncæte ante pongä ïnongä inte adobaï wæ̈noncæte ante wo ëwencæte ante mäninganca cæcæte ante pongä ingampa. Botö ïñömö, Waodäni quëwencædänimpa, ante ayæ̈, Tömënäni näni quëwenguinque ante watapæ̈ pönï quëwencædänimpa, ante pontabopa.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Botö obegaidi baï ïnäni ïnänite në waa aacä baï ïmopa. Në waa Aacä ïñömö nämä incæ obegaidi beyænque wæncæcäimpa.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Godonte æ̈inta ante wacä ingante në cæcä ïñömö tömengä ïñömö obegaidi në ëacä ïnämaï ïnongä inte në aacä ïnämaï ingampa. Mänömaï beyæ̈ adocä ïñömö mëñe baï ingä pongä adinque tömengä obegaidi ïnänite ëmö cæte wodii wïnongampa. Tömengä wodii wïnongä adinque mëñe baï ingä wæætë obegaidi weca pogodo ponte obega ingante yao ongöninque, Obegaidi pangocæ goquïnäni, ante cæcampa.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Godonte æ̈intaque ante në cæcä ïñömö, Æbänö cæte obegaidi waa quëwenguïnäni, ante änämaï ïnongä inte edæ wodii wïnongampa,” ante Itota apæ̈necantapa.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Ayæ̈ wadäni ïñömö botö obegaidi baï në ïnäni incæ wïï mänïñömö wææ cæyömö quëwënäni ïnänipa. Botö mänïnäni ïnänite adobaï ænte mämö ponguënëmo ïmopa. Adodäni adobaï botö tedepämo, Æbänö ämoo, ante ëñenguïnäni ïnänipa. Mänömaï beyæ̈ mänïnäni ïñömö do botö quïnäni tönö tömänäni adocabodänique baquïnäni ïnänipa. Ayæ̈ në Aabo adoboque ïñömö tömänäni beyæ̈ cæcæboimpa.” ante Itota apæ̈necantapa.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Ayæ̈ apæ̈nedinque, “Botö nämä incæ Ao ante wæ̈ninque ñäni ömæ̈moncæboimpa, ante cædinque wæætë tömëmo mïï quëwenguïmo incæboimpa. Mänömaï beyæ̈ botö Mæmpo botö ïmote waadete pönengä ingampa.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Waodäni ïñömö ædö cæte botö ïmote wæ̈nonguïnänii. Botö nämä incæ Ao äninque wæncæboimpa. Botö nämä tæ̈ï pïñæ̈mo ïñömö, Wænguïmo, ante në ämo ïnömo ïmopa. Ayæ̈ adobaï botö nämä tæ̈ï pïñænte në ämo inte botö, Ñäni ömæ̈moncæboimpa, ante cædinque wæætë tömëmo mïï quëwenguïmo incæboimpa. Botö Mæmpo ïñömö botö ïmote nänö wææ angaïnö botö ëñënïnö ante ëñente cæbopa,” ante apæ̈necantapa.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Mänïnö apæ̈necä ëñëninque oodeoidi wæætë wadö wadö ante pönente tedewengadänimpa.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Oodeoidi nanguï ïnäni ïñömö,
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Äñönäni oodeoidi incæ wadäni guiquënë,
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Yoguite tedæ̈ ïñonte waodäni Eedotadëë quëwënäni, Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncö ante dodäni mæ̈nongadänimpa, ante pönente æ̈æ̈mæ̈ cæyönäni.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Itota Wængonguï oncö ñæ̈næncönë yabæcönë Tadömöö näni änoncönë ïñömö cægongantapa.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Oodeoidi tömengä weca pö godongämæ̈ gongænte änäni,
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Ante äñönäni Itota wæætë,
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Mïnitö wïï botö obegaidi baï ïnömïni inte botö ïmote pönënämaï ïmïnipa töö.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Waodäni botö obegaidi baï në ïnäni inte botö tedepämo, Æbänö ämoo, ante do ëñënäni. Ayæ̈ botö tömënäni ïnänite adinque pönëmo ïñömote tömënäni wæætë botö ïmote tee empote godänipa.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Botö adodäni ïnänite wantæpiyæ̈ näni quëwenguïnö godömo æ̈ninque quëwencædänimpa. Ayæ̈ cöwë wæ̈nämaï incædänimpa. Tömënäni tömëmo önönempo ongöñönänite æcänö tömënäni ïnänite gä pe æmpoda ïñömö edæ dæ angampa.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Botö Mæmpo edæ adodäni ïnänite botö ïmote në pönongaingä ïnongä ingampa. Tömänäni wædänäni ïñönäni tömengä ïñömö godömenque ñæ̈nængä inte nanguï cædongä ingampa. Ïninque tömengä önönempo ongöñönänite æcänö tömënäni ïnänite gä pe æmpoda ïñömö edæ dæ angampa.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Botö ïñömö botö Mæmpo tönö ääwocaque baï ëwocamöna ïmönapa, ante Itota apæ̈negacäimpa.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Mänïnö angä ëñëninque oodeoidi wæætë tömengä ingante dicaca tacacæte ante cædinque dicacoo wææmpo æ̈nänipa.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Tömënäni dicacoo wææmpo æ̈ñönänite Itota tömënäni ïnänite,
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ante äñongä oodeoidi wæætë,
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Ante wæyönäni Itota wæætë tömënäni ïnänite,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Wængonguï angä ëñente näni yewæ̈mongaïnö ante waodäni ædö cæte Baa äninque wido cæquïnänii. Wængonguï nänö angaïnö ante apæ̈necä në ëñënäni ïñönänite tömengä, Mïnitö wængonguïidi ïmïnipa, angantapa.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Ayæ̈ botö Mæmpo botö ïmote inguipoga da pönoncæte ante, Botö adoboque quïmi ïmipa, ante botö ïmote apænte ængacäimpa. Ïninque edæ botö tömengä quïmo ïnömo inte tömengä nänö në da pönongaïmo ïñömote edæ botö ïmote edæ æbänö anguïï. Ïñæmpa botö ïñömö Wængonguï Wëmo ïnömo ïmopa, äñömote edæ mïnitö wæætë, Bitö babæ ante Wængonguï ingante godö wënæ wënæ ämipa, ante quïnante ämïnitawo.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Botö edæ Mæmpo nänö cædö baï cædämaï ïmo baï mïnitö mänïñedë botö ïmote pönënämaï ïmïni baï waa incædönimpa.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Mïnitö botö ïmote pönënämaï ïmïni incæte botö guiquënë botö Mæmpo nänö cædö baï adobaï cæbo ïninque mïnitö, Botö æbänö cæboo, ante adinque pönencæmïnimpa. Mänömaï cædinque, Botö Mæmpo ingante botö ëwocabo ïmopa, ante ayæ̈, Botö adobaï botö Mæmpo nempo quëwëmopa, ante ëñenguïmïni inte ayæ̈ ëñëninque pönencæmïnimpa, ante Itota angacäimpa.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Mänïnö angä ëñëninque tömënäni wæætë tömengä ingante bæi ongoncæ cæyönäni tömengä do aamö cæte gocantapa.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ayæ̈ Eedotadëë wadæ godinque Oododänö æ̈mæ̈mäa ocæ̈ ëmænte taodinque tömengä Wäö wëënëñedë waodäni ïnänite æpæ̈në nänö guidönïñömö adoyömö gote ongongä ingantapa.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Ayæ̈ tömengä mänïñömö ongöñedë waodäni nanguï ïnäni tömengä weca goto pöninque änänitapa.
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Ayæ̈ mänïñömö ongöninque waodäni nanguï ïnäni Itota ingante wede pönënäni bagadänimpa.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.