Marcos 4
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs BKJ
1 Uli otturu nga pangituddu ni Apu Kesu ta aggik na bebay, kitáru yù ira tatolay nga minay kuna. Á yáyù nga nappittà ta barangay nga nappatangngá ta baddì, á naggián yù ira tatolay ta aggik. Á nagitubang si Apu Kesu nga nangarubáng nira.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Á ta pangituddu na, nagángngarigán, á aru yù inituddu na nira. Kinagi na,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ginnán naw laguk. Ajjan yù tolay nga minámmulá, á en na iwárì yù bini sù ákkomanán na.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Pangiwárì na ta bini, natágâ yù baddì ta aggik na dálan, á dagarágâ nga kinán nayù mammánù ira.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Á natágâ yù baddì ta gián na batu, nga baddì lâ yù dabbun na, á mabì mattubbu.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Á sangaw nu mabilagán, malelay gapu ta ari naggamù ta napiá.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 “Á natágâ yù baddì nga bini paga ta kasisítán. Á gapu ta alistu yù paddakal nayù sî, nabalabáluk yù bini, á ari makapabbungá.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Á yù bini nga iniwárì na tolay sù ákkomanán na, jiminakal, á nabbungá ngámin. Ajjan yù bini nga kustu yù ábbungá na, ánna ajjan nga kitapiá yù ábbungá na, ánna ajjan gapay nga kapiánán yù ábbungá na.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Á sikayu nga makaginná, ginnán naw ta napiá yù kagiak ku,” kun ni Apu Kesu nira.
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Manganánnuán, páno nayù ira magaru, ajjan lâ paga kâ Apu Kesu yù ira nga makituddu kuna ánna yù ira mapulu duá nga sinullà na. Á iniyabbû da kuna yù meyannung sù kebalinán nayù ira ángngarigán na.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Á simibbák, á kinagi na nira, “Sikayu yù iniddán ni Namarò ta pakánnámmu naw sù nelímak ngaw nga meyannung sù ira mesipà ta pammagure ni Namarò. Ngam iyángngarigák ku lâ sù ira káruán nga tatolay,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 tapè mapalurò yù dán nga netúrâ ni Isaya, nga yù ngaw ábbilinán ni Namarò. Kinagi na:
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Ngattá, ta arán naw kánnámmuán yù kinagì? Á nu arán naw kánnámmuán yaw, kunnasi laguk pakánnámmu naw sù ira káruán nga pagángngarigák ku?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Yù minángngiwárì ta bini, yáyù keyarigán nayù tolay nga mangituddu ta bilin ni Namarò sù ira tatolay.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Á kunnay ta aggik na dálan nga natágatán ta bini, kunnian gapay sù ira káruán nga tatolay nga magginná sù ubobuk ni Namarò. Pakaginná ra, dagarágâ nga umay si Satanas, á irián na ta nonò da yù ubobuk ni Namarò.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Á kunnay ta gián na batu nga natágatán ta bini, kunnian gapay sù ira káruán nga tatolay, gapu ta pakaginná ra sù ubobuk ni Namarò, magayáyâ ira nga mangalawâ kuna,
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 ngam ari mapatattam ta nonò da, a mabì lâ ira manguruk. Á sangaw nu umay yù jigâ da, onu ajjan yù manigirigâ nira megapu sù ángnguruk da, dagarágâ nga likurád da yù ángnguruk da.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 “Á yù ira káruán nga tatolay nga magginná sù ubobuk ni Namarò, kunnay ta mesimmu ta bini nga newárì ta kasisítán, kunnian gapay nira,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 gapu ta tángngagad da lâ yù pagalerád da ánna yù pangayâ da sù kukuá ra, ánna yù pakkaragâ da ta aru nga makkakerumá. Á yáyù nga kunnay ta bini nga ari tulluâ ta kasisítán, kunnian gapay sù ubobuk ni Namarò ta nonò da, gapu ta arád da tángngagan.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Á yù ira tatolay nga magginná ánna manguruk sù ubobuk ni Namarò, kunnay ira ta napiá nga komán nga newáritán na bini nga mabbungá ta napiá. Ta mepatattam ta nonò da yù ubobuk ni Namarò, á napasigaggà yù ángnguruk da, ánna aru yù napiá nga palurotad da.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Á ta ángngarigán, nu paggatangat tam yù isingan, kallabát tam panò, onu ipe tam panò ta silárung na katri? Ari gemma! Ngam ipotut tam ta lamesá.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Á kunnian gapay sù pangituddù ta meyannung sù pammagure ni Namarò, ta awán gemma ta metuttù nga ari galâ sangaw mepakánnámmu. Á awán ta melímak nga ari galâ sangaw mepalappâ.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Nu egga yù talingá naw nga makaginná, magginná kayu laguk.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Á kinagi na paga nira, “Tángngagan naw ta napiá yù maginná naw. Ta ángngarigán, yù saluk nga egga nikayu, yáyù mepattappang nikayu, á malannapán sangaw gapay. Kunnian sù ira tatolay nga manángngák sù metuddu nira. Nu manguruk ira, á aru paga sangaw yù kánnámmuád da.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Á nu patattamad da ta nonò da yù ubobuk ni Namarò, aru paga sangaw ipakánnámmu ni Namarò nira. Á yù ira tatolay nga ari manguruk sù metuddu nira, máttamád da sangaw yù baddì nga kagiad da ta kánnammuád da.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Pangituddu na má ni Apu Kesu, kinagi na, “Kunniaw yù keyarigán nayù paddakal nayù pammagurayán ni Namarò. Ta ángngarigán, ajjan yù tolay nga mangiwárì ta bini sù ákkomanán na.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Á kabalin na nangiwárì sù komán na, magiddá nga makkaturuk káda gabi ánna gumikkáng kággággaw. Á mattubbu yù bini, nga dumakal lâ dumakal, ngam arán na ammu nayù tolay nu kunnasi yù áddakal na.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Á palattuáran na dabbun ta olu yù don na pángè nayù dáwa na nga dumakal áddè ta pattaggâ na.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Kalutu nayù dáwa na, doban nayù tolay yù ira umay maggaták kuna, gapu ta náddekánin yù kagaták na.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Á kinagi na má ni Apu Kesu sù ira tatolay, “Anni panò yù pangigitták ku sù pammagure ni Namarò? Onu anni yù pangiyarigák ku kuna?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Kunnay sù kabadditán nga bukal nga nemulá ta dabbun.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Nu nemulá ngin, mattubbu nga dumakal ta áddè ta mabbáli ta karakalán na mulá nga darakal yù pangá na. Á umay magumù yù ira mammánù sù pangá na.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Á ta pangituddu na nira, aru nga kunnian yù iniyángngarigán na nira, ta yáyù lâ maginná ra ta áddè ta arád da kánnámmuán.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Á awán bulubugá ta kinagi na sù ira tatolay nu ari lâ megapu sù pagángngarigán na. Ngam ta kepulù da lâ kuna nayù ira makituddu kuna, inibukalán na ngámin nira.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Á ta pajjibbà, kinagi ni Apu Kesu sù ira makituddu kuna, “Et tamin, ta dumákì ittam ta dammáng na bebay,” kun na.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Á nánawád da yù ira magaru, á nappittà ira sù barangay nga gián ni Apu Kesu, á inipulù da nga irákì ta dammáng. Á ajjan yù ira káruán nga barangay nga namulun nira.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Á nikáddagâ lâ nappaddák ta nasikan, á lappágan nayù palung yù barangay, á massabbuetán ta áddè ta maddaggun mapannu.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Ngam nakkaturuk si Apu Kesu nga nappungán sù gián na ulin na barangay. Á ed da nilukák. “Mesturu!” kud da. “Arám mu kemámmatán yù kalaggak tam?” kud da.
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Á kalukák na, gimmá na yù paddák ánna palung, á kinagi na, “Magimammà ken.” Á nagimammà yù paddák, á nalínák yù danum.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Á kinagi na sù ira makituddu kuna, “Ngattá, ta maganássing kayu? Arán nawà paga ikatalà?” kun na.
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Á nappanà yù assing da ánna nakalò yù kapállâ da. Á nakkaká-ubobuk ira nga kinagi, “Asinni laguk yaw? Ta mássiki yù paddák ánna danum, tuppálad da yù kagian na!” kud da.
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.