Mateus 13
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA
1 Ẹlẹ ni a ngme ena, iJesu ọ fiẹ owa ya lase, ọ shitọ epfẹ okẹ oniẹmhi.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ebubu ẹgbọ e le gasẹ ọli ramhi ni ọ rọ vu ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi shitọ, eni ẹgbọ nya e migha egele oni okẹ oniẹmhi.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ọ ri okhẹ irọkhọkhọ gue emhi ebubu u yẹ wẹ, ọọ wẹ, “A ghe i! Ọghiale ọghuo ọ je ishemhi ya ku ikpamhi emhi.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Abi ọ li i ku eni ikpamhi emhi eghọ, eghuo ọ e de kua epfẹ odẹ. Ipfeli e bhale ya sanọ wẹ le.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Eghuo ọ, e de nga ukhomhi ọkpegbhẹ, ni ọa mhuẹ ekẹ ni e bu. E nyanya zẹ. Ama itobọ khi oni ekẹ ọa mhuẹ ẹlamhi ni e pfi imhili lo,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 ovọ o gbolo wẹ-a. E khakha-a, irari khi ẹa mẹ asha pfi imhili lo ekẹ egbegbọ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ikpamhi eghuo ọ, e de kulo ashini igba e la. Eni igba e zẹ, e tono wẹ gbolo-a.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ama ikpamhi eghuo, e de shi egbegbi ekẹ, e fu, e nyẹsẹ ekhẹ. Eghuo e ri imọmhi asha egbhuẹshe lasele, elese e ri asha egbhuẹsẹ lasele, enekpọle, asha uye ali igbe. Ẹghẹghẹ aghọ e ke ya bu dọsẹ emini a kpẹ rọ kọ.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 A zẹ esọ, a suọ emini mhia gueyẹ ẹ, ni a rọli gbe akanya.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Eniyẹ odukhokho eyọli e bhale deba li, e mhila li, “Elọ o zẹ ni u rọ ri okhẹ irọkhọkhọ ọ sẹsẹ eni ẹgbọ?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 IJesu ọọ wẹ, a she mhọli ilẹsẹ oyi osheli abi Ẹshinẹgba ọ she mhọli omhẹsẹ shi ẹ egbe, ama a rọli sheli wẹ.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ọnini ọ da kpẹ mhọli, a ya rọ ma ọ na li, ọ mhọli gbeku ọ. Ama ọni ọa mhuẹ, a ya mie ọli oni ọ kpẹ mhuẹ.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Emini o zẹ ni mhi rọ ri okhẹ irọkhọkhọ nu wẹ ngme khi.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Lọli o zẹ khi ungmemhi
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Udu oyẹwẹ o bi obili-a.
15 Porque o coração deste povo
16 Ama oyẹẹ ọa khi ighọ. Á mẹ afa gba. A ri alo eyẹ ẹ mẹ ekẹ, a ri esọ eyẹ ẹ suọ.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Abi o li mhi li gue ọli yẹ ẹ khi, emekẹguele ebubu ali ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba ebubu, e li dua ini wẹwẹ e mẹ emini a mẹ ali ini wẹwẹ e suọ emini a suọ, ama ẹa dobẹ.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 IJesu ọọ. “A ri esọ shi ekẹ, ni e suọ emini oni okhẹ irọkhọkhọ o ngme.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Ọgbọ ni suọ ungmemhi omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ, ni ọa lo ọli esọ ne, lọli ọ li abi ikpamhi emini e de kua epfẹ odẹ. Eri ọkphaghiẹ ọ́ọ́ bhale ya sanọ li wẹwẹ udu kua.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Eni e zẹ nga ukhomhi ọkpegbhẹ, eri e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi, ọ ga ri oghẹlẹ mie ọli.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Ama ọa tiemhi ọli udu, itobọ ighọ, ọa migha tẹsẹ. Irarighọ, ini ọmunu o bhale ali ni a rọ mu okhọli vule shi ọli ọ shi itobọ oni ungmemhi, ọ de odẹ a aghọaghọ.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ikpamhi ni e zẹ shi ifu igba, wẹwẹ e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba, inasẹ-udu shi ingme agbọ ali ọghuẹmhẹ oyi ẹpfue, e tono oni ungmemhi abi igba, ọa dobẹ mọ umọmhi.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ikpamhi ni e zẹ shi egbegbi ekẹ, e li abi ọgbọ ni ọ kha suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba o lo ọli esọ. O mọ umọmhi. Eghuo e kha mọ imọmhi egbhuẹshe, elese mọ egbhuẹsẹ, eghuo ọ uye ali igbe.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 IJesu ọ gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ, ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba o li abi ọmọse ọghuo ni ọ kọ ado enete shi ishemhi oyọli.”
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Ẹliyọsẹ, khi ẹgbọkpa e ya lesẹ-a, ọbe ọli ọ bhale ya kọ ebuli ọfaghue sọlọ shi ọli ọ, ọ vu.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Eni ado e zẹ khi e fu khi e ri itsagha lasele, eni ebuli ọfaghue e li zẹ lasele.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Ighọ eni ẹẹ ga eyi ọni ọmọse e bhale ya gueyẹ ọli, ẹẹ ọli, ‘Ọga egbegbi ado ni u kọ shi ishemhi oyẹ, ebuli ọfaghue e nu wẹ zẹ lasele kia sọlọ shi wẹ?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Ọbe mhẹ ọ riẹlẹ ona.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Ọọ wẹ, Iiye! Irari khi ini a vuolo eni ebuli-a, a ya dọ obọ vuolo eni ado ma eni ebuli.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 A zẹ ni e ga fu kugbe ya ramhi ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ. Ẹghẹghẹ aghọ, mhi ya gueyẹ eni ẹẹ khiẹsẹ, e kpẹ vuolo eni ebuli-a, e gẹ wẹ ikhuli, e tosẹ wẹ-a, e tigbe khiẹsẹ eni egbegbi ado shi aka na mhẹ.”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ. Ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ukpamhi ọara ni a lu imọsitadi ni ọmọse ọghuo ọ rọ ya kọ ishemhi oyọli.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Ukpamhi ọli, o khi oghuo ikpamhi ẹẹra ni e shẹ nẹ nya, ama ini o fu vule, lọli o ke fu dọsẹ emini a kọ shi oni ishemhi nya. O mele ọara oni ofunẹ a. Ipfeli e bhale ya ku eko shi iguabọ eyọli.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 IJesu ọ gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ olese khasẹ wẹ, ọọ wẹ, “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ifuma ni ọkpotso ọ rọ ma ifulawa ni o bu wushe, ni o rọli fuma shi ọ.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Okhẹ irọkhọkhọ iJesu ọ rọ gue ingme ena yẹwẹ. Ọa tigbe gue ingme okhọghuo yẹwẹ ni ọa khi okhẹ irọkhọkhọ.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Eri ona o ya tse shi ungmemhi ni ọmekẹguele ọ ngme. Ni ọọ,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Abi iJesu ọ rọ zẹ eni ebubu ẹgbọ obọ, ni ọ rọ ya lo elemhi owa, eniyẹ odukhokho eyọli e bhale deba li. Ẹẹ ọli, “Gueyẹ anye emini okhẹ irọkhọkhọ oyi ebuli ọfaghue oghọ o ngme.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 IJesu ọọ, “Ọgbọ ni ọ ri eni egbegbi ikpamhi emhi ẹkọmhi kọ, ọ khi Omi Ọgbọ.
37 E Jesus respondeu:
38 Oni ishemhi o khi oni agbọ ona, eni ikpamhi ado enete eghọ e khi ẹgbọ ni e ya ri egbewẹ na Eghiele oyi Ẹshinẹgba. Eni ebuli ọfaghue e khi ẹgbọ eyi Ọkphaghiẹ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Ọkphaghiẹ ọ khi Ọbe ni ọ ri eni ebuli kọ ifu ishemhi. Oni ẹghẹghẹ ikhiẹsẹ o khi ikpukhokho agbọ, eni eni ẹẹ ga eghọ e khi igẹni eyi Ẹshinẹgba.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Ẹzẹzẹ abi a li ti eni ebuli gbili tosẹ-a eghọ, ighọ ikpukhokho agbọ o ya li.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Omi Ọgbọ ọ ya ghie igẹni eyọli ya wolọ ẹgbọ ni e yẹsẹ ẹgbọ pfidọ ali eni e li ọkhọlọ elemhi eghiele oyọli lasele.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 A ya pfi wẹ kulo elemhi avuerẹ, aghọ ẹgbọ e la ya ke viẹ ẹ le akọ akọ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ẹghẹghẹ aghọ ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba e ya ke gẹ abi ovọ elemhi agbọ onogbọ oyi Ẹshinẹgba. A mhọli esọ, a suọ emini mhia gueyẹ ẹ ni a rọli gbe akanya.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ẹpfue ni a rọ sheli ifui ishemhi, ni ọmọse ọ tọnọ ekẹ mẹ rue, ni ọ nyanya gbo rọli sheli. Egbe e mu ọli, ọ ya ri emini ọ mhọli nya dẹ, ọ ya dẹ oni ishemhi oghọ.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba ọ mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o li abi ọmọse ni ọ́ nònò ugbhẹ-ema.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ini ọ mẹ oni o lo mu ẹloe, ọ je apfẹ ya ri emini ọ mhọli nya dẹ, ọ dẹ ọli.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Eri omhẹsẹ ni Ẹshinẹgba mhọli shi agbọ oyi ẹgbọ o gbo li abi aga ni egbifẹlẹ e pfi lo okẹ oniẹmhi ni o khishi, e muno ifẹlẹ ọdọda.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Abi oni aga o rọ vọ, e ti ọli ngale egele. Ighọ, e shitọ e sanọ ifẹlẹ eni e khi egbegbewẹ ọ kulo ughughu, e tsua eni ẹa ti kua.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Ighọ o ya li ogbẹlẹ ni o kpe ukhokho. Igẹni eyi Ẹshinẹgba e ya sanọ ẹgbọ ọkhọlọ ifuabọ ẹgbọ eni e pfuasẹ lasele.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 E pfi ẹgbọ ọkhọlọ eghọ kulo owa erẹ, ni e la ke viẹ, ẹẹ le akọ akọ.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Eni ingmemhi ena nya e she lo ẹ esọ?” Ẹ ọli, “Ii.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Ọọ wẹ, “Irarighọ, eri ọsẹsẹ ushi nya ni ọ mele ọmọ odukhokho-a, ni ọ da mie Eghiele oyi Ẹshinẹgba shi udu, ọ li abi ọgbọ ni ọ mhọli owa, ni ọ rọte elemhi owa ni ọ ri itsua shi ẹ rue ẹpfue onogbọ ali onodiọ lasele.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Abi iJesu ọ rọ zẹ eni okhẹ irọkhọkhọ ena se, Ọ lase aghọ le.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ọ nyenẹ egbe je ẹoli oyọli. Ọ la owa ugamhi sẹsẹ, ẹgbọ ni e suọ ọli, abọ e sha wẹ. E mhila, e liẹ, “Obo ọ te mhuẹ ilẹsingme enana, obo ọ te mẹ ikanya ọshabọ ena a gbe?”
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 “Ọa she khi omi ikapita na? Ọa khi iMeli ọ khi inyọli, iJemhisi ali iJosẹfu ali iSamọ ali iJudasi ẹa she khi inyọghuo ọli?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ena ẹa khi inyọghuo ọli eni ikpotso ni e ga nu awa la ana ena? Mhiẹ, Obo ọ te mẹ enana nya?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Irarighọ, ọ ri elemhi bi wẹ.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Itobọ khi ẹa mhuẹ irudunga, ọa la aghọ gbe ikanya ọnyaloa ni e bu.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.