Lucas 2
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á ta kássíte ni Kuan, si Sisar Agusto yù kotunán nga mammaguray ta Roma. Á inibilin na sù ira ngámin nga tatolay ta ngámin nga lugár ta umay ira mappalistá ta ngágad da sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Yaw yù olu nga pappalistá nayù ira tatolay, ta keggá ni Kirinu nga gubinador ta Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Á minay laguk nappalistá yù ira ngámin nga tatolay sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 A nánaw laguk di Kusè sù paggianád da ta Nasaret sù purubinsia na Galilia, á minay ira ta Betlekem sù purubinsia na Judiya, nga nakeyanatán na ngaw ni Patul Dabid, gapu ta di Kusè yù ginaká ni Patul Dabid.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Á minay ira nappalistá ta ngágad da tán, ta nepulù kâ Kusè si Maria nga nakitarátu kuna. Á nabussì si Maria.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Á keggá ra ta Betlekem, jimittál yù paganâ ni Maria.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Á gapu ta awán ta paggianád da sù áddagatán na álliuk megapu sù káru na tatolay, minay ira sù ággianán na ayám, á naganâ si Maria sù kaká nga anâ na nga laláki. Á inappitán na, á pineddá na ta lutung, nga ángngipayyád da ta ipamakád da ta ayám.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Á tán nga gabi ajjan yù ira mináppárák nga naggián ta kakáddapán nga aranni sù ili na Betlekem, nga matturá nga manaron sù ira karneru ra.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Á inikáddagâ na lâ nappasingan nira yù daroban ni Namarò. Á nanawagán ira sù dalingáráng ni Namarò. Á nerallà yù assing da.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Á kinagi nayù daroban sù ira mináppárák, “Ari kayu maganássing, ta minayà tapè ipakánnámmù nikayu yù napiá nga dámak. Á magayáyâ ngámin yù ira tatolay megapu kuna.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Ta ajjan tán nga ili nayù ngaw Patul Dabid yù assítay nga kapángngiyanâ na kunangane, nga umay mangiyígù nikayu. Aggina yù sinullà ni Apu Namarò nga mammaguray. Aggina si Apu Kiristu nga Yápu tam!
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Á yawe yù ánnákkilalán naw kuna. Masingan naw sangaw yù assítay nga náppitán nga nepeddá sù lutung,” kun nayù daroban.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Á kabalin na nakkagi nayù daroban karanniawe, dagarágâ nappasingan yù ira kábulun na nga naggapu ta lángì. Aru ira, á nakkansion ira nga naddáyaw kâ Apu Namarò. Á kinagi ra,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Meparáyaw si Apu Namarò ta lángì.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Á páno nayù ira daroban nga nanoli ta lángì, nakkaká-ubobuk yù ira mináppárák, á kinagi ra, “Et tamin tuke ta Betlekem, ta et tam innan yù assítay nga inipakánnámmu ni Apu Namarò nittam,” kud da.
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Á inapurád da laguk nga nánaw, ta ed da aleran yù abbing. Á naratang da di Maria kâ Kusè, á nasingad da yù assítay nga nagiddá sù lutung.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Á pakasingan nayù ira mináppárák sù assítay, inistoriá ra sù ira darakal na yù kinagi nayù daroban ni Namarò nira nga meyannung sù abbing.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Á napállâ yù ira ngámin nga nakaginná sù kinagi nayù ira mináppárák.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Á si Maria, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga naginná na, á yáyù ninononò na.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Á nánaw yù ira mináppárák, á nanoli ira sù gián nayù ira ayám da, nga maddáyaw kâ Namarò megapu sù ngámin nga nasingad da ánna naginná ra, ta napalurò yù ngámin nga kinagi nayù daroban nira.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Á sù mekawalu nga ággo nayù assítay, jimittál yù pangugì da kuna, á iningágad da ta Kesu, ta yáyù kinagi nayù daroban ni Namarò kâ Maria lage na kabussì na.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Á pappasá na appátapulu nga ággaw áddè sù paganâ ni Maria, jimittál yù ággaw nga panuppál da sù tunung ni Moyses nga meyannung sù pamakarenu ta babay nga naganâ. Á minay ira ta Jerusalem, ta umay ira sù mangilin nga kapilliá. Á iniyánge ra yù abbing, ta iyawâ da kâ Apu Namarò, tapè dumakal, ánna masserbi kuna.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Ta ajjan yù netúrâ nga tunung ni Namarò sù ira ginaká ni Israel, nga kun na, “Ngámin yù ira mapolu nga meyanâ nga lálláki, meyawâ ira kâ Apu, tapè mangilin ira nga masserbi kuna.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Á ajjan gapay nga netúrâ sù tunung ta iyánge nayù ira darakal na abbing gapay yù ipeyátáng da nga duá nga lummun onu duá nga ibbung na kalapáti. Á yáyù sinuppál di Maria kâ Kusè.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Á ajjan yù lakalákay nga taga Jerusalem nga mangngágan ta Simion. Napiá nga tolay si Simion, nga matunung yù panguruk na kâ Namarò, á mepulupulù kuna yù Mangilin nga Ikararuá. Á ta nabayák nagiddi-iddak ta pamalurò ni Apu sù initabbá na ngaw sù ira ginaká ni Israel, nga pangiyígù na nira.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Á inipakánnámmu nayù Mangilin nga Ikararuá kâ Simion ta ari matay ta áddè ta arán na pakasingan sù MakKiristu nga sinullà ni Apu Namarò ta mangiyígù nira.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Á iniyánge nayù Mangilin nga Ikararuá si Simion sù mangilin nga kapilliá. Á yáyù nga ajjan tán si Simion sù paddulò di Maria nga pangiyánge ra sù abbing, tapè tuppálad da yù tunung ni Namarò nga meyannung kuna.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Á pakasingan ni Simion sù abbing, sinubbâ na kâ Maria nga binállo na. Á jináyo na si Namarò, á kinagi na,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Apu Namarò, ikállà mà, nga aripam mu, á anugutam mu ta matayakin,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Ta nasingak ku ngin yù Mangiyígù nga naggapu nikaw,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 nga sinullà mu ngaw ta umay, á aggina yù mepakánnámmu sù ira ngámin makkakerumá nga tatolay.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Á kunnay sù nawák, aggina yù mamannawák ta nonò nayù ira ari Kudio,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Á yù ira darakal nayù abbing, napállâ ira sù kinagi ni Lákay Simion nga meyannung sù abbing.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Á nakimállà si Lákay Simion ta iddukan na ira ni Namarò. Á kinagi na gapay kâ Maria, “Yawe anâ mu yù sinullà ni Namarò. Á aru yù ira ginaká ni Israel nga meyawáwán megapu kuna, á aru gapay yù ira meyígù megapu kuna. Ta aggina yù pangurugán, ngam aru yù ira mangipuerá kuna.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Á yáyù nga mepalappâ yù nelímak nga nonò nayù ira tatolay. Á sikaw, mepallà yù daddam mu nga kunnay sù áddujjuk na nataram nga píká sù baggim,” kun ni Lákay Simion kâ Maria.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Á ajjan yù bakabákà, nga ábbilinán ni Namarò nga mangngágan ta Ana, nga anâ ni Panuel, á yù ngaw Lákay Aser yù naggaká kuna. Á áddè sù kamagingáne na, pitu ragun yù pattádde na sù atáwa na lage na nabálu.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Á nabálu paga, nga walupulu ta appâ yù dagun na. Á ta kággággaw minay sù mangilin nga kapilliá, tapè makimoray kâ Namarò ánna makimállà kuna ta ággaw ánna gabi. Á nu káruán, linonán na yù pakkákán na.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Á pakasingan ni Bákò Ana kári Maria, jimikkì nira. Á naddáyaw si Bákò Ana kâ Namarò, á kinagi na yù meyannung sù abbing, nga iddanamán nayù ira ngámin nga taga Jerusalem ta mamalubbáng sù ira ngámin nga ginaká ni Israel.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Á kabalid da nattuppál di Maria sù ngámin nga netúrâ nga tunung ni Namarò nga meyannung sù naganâ ánna yù mapolu nga anâ na, á nanoli ira ta Nasaret, nga ili ra, sù purubinsia na Galilia.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Á similluâ yù abbing, nga massikan ánna malannapán yù ammu na, á iniddù ni Namarò.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Á ajjan yù kustombare nayù ira darakal ni Apu Kesu nga manoli ta Jerusalem kádaragun, tapè makipiestá ira sù panaddamán nayù ira ginaká ni Israel sù pattalebák nayù daroban ni Namarò sù ira naggaká nira ta pamapáte na sù ira Egipto.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Á sù mapulu duá nga dagun ni Apu Kesu, nepulù sù ira darakal na sù ánge ra ta piestá ta kun na kustombare ra.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Á ta kabalin na piestá, nánaw di Maria ta manoli ira ta giád da. Ngam nabattáng yù abbing ta Jerusalem, á arád da nánnámmuán nayù ira darakal na.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Kagiad da ta ajjan sù ira káruán nga nakipiestá nga mepattoli nira. Á nallakalakák ira ta tangatangággaw. Á sù pagammâ da, inala-alek da sù ira kanakanáyud da ánna kákkopud da nga nepulupulù nira.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Ngam arád da nálek.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Á sù mekatallu nga ággaw, naratang da sù mangilin nga kapilliá nga nepagitubang sù ira lállakalákay nga mamesturu, nga magginná sù kagiad da ánna magiyabbû nira.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Á yù ira ngámin nga nakaginná kuna, napállâ ira sù pakánnámmu na ánna yù napiá nga ákkitabbák na sù ira mamesturu.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Á pakasingan nayù ira darakal na kuna nga mepagitubang sù ira mamesturu, napállâ ira gapay. Á kinagi ni innò na kuna, “Anâ ku! Ngattá ta kunniaw kingnguám? Nepallà yù burung mi kâ amám nga magala-alek nikaw!” kun na.
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Á kinagi na nira, “Ngattá ta ala-aleran nawà? Arán naw panò ammu ta máwák nga maggiánà sawe bale ni Ammò ku?” kun na.
49 Ele respondeu:
50 Ngam arád da nánnámmuán yù kebalinán nayù kinagi na.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Á nepanoli si Apu Kesu sù ira darakal na sù giád da ta Nasaret, á napiá yù ángnguruk na nira. Á si innò na, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga kingnguá ni Kesu, nga ninononò na.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Á jiminakal yù abbing ánna nassikan yù baggi na ánna nalannapán ta napiá yù ammu na. Á si Apu Namarò ánna yù ira ngámin nga tatolay, ayatán ira kuna.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.