Apocalipse 14
Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs ARIB
1 Ayæ̈ botö ayömote Wængonguï Codotedo änanquidi ïñömö Tiöno näni anquidi mänïñömö a ongongä atabopa. Tömengä weca waodäni tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni inte Wængonguï Codotedo ëmöwo adobaï tömengä Mæmpo Wængonguï ëmöwo näni önönemö ïnö në yewæ̈möïnäni inte a ongönäni atabopa.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ayæ̈ botö ëñëñömote öönædë ïnö tedepämo ante ñæ̈næ̈ tëñabo ante baï detæbo eyequeï të baï ëñëninque adobaï waodäni näni adapate näni ampoque inte tæiyæ̈näni ampoyönäni ante baï tedepämo të ëñentabopa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni ïñömö mä äninque waa ämotamïni ante änänitapa. Wængonguï nänö aacæ tæ̈ contaimpa gäänë ämotamïni äñönäni mïïnäni quëwënäni mëa go mëa ganca ïnäni në aadäni në Picæ̈näni tönö ëñënänitapa. Tiento coadenta i coatodo mïido ganca ïnäni inguipoga quëwënäni tönö adoyömö quëwëñönäni, Godonte æ̈mo beyænque quëwenguïmïni, ante Wængonguï nänö në æ̈nïnänique ïï ämotamïni äïnö ante ëñente ancædänimpa. Wadäni guiquënë ædö cæte ëñente anguïnänii.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ïïnäni ïñömö Wængonguï ingante ante waëmö quëwencæmönimpa, ante cædinque, Onquiyængä, ante në towënämaï ingaïnäni ïnänipa. Ïninque tömënäni Wængonguï Codotedo ædönö gocä tömengä mïñæ̈ cöwë godänipa. Tömënäni waodäni tönö adoyömö quëwëñönäni Itota, Botö wepæ̈ beyænque quëwenguïmïni, ante tömënäni ïnänite ængacäimpa. Täno amïña bayedë tä pedinque mïnitö, Wængonguï quï baquimpa, ante mïni cönönï baï mänïnäni adobaï Wængonguï quïnäni badinque Wængonguï Codotedo quïnäni ïnänipa.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Adodäni cöwë babæ änämaï ïnäni ïninque wadäni ædö cæte tömënäni ïnänitedö ante, Babæ änänipa, ante anguïnänii. Tömënäni edæ cöwë wënæ wënæ cædämaï ïnänipa töö.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Ayæ̈ Wængonguï anquedo wacä ïñömö öönædë ïnö pö pao pao gocä atabopa. Inguipoga në quëwënäni ïnänite wabæca näni quëwencabo wabæca näni quëwencabo incæ waodäni näni cabo waodäni näni cabo incæ wadö näni tedecabo wadö näni tedecabo incæ wacä awënë näni cabo wacä awënë näni cabo ïñönänite anquedo tömänäni ïnänite Wængonguï wantæpiyæ̈ cöwë nänö watapæ̈ apæ̈nedö ante ëñencædänimpa, ante apæ̈necæte ante pongantapa.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Mäningä Wængonguï anquedo ïñömö yedæ ïïmaï äninque, “Wængonguï apænte nänö anguïönæ do ïinque bayonte mänïönæ tömämïni mïni cægaïnö ante tömengä apænte ancæcäimpa. Ïninque tömengä ingante guïñëninque ee aedäni. Adobaï tömengä ingante waa aedäni. Tömengä edæ öönædë incæ inguipoga incæ æpæntibæ incæ æpæ̈ tayömö incæ tömää në badongaingä ingante mïnitö, Bitö Awënë Wængonguï ïmidö anguënë, ante ædæ wææ̈ninque watapæ̈ apæ̈needäni. Mäninque ämopa,” angantapa.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Mäningä Wængonguï anquedo gocä ate wacä Wængonguï anquedo ayængä pöninque ïïmaï angantapa. “Babidönia näni äñömö do wo ëwente batimpa. Babidönia näni waëmö quëwëñömö ï incæte do wo ëwente ba aedäni. Mänïñömö në quëwënäni wënæ wënæ cædïnäni ïñömö onquiyængä në towengä baï cædinque biïnömæ̈ bete quidi quidi dowæ̈ninque towencædänimpa, ante tï nämæ̈ godonte baï cædänipa. Tömënäni mänömaï godö cædäni beyænque wabæca näni quëwencabo wabæca näni quëwencabo wæætë wënæ wënæ cædänitapa. Mäninque ämopa,” angantapa.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 — ausente —
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 “Ayæ̈ tömënäni gonga bæcoyömö mänïñömö wæwëñönäni näni wæwëmämo tëëmä baï cöwë æicöompa. Woyowotæ̈ incæ itædë incæ mänïnäni edæ guëmänämaï incædänimpa. Tömënäni ïñömö, Mönö guïñënongä tänocä pöningä weca ædæ wææ̈ninque, Bitö Awënë Wængonguï baï ïmidö anguënë, ante në apæ̈nedäni ïnänipa. Ayæ̈ tömengä nänö ëmönö näni badöninca gäänë ædæ wææ̈ninque në apæ̈nedäni adobaï tömengä ëmöwo nänö yewæ̈möï në yewæ̈möïnäni inte mänïnäni tömänäni wantæpiyæ̈ mänömaï guëmänämaï inte wæwencædänimpa. Mäninque ämopa,” angantapa.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Mänömaï beyæ̈ mïnitö Wængonguï quïmïni ïñömö tömengä nänö, Ïïmaï cæedäni, ante nänö wææ angaïnö ante ëñente cædömïni inte ayæ̈ Itota ingante godömenque wede pönëmïni inte mïnitö wæntæye ïnämaï inte ee cæcæmïnimpa.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ayæ̈ ate botö öönædë ïnö tedepämo ïïmaï ante ëñentabopa. “Bitö ïïmaï yewæ̈möe,” angantapa. “Ñöwo ganca ayæ̈ ate Awënë Itota ingante pönente në wæ̈näni inte tömënäni näni toquinque.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ayæ̈ botö ayömo näämænta boguïmä mæ̈ owo atabopa. Adocanque Waocä ëñagaingä ingä baï ïñömö mänïï boguïmäa tæ̈ contacä atabopa. Tömengä ocaboga awënë poganta oodo inte badöinta encacä inte tömengä nänö önönempo yaëmë baï waingamë idämæ̈ engamë næ̈ængä atabopa.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ayæ̈ ate wacä anquedo Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë ta pöninque boguïmäa në tæ̈ contacä ingante ïïmaï yedæ ante aa pecantapa. “Inguipoga quëwënäni botö ïmote në wede pönente waa cædönäni ïñömö në minte pæmö baï ïnäni inte tömënäni näni to amïña bayedë baï impa. Wadæ wadæ pïnöninque näni ö æ̈ñedë baï do bayonte bitö yaëmë baï bitö næ̈æ̈ï ænte gote mänïnäni ïnänite wadæ wadæ pïnonte baï cædinque ö æ̈e.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Angä ëñëninque boguïmäa në tæ̈ contacä gote inguipoga ïñömö tömengä yaëmë baï nänö næ̈æ̈ï inte wadæ wadæ pïnonte baï cædinque tömänäni në minte pæmö baï ïnäni ïnänite ö ængantapa.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ayæ̈ öönædë ïñömö Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë ongonte ta pöninque wacä anquedo adobaï yaëmë baï waingamë idämæ̈ engamë næ̈ænte pongantapa.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Tömengä pongä ate Wængonguï anquedo wacä pongantapa. Wængonguï oncö tæiyæ̈ waëmö oncönë, Wængonguï quï, ante iya täe, ante në änongä inte näni iya täïmoga gäänë ongöninque ta pöninque yaëmë baï waingamë idämæ̈ në engamë næ̈ængä ingante ïïmaï yedæ apæ̈necantapa. “Inguipoga tömäo në wënæ wënæ cædäni ïñömö yowecoo baï ïnänipa. Mänïnäni yowe ite bayedë baï ïnäni adinque bitö yaëmë baï bitö næ̈æ̈ï ænte gote yowecoo wangö tadampote gæte baï cædinque tömënäni ïnänite cæe.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Angä ëñëninque Wængonguï anquedo inguipoga ïñömö tömengä yaëmë baï nänö næ̈æ̈ï inte wangö tadampote cædinque yowecoo gædäni baï tömengä në wënæ wënæ cædäni ïnänite adobaï cæcantapa. Ayæ̈ yowepæ̈ ante ñæ̈nængade näni pïnä pïnä gäwate cæincadedë yowecoo wææntodonte baï cædinque tömengä wënæ wënæ cædäni ïnänite Wængonguï pïinte nänö päïñömö wido cæcantapa.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Mänïï tömënäni yowecoo ænte pïnä pïnä gäwate cæincade ïñömö tömënäni näni quëwëñömö yabæca ongompa. Mänïñömö tömënäni ïnänite pïnä pïnä gäwate baï cædänitapa. Cæyönäni tömënäni wepæ̈ nanguï pönï gotimpa. Cabayo goto wïnedïñömö æi ganca tömënäni wepæ̈ mäninganca æi godinque todee tiento quidömetodo ganca mäninganca nanguï pönï wepæ̈ gotimpa.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.