Marcos 4

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uli otturu nga pangituddu ni Apu Kesu ta aggik na bebay, kitáru yù ira tatolay nga minay kuna. Á yáyù nga nappittà ta barangay nga nappatangngá ta baddì, á naggián yù ira tatolay ta aggik. Á nagitubang si Apu Kesu nga nangarubáng nira.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Á ta pangituddu na, nagángngarigán, á aru yù inituddu na nira. Kinagi na,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ginnán naw laguk. Ajjan yù tolay nga minámmulá, á en na iwárì yù bini sù ákkomanán na.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Pangiwárì na ta bini, natágâ yù baddì ta aggik na dálan, á dagarágâ nga kinán nayù mammánù ira.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Á natágâ yù baddì ta gián na batu, nga baddì lâ yù dabbun na, á mabì mattubbu.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Á sangaw nu mabilagán, malelay gapu ta ari naggamù ta napiá.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 “Á natágâ yù baddì nga bini paga ta kasisítán. Á gapu ta alistu yù paddakal nayù sî, nabalabáluk yù bini, á ari makapabbungá.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Á yù bini nga iniwárì na tolay sù ákkomanán na, jiminakal, á nabbungá ngámin. Ajjan yù bini nga kustu yù ábbungá na, ánna ajjan nga kitapiá yù ábbungá na, ánna ajjan gapay nga kapiánán yù ábbungá na.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Á sikayu nga makaginná, ginnán naw ta napiá yù kagiak ku,” kun ni Apu Kesu nira.
9 E Jesus acrescentou:
10 Manganánnuán, páno nayù ira magaru, ajjan lâ paga kâ Apu Kesu yù ira nga makituddu kuna ánna yù ira mapulu duá nga sinullà na. Á iniyabbû da kuna yù meyannung sù kebalinán nayù ira ángngarigán na.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Á simibbák, á kinagi na nira, “Sikayu yù iniddán ni Namarò ta pakánnámmu naw sù nelímak ngaw nga meyannung sù ira mesipà ta pammagure ni Namarò. Ngam iyángngarigák ku lâ sù ira káruán nga tatolay,
11 Jesus disse a eles:
12 tapè mapalurò yù dán nga netúrâ ni Isaya, nga yù ngaw ábbilinán ni Namarò. Kinagi na:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ngattá, ta arán naw kánnámmuán yù kinagì? Á nu arán naw kánnámmuán yaw, kunnasi laguk pakánnámmu naw sù ira káruán nga pagángngarigák ku?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Yù minángngiwárì ta bini, yáyù keyarigán nayù tolay nga mangituddu ta bilin ni Namarò sù ira tatolay.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Á kunnay ta aggik na dálan nga natágatán ta bini, kunnian gapay sù ira káruán nga tatolay nga magginná sù ubobuk ni Namarò. Pakaginná ra, dagarágâ nga umay si Satanas, á irián na ta nonò da yù ubobuk ni Namarò.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Á kunnay ta gián na batu nga natágatán ta bini, kunnian gapay sù ira káruán nga tatolay, gapu ta pakaginná ra sù ubobuk ni Namarò, magayáyâ ira nga mangalawâ kuna,
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 ngam ari mapatattam ta nonò da, a mabì lâ ira manguruk. Á sangaw nu umay yù jigâ da, onu ajjan yù manigirigâ nira megapu sù ángnguruk da, dagarágâ nga likurád da yù ángnguruk da.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Á yù ira káruán nga tatolay nga magginná sù ubobuk ni Namarò, kunnay ta mesimmu ta bini nga newárì ta kasisítán, kunnian gapay nira,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 gapu ta tángngagad da lâ yù pagalerád da ánna yù pangayâ da sù kukuá ra, ánna yù pakkaragâ da ta aru nga makkakerumá. Á yáyù nga kunnay ta bini nga ari tulluâ ta kasisítán, kunnian gapay sù ubobuk ni Namarò ta nonò da, gapu ta arád da tángngagan.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Á yù ira tatolay nga magginná ánna manguruk sù ubobuk ni Namarò, kunnay ira ta napiá nga komán nga newáritán na bini nga mabbungá ta napiá. Ta mepatattam ta nonò da yù ubobuk ni Namarò, á napasigaggà yù ángnguruk da, ánna aru yù napiá nga palurotad da.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Á ta ángngarigán, nu paggatangat tam yù isingan, kallabát tam panò, onu ipe tam panò ta silárung na katri? Ari gemma! Ngam ipotut tam ta lamesá.
21 Jesus também lhes disse:
22 Á kunnian gapay sù pangituddù ta meyannung sù pammagure ni Namarò, ta awán gemma ta metuttù nga ari galâ sangaw mepakánnámmu. Á awán ta melímak nga ari galâ sangaw mepalappâ.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Nu egga yù talingá naw nga makaginná, magginná kayu laguk.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Á kinagi na paga nira, “Tángngagan naw ta napiá yù maginná naw. Ta ángngarigán, yù saluk nga egga nikayu, yáyù mepattappang nikayu, á malannapán sangaw gapay. Kunnian sù ira tatolay nga manángngák sù metuddu nira. Nu manguruk ira, á aru paga sangaw yù kánnámmuád da.
24 Então lhes disse:
25 Á nu patattamad da ta nonò da yù ubobuk ni Namarò, aru paga sangaw ipakánnámmu ni Namarò nira. Á yù ira tatolay nga ari manguruk sù metuddu nira, máttamád da sangaw yù baddì nga kagiad da ta kánnammuád da.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Pangituddu na má ni Apu Kesu, kinagi na, “Kunniaw yù keyarigán nayù paddakal nayù pammagurayán ni Namarò. Ta ángngarigán, ajjan yù tolay nga mangiwárì ta bini sù ákkomanán na.
26 Jesus disse ainda:
27 Á kabalin na nangiwárì sù komán na, magiddá nga makkaturuk káda gabi ánna gumikkáng kággággaw. Á mattubbu yù bini, nga dumakal lâ dumakal, ngam arán na ammu nayù tolay nu kunnasi yù áddakal na.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Á palattuáran na dabbun ta olu yù don na pángè nayù dáwa na nga dumakal áddè ta pattaggâ na.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Kalutu nayù dáwa na, doban nayù tolay yù ira umay maggaták kuna, gapu ta náddekánin yù kagaták na.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Á kinagi na má ni Apu Kesu sù ira tatolay, “Anni panò yù pangigitták ku sù pammagure ni Namarò? Onu anni yù pangiyarigák ku kuna?
30 Disse mais:
31 Kunnay sù kabadditán nga bukal nga nemulá ta dabbun.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Nu nemulá ngin, mattubbu nga dumakal ta áddè ta mabbáli ta karakalán na mulá nga darakal yù pangá na. Á umay magumù yù ira mammánù sù pangá na.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Á ta pangituddu na nira, aru nga kunnian yù iniyángngarigán na nira, ta yáyù lâ maginná ra ta áddè ta arád da kánnámmuán.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Á awán bulubugá ta kinagi na sù ira tatolay nu ari lâ megapu sù pagángngarigán na. Ngam ta kepulù da lâ kuna nayù ira makituddu kuna, inibukalán na ngámin nira.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Á ta pajjibbà, kinagi ni Apu Kesu sù ira makituddu kuna, “Et tamin, ta dumákì ittam ta dammáng na bebay,” kun na.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Á nánawád da yù ira magaru, á nappittà ira sù barangay nga gián ni Apu Kesu, á inipulù da nga irákì ta dammáng. Á ajjan yù ira káruán nga barangay nga namulun nira.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Á nikáddagâ lâ nappaddák ta nasikan, á lappágan nayù palung yù barangay, á massabbuetán ta áddè ta maddaggun mapannu.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ngam nakkaturuk si Apu Kesu nga nappungán sù gián na ulin na barangay. Á ed da nilukák. “Mesturu!” kud da. “Arám mu kemámmatán yù kalaggak tam?” kud da.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Á kalukák na, gimmá na yù paddák ánna palung, á kinagi na, “Magimammà ken.” Á nagimammà yù paddák, á nalínák yù danum.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Á kinagi na sù ira makituddu kuna, “Ngattá, ta maganássing kayu? Arán nawà paga ikatalà?” kun na.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Á nappanà yù assing da ánna nakalò yù kapállâ da. Á nakkaká-ubobuk ira nga kinagi, “Asinni laguk yaw? Ta mássiki yù paddák ánna danum, tuppálad da yù kagian na!” kud da.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.