Mateus 13
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC
1 Ẹlẹ ni a ngme ena, iJesu ọ fiẹ owa ya lase, ọ shitọ epfẹ okẹ oniẹmhi.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Ebubu ẹgbọ e le gasẹ ọli ramhi ni ọ rọ vu ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi shitọ, eni ẹgbọ nya e migha egele oni okẹ oniẹmhi.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Ọ ri okhẹ irọkhọkhọ gue emhi ebubu u yẹ wẹ, ọọ wẹ, “A ghe i! Ọghiale ọghuo ọ je ishemhi ya ku ikpamhi emhi.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Abi ọ li i ku eni ikpamhi emhi eghọ, eghuo ọ e de kua epfẹ odẹ. Ipfeli e bhale ya sanọ wẹ le.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Eghuo ọ, e de nga ukhomhi ọkpegbhẹ, ni ọa mhuẹ ekẹ ni e bu. E nyanya zẹ. Ama itobọ khi oni ekẹ ọa mhuẹ ẹlamhi ni e pfi imhili lo,
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 ovọ o gbolo wẹ-a. E khakha-a, irari khi ẹa mẹ asha pfi imhili lo ekẹ egbegbọ.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Ikpamhi eghuo ọ, e de kulo ashini igba e la. Eni igba e zẹ, e tono wẹ gbolo-a.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ama ikpamhi eghuo, e de shi egbegbi ekẹ, e fu, e nyẹsẹ ekhẹ. Eghuo e ri imọmhi asha egbhuẹshe lasele, elese e ri asha egbhuẹsẹ lasele, enekpọle, asha uye ali igbe. Ẹghẹghẹ aghọ e ke ya bu dọsẹ emini a kpẹ rọ kọ.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 A zẹ esọ, a suọ emini mhia gueyẹ ẹ, ni a rọli gbe akanya.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Eniyẹ odukhokho eyọli e bhale deba li, e mhila li, “Elọ o zẹ ni u rọ ri okhẹ irọkhọkhọ ọ sẹsẹ eni ẹgbọ?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 IJesu ọọ wẹ, a she mhọli ilẹsẹ oyi osheli abi Ẹshinẹgba ọ she mhọli omhẹsẹ shi ẹ egbe, ama a rọli sheli wẹ.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ọnini ọ da kpẹ mhọli, a ya rọ ma ọ na li, ọ mhọli gbeku ọ. Ama ọni ọa mhuẹ, a ya mie ọli oni ọ kpẹ mhuẹ.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Emini o zẹ ni mhi rọ ri okhẹ irọkhọkhọ nu wẹ ngme khi.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Lọli o zẹ khi ungmemhi
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Udu oyẹwẹ o bi obili-a.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Ama oyẹẹ ọa khi ighọ. Á mẹ afa gba. A ri alo eyẹ ẹ mẹ ekẹ, a ri esọ eyẹ ẹ suọ.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Abi o li mhi li gue ọli yẹ ẹ khi, emekẹguele ebubu ali ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba ebubu, e li dua ini wẹwẹ e mẹ emini a mẹ ali ini wẹwẹ e suọ emini a suọ, ama ẹa dobẹ.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 IJesu ọọ. “A ri esọ shi ekẹ, ni e suọ emini oni okhẹ irọkhọkhọ o ngme.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Ọgbọ ni suọ ungmemhi omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ, ni ọa lo ọli esọ ne, lọli ọ li abi ikpamhi emini e de kua epfẹ odẹ. Eri ọkphaghiẹ ọ́ọ́ bhale ya sanọ li wẹwẹ udu kua.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Eni e zẹ nga ukhomhi ọkpegbhẹ, eri e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi, ọ ga ri oghẹlẹ mie ọli.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Ama ọa tiemhi ọli udu, itobọ ighọ, ọa migha tẹsẹ. Irarighọ, ini ọmunu o bhale ali ni a rọ mu okhọli vule shi ọli ọ shi itobọ oni ungmemhi, ọ de odẹ a aghọaghọ.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Ikpamhi ni e zẹ shi ifu igba, wẹwẹ e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba, inasẹ-udu shi ingme agbọ ali ọghuẹmhẹ oyi ẹpfue, e tono oni ungmemhi abi igba, ọa dobẹ mọ umọmhi.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Ikpamhi ni e zẹ shi egbegbi ekẹ, e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba o lo ọli esọ. O mọ umọmhi. Eghuo e kha mọ imọmhi egbhuẹshe, elese mọ egbhuẹsẹ, eghuo ọ uye ali igbe.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 IJesu ọ gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ, ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba o li abi ọmọse ọghuo ni ọ kọ ado enete shi ishemhi oyọli.”
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ẹliyọsẹ, khi ẹgbọkpa e ya lesẹ-a, ọbe ọli ọ bhale ya kọ ebuli ọfaghue sọlọ shi ọli ọ, ọ vu.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Eni ado e zẹ khi e fu khi e ri itsagha lasele, eni ebuli ọfaghue e li zẹ lasele.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Ighọ eni ẹẹ ga eyi ọni ọmọse e bhale ya gueyẹ ọli, ẹẹ ọli, ‘Ọga egbegbi ado ni u kọ shi ishemhi oyẹ, ebuli ọfaghue e nu wẹ zẹ lasele kia sọlọ shi wẹ?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Ọbe mhẹ ọ riẹlẹ ona.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Ọọ wẹ, Iiye! Irari khi ini a vuolo eni ebuli-a, a ya dọ obọ vuolo eni ado ma eni ebuli.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 A zẹ ni e ga fu kugbe ya ramhi ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ. Ẹghẹghẹ aghọ, mhi ya gueyẹ eni ẹẹ khiẹsẹ, e kpẹ vuolo eni ebuli-a, e gẹ wẹ ikhuli, e tosẹ wẹ-a, e tigbe khiẹsẹ eni egbegbi ado shi aka na mhẹ.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ. Ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ukpamhi ọara ni a lu imọsitadi ni ọmọse ọghuo ọ rọ ya kọ ishemhi oyọli.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Ukpamhi ọli, o khi oghuo ikpamhi ẹẹra ni e shẹ nẹ nya, ama ini o fu vule, lọli o ke fu dọsẹ emini a kọ shi oni ishemhi nya. O mele ọara oni ofunẹ a. Ipfeli e bhale ya ku eko shi iguabọ eyọli.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 IJesu ọ gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ, ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ifuma ni ọkpotso ọ rọ ma ifulawa ni o bu wushe, ni o rọli fuma shi ọ.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Okhẹ irọkhọkhọ iJesu ọ rọ gue ingme ena yẹwẹ. Ọa tigbe gue ingme okhọghuo yẹwẹ ni ọa khi okhẹ irọkhọkhọ.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Eri ona o ya tse shi ungmemhi ni ọmekẹguele ọ ngme. Ni ọọ,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Abi iJesu ọ rọ zẹ eni ebubu ẹgbọ obọ, ni ọ rọ ya lo elemhi owa, eniyẹ odukhokho eyọli e bhale deba li. Ẹẹ ọli, “Gueyẹ anye emini okhẹ irọkhọkhọ oyi ebuli ọfaghue oghọ o ngme.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 IJesu ọọ, “Ọgbọ ni ọ ri eni egbegbi ikpamhi emhi ẹkọmhi kọ, ọ khi Omi Ọgbọ.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Oni ishemhi o khi oni agbọ ona, eni ikpamhi ado enete eghọ e khi ẹgbọ ni e ya ri egbewẹ na Eghiele oyi Ẹshinẹgba. Eni ebuli ọfaghue e khi ẹgbọ eyi Ọkphaghiẹ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Ọkphaghiẹ ọ khi Ọbe ni ọ ri eni ebuli kọ ifu ishemhi. Oni ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ o khi ikpukhokho agbọ, eni eni ẹẹ ga eghọ e khi igẹni eyi Ẹshinẹgba.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Ẹzẹzẹ abi a li ti eni ebuli gbili tosẹ-a eghọ, ighọ ikpukhokho agbọ o ya li.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Omi Ọgbọ ọ ya ghie igẹni eyọli ya wolọ ẹgbọ ni e yẹsẹ ẹgbọ pfidọ ali eni e li ọkhọlọ elemhi eghiele oyọli lasele.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 A ya pfi wẹ kulo elemhi avuerẹ, aghọ ẹgbọ e la ya ke viẹ ẹ le akọ akọ.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ẹghẹghẹ aghọ ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba e ya ke gẹ abi ovọ elemhi agbọ onogbọ oyi Ẹshinẹgba. A mhọli esọ, a suọ emini mhia gueyẹ ẹ ni a rọli gbe akanya.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ẹpfue ni a rọ sheli ifui ishemhi, ni ọmọse ọ tọnọ ekẹ mẹ rue, ni ọ nyanya gbo rọli sheli. Egbe e mu ọli, ọ ya ri emini ọ mhọli nya dẹ, ọ ya dẹ oni ishemhi oghọ.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ọmọse ni ọ́ nònò ugbhẹ-ema.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ini ọ mẹ oni o lo mu ẹloe, ọ je apfẹ ya ri emini ọ mhọli nya dẹ, ọ dẹ ọli.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o gbo li abi aga ni egbifẹlẹ e pfi lo okẹ oniẹmhi ni o khishi, e muno ifẹlẹ ọdọda.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Abi oni aga o rọ vọ, e ti ọli ngale egele. Ighọ, e shitọ e sanọ ifẹlẹ eni e khi egbegbewẹ ọ kulo ughughu, e tsua eni ẹa ti kua.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Ighọ o ya li ogbẹlẹ ni o kpe ukhokho. Igẹni eyi Ẹshinẹgba e ya sanọ ẹgbọ ọkhọlọ ifuabọ ẹgbọ eni e pfuasẹ lasele.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 E pfi ẹgbọ ọkhọlọ eghọ kulo owa erẹ, ni e la ke viẹ, ẹẹ le akọ akọ.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 “Eni ingmemhi ena nya e she lo ẹ esọ?” Ẹ ọli, “Ii.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ọọ wẹ, “Irarighọ, eri ọsẹsẹ ushi nya ni ọ mele ọmọ odukhokho-a, ni ọ da mie Eghiele oyi Ẹshinẹgba shi udu, ọ li abi ọgbọ ni ọ mhọli owa, ni ọ rọte elemhi owa ni ọ ri itsua shi ẹ rue ẹpfue onogbọ ali onodiọ lasele.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Abi iJesu ọ rọ zẹ eni okhẹ irọkhọkhọ ena se, Ọ lase aghọ le.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Ọ nyenẹ egbe je ẹoli oyọli. Ọ la owa ugamhi sẹsẹ, ẹgbọ ni e suọ ọli, abọ e sha wẹ. E mhila, e liẹ, “Obo ọ te mhuẹ ilẹsingme enana, obo ọ te mẹ ikanya ọshabọ ena a gbe?”
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 “Ọa she khi omi ikapita na? Ọa khi iMeli ọ khi inyọli, iJemhisi ali iJosẹfu ali iSamọ ali iJudasi ẹa she khi inyọghuo ọli?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ena ẹa khi inyọghuo ọli eni ikpotso ni e ga nu awa la ana ena? Mhiẹ, Obo ọ te mẹ enana nya?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Irarighọ, ọ ri elemhi bi wẹ.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Itobọ khi ẹa mhuẹ irudunga, ọa la aghọ gbe ikanya ọnyaloa ni e bu.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.