Marcos 6

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 IJesu ọ rọte aghọ vu je ẹoli oyọli, eniyẹ odukhokho eyọli e deba li.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ogbẹlẹ iyẹmhẹa oyi ẹgbọ iJu o ramhi, ọ́ọ́ sẹsẹ elemhi owa ugamhi. O ri abọ sha ebubu ẹgbọ eni e ri esọ shi ọli ọ.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ọna ọa she khi ikapita, omi iMeli, ni ọ gbo khi inyọghuo iJemhisi ali iJosisi ali iJudasi ali iSamọ? Ena ẹa khi inyọghuo ọli eni imueshi, ni e ga li nu awa la akana enana?” O ri elemhi bi wẹ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ama iJesu ọ́ọ́, “Ashakpa a la mu ekpẹ na ọmekẹguele, sẹ ni apfẹ oyọli ali unuẹkpẹ oyọli aa la mu ekpẹ na li.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ọa dobẹ la akaghọ gbe akanya ọnyaloa okhọghuo, sẹ ni ikuku ẹgbọ ni ẹa ze ni ọ́ rọ ze abi ọ rọ ri obọ ti wẹ.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Umha-mhọli irudunga oyẹwẹ o ri abọ sha iJesu.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ọ lu eniyẹ odukhokho etuogbava eyọli tigbili, ọ ghie wẹ ava-ava fiẹ, ọ ri ekpabọ na wẹ ni e rọ́ mhuẹ itoto rọ khu ayẹmhẹ ebe.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ọ gueyẹ wẹ, “Ini a lẹ, a lẹsẹ rue orọkpọ mhuẹ obọ, a khi tsua eminale, wẹkhi akpaba ni a pfi ẹ sọ, wẹkhi ukpaghọ.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 A sọ ekuẹ, ama a khi tsua awulu olese ma oni a rọ sọ.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Ọ gbolo ẹ wẹ, a kha da lo apfẹ okhọghuo le ni e rọ da mie ẹ, a la akaghọ ramhi ni a rọ ya rọte oni ẹoli vu.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ini o khia khi a bhale ẹoli okhọghuo khi eni ẹgbọ ẹa mie ẹ, ni ẹa rọ gbo ri esọ shi emini a ngme, a rọte aghọ vu. A kpe abọ ọ-a na wẹ, a rọte aghọ vu. Eri ona o ya khi ọtsẹlẹ shi wẹ egbe.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Ighọ e fiẹ ya tsẹ abọ gasẹ, e liẹ ẹgbọ e rọte olamhẹ oyẹwẹ mu pfi.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 E khu ebubu ẹgbọ ayẹmhẹ ebe egbe-a, e ri oili to eni ẹẹ ghua ebubu egbe, e rẹwẹ ze.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ẹghẹghẹ ana, oghie Erọdu ọ li suọ eko eni ingme ena nya, itobọ khi eva oyi iJesu o she gasẹ asha kpa. Ẹgbọ eghuo e liẹ khi iJọni Ọni ọọ batazi lọ ni ọ nyenẹ egbe bhale agbọ, lọli o zẹ ni ọ rọ lighọ mhọli ekpabọ rọ gbe ikanya ọnyaloa.
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ẹgbọ eghuo e liẹ khi, “Elaja Ọmekẹguele ọ khi.” Elese ẹ khi, “Ọmekẹguele nabi emekẹguele ena ẹlẹlẹ ọ khi.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Ama abi Erọdu ọ rọ suọ ona, ọ kẹ, “IJọni, ni mhi khi ukhomhi ọ, a rọte eghuli guise le!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Itobọ khi Erọdu ọọ ke mhẹsẹ a mu iJọni gẹ pfilo owa ighumha. Ini egbe e ba mu Ẹrodiasi. Eri Erọdu ọ mie iFilipu inyọghuo ọli Ẹrodiasi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Ẹghẹghẹ kpa IJọni ọ rọ gueyẹ Erọdu khi, ọa ti ni ọ rue ughuẹ inyọghuo ọli shi.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Itobọ ona, ọni Ẹrodiasi ọ̀ọ́ biselemhi iJọni, ọ̀ọ́ nono odẹ ni ọ te ya gbe ọli-a, ama ọa dobẹ.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 A gbo bhale ya ẹ khi Erọdu ọ̀ọ́ na ulishi iJọni itobọ khi ọ lẹsẹ khi iJọni khi ọgbọ onete ali ọgbọ ọ ni ọ pfuasẹ ọ khi. Ọ ri irarighọ ri ukpẹloe ẹ khu ọli. Ọ̀ ma nono ni lọli ri esọ ke shi ungmemhi oyi iJọni, ini o ri riẹ khia khi ingmemhi eyọli e ma yese ọli udu-a ẹghẹghẹ kpa ni ọ rọ suọ li.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Ikpukhokho ọ, Ẹrodiasi ọ mẹ ashini ni ọ te ya mu ota sọ iJọni. Ighọ ẹlẹghuo ni o ikhi ogbẹlẹ ni Erọdu ọ rọ mhọli ukue ni ọ rọ yelele ogbẹlẹ ni a rọ bia li le. Ọ ya luno idenọmọ eyọli ali ẹgbọ eni mu ẹloe ali ẹgbọ igọmẹti ali eni ẹẹ gbe ikanya igọmẹti ni e la ekẹ iJudia shi oni ukue.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Abi ọmọ ọmueshi omi Ẹrodiasi ọ rọ fiẹ lasele gbe ishimhi, o mema ti Erọdu ali ẹgbọ eni e bhale ya bino ọli ẹloe.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ọ romhi isheli khasẹ ọni ọmueshi, “Emiemini u mhila, mhi ya rọli ne, o kha riẹ khi agbekhi-eva eghiele oyẹmhẹ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ighọ ọni ọmueshi ọ fiẹ ya mhila inyọ li, “Elọ mhi ya mhila?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Aghọaghọ ọni ọmueshi ọ nyanya na ya lo deba oghie, ọ mhila li, “Ukhomhi oyi iJọni Ọni ọọ batazi ẹgbọ mhia nono ni u khi shi ukpẹko na mhẹ memena.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Udu o todẹ yese oghie a. Ama itobọ ekha ni ọ tse ukpẹloe oyi epfẹse ni ọ lu shi oni ukue, ọa ke dobẹ ti da oni ekha.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Aghọaghọ ọ ghie eni ẹẹ gbolo ẹgbọ-a e ka pfa iJọni ukhomhi ọ bhale. Eni emọse e je owa ighumha ya khi iJọni ukhomhi ọ.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 E rue ọli shi ukpẹko bhẹ. Ighọ oghie ọ kpha li na ọni ọmueshi. Ọni ọmueshi ọ kpha li na inyọ li.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Abi eniyẹ odukhokho eyi iJọni e rọ suọ ona, e bhale ya tsua etuli oyọli ya rọ tọ.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Eni ighiusomhi na kẹẹ e jele, e le gasẹ ọli, e gueyẹ ọli emini e riẹlẹ ali emini e sẹsẹ nya.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Ighọ, itobọ ebubu ẹgbọ, ni ee bhale ni ee vu, iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli ẹa mẹ asha le eminale. IJesu ọọ wẹ, “A bhale ni awa je ashini awa-eghuo tsẹ awa ya la, ni a yẹmhẹ-a ukuku ọ.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ighọ wẹwẹghuo tsẹ ee lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ya je ashini o da-ya.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ama ebubu ẹgbọ ni e mẹ wẹ abi e rọ vu, e lẹsẹ khi wẹwẹ lọ. Ighọ eni ẹgbọ e rọte ẹoli nya ri awẹ na ya ralo ashini iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli e je.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Abi iJesu ọ rọ ramhi aghọ, ọ mẹ abi eni ẹgbọ e bu, elemhi wẹ e lala li. Itobọ khi eri e li abi isumha ni ẹa mhọli ọni ọ rẹ wẹ ẹ kia. Ighọ ọ li sẹsẹ wẹ emhi ebubu.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ẹghẹghẹ ana, ogbe o she vu. Ighọ eniyẹ odukhokho eyi iJesu e bhale deba li, e kẹ ọli, “Aborọkhia khi oola óó nuata shi apfẹ ena, ni ẹghẹghẹ o rọ she vu dọsẹ ena,
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 waa ke gueyẹ eni ẹgbọ ena e kia je ifui apfẹ ya nono emhi dẹ le.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Ama, iJesu ọ́ọ́ wẹ, “A ri emhi na wẹ le.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ighọ iJesu ọ mhila wẹ, “Iruli ibulẹdi ingmẹ a mhọli shi aghọ? A ka bino ghue.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Ighọ iJesu ọ́ọ́ wẹ e riẹlẹ eni ẹgbọ shitọ ikui-iku, ukhomhi ebuli.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 E shitọ ikui-iku, ẹgbọ egbhuẹshi-she ali egbhuẹ-eveva ali ogbogbe.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ighọ iJesu ọ́ọ́ rue eni ibulẹdi ishe ali ifẹlẹ aava eghọ, ọ bino idane, ọ tsẹ Ẹshinẹgba uwegbe. Ọ gbe eni ibulẹdi khia, ọ rọ na eniyẹ odukhokho eyọli e ke kemhi na ẹgbọ. Ọ gbo kemhi eni ifẹlẹ aava na wẹ nya.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ọgbọkpa ọ le, ọ khue.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Iku wẹ ni eniyẹ odukhokho eyọli e sanọ ekẹ, e vọ ighughu igbẹva.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Emọse agbẹlẹ ishe, e le eni eminale.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Aghọaghọ ọ ri ọmọ odukhokho eyọli lo ọkọ-okẹ oniẹmhi, e ka ralo iBẹtisaida ya migha khẹ luẹ ukiẹkiẹ obinokpọle. Ighọ ọ gueyẹ oni ukpokpomhi ebubu ẹgbọ e ke je apfẹ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Abi ọ rọ tsẹ wẹ okhila se nya, ọ nga ukhomhi ute ya sọ iromhi.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Ogbọmhi ò mu ekẹ, oni ọkọ-okẹ oniẹmhi o kia ramhi iteva oni okẹ, o ke kpe iJesu lọlighuo tsẹ le shi ekẹ.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ọ́ mẹ́ khi akpekpeli óó nasẹ eniyẹ odukhokho eyọli. O ramhi itsotso ogbiẹ, iteteva elemhi agogo esẹ ali agogo esesa, ọ̀ọ́ kia ukhomhi oni okẹ lẹ deba wẹ. Ọ́ she kia ya dọsẹ wẹ.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Ama abi e mẹ iJesu khi ọ́ọ́ kia ukhomhi amẹ, e dabi khi ayẹmhẹ olimhi lọ, e tsẹsẹ leghe.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Itobọ khi eri wẹwẹ nya e yila abi e rọ mẹ ọli.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Ọ lo elemhi ọkọ-okẹ oniẹmhi deba wẹ, oni akpekpeli o pfọmhẹ. O ri abọ sha eni eniyẹ odukhokho,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 itobọ khi ẹa kie dobẹ lẹsẹ udi ingme eminale ni ọ kpẹ rọ na ẹgbọ agbẹlẹ ishe le; a toto wẹ udu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Abi e rọ da oni okẹ se, e lasele shi iGẹnẹsarẹti, e mu oni ọkọ-okẹ oniẹmhi zu aghọ.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Abi e lẹsẹ rọte ọkọ-okẹ oniẹmhi tiemhie, ẹgbọ e she lẹsẹ khi iJesu lọ.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Ighọ eni ẹgbọ e nyanya kia gasẹ oni ekẹ nya, ashiashini e da suọ khi ọ da la ne, e tsua eni ẹẹ ghua shi iya bhale aghọ.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Obiobini iJesu ọ da je ne, o ke khi ẹoli ni e gbẹdi, o ke khi enikeke o, ghe ifui ishemhi o, eri ee tsua eni ẹẹ ghua bhale agbagbajighana atuoki. E lema iJesu ọ lẹsẹ zẹ ni eni ẹẹ ghua e ri obọ ti ọ esọ awulu ni ọ rọ sọ tsẹ. Eni e da ri obọ ti ọli nya e ze.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.