Lucas 24
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 Á ta alippánnawák na Liggu, minay yù ira bábbay ta tanam, ta ed da iyángay yù makkakerumá nga bábbanguk nga pinarád da.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Á labbè da ta tanam, narángnganád da nga nabukatán, nga nakarebu yù batu nga nelippak kuna.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Á simillung ira laguk ta unak. Ngam tallung da, á nasingad da ta awánin yù baggi ni Apu Kesu tán.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Á pakasingan nayù ira bábbay ta awán, nanáddak ira tán nga namáyyang. Á inikáddagâ da lâ nga limittuák yù duá nga lálláki nga nepanáddak nira, nga naddalingáráng yù barawási ra.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Á naganássing yù ira bábbay, á nalipay ira nga nakkummak. Á kinagi nayù ira lálláki nira, “Anni má ta aleran naw yù matolay sù gián nayù ira námmatay?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Awánin saw, ta naginnanolayin! Nonopan naw yù kinagi na ngaw nikayu sù arán na paga pánaw ta Galilia.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Ta kinagi na ta metulù yù Kaká na ngámin na tatolay sù ira minálliwâ, á mepátà ta kurù tapè matay, á maginnanolay sù mekatallu nga ággaw,” kud da.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Á pakaginná nayù ira bábbay sù kinagi ra, á nanonò da.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Á nánawád da yù tanam, ta ed da kagian sù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Á yù ira bábbay nga nakkagi sù ira mapulu tádday nga minángngilayalayâ, aggira di Maria Maddala, si Juana, si Maria nga yená ni Ime, ánna yù ira káruán nga bábbay gapay nga nepulù nira.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ngam yù ira lálláki, arád da kinuruk yù kinagi nayù ira bábbay, ta kagiad da ta gaggátung da lâ yù kagiad da.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ngam si Eduru lâ, pine na nakkarerá nga minay sù gián na tanam, ta en na pasikkálan nu kuruk. Á sinígik na yù unak na tanam, á yá lâ nasingan na yù nakabungunán na. Á limibbè nga napállâ sù nesimmu.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Á ajjan yù duá ira nga nakituddu kâ Apu Kesu, nga yane yù ággaw nga páno ra nga umay ta babálay nga mangngágan ta Emmos. Á mapulu tádday nga kilometro yù kárayyu na ta Jerusalem.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Á pallakalakák da, nakká-ubobugad da yù ngámin nga nesimmu.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Á pakká-ubu-ubobuk da, á narángnganán ni Apu Kesu ira, á nepappapulukin laguk nira.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ngam arád da natákkilalán.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Anni yù pakká-ubobugan naw?” kun na. Á nagginnà ira, nga melásin yù daddam da.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Á yù tádday nga mangngágan ta Kalopas, gapu ta arán na paga matákkilalán si Apu Kesu, á kinagi na kuna, “Á makiálliuk ka támma ta Jerusalem, á sikaw lâ yù táttádday nga arán na ammu yù ngámin nga nesimmu tán nga ili gangù!” kun na.
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Á iniyabbû ni Apu Kesu kuna, á kinagi na, “Á anni panò laguk yù nesimmu?” kun na. Á kinagi ra kuna, “Yù kingngikingnguá ra kâ Apu Kesu nga taga Nasaret. Aggina yù kukurugán nga ábbilinán ni Namarò. Ta inipasingan na yù pakáwayyá na nga makapállâ megapu sù aru nga pinagaddátu na ta arubáng na ngámin nga tatolay, ánna makáwayyá yù ággubobuk na gapay.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ngam yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira káruán nga karakalám mi nga Kudio, narákè yù nonò da kuna, á ginápù da, á nassirisiri ira nga nangikeká kâ Gubinador Pilatto, tapè aggina yù mamagikáru kuna. Á inipepátà na ta kurù tapè matay, ta yáyù ámmagikáru na kuna.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Á sikami, á kinagi mi ta aggina yù iddanamám mi nga maddaggunin nga mangiyígù nikami nga ginaká ni Israel. Á mekatallungin ta ággawo áddè sù pate na.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 “Á napállâ kami gapay sù kinagi nayù ira bábbay nga kábulum mi. Ta minay ira ta alippánnawák ta katanamán,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ngam awán yù baggi na. Á labbè da, kinagi ra nikami ta nasingad da yù ira daroban ni Namarò nga nakkagi nira ta naginnanolayin.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 “Á pakarámak mi, á minay yù ira káruán nga kábulum mi, ta ed da innan nu kuruk yù kinagi nayù ira bábbay. Á naratang da nga kunnay sù kinagi ra, ngam arád da gapay nasingan si Apu Kesu.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Ngattá, ta nakúráng paga yù ángnguruk naw sù ngámin nga kinagi nayù ira ngaw ábbilinán ni Namarò!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Arán naw panò ammu ta ajjan yù netúrâ, nga marigirigâ yù MakKiristu nga sinullà ni Namarò, lage na mepotun nga meparáyaw?” kun na.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Á inibukalán na laguk ni Apu Kesu nira yù ngámin nga meyannung sù baggi na nga netúrâ sù libru ni Namarò, nga namegapu sù initúrâ ni Moyses ánna yù ira ngámin nga initúrâ nayù ira káruán nga ábbilinán ni Namarò.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Á manganánnuán ta pakáranni ra ta ili nga angayán nayù ira duá, á nekáttuay si Apu Kesu nira nga kunnay ta arayyu paga yù angayán na.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ngam inigaggak da, á kinagi ra kuna, “Ari ka lákin mánaw, ta púgágin. Mepagammâ ka nikami,” kud da. Á nepulù nira laguk nga nepaddulò.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Á nepallalálláng si Apu Kesu laguk nira nga nakkákán. Á inâ ni Apu Kesu yù pán, á nabbalabálà kâ Namarò. Á gidduá na yù pán, á iniyawâ na nira.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Á ikáddagâ da lâ natákkilalán si Apu Kesu. Á dagarágâ limimmà.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Á nakkaká-ubobuk ira, á kinagi ra, “Á yáyù ga nga nalunnáyán yù nonò ta, sù pappatale tam ta dálan, sù pangibukalán na sù kebalinán nayù initúrâ ni Moyses ánna yù ira ngaw ábbilinán ni Namarò,” kud da.
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Á dagarágâ nga nánaw yù ira duá nga nattoli ta Jerusalem. Á labbè da, narángnganád da nga naggagammung yù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Á kinagi nayù ira naggagammung, “Kuruk nga naginnanolay si Apu, ta nappasingan kâ Simon Eduru!” kud da.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Á inistoriá ra laguk nayù ira duá yù pakesimmu ni Apu Kesu nira ta dálan ánna yù pakatákkilála ra kuna sù paggadduá na ta pán.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Á pakkaká-ubobuk da, ikáddagâ lâ limittuák si Apu Kesu nga nepanáddak nira. Á kinagi na nira, “Á napiá ta ajjan kayu ngámin saw,” kun na.
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Á nakaddák ira ánna nepallà yù assing da, ta kagiad da ta annáni.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Á kinagi na nira, “Anni má ta maganássing kayu? Anni má ta arán naw kurugan ta sikán yaw?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Innan naw yù limâ ánna takkì, tapè ammu naw ta sikán yaw. Tangngalán nawà, tapè kurugan naw nga aringà annáni. Ta yù annáni, awán ta pattak na ánna tuláng na. Ngam sikán, masingan naw ta ajjan yù tuláng ku ánna pattak ku,” kun na.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Á pakkagi ni Apu Kesu karannian, inipasingan na nira yù limá na ánna takki na.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ngam napállâ ira nga nabbábáng paga, gapu ta nerallà yù ayâ da. Á yáyù nga kinagi na nira, “Egga panò kanan saw nikayu?” kun na.
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 “Ajjan!” kud da. Á iniyawâ da yù sirá nga nesuppá.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Á kinán na ta arubáng da ngámin.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Á kinagi na gapay ni Apu Kesu sù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da, “Á yù ngámin nga nesimmu nikán, nakagì ngaw nikayu ta keggâ lâ paga nikayu. Ta kinagì ta máwák nga mapatuppál yù ngámin nga meyannung nikán nga netúrâ sù libru nga tunung ni Moyses ánna yù libru nayù ira káruán nga ábbilinán ni Namarò, ánna yù netúrâ sù libru nga Salmo, nga kansion nga áddáyo ra kâ Namarò,” kun na.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Á pagubobuk ni Apu Kesu karannian, pinannawák na yù nonò da, tapè mánnámmuád da yù inipetúrâ na ngaw ni Namarò sù ira ábbilinán na.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Á kinagi na nira, “Ajjan yù dán nga netúrâ, nga maparigâ nga matay yù Mammaguray nga sinullà ni Namarò, á maginnanolay sù mekatallu nga ággaw.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 “Á ajjan gapay yù dán nga netúrâ, nga máwák nga melayalayâ yù bilin ni Namarò ta ngámin nga lugár, ta mabbabáwi yù ira ngámin makkakerumá nga tatolay sù liwiliwâ da, ánna mangikatalà ira nikán, tapè pakomán ni Namarò ira. Á sawe Jerusalem yù pangigapuád da nga mangilayalayâ.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Á sikayu yù umay mangipakánnámmu nikán, gapu ta nasingan naw yù ngámin nga nesimmu nikán.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ngam ari kayu lábbì mánaw sawe ili, ta dobak ku sangaw nga umay nikayu yù Mangilin nga Ikararuá nga initabbá na ngaw nayù Yámà. Á iddagán naw yù tappì na, nga maggapu ta lángì, ta iyawâ na nikayu yù pakáwayyá naw.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Á sù dattál nayù oras nga páno ni Apu Kesu nga umay ta lángì, á iniyánge na yù ira siminuttul kuna ta lawán na Jerusalem áddè ta babálay na Bitania. Á labbè da tán, á sinonnâ ni Apu Kesu yù limá na, á kinagi na yù pangikállà ni Namarò nira, nga pamindision na nira.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Á pakkagi na karannian, nánawán na ira, á neyángay ta lángì.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Á yù ira ngámin nga siminuttul kuna, jináyo ra si Apu. Á nanoli ira laguk ta Jerusalem nga nerallà yù ayâ da.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Á yáyù nga kággággaw manotoli ira sù mangilin nga kapilliá, nga maddáyaw kâ Namarò.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.