Marcos 8
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC
1 Ọa rọte aghọ tẹsẹ ni ebubu ẹgbọ elese e rọ legba. Abi eni ẹgbọ ẹa rọ mẹ emhi le, iJesu ọ lu eniyẹ odukhokho eyọli, ọ́ọ́ wẹ,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Elemhi ẹgbọ ena ẹẹ ala mhẹ, ò she gba ẹlẹ esẹ ni e te nu mhẹ la ana ni ẹa te mẹ emhikhọghuo le.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Ini mhiẹ e ri okiamhi ke je apfẹ mena, ubi o ya rue wẹ shi odẹ, itobọ khi eghuo ọ, e rọte odonuẹ bhale.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Eniyẹ odukhokho eyọli e mhila li, “Obo u sa khi a te ya mẹ eminale ni e bu ifu ọdagbe ona, ni e ya khuese ẹgbọ ena nya?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 IJesu ọ mhila wẹ, “Ibulẹdi ingmẹ a mhọli?”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Ọ gueyẹ eni ebubu ẹgbọ e shitọ ekẹ. Ighọ ọ rue eni ibulẹdi ishilua eghọ, ọ kphẹmhi na Ẹshinẹgba, ọ khi wẹ-a, ọ rue wẹ na eniyẹ odukhokho eyọli e ke kemhi wẹ na eni ẹgbọ. Ighọ eniyẹ odukhokho eyọli e li kemhi na wẹ.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 E gbo mhọli ikuku imi ifẹlẹ shi aghọ. Ọ gbo kphẹmhi na Ẹshinẹgba shi ọ. Ọ rẹwẹ na eniyẹ odukhokho eyọli e gbo li kemhi wẹ.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Eni ẹgbọ e le, e khue. E le se, eni eniyẹ odukhokho e sanọ iku wẹ ni e le kpọle vọ ighughu ishilua.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Ẹgbọ agbẹlẹ asha ene e khi. IJesu ọọ eni ẹgbọ e ke je.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Lọli ali eniyẹ odukhokho eyọli e lo ọkọ-okẹ oniẹmhi e je ukiẹkiẹ obini iDalamanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Ẹgbọ iFarisi e bhale, e mhila iJesu ogbọ ni e rọ mu ọli fẹ. Ẹẹ ọli ọ ri irọkhasẹ ni o rọte iloghie bhale khasẹ ẹwẹ ni wẹwẹ e lẹsẹ khi Ẹshinẹgba ọ ghie ọli.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 IJesu ọ tu ekperumhẹ-a, ọ́ọ́, “Elọ o zẹ ni ẹẹ ẹgbọ a rọ́ mhila irọkhasẹ ọnyaloa? Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, aa ya mẹ irọkhasẹ ọnyaloa okhọghuo.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Ighọ ọ pfi wẹ shi aghọ vu, ọ nyenẹ egbe ukhokho gbo ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi, ọ da je ukiẹkiẹ obinuzeva.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹa sato tsua ibulẹdi ni e bu, sẹ ni uruli oghuo ni e mhuẹ shi oni ọkọ-okẹ oniẹmhi.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 IJesu ọ tse agua yẹ wẹ, ọ́ọ́ wẹ, “A mhuẹ ẹgbhẹ shi ifuma eyi iFarisi ali Erọdu.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Eniyẹ odukhokho eyọli e nu egbewẹ ngme, e liẹ, “Itobọ khi awa a mhuẹ ibulẹdi ọ rọ ngme ona.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 IJesu ọ lẹsẹ emini e ngme. Ọ mhila wẹ, “Elọ o zẹ ni a rọ gue ẹzọ khi aa mhọli ibulẹdi? Eri aa ya mẹ ekẹ abi khi eri ọa kie lo ẹ esọ? Eri udu oyẹẹ o na khukhu?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 A mhọli alo, aa rẹwẹ a mẹ ekẹ? A gbo mhuẹ esọ aa rẹwẹ ẹ suọ? Aa sato?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Abi mhi rọ kholo ibulẹdi ishe-a na ẹgbọ agbẹlẹ asha ishe, ighughu ingmẹ a sanọ iku wẹ ekẹ vọ?” Ẹẹ ọli, “Igbẹva!”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 “Abi mhi rọ gbo kemhi ibulẹdi ishilua na ẹgbọ agbẹlẹ asha ene, ighughu ingmẹ a sanọ iku wẹ vọ?”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Ọọ, “Eri emini mhia ngme ọa kie lo ẹ esọ?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 E bhale iBẹtisaida. Ẹgbọ eghuo e tsua ọmọse ọzalo bhale ghi iJesu, Ẹ ọli ọ kpẹkpẹ ọ ri obọ ti ọli.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Ighọ iJesu ọ mu ọni ọmọse ọzalo obọ-obọ ya fiẹ ifui oni apfẹ. Ọ̀ to etẹ shi obọ rọ shishi ọli alo-a. IJesu ọ mhila li ini ọ mẹ emhikhọghuo.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ọni ọmọse ọ bino idane, ọọ “Mhia mẹ ẹgbọ khi e li abi ẹẹra a kia gasẹ.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Ighọ iJesu ọ gbo ri abọ shi ọni ọmọse alo. Alo eyọli e tigbe khueghie-a, ọ mẹ ekẹ gboo.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 IJesu ọọ ke je, ọ ọli, “Khi gbo je elemhi ifui ẹoli.”
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Ighọ iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e vu je ikuku ẹoli ni e la gasẹ iSizeria iFilipi. Abi e li lẹ, ọ mhila wẹ, “Ọghuo ẹgbọ e famhi ẹ liẹ khi mhi khi?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ẹ ọli, “Eri eghuo ẹ khi iJọni ni ọọ batazi ẹgbọ u khi; eghuo ẹ khi Elaja u khi; elese ẹ khi ọtuọghuo emekẹguele na ẹlẹ u khi.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Ọ ke mhila wẹ, “Ama, ọghuo ẹẹ oyẹẹ a liẹ khi mhi khi?”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 IJesu ọ tse agua yẹ wẹ e khi gueyẹ ọgbọkhọghuo ọni lọli khi.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ighọ ọ sẹsẹ eniyẹ odukhokho eyọli khi Omi Ọgbọ ọ mema ya mẹ osoli egbegbọ. Eni egbhali, ali ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali eni ẹ sẹsẹ ishi, e ya kie ọli. A ya gbe lọli-a, ama ẹlẹ onuzi-esẹ, ọ gbo ya guale.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Ọ ngme ona lasele gboo. Ighọ iPita ọ lu ọli ochi, ọọ li ọ khi ke ngme ungmemhi onana ghue.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ama abi iJesu ọ rọ nyenẹ alo ukhokho bino eniyẹ odukhokho eyọli, ọ dese iPita. Ọọ li, “Vu mhẹ odalo le yẹyẹ Ọkphaghiẹ. Wa mhọli ingme Ẹshinẹgba shi udu, ama emhi agbọ.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Ighọ ọ lu eni ebubu ẹgbọ ali eniyẹ odukhokho eyọli, ọọ wẹ, “Ini ọgbọkhọghuo ọọ nono ni lọli bhale deba mhẹ, ọ mema ya kie egbọli, ọ rue apfida oyọli, ọọ deba mhẹ.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Itobọ khi ọnini ọ da dua ni lọli tsumhi agbọ oyọli ne, o ya de ọli obọ a, ama ọni ọ da ri irari oyẹmhẹ ali irari oyi usomhi onete oyi Ẹshinẹgba rue agbọ oyọli pfia, ọ ya tsumhi ọli.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Eleli onoghuo ọgbọ ọ ya mẹ ini ọ mhọli agbọ nya khi ayẹmhẹ oyọli o li opfu-a?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Elọ ọgbọ ọ ya rọ ọọghiẹ ayẹmhẹ oyọli?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ini omama oyẹmhẹ ali omama oyi ingme oyẹmhẹ o da mu ọgbọkhọghuo elemhi agbọ ichimhi ali agbọ ọkhọlọ ona ne, omama oyi ọnọgbọ o ya li mu Omi Ọgbọ ẹlẹghọ ini ọ bhale elemhi ufumhi oyi Itali ali oyi igẹni ni e pfuasẹ.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.