João 4

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Á yù ira karakalán na Kudio nga Parisio, narámak da ta napakáru yù ira tatolay nga umay makituddu ánna makirigù kâ Apu Kesu ánnè sù ira nga makituddu ánna makirigù kâ Kuan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ngam ari gemma si Apu Kesu yù manigù, nu ari galâ yù ira tudduán na.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Á pakaginná ni Apu Kesu ta narámak nayù ira Parisio yù pakirigù nayù ira tatolay sù gián na, nánaw laguk ta Judiya nga nepulù sù ira tudduán na, ta umay ira ta purubinsia na Galilia.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Á pallakák di Apu Kesu nga umay ta Galilia, mattalebák ira sù purubinsia na Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Á nakáddè ira ta ili na Sikar sù purubinsia na Samaria nga aranni ta dabbun nga bittáng na ngaw ni Akup sù ngaw anâ na, nga si Kusè.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Á ajjan tán yù bubun ni Akup. Á gapu ta nabannák si Apu Kesu ta pallakalakák na, nagitubang ta aggik na bubun. Á tangngá na ággaw yù labbè da tán.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Pagitubang ni Apu Kesu ta aggik na bubun, minay nanágak yù babay nga taga Samaria. Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Penumam mà bì,” kun na sù babay.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ta nánawin garè yù ira makituddu kâ Apu Kesu, nga minay ta ili, ta ed da gatángan yù kanad da.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Á yù babay nga kobobuk ni Apu Kesu, nakaddák ta pakiubobuk na kuna, gapu ta iluddè nayù ira Kudio yù ira taga Samaria. Á yáyù nga simibbák yù babay, á kinagi na kâ Apu Kesu, “Kunnasi laguk ámmenum ku nikaw, ta sikaw, Kudio ka. Ngam sikán, taga Samariangà,” kun nayù babay kuna.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na kuna, “Nu ammum nakuan yù iyawâ ni Namarò ta tolay, á nu ammum gapay nakuan nu asinningà nga makkiddaw nikaw, á sikaw nakuan laguk yù makkiddaw nikán ta inumam mu, á iyawâ ku nikaw yù tanakuán nga danum nga manotolay ta áddè ta áddè,” kun na.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 “Apu,” kun nayù babay kuna, “awán ka gemma ta itágak, á alaram yawe bubun! Sisaw pangápám mu sù danum nga manotolay ta áddè ta áddè?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ta gári, si Kákay Akup nga yù ngaw naggaká nittam, aggina yù nakkokkok sawe bubun nga bittáng na nikami. Á aggira ngaw ánna yù ira ngámin nga ánâ na ánna ayám da, ininum da yù sinágak da sawe bubun. Makáwayyá ka panò ánnè kâ Kákay Akup?” kun nayù babay.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Á simibbák si Apu Kesu kuna, á kinagi na, “Yù ira ngámin nga ámminum ta danum na yawe bubun, mapangál ira paga sangaw.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ngam yù tolay nga ámminum sù tanakuán nga danum nga iyawâ ku, ari ngin bulubugá mapangál. Ta nu inuman na yù iyawâ ku, mabbáli ta kun na wek ta unak na, nga mallatuâ nga manotolay kuna ta áddè ta áddè,” kun ni Apu Kesu kuna.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Á kinagi nayù babay kuna, “Apu, iyawâ mu bì nikán, tapè aringà mabannák nga manoli sawe bubun nga umay manágak,” kun na.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Á pakkiddo nayù babay, kinagi na laguk ni Apu Kesu kuna, “Em mu bì agálán yù atáwam, ta umay kayu saw,” kun na.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 “Awánà ta atáwa,” kun nayù babay. Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Wan ay, kuruk yù kinagim, nga awán ka ta atáwa.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ngam límá gemma ngin yù nangatáwa nikaw. Á yù laláki nga kabbulum mu kunangane, ari nga kukurugán nga atáwam. Kuruk yù kinagim nga awán ka ta atáwa,” kun na.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Á kinagi nayù babay, “Apu, sikaw yù ábbilinán ni Namarò lagugam!
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Á ajjan bì yù iyabbû ku nikaw. Yù ira naggaká nikami nga taga Samaria, yawe puddul yù naggagammungád da ta pakimore ra kâ Namarò. Ngam sikayu nga Kudio, kagian naw ta Jerusalem nakuan yù paggagammungán nayù ira tatolay nga umay makimoray kâ Namarò. Sisaw gián na laguk nayù kuruk nga paggagammungát tam nga makimoray kâ Namarò?” kun nayù babay.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Kurugam mu yù kagiak ku nikaw. Duttál sangaw yù ággo na nga ari sawe puddul ánna ari tuke Jerusalem yù paggagammungán nayù ira tatolay nga makimoray kâ Namarò.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Á sikayu nga taga Samaria, makimoray kayu, ngam arán naw garè ammu nu asinni yù pakimorayán naw. Ngam sikami nga Kudio, ammu mi yù pakimorayám mi, ta Kudio gemma yù naggaká sù mangiyígù ta tolay.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Á umayin yù ággo na, mássiki kunangane, nga ajjan yù ira nga kuruk nga makimoray kâ Namarò nga Yáma tam ta lángì, nga ari nga áppa-áppè yù pakimore ra, ngam kukurugán nga makimoray ira megapu sù nonò da ánna megapu sù panguruk da, gapu ta kunniaw nga tatolay yù agálán ni Namarò nga Yáma tam nga umay makimoray kuna.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Si Namarò yù sigga-inángà nga ari masingan, nga manotolay ta tolay. Á yù ira tatolay nga makimoray nakuan kuna, máwák da makimoray kuna megapu sù nonò da ánna yù panguruk da kuna,” kun ni Apu Kesu.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Á kinagi nayù babay kuna, “Á sikán, ammù gemma ta umay ta dabbuno yù Mangiyígù nga mammaguray nittam. Aggina yù mangngágan ta Kiristu. Á sangaw nu lubbè, aggina yù mangipakánnámmu nittam ta ngámin nga kuruk,” kun na.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Sikán yaw nga makiubobuk nikaw,” kun na.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Á ta pagubobuk na paga ni Apu Kesu sù babay, limibbè yù ira tudduán na nga naggapu ta ili, á narángnganád da ira. Á nakaddák ira ta pakiubobuk ni Apu Kesu sù babay, ngam awán ta nangiyabbû kuna nu anni yù ikáyâ nayù babay, onu anni yù gapu na nga pakiubobuk ni Apu Kesu kuna.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Á yù babay, pakaginná na sù kinagi ni Apu Kesu kuna, dagarágâ nga nánaw laguk nga bittáng na yù ammutu na, á nanoli ta ili. Á en na kinagi sù ira katangelián na,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Et tamin, ta en naw innan yù tolay nga nakkagi nikán ta ngámin nga kingnguâ. Ari panò aggina yù Mangiyígù nga mangngágan ta Kiristu, nga iddagát tam?” kun na.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Á nánaw ira laguk ta ili, ta ed da innan si Apu Kesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Á ta kapapáno nayù babay kári Apu Kesu ta bubun, á yù ira tudduán ni Apu Kesu, kinagi ra kuna, “Mesturu, kumán ka bì,” kud da.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ngam simibbák si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Ajjan yù tanakuán nga kanak ku nga arán naw ammu,” kun na.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Á yáyù nga nakkaká-abbû yù ira tudduán na, á kinagi ra, “Egga panò yù minay nangiyawâ kuna?” kud da.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Yaw galâ ipakkatolè yù pamalurò ku sù ure ni Namarò nga naddok nikán ánna yù panuppál ku sù ipakuá na nikán.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ari panò nakagi nikayu ta ajjan paga appátabulán áddè ta ággagaták? Ngam kagiak ku nikayu ta namegapungin yù paggagaták. Irípâ nawè yù ira tatolay nga umayin nikán. Meyárik ira ta ammay nga nalutu, nga máyâ magatágin kunangane, ta naparán iren nga umay manguruk nikán.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Á yù ira nga mamatuttul nira, málâ da yù napiá nga bálà da. Á yù ira nga patuttulad da nikán, málâ da yù kepáttole ra kâ Namarò ta áddè ta áddè. Á yáyù nga mepagayáyâ ira, nga kunnay sù ira mammulá ánna yù ira maggaták.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Ta kuruk yù dán nga nakagi, nga ‘Ajjan yù mammulá, á tanakuán yù umay maggaták.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Á dobat takayu, ta en naw patuttulan yù ira tatolay nga arán naw sinudduán. Á ajjan yù ira nangituddu nira nga napolu ánnè nikayu, tapè mesipà kayu sù pabbalinán na bannák na baggi ra.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Á aru yù ira nga taga Sikar nga nangikatalà kâ Apu Kesu megapu sù kinagi nayù babay nira, nga kun na, “Kinagi na nikán yù ngámin nga kingnguâ,” kun na.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Á yáyù nga minay ira kâ Apu Kesu. Á pakáddè da sù gián ni Apu Kesu, inigaggak da ta maggián bì nira. Á naggián si Apu Kesu nira ta duá nga ággaw.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Á kitáru yù ira nga nanguruk megapu sù ubobuk ni Apu Kesu.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Á kinagi ra sù babay, “Ari lâ yù kinagim yù ipanguruk mi kuna, ta gininná mi ngin gapay yù ubobuk na, á yáyù nga ammu mi ta kukurugán nga aggina yù iddanamát tam nga Mangiyígù ta tolay ta dabbuno,” kud da.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Á pappasá na duá nga ággaw, nánaw di Apu Kesu ta Sikar nga minay ta Galilia, nga naddakalán ni Apu Kesu.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Á kinagi na ngaw ni Apu Kesu, “Pakimorayád da yù ábbilinán ni Namarò ta ngámin nga lugár. Ngam yù ira katangelián na, arád da pakimorayán,” kun na.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Ngam ta labbè ni Apu Kesu ta Galilia, magayáyâ yù ira tatolay nga mamaddulò kuna, gapu ta nasingad da yù pinagaddátu na ta pakipiestá ra ngaw ta Jerusalem.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Á keggá ni Apu Kesu ta Galilia, nanoli ta ili na Kana ta purubinsia na Galilia, nga gián na ngaw sù pamabbáli na sù danum ta binaráyáng. Á egga tán yù tolay nga kátannangán, nga matakì yù anâ na nga laláki ta bale ra ta ili na Kapernium.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Pakaginná nayù tolay ta limibbè si Apu Kesu ta Kana, nga naggapu ta purubinsia na Judiya, minay laguk nga nakikomá kuna ta umay ta Kapernium, tapè pammapián na yù anâ na nga magisassay matay.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Nu arán naw masingan yù pagaddatuak ku nga makapállâ, egga panò yù ángnguruk naw nikán?” kun na.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 “Apu,” kun nayù tolay, “et ten, ta kúragat ta yù arán na paga patay!” kun na.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Lubbè ken, ta nammapiá ngin yù anâ mu,” kun na. Á kinuruk nayù tolay yù kinagi ni Apu Kesu kuna, á nánaw, ta manoli sù gián na.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Á sù tádday ággaw, pallakák nayù tolay paga nga lubbè sù gián na ta Kapernium, nerapunán na ta dálan yù ira aripan na. Á kinagi ra ta nammapiá ngin yù anâ na.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Á iniyabbû na nira nu káni yù pammapiá na. Á kinagi ra kuna, “Kagabi ta pannarek na bilák ta púgák yù kári na kulikuk na,” kud da kuna.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Á nanonò nayù tolay ta yáyù gapay yù oras nga pakkagi ni Apu Kesu kuna ta nammapiá ngin yù anâ na. Á aggira ngámin nga makkakábbalay, nanguruk ira kâ Apu Kesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Á ta keggá ni Apu Kesu paga ta Galilia nga naggapu ta Judiya, yawe yù mekaruá nga pinagaddátu na nga makapállâ.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.