Apocalipse 14
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NTLH
1 Ayæ̈ botö ayömote Wængonguï Codotedo änanquidi ïñömö Tiöno näni anquidi mänïñömö a ongongä atabopa. Tömengä weca waodäni tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni inte Wængonguï Codotedo ëmöwo adobaï tömengä Mæmpo Wængonguï ëmöwo näni önönemö ïnö në yewæ̈möïnäni inte a ongönäni atabopa.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Ayæ̈ botö ëñëñömote öönædë ïnö tedepämo ante ñæ̈næ̈ tëñabo ante baï detæbo eyequeï të baï ëñëninque adobaï waodäni näni adapate näni ampoque inte tæiyæ̈näni ampoyönäni ante baï tedepämo të ëñentabopa.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni ïñömö mä äninque waa ämotamïni ante änänitapa. Wængonguï nänö aacæ tæ̈ contaimpa gäänë ämotamïni äñönäni mïïnäni quëwënäni mëa go mëa ganca ïnäni në aadäni në Picæ̈näni tönö ëñënänitapa. Tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni inguipoga quëwënäni tönö adoyömö quëwëñönäni, Godonte æ̈mo beyænque quëwenguïmïni, ante Wængonguï nänö në æ̈nïnänique ïï ämotamïni äïnö ante ëñente ancædänimpa. Wadäni guiquënë ædö cæte ëñente anguïnänii.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Ïïnäni ïñömö Wængonguï ingante ante waëmö quëwencæmönimpa, ante cædinque, Onquiyængä, ante në towënämaï ingaïnäni ïnänipa. Ïninque tömënäni Wængonguï Codotedo ædönö gocä tömengä mïñæ̈ cöwë godänipa. Tömënäni waodäni tönö adoyömö quëwëñönäni Itota, Botö wepæ̈ beyænque quëwenguïmïni, ante tömënäni ïnänite ængacäimpa. Täno amïña bayedë tä pedinque mïnitö, Wængonguï quï baquimpa, ante mïni cönönï baï mänïnäni adobaï Wængonguï quïnäni badinque Wængonguï Codotedo quïnäni ïnänipa.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Adodäni cöwë babæ änämaï ïnäni ïninque wadäni ædö cæte tömënäni ïnänitedö ante, Babæ änänipa, ante anguïnänii. Tömënäni edæ cöwë wënæ wënæ cædämaï ïnänipa töö.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Ayæ̈ Wængonguï anquedo wacä ïñömö öönædë ïnö pö pao pao gocä atabopa. Inguipoga në quëwënäni ïnänite wabæca näni quëwencabo wabæca näni quëwencabo incæ waodäni näni cabo waodäni näni cabo incæ wadö näni tedecabo wadö näni tedecabo incæ wacä awënë näni cabo wacä awënë näni cabo ïñönänite anquedo tömänäni ïnänite Wængonguï wantæpiyæ̈ cöwë nänö watapæ̈ apæ̈nedö ante ëñencædänimpa, ante apæ̈necæte ante pongantapa.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Mäningä Wængonguï anquedo ïñömö yedæ ïïmaï äninque, “Wængonguï apænte nänö anguïönæ do ïinque bayonte mänïönæ tömämïni mïni cægaïnö ante tömengä apænte ancæcäimpa. Ïninque tömengä ingante guïñëninque ee aedäni. Adobaï tömengä ingante waa aedäni. Tömengä edæ öönædë incæ inguipoga incæ æpæntibæ incæ æpæ̈ tayömö incæ tömää në badongaingä ingante mïnitö, Bitö Awënë Wængonguï ïmidö anguënë, ante ædæ wææ̈ninque watapæ̈ apæ̈needäni. Mäninque ämopa,” angantapa.
7 Ele disse com voz forte: —
8 Mäningä Wængonguï anquedo gocä ate wacä Wængonguï anquedo ayængä pöninque ïïmaï angantapa. “Babidönia näni äñömö do wo ëwente batimpa. Babidönia näni waëmö quëwëñömö ï incæte do wo ëwente ba aedäni. Mänïñömö në quëwënäni wënæ wënæ cædïnäni ïñömö onquiyængä në towengä baï cædinque biïnömæ̈ bete quidi quidi dowæ̈ninque towencædänimpa, ante tï nämæ̈ godonte baï cædänipa. Tömënäni mänömaï godö cædäni beyænque wabæca näni quëwencabo wabæca näni quëwencabo wæætë wënæ wënæ cædänitapa. Mäninque ämopa,” angantapa.
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 — ausente —
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 “Ayæ̈ tömënäni gonga bæcoyömö mänïñömö wæwëñönäni näni wæwëmämo tëëmä baï cöwë æicöompa. Woyowotæ̈ incæ itædë incæ mänïnäni edæ guëmänämaï incædänimpa. Tömënäni ïñömö, Mönö guïñënongä tänocä pöningä weca ædæ wææ̈ninque, Bitö Awënë Wængonguï baï ïmidö anguënë, ante në apæ̈nedäni ïnänipa. Ayæ̈ tömengä nänö ëmönö näni badöninca gäänë ædæ wææ̈ninque në apæ̈nedäni adobaï tömengä ëmöwo nänö yewæ̈möï në yewæ̈möïnäni inte mänïnäni tömänäni wantæpiyæ̈ mänömaï guëmänämaï inte wæwencædänimpa. Mäninque ämopa,” angantapa.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Mänömaï beyæ̈ mïnitö Wængonguï quïmïni ïñömö tömengä nänö, Ïïmaï cæedäni, ante nänö wææ angaïnö ante ëñente cædömïni inte ayæ̈ Itota ingante godömenque wede pönëmïni inte mïnitö wæntæye ïnämaï inte ee cæcæmïnimpa.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Ayæ̈ ate botö öönædë ïnö tedepämo ïïmaï ante ëñentabopa. “Bitö ïïmaï yewæ̈möe,” angantapa. “Ñöwo ganca ayæ̈ ate Awënë Itota ingante pönente në wæ̈näni inte tömënäni näni toquinque.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Ayæ̈ botö ayömo näämænta boguïmä mæ̈ owo atabopa. Adocanque Waocä ëñagaingä ingä baï ïñömö mänïï boguïmäa tæ̈ contacä atabopa. Tömengä ocaboga awënë poganta oodo inte badöinta encacä inte tömengä nänö önönempo yaëmë baï waingamë idämæ̈ engamë næ̈ængä atabopa.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ayæ̈ ate wacä anquedo Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë ta pöninque boguïmäa në tæ̈ contacä ingante ïïmaï yedæ ante aa pecantapa. “Inguipoga quëwënäni botö ïmote në wede pönente waa cædönäni ïñömö në minte pæmö baï ïnäni inte tömënäni näni to amïña bayedë baï impa. Wadæ wadæ pïnöninque näni ö æ̈ñedë baï do bayonte bitö yaëmë baï bitö næ̈æ̈ï ænte gote mänïnäni ïnänite wadæ wadæ pïnonte baï cædinque ö æ̈e.”
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Angä ëñëninque boguïmäa në tæ̈ contacä gote inguipoga ïñömö tömengä yaëmë baï nänö næ̈æ̈ï inte wadæ wadæ pïnonte baï cædinque tömänäni në minte pæmö baï ïnäni ïnänite ö ængantapa.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Ayæ̈ öönædë ïñömö Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë ongonte ta pöninque wacä anquedo adobaï yaëmë baï waingamë idämæ̈ engamë næ̈ænte pongantapa.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Tömengä pongä ate Wængonguï anquedo wacä pongantapa. Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë, Wængonguï quï, ante iya täe, ante në änongä inte näni iya täïmoga gäänë ongöninque ta pöninque yaëmë baï waingamë idämæ̈ në engamë næ̈ængä ingante ïïmaï yedæ apæ̈necantapa. “Inguipoga tömäo në wënæ wënæ cædäni ïñömö yowecoo baï ïnänipa. Mänïnäni yowe ite bayedë baï ïnäni adinque bitö yaëmë baï bitö næ̈æ̈ï ænte gote yowecoo wangö tadampote gæte baï cædinque tömënäni ïnänite cæe.”
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Angä ëñëninque Wængonguï anquedo inguipoga ïñömö tömengä yaëmë baï nänö næ̈æ̈ï inte wangö tadampote cædinque yowecoo gædäni baï tömengä në wënæ wënæ cædäni ïnänite adobaï cæcantapa. Ayæ̈ yowepæ̈ ante ñæ̈nængade näni pïnä pïnä gäwate cæincadedë yowecoo wææntodonte baï cædinque tömengä wënæ wënæ cædäni ïnänite Wængonguï pïinte nänö päïñömö wido cæcantapa.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Mänïï tömënäni yowecoo ænte pïnä pïnä gäwate cæincade ïñömö tömënäni näni quëwëñömö yabæca ongompa. Mänïñömö tömënäni ïnänite pïnä pïnä gäwate baï cædänitapa. Cæyönäni tömënäni wepæ̈ nanguï pönï gotimpa. Cabayo goto wïnedïñömö æi ganca tömënäni wepæ̈ mäninganca æi godinque todee tiento quidömetodo ganca mäninganca nanguï pönï wepæ̈ gotimpa.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.