Lucas 2
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs ARC
1 Á ta kássíte ni Kuan, si Sisar Agusto yù kotunán nga mammaguray ta Roma. Á inibilin na sù ira ngámin nga tatolay ta ngámin nga lugár ta umay ira mappalistá ta ngágad da sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Yaw yù olu nga pappalistá nayù ira tatolay, ta keggá ni Kirinu nga gubinador ta Siria.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Á minay laguk nappalistá yù ira ngámin nga tatolay sù ili nayù ngaw ira naggaká nira.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 A nánaw laguk di Kusè sù paggianád da ta Nasaret sù purubinsia na Galilia, á minay ira ta Betlekem sù purubinsia na Judiya, nga nakeyanatán na ngaw ni Patul Dabid, gapu ta di Kusè yù ginaká ni Patul Dabid.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Á minay ira nappalistá ta ngágad da tán, ta nepulù kâ Kusè si Maria nga nakitarátu kuna. Á nabussì si Maria.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Á keggá ra ta Betlekem, jimittál yù paganâ ni Maria.
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 Á gapu ta awán ta paggianád da sù áddagatán na álliuk megapu sù káru na tatolay, minay ira sù ággianán na ayám, á naganâ si Maria sù kaká nga anâ na nga laláki. Á inappitán na, á pineddá na ta lutung, nga ángngipayyád da ta ipamakád da ta ayám.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Á tán nga gabi ajjan yù ira mináppárák nga naggián ta kakáddapán nga aranni sù ili na Betlekem, nga matturá nga manaron sù ira karneru ra.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Á inikáddagâ na lâ nappasingan nira yù daroban ni Namarò. Á nanawagán ira sù dalingáráng ni Namarò. Á nerallà yù assing da.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Á kinagi nayù daroban sù ira mináppárák, “Ari kayu maganássing, ta minayà tapè ipakánnámmù nikayu yù napiá nga dámak. Á magayáyâ ngámin yù ira tatolay megapu kuna.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Ta ajjan tán nga ili nayù ngaw Patul Dabid yù assítay nga kapángngiyanâ na kunangane, nga umay mangiyígù nikayu. Aggina yù sinullà ni Apu Namarò nga mammaguray. Aggina si Apu Kiristu nga Yápu tam!
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Á yawe yù ánnákkilalán naw kuna. Masingan naw sangaw yù assítay nga náppitán nga nepeddá sù lutung,” kun nayù daroban.
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Á kabalin na nakkagi nayù daroban karanniawe, dagarágâ nappasingan yù ira kábulun na nga naggapu ta lángì. Aru ira, á nakkansion ira nga naddáyaw kâ Apu Namarò. Á kinagi ra,
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 “Meparáyaw si Apu Namarò ta lángì.
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Á páno nayù ira daroban nga nanoli ta lángì, nakkaká-ubobuk yù ira mináppárák, á kinagi ra, “Et tamin tuke ta Betlekem, ta et tam innan yù assítay nga inipakánnámmu ni Apu Namarò nittam,” kud da.
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Á inapurád da laguk nga nánaw, ta ed da aleran yù abbing. Á naratang da di Maria kâ Kusè, á nasingad da yù assítay nga nagiddá sù lutung.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Á pakasingan nayù ira mináppárák sù assítay, inistoriá ra sù ira darakal na yù kinagi nayù daroban ni Namarò nira nga meyannung sù abbing.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Á napállâ yù ira ngámin nga nakaginná sù kinagi nayù ira mináppárák.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Á si Maria, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga naginná na, á yáyù ninononò na.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Á nánaw yù ira mináppárák, á nanoli ira sù gián nayù ira ayám da, nga maddáyaw kâ Namarò megapu sù ngámin nga nasingad da ánna naginná ra, ta napalurò yù ngámin nga kinagi nayù daroban nira.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Á sù mekawalu nga ággo nayù assítay, jimittál yù pangugì da kuna, á iningágad da ta Kesu, ta yáyù kinagi nayù daroban ni Namarò kâ Maria lage na kabussì na.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Á pappasá na appátapulu nga ággaw áddè sù paganâ ni Maria, jimittál yù ággaw nga panuppál da sù tunung ni Moyses nga meyannung sù pamakarenu ta babay nga naganâ. Á minay ira ta Jerusalem, ta umay ira sù mangilin nga kapilliá. Á iniyánge ra yù abbing, ta iyawâ da kâ Apu Namarò, tapè dumakal, ánna masserbi kuna.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 Ta ajjan yù netúrâ nga tunung ni Namarò sù ira ginaká ni Israel, nga kun na, “Ngámin yù ira mapolu nga meyanâ nga lálláki, meyawâ ira kâ Apu, tapè mangilin ira nga masserbi kuna.”
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Á ajjan gapay nga netúrâ sù tunung ta iyánge nayù ira darakal na abbing gapay yù ipeyátáng da nga duá nga lummun onu duá nga ibbung na kalapáti. Á yáyù sinuppál di Maria kâ Kusè.
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Á ajjan yù lakalákay nga taga Jerusalem nga mangngágan ta Simion. Napiá nga tolay si Simion, nga matunung yù panguruk na kâ Namarò, á mepulupulù kuna yù Mangilin nga Ikararuá. Á ta nabayák nagiddi-iddak ta pamalurò ni Apu sù initabbá na ngaw sù ira ginaká ni Israel, nga pangiyígù na nira.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Á inipakánnámmu nayù Mangilin nga Ikararuá kâ Simion ta ari matay ta áddè ta arán na pakasingan sù MakKiristu nga sinullà ni Apu Namarò ta mangiyígù nira.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Á iniyánge nayù Mangilin nga Ikararuá si Simion sù mangilin nga kapilliá. Á yáyù nga ajjan tán si Simion sù paddulò di Maria nga pangiyánge ra sù abbing, tapè tuppálad da yù tunung ni Namarò nga meyannung kuna.
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Á pakasingan ni Simion sù abbing, sinubbâ na kâ Maria nga binállo na. Á jináyo na si Namarò, á kinagi na,
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Apu Namarò, ikállà mà, nga aripam mu, á anugutam mu ta matayakin,
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 Ta nasingak ku ngin yù Mangiyígù nga naggapu nikaw,
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 nga sinullà mu ngaw ta umay, á aggina yù mepakánnámmu sù ira ngámin makkakerumá nga tatolay.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Á kunnay sù nawák, aggina yù mamannawák ta nonò nayù ira ari Kudio,
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Á yù ira darakal nayù abbing, napállâ ira sù kinagi ni Lákay Simion nga meyannung sù abbing.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Á nakimállà si Lákay Simion ta iddukan na ira ni Namarò. Á kinagi na gapay kâ Maria, “Yawe anâ mu yù sinullà ni Namarò. Á aru yù ira ginaká ni Israel nga meyawáwán megapu kuna, á aru gapay yù ira meyígù megapu kuna. Ta aggina yù pangurugán, ngam aru yù ira mangipuerá kuna.
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Á yáyù nga mepalappâ yù nelímak nga nonò nayù ira tatolay. Á sikaw, mepallà yù daddam mu nga kunnay sù áddujjuk na nataram nga píká sù baggim,” kun ni Lákay Simion kâ Maria.
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Á ajjan yù bakabákà, nga ábbilinán ni Namarò nga mangngágan ta Ana, nga anâ ni Panuel, á yù ngaw Lákay Aser yù naggaká kuna. Á áddè sù kamagingáne na, pitu ragun yù pattádde na sù atáwa na lage na nabálu.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 Á nabálu paga, nga walupulu ta appâ yù dagun na. Á ta kággággaw minay sù mangilin nga kapilliá, tapè makimoray kâ Namarò ánna makimállà kuna ta ággaw ánna gabi. Á nu káruán, linonán na yù pakkákán na.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Á pakasingan ni Bákò Ana kári Maria, jimikkì nira. Á naddáyaw si Bákò Ana kâ Namarò, á kinagi na yù meyannung sù abbing, nga iddanamán nayù ira ngámin nga taga Jerusalem ta mamalubbáng sù ira ngámin nga ginaká ni Israel.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Á kabalid da nattuppál di Maria sù ngámin nga netúrâ nga tunung ni Namarò nga meyannung sù naganâ ánna yù mapolu nga anâ na, á nanoli ira ta Nasaret, nga ili ra, sù purubinsia na Galilia.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Á similluâ yù abbing, nga massikan ánna malannapán yù ammu na, á iniddù ni Namarò.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Á ajjan yù kustombare nayù ira darakal ni Apu Kesu nga manoli ta Jerusalem kádaragun, tapè makipiestá ira sù panaddamán nayù ira ginaká ni Israel sù pattalebák nayù daroban ni Namarò sù ira naggaká nira ta pamapáte na sù ira Egipto.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Á sù mapulu duá nga dagun ni Apu Kesu, nepulù sù ira darakal na sù ánge ra ta piestá ta kun na kustombare ra.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Á ta kabalin na piestá, nánaw di Maria ta manoli ira ta giád da. Ngam nabattáng yù abbing ta Jerusalem, á arád da nánnámmuán nayù ira darakal na.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 Kagiad da ta ajjan sù ira káruán nga nakipiestá nga mepattoli nira. Á nallakalakák ira ta tangatangággaw. Á sù pagammâ da, inala-alek da sù ira kanakanáyud da ánna kákkopud da nga nepulupulù nira.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 Ngam arád da nálek.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Á sù mekatallu nga ággaw, naratang da sù mangilin nga kapilliá nga nepagitubang sù ira lállakalákay nga mamesturu, nga magginná sù kagiad da ánna magiyabbû nira.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Á yù ira ngámin nga nakaginná kuna, napállâ ira sù pakánnámmu na ánna yù napiá nga ákkitabbák na sù ira mamesturu.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 Á pakasingan nayù ira darakal na kuna nga mepagitubang sù ira mamesturu, napállâ ira gapay. Á kinagi ni innò na kuna, “Anâ ku! Ngattá ta kunniaw kingnguám? Nepallà yù burung mi kâ amám nga magala-alek nikaw!” kun na.
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Á kinagi na nira, “Ngattá ta ala-aleran nawà? Arán naw panò ammu ta máwák nga maggiánà sawe bale ni Ammò ku?” kun na.
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Ngam arád da nánnámmuán yù kebalinán nayù kinagi na.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Á nepanoli si Apu Kesu sù ira darakal na sù giád da ta Nasaret, á napiá yù ángnguruk na nira. Á si innò na, pinatattam na ta nonò na yù ngámin nga kingnguá ni Kesu, nga ninononò na.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Á jiminakal yù abbing ánna nassikan yù baggi na ánna nalannapán ta napiá yù ammu na. Á si Apu Namarò ánna yù ira ngámin nga tatolay, ayatán ira kuna.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.