João 4

Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs BKJ

Sair da comparação

ATT

BKJ BKJ

¹ Á yù ira karakalán na Kudio nga Parisio, narámak da ta napakáru yù ira tatolay nga umay makituddu ánna makirigù kâ Apu Kesu ánnè sù ira nga makituddu ánna makirigù kâ Kuan.

¹ Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,

² Ngam ari gemma si Apu Kesu yù manigù, nu ari galâ yù ira tudduán na.

² (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),

³ Á pakaginná ni Apu Kesu ta narámak nayù ira Parisio yù pakirigù nayù ira tatolay sù gián na, nánaw laguk ta Judiya nga nepulù sù ira tudduán na, ta umay ira ta purubinsia na Galilia.

³ ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.

⁴ Á pallakák di Apu Kesu nga umay ta Galilia, mattalebák ira sù purubinsia na Samaria.

⁴ E era-lhe necessário passar por Samaria.

⁵ Á nakáddè ira ta ili na Sikar sù purubinsia na Samaria nga aranni ta dabbun nga bittáng na ngaw ni Akup sù ngaw anâ na, nga si Kusè.

⁵ Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.

⁶ Á ajjan tán yù bubun ni Akup. Á gapu ta nabannák si Apu Kesu ta pallakalakák na, nagitubang ta aggik na bubun. Á tangngá na ággaw yù labbè da tán.

⁶ Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.

⁷ Pagitubang ni Apu Kesu ta aggik na bubun, minay nanágak yù babay nga taga Samaria. Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Penumam mà bì,” kun na sù babay.

⁷ Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ Ta nánawin garè yù ira makituddu kâ Apu Kesu, nga minay ta ili, ta ed da gatángan yù kanad da.

⁸ (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).

⁹ Á yù babay nga kobobuk ni Apu Kesu, nakaddák ta pakiubobuk na kuna, gapu ta iluddè nayù ira Kudio yù ira taga Samaria. Á yáyù nga simibbák yù babay, á kinagi na kâ Apu Kesu, “Kunnasi laguk ámmenum ku nikaw, ta sikaw, Kudio ka. Ngam sikán, taga Samariangà,” kun nayù babay kuna.

⁹ Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.

¹⁰ Á simibbák si Apu Kesu, á kinagi na kuna, “Nu ammum nakuan yù iyawâ ni Namarò ta tolay, á nu ammum gapay nakuan nu asinningà nga makkiddaw nikaw, á sikaw nakuan laguk yù makkiddaw nikán ta inumam mu, á iyawâ ku nikaw yù tanakuán nga danum nga manotolay ta áddè ta áddè,” kun na.

¹⁰ Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.

¹¹ “Apu,” kun nayù babay kuna, “awán ka gemma ta itágak, á alaram yawe bubun! Sisaw pangápám mu sù danum nga manotolay ta áddè ta áddè?

¹¹ Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?

¹² Ta gári, si Kákay Akup nga yù ngaw naggaká nittam, aggina yù nakkokkok sawe bubun nga bittáng na nikami. Á aggira ngaw ánna yù ira ngámin nga ánâ na ánna ayám da, ininum da yù sinágak da sawe bubun. Makáwayyá ka panò ánnè kâ Kákay Akup?” kun nayù babay.

¹² És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?

¹³ Á simibbák si Apu Kesu kuna, á kinagi na, “Yù ira ngámin nga ámminum ta danum na yawe bubun, mapangál ira paga sangaw.

¹³ Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;

¹⁴ Ngam yù tolay nga ámminum sù tanakuán nga danum nga iyawâ ku, ari ngin bulubugá mapangál. Ta nu inuman na yù iyawâ ku, mabbáli ta kun na wek ta unak na, nga mallatuâ nga manotolay kuna ta áddè ta áddè,” kun ni Apu Kesu kuna.

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.

¹⁵ Á kinagi nayù babay kuna, “Apu, iyawâ mu bì nikán, tapè aringà mabannák nga manoli sawe bubun nga umay manágak,” kun na.

¹⁵ Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.

¹⁶ Á pakkiddo nayù babay, kinagi na laguk ni Apu Kesu kuna, “Em mu bì agálán yù atáwam, ta umay kayu saw,” kun na.

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.

¹⁷ “Awánà ta atáwa,” kun nayù babay. Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Wan ay, kuruk yù kinagim, nga awán ka ta atáwa.

¹⁷ A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;

¹⁸ Ngam límá gemma ngin yù nangatáwa nikaw. Á yù laláki nga kabbulum mu kunangane, ari nga kukurugán nga atáwam. Kuruk yù kinagim nga awán ka ta atáwa,” kun na.

¹⁸ porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.

¹⁹ Á kinagi nayù babay, “Apu, sikaw yù ábbilinán ni Namarò lagugam!

¹⁹ Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.

²⁰ Á ajjan bì yù iyabbû ku nikaw. Yù ira naggaká nikami nga taga Samaria, yawe puddul yù naggagammungád da ta pakimore ra kâ Namarò. Ngam sikayu nga Kudio, kagian naw ta Jerusalem nakuan yù paggagammungán nayù ira tatolay nga umay makimoray kâ Namarò. Sisaw gián na laguk nayù kuruk nga paggagammungát tam nga makimoray kâ Namarò?” kun nayù babay.

²⁰ Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.

²¹ Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Kurugam mu yù kagiak ku nikaw. Duttál sangaw yù ággo na nga ari sawe puddul ánna ari tuke Jerusalem yù paggagammungán nayù ira tatolay nga makimoray kâ Namarò.

²¹ Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²² Á sikayu nga taga Samaria, makimoray kayu, ngam arán naw garè ammu nu asinni yù pakimorayán naw. Ngam sikami nga Kudio, ammu mi yù pakimorayám mi, ta Kudio gemma yù naggaká sù mangiyígù ta tolay.

²² Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.

²³ Á umayin yù ággo na, mássiki kunangane, nga ajjan yù ira nga kuruk nga makimoray kâ Namarò nga Yáma tam ta lángì, nga ari nga áppa-áppè yù pakimore ra, ngam kukurugán nga makimoray ira megapu sù nonò da ánna megapu sù panguruk da, gapu ta kunniaw nga tatolay yù agálán ni Namarò nga Yáma tam nga umay makimoray kuna.

²³ Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.

²⁴ Si Namarò yù sigga-inángà nga ari masingan, nga manotolay ta tolay. Á yù ira tatolay nga makimoray nakuan kuna, máwák da makimoray kuna megapu sù nonò da ánna yù panguruk da kuna,” kun ni Apu Kesu.

²⁴ Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.

²⁵ Á kinagi nayù babay kuna, “Á sikán, ammù gemma ta umay ta dabbuno yù Mangiyígù nga mammaguray nittam. Aggina yù mangngágan ta Kiristu. Á sangaw nu lubbè, aggina yù mangipakánnámmu nittam ta ngámin nga kuruk,” kun na.

²⁵ A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.

²⁶ Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Sikán yaw nga makiubobuk nikaw,” kun na.

²⁶ Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.

²⁷ Á ta pagubobuk na paga ni Apu Kesu sù babay, limibbè yù ira tudduán na nga naggapu ta ili, á narángnganád da ira. Á nakaddák ira ta pakiubobuk ni Apu Kesu sù babay, ngam awán ta nangiyabbû kuna nu anni yù ikáyâ nayù babay, onu anni yù gapu na nga pakiubobuk ni Apu Kesu kuna.

²⁷ E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?

²⁸ Á yù babay, pakaginná na sù kinagi ni Apu Kesu kuna, dagarágâ nga nánaw laguk nga bittáng na yù ammutu na, á nanoli ta ili. Á en na kinagi sù ira katangelián na,

²⁸ A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:

²⁹ “Et tamin, ta en naw innan yù tolay nga nakkagi nikán ta ngámin nga kingnguâ. Ari panò aggina yù Mangiyígù nga mangngágan ta Kiristu, nga iddagát tam?” kun na.

²⁹ Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?

³⁰ Á nánaw ira laguk ta ili, ta ed da innan si Apu Kesu.

³⁰ Então, eles saíram da cidade e foram até ele.

³¹ Á ta kapapáno nayù babay kári Apu Kesu ta bubun, á yù ira tudduán ni Apu Kesu, kinagi ra kuna, “Mesturu, kumán ka bì,” kud da.

³¹ Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.

³² Ngam simibbák si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Ajjan yù tanakuán nga kanak ku nga arán naw ammu,” kun na.

³² Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.

³³ Á yáyù nga nakkaká-abbû yù ira tudduán na, á kinagi ra, “Egga panò yù minay nangiyawâ kuna?” kud da.

³³ Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?

³⁴ Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Yaw galâ ipakkatolè yù pamalurò ku sù ure ni Namarò nga naddok nikán ánna yù panuppál ku sù ipakuá na nikán.

³⁴ Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.

³⁵ Ari panò nakagi nikayu ta ajjan paga appátabulán áddè ta ággagaták? Ngam kagiak ku nikayu ta namegapungin yù paggagaták. Irípâ nawè yù ira tatolay nga umayin nikán. Meyárik ira ta ammay nga nalutu, nga máyâ magatágin kunangane, ta naparán iren nga umay manguruk nikán.

³⁵ Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.

³⁶ Á yù ira nga mamatuttul nira, málâ da yù napiá nga bálà da. Á yù ira nga patuttulad da nikán, málâ da yù kepáttole ra kâ Namarò ta áddè ta áddè. Á yáyù nga mepagayáyâ ira, nga kunnay sù ira mammulá ánna yù ira maggaták.

³⁶ E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.

³⁷ Ta kuruk yù dán nga nakagi, nga ‘Ajjan yù mammulá, á tanakuán yù umay maggaták.’

³⁷ Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.

³⁸ Á dobat takayu, ta en naw patuttulan yù ira tatolay nga arán naw sinudduán. Á ajjan yù ira nangituddu nira nga napolu ánnè nikayu, tapè mesipà kayu sù pabbalinán na bannák na baggi ra.”

³⁸ Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁹ Á aru yù ira nga taga Sikar nga nangikatalà kâ Apu Kesu megapu sù kinagi nayù babay nira, nga kun na, “Kinagi na nikán yù ngámin nga kingnguâ,” kun na.

³⁹ E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.

⁴⁰ Á yáyù nga minay ira kâ Apu Kesu. Á pakáddè da sù gián ni Apu Kesu, inigaggak da ta maggián bì nira. Á naggián si Apu Kesu nira ta duá nga ággaw.

⁴⁰ Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.

⁴¹ Á kitáru yù ira nga nanguruk megapu sù ubobuk ni Apu Kesu.

⁴¹ E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;

⁴² Á kinagi ra sù babay, “Ari lâ yù kinagim yù ipanguruk mi kuna, ta gininná mi ngin gapay yù ubobuk na, á yáyù nga ammu mi ta kukurugán nga aggina yù iddanamát tam nga Mangiyígù ta tolay ta dabbuno,” kud da.

⁴² e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.

⁴³ Á pappasá na duá nga ággaw, nánaw di Apu Kesu ta Sikar nga minay ta Galilia, nga naddakalán ni Apu Kesu.

⁴³ Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.

⁴⁴ Á kinagi na ngaw ni Apu Kesu, “Pakimorayád da yù ábbilinán ni Namarò ta ngámin nga lugár. Ngam yù ira katangelián na, arád da pakimorayán,” kun na.

⁴⁴ Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.

⁴⁵ Ngam ta labbè ni Apu Kesu ta Galilia, magayáyâ yù ira tatolay nga mamaddulò kuna, gapu ta nasingad da yù pinagaddátu na ta pakipiestá ra ngaw ta Jerusalem.

⁴⁵ Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.

⁴⁶ Á keggá ni Apu Kesu ta Galilia, nanoli ta ili na Kana ta purubinsia na Galilia, nga gián na ngaw sù pamabbáli na sù danum ta binaráyáng. Á egga tán yù tolay nga kátannangán, nga matakì yù anâ na nga laláki ta bale ra ta ili na Kapernium.

⁴⁶ Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.

⁴⁷ Pakaginná nayù tolay ta limibbè si Apu Kesu ta Kana, nga naggapu ta purubinsia na Judiya, minay laguk nga nakikomá kuna ta umay ta Kapernium, tapè pammapián na yù anâ na nga magisassay matay.

⁴⁷ Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.

⁴⁸ Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Nu arán naw masingan yù pagaddatuak ku nga makapállâ, egga panò yù ángnguruk naw nikán?” kun na.

⁴⁸ Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.

⁴⁹ “Apu,” kun nayù tolay, “et ten, ta kúragat ta yù arán na paga patay!” kun na.

⁴⁹ O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.

⁵⁰ Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Lubbè ken, ta nammapiá ngin yù anâ mu,” kun na. Á kinuruk nayù tolay yù kinagi ni Apu Kesu kuna, á nánaw, ta manoli sù gián na.

⁵⁰ Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.

⁵¹ Á sù tádday ággaw, pallakák nayù tolay paga nga lubbè sù gián na ta Kapernium, nerapunán na ta dálan yù ira aripan na. Á kinagi ra ta nammapiá ngin yù anâ na.

⁵¹ E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.

⁵² Á iniyabbû na nira nu káni yù pammapiá na. Á kinagi ra kuna, “Kagabi ta pannarek na bilák ta púgák yù kári na kulikuk na,” kud da kuna.

⁵² Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.

⁵³ Á nanonò nayù tolay ta yáyù gapay yù oras nga pakkagi ni Apu Kesu kuna ta nammapiá ngin yù anâ na. Á aggira ngámin nga makkakábbalay, nanguruk ira kâ Apu Kesu.

⁵³ Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.

⁵⁴ Á ta keggá ni Apu Kesu paga ta Galilia nga naggapu ta Judiya, yawe yù mekaruá nga pinagaddátu na nga makapállâ.

⁵⁴ Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →