Lucas 24
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NVT
1 Á ta alippánnawák na Liggu, minay yù ira bábbay ta tanam, ta ed da iyángay yù makkakerumá nga bábbanguk nga pinarád da.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Á labbè da ta tanam, narángnganád da nga nabukatán, nga nakarebu yù batu nga nelippak kuna.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Á simillung ira laguk ta unak. Ngam tallung da, á nasingad da ta awánin yù baggi ni Apu Kesu tán.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Á pakasingan nayù ira bábbay ta awán, nanáddak ira tán nga namáyyang. Á inikáddagâ da lâ nga limittuák yù duá nga lálláki nga nepanáddak nira, nga naddalingáráng yù barawási ra.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Á naganássing yù ira bábbay, á nalipay ira nga nakkummak. Á kinagi nayù ira lálláki nira, “Anni má ta aleran naw yù matolay sù gián nayù ira námmatay?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Awánin saw, ta naginnanolayin! Nonopan naw yù kinagi na ngaw nikayu sù arán na paga pánaw ta Galilia.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Ta kinagi na ta metulù yù Kaká na ngámin na tatolay sù ira minálliwâ, á mepátà ta kurù tapè matay, á maginnanolay sù mekatallu nga ággaw,” kud da.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Á pakaginná nayù ira bábbay sù kinagi ra, á nanonò da.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Á nánawád da yù tanam, ta ed da kagian sù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Á yù ira bábbay nga nakkagi sù ira mapulu tádday nga minángngilayalayâ, aggira di Maria Maddala, si Juana, si Maria nga yená ni Ime, ánna yù ira káruán nga bábbay gapay nga nepulù nira.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ngam yù ira lálláki, arád da kinuruk yù kinagi nayù ira bábbay, ta kagiad da ta gaggátung da lâ yù kagiad da.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ngam si Eduru lâ, pine na nakkarerá nga minay sù gián na tanam, ta en na pasikkálan nu kuruk. Á sinígik na yù unak na tanam, á yá lâ nasingan na yù nakabungunán na. Á limibbè nga napállâ sù nesimmu.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Á ajjan yù duá ira nga nakituddu kâ Apu Kesu, nga yane yù ággaw nga páno ra nga umay ta babálay nga mangngágan ta Emmos. Á mapulu tádday nga kilometro yù kárayyu na ta Jerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Á pallakalakák da, nakká-ubobugad da yù ngámin nga nesimmu.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Á pakká-ubu-ubobuk da, á narángnganán ni Apu Kesu ira, á nepappapulukin laguk nira.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Ngam arád da natákkilalán.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Anni yù pakká-ubobugan naw?” kun na. Á nagginnà ira, nga melásin yù daddam da.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Á yù tádday nga mangngágan ta Kalopas, gapu ta arán na paga matákkilalán si Apu Kesu, á kinagi na kuna, “Á makiálliuk ka támma ta Jerusalem, á sikaw lâ yù táttádday nga arán na ammu yù ngámin nga nesimmu tán nga ili gangù!” kun na.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Á iniyabbû ni Apu Kesu kuna, á kinagi na, “Á anni panò laguk yù nesimmu?” kun na. Á kinagi ra kuna, “Yù kingngikingnguá ra kâ Apu Kesu nga taga Nasaret. Aggina yù kukurugán nga ábbilinán ni Namarò. Ta inipasingan na yù pakáwayyá na nga makapállâ megapu sù aru nga pinagaddátu na ta arubáng na ngámin nga tatolay, ánna makáwayyá yù ággubobuk na gapay.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ngam yù ira kátannangán nga pári ánna yù ira káruán nga karakalám mi nga Kudio, narákè yù nonò da kuna, á ginápù da, á nassirisiri ira nga nangikeká kâ Gubinador Pilatto, tapè aggina yù mamagikáru kuna. Á inipepátà na ta kurù tapè matay, ta yáyù ámmagikáru na kuna.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Á sikami, á kinagi mi ta aggina yù iddanamám mi nga maddaggunin nga mangiyígù nikami nga ginaká ni Israel. Á mekatallungin ta ággawo áddè sù pate na.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 “Á napállâ kami gapay sù kinagi nayù ira bábbay nga kábulum mi. Ta minay ira ta alippánnawák ta katanamán,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ngam awán yù baggi na. Á labbè da, kinagi ra nikami ta nasingad da yù ira daroban ni Namarò nga nakkagi nira ta naginnanolayin.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 “Á pakarámak mi, á minay yù ira káruán nga kábulum mi, ta ed da innan nu kuruk yù kinagi nayù ira bábbay. Á naratang da nga kunnay sù kinagi ra, ngam arád da gapay nasingan si Apu Kesu.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Ngattá, ta nakúráng paga yù ángnguruk naw sù ngámin nga kinagi nayù ira ngaw ábbilinán ni Namarò!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Arán naw panò ammu ta ajjan yù netúrâ, nga marigirigâ yù MakKiristu nga sinullà ni Namarò, lage na mepotun nga meparáyaw?” kun na.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Á inibukalán na laguk ni Apu Kesu nira yù ngámin nga meyannung sù baggi na nga netúrâ sù libru ni Namarò, nga namegapu sù initúrâ ni Moyses ánna yù ira ngámin nga initúrâ nayù ira káruán nga ábbilinán ni Namarò.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Á manganánnuán ta pakáranni ra ta ili nga angayán nayù ira duá, á nekáttuay si Apu Kesu nira nga kunnay ta arayyu paga yù angayán na.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ngam inigaggak da, á kinagi ra kuna, “Ari ka lákin mánaw, ta púgágin. Mepagammâ ka nikami,” kud da. Á nepulù nira laguk nga nepaddulò.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Á nepallalálláng si Apu Kesu laguk nira nga nakkákán. Á inâ ni Apu Kesu yù pán, á nabbalabálà kâ Namarò. Á gidduá na yù pán, á iniyawâ na nira.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Á ikáddagâ da lâ natákkilalán si Apu Kesu. Á dagarágâ limimmà.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Á nakkaká-ubobuk ira, á kinagi ra, “Á yáyù ga nga nalunnáyán yù nonò ta, sù pappatale tam ta dálan, sù pangibukalán na sù kebalinán nayù initúrâ ni Moyses ánna yù ira ngaw ábbilinán ni Namarò,” kud da.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Á dagarágâ nga nánaw yù ira duá nga nattoli ta Jerusalem. Á labbè da, narángnganád da nga naggagammung yù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Á kinagi nayù ira naggagammung, “Kuruk nga naginnanolay si Apu, ta nappasingan kâ Simon Eduru!” kud da.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Á inistoriá ra laguk nayù ira duá yù pakesimmu ni Apu Kesu nira ta dálan ánna yù pakatákkilála ra kuna sù paggadduá na ta pán.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Á pakkaká-ubobuk da, ikáddagâ lâ limittuák si Apu Kesu nga nepanáddak nira. Á kinagi na nira, “Á napiá ta ajjan kayu ngámin saw,” kun na.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Á nakaddák ira ánna nepallà yù assing da, ta kagiad da ta annáni.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Á kinagi na nira, “Anni má ta maganássing kayu? Anni má ta arán naw kurugan ta sikán yaw?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Innan naw yù limâ ánna takkì, tapè ammu naw ta sikán yaw. Tangngalán nawà, tapè kurugan naw nga aringà annáni. Ta yù annáni, awán ta pattak na ánna tuláng na. Ngam sikán, masingan naw ta ajjan yù tuláng ku ánna pattak ku,” kun na.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Á pakkagi ni Apu Kesu karannian, inipasingan na nira yù limá na ánna takki na.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ngam napállâ ira nga nabbábáng paga, gapu ta nerallà yù ayâ da. Á yáyù nga kinagi na nira, “Egga panò kanan saw nikayu?” kun na.
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 “Ajjan!” kud da. Á iniyawâ da yù sirá nga nesuppá.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Á kinán na ta arubáng da ngámin.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Á kinagi na gapay ni Apu Kesu sù ira mapulu tádday ánna yù ira káruán nga kábulud da, “Á yù ngámin nga nesimmu nikán, nakagì ngaw nikayu ta keggâ lâ paga nikayu. Ta kinagì ta máwák nga mapatuppál yù ngámin nga meyannung nikán nga netúrâ sù libru nga tunung ni Moyses ánna yù libru nayù ira káruán nga ábbilinán ni Namarò, ánna yù netúrâ sù libru nga Salmo, nga kansion nga áddáyo ra kâ Namarò,” kun na.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Á pagubobuk ni Apu Kesu karannian, pinannawák na yù nonò da, tapè mánnámmuád da yù inipetúrâ na ngaw ni Namarò sù ira ábbilinán na.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Á kinagi na nira, “Ajjan yù dán nga netúrâ, nga maparigâ nga matay yù Mammaguray nga sinullà ni Namarò, á maginnanolay sù mekatallu nga ággaw.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 “Á ajjan gapay yù dán nga netúrâ, nga máwák nga melayalayâ yù bilin ni Namarò ta ngámin nga lugár, ta mabbabáwi yù ira ngámin makkakerumá nga tatolay sù liwiliwâ da, ánna mangikatalà ira nikán, tapè pakomán ni Namarò ira. Á sawe Jerusalem yù pangigapuád da nga mangilayalayâ.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Á sikayu yù umay mangipakánnámmu nikán, gapu ta nasingan naw yù ngámin nga nesimmu nikán.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ngam ari kayu lábbì mánaw sawe ili, ta dobak ku sangaw nga umay nikayu yù Mangilin nga Ikararuá nga initabbá na ngaw nayù Yámà. Á iddagán naw yù tappì na, nga maggapu ta lángì, ta iyawâ na nikayu yù pakáwayyá naw.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Á sù dattál nayù oras nga páno ni Apu Kesu nga umay ta lángì, á iniyánge na yù ira siminuttul kuna ta lawán na Jerusalem áddè ta babálay na Bitania. Á labbè da tán, á sinonnâ ni Apu Kesu yù limá na, á kinagi na yù pangikállà ni Namarò nira, nga pamindision na nira.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Á pakkagi na karannian, nánawán na ira, á neyángay ta lángì.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Á yù ira ngámin nga siminuttul kuna, jináyo ra si Apu. Á nanoli ira laguk ta Jerusalem nga nerallà yù ayâ da.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Á yáyù nga kággággaw manotoli ira sù mangilin nga kapilliá, nga maddáyaw kâ Namarò.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.