João 12
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á annam paga yù ággaw pángè na pamegapu na piestá. Á minay di Apu Kesu ta Bitania, ta gián ni Lasaru nga pinaginnanole ni Apu Kesu.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Á pinarád di Lasaru yù pamúgák di Apu Kesu. Á si Marta yù nasserbi nira, á si Lasaru yù tádday nga nepallálláng kâ Apu Kesu.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Á inâ ni Maria yù tangaboteliá nga bábbanguk nga nanginá, nga denu na nardu, á inibubbù na sù takki ni Apu Kesu, á pinunatán na yù takki na sù duddù na. Á limingngák yù aguk nayù bábbanguk sù balay.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Á ajjan si Kudas Iskariote, nga tádday sù ira mapulu duá nga makituddu kâ Apu Kesu, á matakì yù nonò na ta pakasingan na sù kingnguá ni Maria. Yawe Kudas yù mappagápù sangaw kâ Apu Kesu. Á kinagi ni Kudas,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 “Ngattá, ta ari neláku yawe bábbanguk ta tallu gatù, tapè ilimù tam yù pagá na sù ira magáwák?” kun ni Kudas.
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Á ari kuruk nga mangikállà si Kudas sù ira magáwák, ngam áppè lâ yù kinagi na, gapu ta aggina yù minákkokò, á aggina yù manangngal ta kuártu ra nga kokokotan na lâ.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Á kinagi ni Apu Kesu kuna, “Paguráyám mu si Maria. Iyanugù mu kuna, tapè paránan na yù baggì ta ketanam ku.
7 Mas Jesus disse:
8 Ta ajjan nga mannanáyun nikayu yù ira magáwák. Ngam sikán, mabíkà lâ maggián nikayu,” kun na.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Á pakarámak nayù ira magaru nga Kudio ta ajjan si Apu Kesu ta Bitania, minay ira sù gián na, ta ed da innan. Á ari lâ si Apu Kesu yù ikáyâ da nga innan, ngam si Lasaru gapay nga pinaginnanole na.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Á yáyù nga inigagánge ra nga papatáyan nayù ira kátannangán nga pári si Lasaru gapay,
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 ta aggina yù gapu na nga aru yù ira Kudio nga manguruk kâ Apu Kesu, nga likuránád da yù ira kátannangád da.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Á sù tádday nga ággaw, ajjan yù ira magaru nga tatolay nga minay nakipiestá, á narámak da ta umayin si Apu Kesu ta Jerusalem.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Á nangâ ira ta palákkay, ta ed da jinápun, tapè dayáwad da. Á nagaragiák ira, á kinagi ra,
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Á inikko ni Apu Kesu yù kígo na kabáyu nga dongki, nga nattakayán na. Á yáyù nga napalurò yù inipalappâ ni Namarò nga inipetúrâ na sù dán nga libru nga kunniaw:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Sikayu nga taga Jerusalem, ari kayu maganássing.
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Á yù ira sinudduán ni Apu Kesu, arád da nánnámmuán yù kebalinán nayù netúrâ. Ngam ta kabalin na naginnanolay nga limibbè ta lángì, ninonò da laguk ta yáyù kapalurò nayù dán nga netúrâ nga meyannung sù pattake na ta dongki nga minay ta Jerusalem.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Á yù ira magaru nga tatolay nga nakasingan kâ Apu Kesu sù pagágál na kâ Lasaru ta tanam na ta pamaginnanole na kuna, kinagi ra yù nasingad da sù ira tatolay ta Jerusalem.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Á yáyù nga minay yù ira magaru nga tatolay nga jiminápun kâ Apu Kesu, ta narámak da yù makapállâ nga pinagaddátu na.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Á nakkaká-ubobuk laguk yù ira Parisio, á kinagi ra laguk, “Ye, innan nawè! Awán garè ta awayyá tam, ta siminuttul ngámin nga tangapáddabbunán kuna!” kud da.
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Á ajjan gapay yù ira nga ari Kudio nga taga Garesia nga minay makipiestá ta Jerusalem, tapè makimoray ira gapay kâ Namarò.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Á minay ira laguk kâ Pilippi, nga taga Betseda sù purubinsia na Galilia, ta ed da kagian kuna, “Apu, ikáyâ mi makiammu kâ Apu Kesu,” kud da.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Á en na kinagi ni Pilippi kâ Andares, á nappulù ira, ta ed da kagian kâ Apu Kesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Á pakkagi di Andares ta ajjan yù ira umay nga taga Garesia, simibbák si Apu Kesu, á kinagi na nira, “Duttálin yù ággo na keparáyò, nga kepotuk ku sangaw ta lángì, sikán nga Kaká na ngámin na tatolay.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Kukurugán nga kuruk yù kagiak ku nikayu. Máwák nga matayà sangaw ánna metanamà, tapè aru yù ira meyígù. Á yaw keyarigán na, yù tangabullung nga bini. Nu ari memulá ta dabbun, táttádday lâ nga ari umaru. Ngam nu memulá ta dabbun nga kunnay ta natay, á mattubbu, á mabbáli ta aru.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Á kunnian gapay yù keyarigán nayù tolay nga tángngagan na lâ yù ákkatole na ta baggi na sawe dabbuno, ta lonán na ngámin ta pate na sangaw ánna mesinná kâ Namarò ta áddè ta áddè. Ngam yù tolay nga máyâ nga mamalurò sù ipakuâ kuna, mássiki nu lonán na ngámin yù ikáyâ na sawe dabbuno, ngam meyígù, á málâ na yù áttole na kâ Namarò nga awán ta áddè na.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Á yù tolay nga máyâ nga makiaripan nikán, máwák na tumuttuttul nikán, tapè maguray lâ yù giák ku, ajjan lâ nikán yù aripak ku. Á iparáyo nayù Yámà ngámin yù ira nga makiaripan nikán,” kun na.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Á inupù ni Apu Kesu nga kinagi, “Á duttálin yù jigâ ku, á maburungà nga mapábbaw. Anni laguk ipakimállà ku kâ Yámà? Makimállakà nakuan panò kuna ta ilillì nangà sù jigâ nga duttál nikán sangaw? Ngam ari gemma, ta yáyù iniyángè saw, tapè attamák ku yù jigâ,” kun na.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Á kinagi na laguk ni Apu Kesu kâ Namarò, “Ammò ku, meparáyaw yù ngágam mu ta arubáng nayù ira tatolay megapu nikán,” kun na. Á dagarágâ ajjan yù ngárál nga naggapu ta lángì, á kun na, “Neparáyawin yù ngágak ku nga kamotungán, á meparáyaw paga sangaw,” kun na.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Á yù ira magaru nga tatolay nga nanáddak ta aranni kuna, naginná ra yù ngárál, á kagiad da ta nagalittúgaw. Á yù ira káruán, “Ari,” kud da, “ngam nagubobuk yù daroban ni Namarò kuna,” kud da.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Á kinagi ni Apu Kesu nira, “Yane ngárál nga naginná naw, ari nagubobuk megapu nikán, nu ari galâ megapu nikayu, tapè manguruk kayu.
30 Então Jesus explicou:
31 Á duttálin yù pamegapu nayù pamanunnù ni Namarò sù ira tatolay sawe dabbuno, ánna duttálin yù káppù ni Satanas, ánna yù ketabbà na.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Á sikán, sangaw nu mepotunà, agálák ku yù ira tatolay ta ngámin nga lugár, á abbágák ku ira, tapè umay ira mangikatalà nikán,” kun na.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Á yáyù kinagi ni Apu Kesu, tapè ipakánnámmu na nira yù ipate na nga mepátà ta kurù nga mapatáddak.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Á yáyù nga simibbák yù ira magaru nga tatolay, á kinagi ra kuna, “Naginná mi yù binibbik da nga netúrâ sù tunung tam, nga matolay yù MakKiristu ta áddè ta áddè nga mammaguray nittam. Ngattá laguk, ta kagiam mu ta mepotun nga mepátà ta kurù yù Kaká na ngámin na tatolay? Ari panò aggina yù mammaguray nga mangngágan ta Kiristu? Asinni laguk yù Kaká na ngámin na tatolay nga kum mu?” kud da.
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Á yáyù nga kinagi na laguk ni Apu Kesu nira, “Maggiánà paga nikayu ta mabì. Á keggâ lâ paga nga mamannawák ta nonò naw, tuttulan nawà, tapè ari kayu sangaw mepárik sù tolay nga magabíyán. Ta yù tolay nga mallakák ta kallà, magawáwán gapu ta arán na ammu yù angayán na.
35 Jesus respondeu:
36 Á ta keggâ paga ta dabbuno nga mamannawák ta nonò na tolay, ikatalà nawà, tapè manawagán yù nonò naw nga mepagittá ta nonò ku,” kun ni Apu Kesu nira.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Ta mássiki nu aru yù pinagaddátu na nga makapállâ ta arubáng da, nanakì ira nga manguruk kuna.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Á yáyù nga napatuppál yù initúrâ na ngaw ni Lákay Isaya, nga ábbilinán ni Namarò, nga kunniaw:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Á gapu ta ari ira manguruk, kinagi na paga nayù ngaw Lákay Isaya yù meyannung sù ipanakì da, ta kinagi na,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Pinabbalin na ira ni Namarò ta kun na buling,
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Yáyù kinagi na ngaw ni Lákay Isaya sù ngaw gári, gapu ta nasingan na yù dalingáráng nayù MakKiristu, á kinagi na yù meyannung kuna.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Á mássiki nu ari nanguruk yù ira káruán nga Kudio, aru yù ira nga makáwayyá nga Kudio nga manguruk kâ Apu Kesu. Ngam inilímak da yù ángnguruk da gapu ta maganássing ira sù ira Parisio, marakè palawanad da ira sù ággagammungád da.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Ta ikáyâ da yù paddáyo nayù ira ikáttole ra ánnè sù paddáyo ni Namarò nira.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Á uliotturu nga pangituddu ni Apu Kesu, iniyássikan na yù ubobuk na, á kinagi na, “Yù tolay nga manguruk nikán, ari lâ sikán yù kurugan na, nu ari gapay si Namarò nga naddok nikán.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Á yù tolay nga maningan nikán, imámmatán na gapay yù naddok nikán.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Sikán yù meyárik ta nawák, á minayà ta dabbuno nga mamannawák ta nonò na tolay, tapè ari maggián ta kallà yù ira nga mangikatalà nikán.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Á nu ajjan yù tolay nga makaginná sù kagiak ku, ngam ari manguruk, á ari sikán yù mamanunnù kuna. Ta aringà minay nga mamanunnù ta tolay, ngam minayà ta dabbuno tapè sikán yù mangiyígù nira.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 “Ngam ajjan yù mamanunnù sù ira tatolay nga manakì nikán ánna ari manguruk sù kinagì, ta mokum ira sù pagáddekán na ággaw. Á yá ikokum da yù ubobuk ku nga arád da kinuruk.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Ta aringà magubobuk megapu sù pakáwayyâ, nu ari galâ megapu sù pakáwayyá nayù Yámà nga naddok nikán. Ta inibilin na nikán ngámin yù kagiak ku ánna ituddù.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Á ammù gemma ta manotolay yù taddán nayù Yámà ta tolay ta áddè ta áddè. Á yáyù nga kagiak ku yù ngámin nga inibilin nayù Yámà nikán.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.